Tibetan
་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་བཞི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་བཤད་པས་ལོག་པར་རྟོགས་པར་མི་བྱའོ། །སྐུ་ལྔ་ཡིན་པ་ཁོ་ནར་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པས་བླ་མ་ལ་གུས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟང་པོའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས་གསལ་པོར་མ་མཛད་མོད་ཀྱི་གཙོ་ཆེར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ནི་ཚུལ་གཉིས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཡང་ དག་པར་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱིའི་ཚུལ་ལྟར་འགལ་བར་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་གི་འབད་པ་ནི་སྐབས་ལ་མ་བབ་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དམ་པའི་ཆོས་ནུབ་པའི་དུས་སུ་བདག་ཅག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་མཆོད་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་རྣམས་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལས། སྐྱེས་བུ་ཁྱུ་མཆོག་གིས་ནི་དམ་པའི་ཆོས། །འཇིག་པར་གྱུར་ཚེ་གང་དག་བཏང་སྙོམས་བསྒོམ། །དེ་ཡིས་རྒྱལ་བར་བཀུར་སྟི་བྱས་མ་ཡིན། །འདྲེན་པ་དག་ལ་རི་མོར་དེས་མ་བྱས། །ཞེས་གང་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞར་ལ་འོངས་པས་ཆོག་གོ །དེ་བཞིན་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་དང་འགྲེལ་པ་ནི་གོ་སླའོ། །དང་པོར་འགྲོ་བ་བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྲམ་ཟེ་དང༌། རྒྱལ་རིགས་ཀྱི་འགྲོ་བ་དང་རྗེ་འུ་རིགས་ལ་སོགས་པའི་འགྲོ་བ་སྟེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་བཟང་པོ་དང་བཟང་པོ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཆགས་པའོ། །དེ་ལ་གནས་པ་མེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དུ་འགྲོ་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་ཕྲིན་ལས་མཛད་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སྡུག་བསྔལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བློ་དང༌། །སྲིད་པ་ཀུན་ནས་འཆིང་བའི་རྒྱུ། །འགྲོ་བ་གང་ལ་དེ་མེད་ན། །དེ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལུང་གང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་དབང་གིས་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་མེད་པར་མཛད་པ་སྟེ། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས་གདུལ་བྱའི་ལུས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ་ཞེས་སྨོས་པས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་སྐྱེ་བ་བཟློག་པར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་སྨོན་ལམ་དང་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁྱད་པར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གདུལ་བྱའི་ཁྱད་པར་ལས་ཡིན་གྱི་གཞན་འགའ་ཡང་མེད་དོ། །
Chinese
圆满菩提之后，就是法身的现证菩提。而这又以自性身等差别分为四种，善知识如是说，不要错误理解。仅仅是五身，以前的论师这样说，为了尊敬上师，善知识没有明说，但主要是大乘依赖于两种方式。名称也正确地宣说，不应像外在的方式一样矛盾而置之不理。我的努力并非不合时宜，在正法衰败之时，我们这些明显喜欢供养世尊的人，不应置之不理。《三摩地王经》中说：大丈夫若于正法坏灭时，何人舍弃修禅定，彼未曾敬奉诸佛，亦未曾描绘引导者。如是所说。顺便提及即可。如是业等之偈颂及解释易懂。首先，好人和不好的人，是指婆罗门和国王种姓的人，以及贱民种姓等。对此执着，就是执着于好与不好本身。不执着于此，就是无所缘，以此为特征，行利益众生之极寂静事业，即痛苦颠倒之念，以及束缚轮回之因，于何众生若无此，彼则不复生。追随此经文之义，即消除烦恼等所致之生。如《正法集经》所说，所化之身乃法身之行境，故诸佛之法身亦能遮止生。如是理解。若是如此，则在发愿和利益众生方面，诸佛和菩萨有何差别？有分别念和无分别念，以及所化之差别，此外别无其他。
English
Following the attainment of complete enlightenment, there is the manifest enlightenment of the Dharmakaya. This is divided into four aspects, such as the Svabhavikakaya, as explained by the noble Zangpo, so do not misunderstand. The earlier teachers only spoke of the five kayas, but out of respect for the lama, the noble Zangpo did not make it explicit, but mainly the Mahayana relies on two methods. It is not appropriate to ignore the correct pronunciation of the names as if they were contradictory in external form. My effort is not untimely, and it is not appropriate to ignore those of us who clearly delight in making offerings to the Bhagavan when the holy Dharma is declining. As it says in the Samadhiraja Sutra: 'When the supreme Dharma is destroyed by the best of men, whoever meditates with indifference, has not honored the Victorious Ones, nor has he made a drawing of the guides.' That is what is said. It is sufficient to mention it in passing. Similarly, the verses and explanations beginning with 'Thus also karma' are easy to understand. First, 'good and not good beings' refers to beings of the Brahmin and royal castes, as well as beings of the untouchable castes, etc. To be attached to this is to be attached to good and not good themselves. To not abide in this is to be without any object of focus. As its characteristic, 'having performed the activity of completely pacifying beings' means that suffering, inverted thoughts, and the cause of binding in samsara, if any being is without these, then that being will not be born again. Following the meaning of this quote, it means eliminating whatever birth is caused by afflictions, etc. As it says in the Sutra of the Collection of the True Dharma, 'The body of those to be tamed is the realm of activity of the Dharmakaya,' so even though it is the Dharmakaya of the Buddhas, they still prevent rebirth. That is the intention. If that is the case, then what is the difference between the Buddhas and Bodhisattvas in terms of aspiration and benefiting beings? It is the presence and absence of conceptual thought, as well as the difference in those to be tamed, but there is nothing else.