Tibetan
ད་པ་ལ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེའི་ཤེས་པ་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང༌། ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ལ་སོགས་པས། འདི་དང་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དང་སྐྱེ་བ་དྲན་པ་ལ་སོགས་པ་གཞན་པའི་ཡོན་ཏན་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དག་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཕན་ཡོན་ཆེན་པོ་སྟེ། །དེ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ལ་ མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེར་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་ཇི་ལྟ་བུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་རྣམ་གྲངས་སུ་ཁས་མི་ལེན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཆེན་པོ་ཉིད་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཚད་མེད་པ་ཉིད་ནི་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །དཔག་ཏུ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །མཐའ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འཛིན་པ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །བླང་བ་མེད་པ་དང་དོར་བ་མེད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམས་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པ་ནི་འགོག་པ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །ཉམ་ང་བ་དང་ནད་ཀུན་སེལ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལས་འཛིན་པ་བཞི་ཉིད་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྲུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལམ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པའོ། །དགེ་བ་བཅུ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགོད་པ་ནི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་དགེ་བ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ལམ་ལ་རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ན་རེ། ཤེས་པ་དང་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་ནི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འཐད་པས་རྣམ་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱང་བདེན་པ་རྣམས་ཁོ་ནའི་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེ
Chinese
然后如先前一样，对于任何法，其知识不明显，那就是随法智的忍。随后的知识也是如此。这样，忍和智的四种特征等等，与此和彼的功德，所谓的不退转等等此和忆念生世等等彼的功德，与符合正法和随正法的那些功德相合。因此，利益巨大，因为给予所有那些果实中最殊胜的果实。以“如何”等等，宣说了十六种相。以“如是”等等，显示了这些：不承认如是和诸佛为所依和能依的类别，是苦法智忍的相。大性是苦法智的相。无量性是随法智忍的相。不可量性是随法智的相。无边等等是集法智忍的相。确定执持为佛性是集法智的相。无取无舍是随法智忍的相。修习慈爱等等是随法智的相。空性是灭法智忍的相。获得佛性是灭法智的相。一切清净是随法智忍的相。消除恐惧和一切疾病是随法智的相。从涅槃中执取四者是道法智忍的相。诸佛守护等等是道法智的相。使众生安住于十善业是随法智忍的相。将布施等等的善业完全回向于佛性是道随法智的相。其他一些人说：与知识和相连，因为知识的相不可能是其他的，所以这些相也应当被视为仅仅是真谛的相。
English
Then, as before, for any dharma, the knowledge of which is not obvious, that is the forbearance of subsequent dharma knowledge. Subsequent knowledge is also the same. Thus, the four characteristics of forbearance and knowledge, etc., are combined with the merits of this and that, such as non-retrogression, etc., and the merits of remembering births, etc., which are in accordance with the Dharma and subsequent Dharma. Therefore, the benefit is great, because it gives the most excellent of all those fruits. With "how" etc., sixteen aspects are explained. With "suchness" etc., these are shown: not acknowledging suchness and the Buddhas as categories of support and supported is the aspect of the forbearance of knowledge of dharma in suffering. Greatness itself is the aspect of knowledge of dharma in suffering. Immeasurability itself is the aspect of the forbearance of subsequent knowledge. Inconceivability is the aspect of subsequent knowledge of dharma. The absence of limit itself, etc., is the aspect of the forbearance of knowledge of dharma in origination. Definitely grasping as Buddhahood itself is the aspect of knowledge of dharma in origination. The absence of taking and abandoning is the aspect of the forbearance of subsequent knowledge of dharma. Meditating on love, etc., is the aspect of subsequent knowledge of dharma. Emptiness itself is the aspect of the forbearance of knowledge of dharma in cessation. Attaining Buddhahood itself is the aspect of knowledge of dharma in cessation. All purification is the aspect of the forbearance of subsequent knowledge of dharma. Eliminating fear and all diseases is the aspect of subsequent knowledge of dharma. The four grasping from nirvana itself is the aspect of the forbearance of knowledge of dharma in the path. Being protected by the Buddhas, etc., is the aspect of knowledge of dharma in the path. Establishing sentient beings in the ten virtues is the aspect of the forbearance of subsequent knowledge of dharma. Completely dedicating the virtue of generosity, etc., to Buddhahood itself is the aspect of subsequent knowledge of dharma in the path. Others say: connected with knowledge and aspects, since the aspect of knowledge cannot be other, these aspects themselves should also be regarded as being only those of the truths.
