Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་སེམས་ཅན་བཞུགས་པའི་ཚུལ་མཁྱེན་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་དགོངས་སོ། །རྒྱུ་དེ་བས་ན་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་གྲངས་མེད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེའི་འབྲས་བུ་གྲངས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ན་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་བརྫུན་དུ་གསུངས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ ཅན་རྣམས་གཞུག་པའི་ཚུལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་ན་དེ་ལྟར་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ཡང༌། ཉེ་བར་གནོད་ཕྱིར་ཡང་དག་པར། །གང་ཞིག་སྨྲས་གྱུར་དེ་ཉིད་བརྫུན། །བདེན་དང་བདེན་མིན་དོན་ཅི་ཡིན། །གཞན་དོན་བྱེད་གང་དེ་བདེན་ཡིན། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་ཡང་དག་པར་རང་བཞིན་ཡོད་ན་དེ་ལྟ་ན་ཡང་བསྒོམ་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། རང་བཞིན་ལ་ནི་གཞན་དུ་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་གཉི་ག་ལྟར་ན་ཡང་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དོན་མེད་པར་རྟོག་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང༌། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་ལམ་དང༌། དེ་བསྒོམ་པའི་སེམས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་ནི་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་པོའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །གོམས་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གུས་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་དུས་རིང་མོར་བསླབས་སུ་ཟིན་ན་ཡང་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བར་མི་རིགས་ཏེ། མེད་པ་ལ་མེད་པར་གོམས་པ་ནི་མིའི་རྭ་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་ཉིད་དུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བྱར་མི་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཅི་ཡང་བྱེད་མི་ནུས་ཏེ། གང་དུ་ཁྱད་པར་དུ་བྱར་མེད་པ་དང་རྣམ་པ་གང་གིས་ཀྱང་མེད་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པ་དག་གི་ངོར་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པ་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་འཐད་པའི་རབ་ཀྱི་མཐའ་མི་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ངོར་དོགས་པ་བསུ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ལེའུར་ བྱས་པའི་དོན་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་ན་དེ་ཉིད་དང༌། གཞན་ཉིད་དང༌། གཉི་ག་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱེ་བྲག་དང༌། བྱེ་བྲག་མེད་པ་དང༌། གཉི་ག་དང༌། གཉི་ག་མ་ཡིན་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ནུས་པ་ནི་ཅི། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཡང་དག་པར་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དེ་དག་གིས་ན་གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་མངོན་པར་འདོད་པའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་དངོས་པོར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ཏེ། རྒྱུས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་དག་སྔར་བཤད་པ་དག་ལས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་འབྲལ་བ་དང་སྐྱེ་བར་མི་རུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དག་པར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བསྒོམ་པ་ཕུལ་དུ་གྱུར་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་དུ་བཤད་པ་ལ་ནི། ཐོས་པ་ལ་སོགས་པར་ནུས་པ་ཉིད་ཡིན་ཞིང༌། དོན་དམ་པར་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་ཡང་དག་པར་ན་བསྒོམ་པ་དང༌། དེའི་དོན་གྱི་བྱ་བས་ཀྱང༌། ཉོན་མོངས་པ་བསྩལ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སྐྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པ་བདེན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པས་བསྒོམ་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་ལས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་གློ་བུར་པ་ཡིན་པས་ན
Chinese
所谓，如实了知众生安住之方式的如来等是这样想的。因为那个原因，不会过于众多，所谓不会过于观修道无量等。因为法界无量等，瑜伽士们的福德无量等，是世俗谛，而不是胜义谛。如果福德之因，决择分等和布施等无量等存在，怎么会它的果无量等呢？如果成为不是它的果，那么世尊也不是妄语，因为如实了知安住众生之方式，如同有情等，所以这样示现，是这样想的。也就是，为了就近损害，真实地，如果说了什么，那就是虚假的。真实和不真实有什么意义？成办他利的就是真实的。是这样说的。如果烦恼等自性是空性之体性，那么因为它是无有的，观修有什么用？如果真实有自性，那么观修又有什么用呢？因为对于自性是不能改变的。无论哪种情况，决择分等观修道是空性，所谓以空性之相，对于执著等的相违品，以及决择分等道，以及观修它的心是无实有的，因为一和多等分离的量是周遍的，这是辩论者的想法。因为串习圆满是不能做的，所谓即使具有恭敬和不间断，以及长时修习，也不应精勤，因为对于无有串习无有，如同人角不能成为兔角一样。因此，一点也不做才是，所谓观修道是什
English
