English
That is, the first difference of the object of focus in the continuous arising of mind and mental factors. Its nine aspects of the object of focus are the aspects of taking and abandoning the collection of Dharma, etc., as appropriate. Since all conceptualizations should be abandoned, it is said that "the first" and so on. The meaning of the verses is to mention virtuous friends, etc., because without virtuous friends, etc., there is no showing of true oral instructions and faith, etc., so the mind of enlightenment does not arise. With the purity of the three circles, the merit of focusing on the Buddha is called enlightenment by focusing, so it is the essence, or not paying attention to the time of directly realizing it, which is no object of focus. The Hearers, etc., because they are of the lineage of Hearers and Solitary Buddhas, there is hope of realizing the fruit of the path. Prajñāpāramitā is what has been said before. Those who do not practice it, because they are separated from practice, do not pay attention to true enlightenment, that is, they do not focus on the perfect Buddha. Because of having an object of focus, focusing on what is taken, etc., is focusing on the form, etc., that is cultivated. Because of having no object of focus, it is said that not focusing on what is taken, etc., is not focusing on form, etc. Because there is neither an object of focus nor a non-object of focus, it is said that there is no cultivation of focusing and not focusing, nor is it non-cultivation, that is, not focusing and focusing on form, etc. Because of clinging to perversion, it is said to cling to what is taken, etc. Because of the meaning of not being as it is, it is said to be perverted. That time should be abandoned, that is, at the time of being able to be free, it should be especially abandoned. The previously mentioned mind and mental factors of the path of cultivation are special consciousnesses, feelings, etc. The time of their arising is any difference that constantly arises, and its object of focus is that.
Tibetan
འི་གཟུང་བར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །འཛིན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའི་དོན་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། རྫས་སུ་ཡོད་པར་མི་སྐྱེ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་སྐྱེ་བར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ཅན་དུ་བཏགས་པ་ནི་གང་ཟག་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །སྣང་བ་ཙམ་དུ་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིའི་དོན་ཡོད་ པར་མི་རུང་བས་སེམས་ཅན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་སུ་བཏགས་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་ཡང་མི་གནས་པས་ཡོད་པར་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པོའི་ཆོས་སེམས་སྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་སྤངས་པས་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཆགས་པ་མི་འགོག་པས། ཆོས་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པས་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆར་དབྱེ་བ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆེད་དུ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་བཤད་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་མི་དམིགས་པས་དངོས་པོའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བྱེད་པ་སྟེ། ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དོན་སྟོན་པ་ལ་དམིགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་པས་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་མ་ཞུགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་མངོན་སུམ་དུ་མ་ཤེས་པས་ཡོན་མ་དག་པ་སྟེ། སློབ་མ་ལ་སོགས་པས་བྱིན་པའི་རྫས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་མི་སྦྱོང་བའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ཏེ་སྒྲུབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་གཏན་དང་བསམ་བྱ་དང་གཉི་ག་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་སྟེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མངོན་པར་ཞེན་པས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གནས་སྐབས་འདིར་སྤང་བར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། ། སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
名为所取等。名为执等的偈颂之义，是说实有等。名为实有不生，因为不应理于真实存在而生。假立为有情，是补特伽罗等的名言。名为唯是显现，因为不容许外境存在，因为是有情之自体，假立为法，是色等的名言。名为周遍一切，因为不住于任何处，因为不应理存在，所以说一切种智等三者的法，凡是生起心等，那些的空性不是实有。名为未舍弃于一切种显现执著，因为不遮止于一切种所取等之显现贪著。贪著于法，即是显现执著于色等。名为了悟无自性，因为了知色等不存在，所以应知法极善分别，是色等之分门别类。名为不作意，因为不缘于前述之三种作意，所以是作意于事物，即是缘于显示内外自性之义。名为不缘于色等，因为不了解无所取等，所以不了解色等，由此三乘得以出离，即是现证一切种智之果。名为未真实趣入，因为不现证无所取等，所以是不清净之功德，即是不清净由弟子等所施予之物等。名为缘于布施等而修，因为以缘于禅定与所思及二者等事物之识，而行为错乱，即是显现执著于布施等之事业。名为如前，即是因为颠倒显现执著，所以不是如实之义，因此在此处是应舍弃者，所以才说名为执等。 名为有情
English
It is called "that which is to be grasped," and so on. The meaning of the verses on "grasping," and so on, is the statement of "existing as substance," and so on. The term "not born as substance" means that it is not reasonable to be born as truly existent. The imputation as sentient beings is the terminology for individuals, and so on. The term "merely appearing" means that external objects are not permissible, and because it is the very nature of sentient beings, the imputation as phenomena is the terminology for forms, and so on. The term "going to all" means that because it does not abide anywhere, it is not reasonable to exist, therefore, the emptiness of all those qualities of the three, such as the omniscient one, which are the arising of the mind, and so on, is not truly existent. The term "not abandoning attachment to all appearances" means that attachment to grasping, and so on, is not prevented in all ways. Attachment to phenomena is manifest attachment to forms, and so on. The term "understanding the absence of inherent existence" means that by knowing that forms, and so on, do not exist, one should understand the excellent discrimination of phenomena, which is the classification of forms, and so on. The term "not acting for a purpose" means that because one does not focus on the three types of purpose mentioned earlier, one acts for the purpose of things, that is, one focuses on showing the meaning of the nature of inner and outer. The term "because one does not focus on forms, and so on" means that because one does not know forms, and so on, without grasping, and so on, the three vehicles certainly arise, that is, one directly realizes the fruit of omniscience. The term "not truly entering" means that because one does not directly know without grasping, and so on, it is an impure quality, that is, one does not purify the objects, and so on, given by the disciples, and so on. The term "meditating by focusing on giving, and so on" means that the behavior is confused by the knowledge that focuses on objects such as meditation, objects of thought, and both, that is, manifest attachment to activities such as giving, and so on. The term "as before" means that because of inverted manifest attachment, it is not the true meaning, therefore, it is to be abandoned in this situation, so it is said to be called grasping, and so on. The term "sentient being"