Tibetan
ར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་འདིའི་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་གཟུང་བར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་ དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དེར་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་སྨོས་ཤེ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པས། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡིན་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་ནི་དེ་ལས་གསུངས་པའི་ལམ་དུ་མི་འགྱུར་བར་དོགས་པ་བཟློག་པའི་དོན་དུ་དེ་ཉིད་ལས་རྒྱུ་ཙམ་ཞིག་བགྲངས་ནས་རྒྱལ་བའི་སྲས་རྣམས་ཀྱི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ལམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་དུ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་བཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམ་པར་གྲོལ་སྡེའི་བཤད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བཤད་མ་ཐག་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་པར་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་སྦྱར་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་གཞུང་དང་དོན་མ་ལུས་པ་རྣམ་པ་དང་སྦྱར་བ་མ་ཡིན་པས་ཁ་ཅིག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་སློབ་དཔོན་ལ་ལ་གཞན་དུ་འཆད་དེ་དེ་ནི། བདེན་དང་བདེན་ལ་བཟོད་པ་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་ནི་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། དེའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་གཞུང་གིས་རྣམ་པའི་དོན་བསྟན་པས། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པས་རྣམ་པའི་དོན་མ་བཤད་པར་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་སངས་རྒྱས་དག་རྟེན་དང་བརྟེན་པ་པོའི་རིམ་པར་མི་གནས་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངེས་པས་རྣམ་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་བརྗོད་པར། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་ཇི་སྙེད་བཤད་པ་དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་གང་ཡིན་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་བཟོད་པའོ། །དེའི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཉི་ཚེར་མཛད་ཅིང་སྦྱར་བར་ཟད་པས་འདིར་ཡང་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་འབའ་ཞིག་སྨོས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྦྱར་བར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིའི་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ་དང་མ་བཤད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མ་ལུས་པ་ནི་མཐོང་
Chinese
啰啰！ 观道的这个，进一步确定区分的部分，应理解为所说的“一切相智”。如果这样，那里也说了极喜地等等，因为是显示菩萨们的观道，又何必再说呢？应该说，如来们的才是一切相智，这样说，因为依赖于通达所有因和果，为了避免怀疑圣子们不会变成从中宣说的道，所以仅从那里面列举了因，并将圣子们的观道等具有道的自性者，单独安立为道智。这样，因为是随顺圣解脱部的解释，所以善知识将刚说完的“忍”等，结合为观道的相。其他人没有将观道的论和意义全部与相结合，所以才说了“有的人是”等等。所谓“有的人是”，又是有的老师另作解释，那就是“真谛与真谛忍”等等的偈颂的意义，是具有十六刹那的自性。以致力于近似表示它的论典，显示相的意义，因此“如是性与诸佛”等等的偈颂，没有说相的意义，所谓不以形色为生的如是性与诸佛，不以所依和能依的次第安住，是苦法智忍的相等等的确定，没有说相的自性。声闻等所说的所有观道，其中的十六刹那，是苦法智等等的忍。因为只是近似地表示和结合，所以这里也不是仅仅说了菩萨的观道的相，不要这样结合，这是此处的意图。那会怎么样呢？所有已说和未说的分别
English
Ra ro! This path of seeing, the part that further distinguishes and agrees with it, should be understood as what is said to be "all-knowingness." If so, there also the joyous grounds and so forth are mentioned, so why mention it again since it is showing the path of seeing for the Bodhisattvas? It should be said that the Tathagatas' is all-knowingness, and because it depends on understanding all causes and results, in order to dispel the doubt that the sons of the conquerors will not become the path proclaimed from it, only the cause is enumerated from that, and the sons of the conquerors' path of seeing and so forth, which has the nature of the path, is separately established as the knowledge of the path. Thus, because it follows the explanation of the Noble Vimoksha Sangha, the good teacher has combined the "patience" and so forth that were just spoken of as the aspects of the path of seeing. Others have not combined all the texts and meanings of the path of seeing with the aspects, so they have said "some are" and so forth. The so-called "some are," again, some teachers explain differently, that is, the meaning of the verses such as "truth and patience for truth," is the nature of the sixteen moments of knowledge. By the texts that strive to closely represent it, the meaning of the aspects is shown, therefore the verses such as "suchness and the Buddhas," do not speak of the meaning of the aspects, the so-called suchness and the Buddhas that do not arise from form, do not abide in the order of the dependent and the depended upon, are the aspects of the patience of the knowledge of dharma in suffering, and so forth, without speaking of the nature of the aspects themselves. All the paths of seeing spoken of by the Shravakas and so forth, the sixteen moments in them are the patience of the knowledge of dharma in suffering and so forth. Because it is only approximately represented and combined, therefore here it is not only speaking of the aspects of the path of seeing of the Bodhisattvas, do not combine it in this way, this is the intention here. What will happen then? All the distinctions that have been spoken and not spoken