That is to say, the Tathagatas, who know the way sentient beings abide without error, think in this way. Because of that reason, it will not be too many, so-called it will not be too many to meditate on the immeasurable path, etc. Because the realm of phenomena is immeasurable, etc., the merit of yogis is immeasurable, etc., which is the conventional truth, but not the ultimate truth. If the cause of merit, such as the factors of ascertainment and generosity, etc., are immeasurable, etc., how can its fruit be immeasurable, etc.? If it becomes not its fruit, then the Bhagavan is not speaking falsely, because he knows the way sentient beings abide without error, like sentient beings, etc., so he shows it in this way, that's what he thinks. That is also: "For the sake of near harm, truthfully, whatever is said is false. What is the meaning of true and untrue? Whatever accomplishes the benefit of others is true." That's what it says. If afflictions, etc., are the nature of emptiness by nature, then because it is non-existent, what is the use of meditation? But if there is truly a nature, then what is the use of meditation? Because nature cannot be changed. In either case, the path of meditation, such as the factors of ascertainment, is emptiness, so-called with the characteristic of emptiness, for the opposing side of clinging, etc., and the path of the factors of ascertainment, etc., and the mind that meditates on it is unreal, because the measure of separation from one and many, etc., is pervasive, this is the debater's idea. Because perfecting habituation is impossible, so-called even if one has reverence and is uninterrupted, and has practiced for a long time, one should not strive diligently, because habituating non-existence is non-existence, just as a human horn cannot become a rabbit horn. Therefore, not doing anything at all is, so-called the path of meditation is wha
Chinese
也不能做，因为在任何差别都不能做，以及任何形式都没有的情况下，都不应成为作者，所以为了那些智慧低下的人们，为了明确区分开来，支分等道在世俗中是存在的，并且为了那些不了解因果事物合理性的极端的人们，迎接疑问，就是说到了事物等等。词句的意义的解释是，法性等等，因为自性空性本身，真实而言，既不是它本身，也不是其他，也不是两者，也不是非两者，因此，差别和无差别，两者和非两者都无法言说，听闻等等都不能做到，这是什么呢？是在世俗中还是不是呢？说到了法性的自性，真实而言，是无二智慧的自性。因为那些因的差别，所以因为什么缘故是无二智慧的自性，因此不可言说是显现欲求的道的自性，先前所说的修道，因为不可言说性本身，不像补特伽罗等等一样，不是作为事物而存在的。因此，通过称为修道的道，与因不一致的方面和对治，从先前所说的那些中，按照顺序分离和产生是不允许的，因此，修习达到圆满是不能做的，因为真实而言，因为没有修道本身，所以修习达到圆满是不能做的，因此说到了等等。对于在世俗中宣说的修道来说，听闻等等是能够做到的，但在胜义中却不是这样，说到了等等，对于没有能修等等来说，即使真实而言，修习和它的意义的作用，以及烦恼的断除和菩提的生起，没有这些特征是真实的，即使如此，瑜伽士在世俗中存在事物等等，所以修习是存在的。因此，菩提如实地，从修道圆满中，烦恼是突发的，所以
English
And it cannot be done, because in any difference that cannot be made, and in the absence of any form, it should not become the author, so for the sake of those of low intelligence, in order to clearly distinguish, the limbs and so on of the path exist in the mundane, and for the sake of those who do not understand the reasonableness of cause and effect, welcoming doubts is to speak of things and so on. The explanation of the meaning of the words is that the nature of reality and so on, because of the emptiness of self-nature itself, in truth, is neither itself, nor other, nor both, nor non-both, therefore, difference and non-difference, both and non-both are unspeakable, hearing and so on cannot be done, what is this? Is it in the mundane or not? It speaks of the self-nature of the nature of reality, in truth, it is the nature of non-dual wisdom. Because of those differences of cause, therefore, for what reason is it the nature of non-dual wisdom, therefore the unspeakable is the nature of the path of manifest desire, the previously spoken path of meditation, because of the unspeakable nature itself, unlike the person and so on, it does not exist as a thing. Therefore, through the path called meditation, the aspects and antidotes that are inconsistent with the cause, from those previously spoken, it is not permissible to separate and arise in order, therefore, the perfection of practice cannot be done, because in truth, because there is no path of meditation itself, so the perfection of practice cannot be done, therefore it speaks of and so on. For the path of meditation proclaimed in the mundane, hearing and so on can be done, but in the ultimate it is not so, it speaks of and so on, for the absence of the able to meditate and so on, even if in truth, the practice and its meaning's function, and the elimination of afflictions and the arising of Bodhi, without these characteristics is true, even so, the yogi exists in the mundane with things and so on, so practice exists. Therefore, Bodhi as it is, from the perfection of the path of meditation, afflictions are sudden, so