English
Turning away from clinging to things like the aggregates, and the firmness of the unsurpassed mind of enlightenment through the blessings of the Buddhas and others, and by accomplishing the special Dharma of the Great Vehicle, the mind is completely transformed from the Hearer and Solitary Realizer vehicles, and by the power of thoroughly discriminating the Dharma, the limbs that arise in meditative absorption and the formless attainments, etc., are completely exhausted. These four are called the aspects of suffering. Because of being separated from non-virtue, the body and mind are light, and by the power of being skilled in methods of taming beings, one engages in desire without attachment, and by seeing the faults of objects, one always practices celibacy, and by the Dharma nature of noble beings, the necessities of life are completely pure. These four are called the aspects of origin. Because of abiding in emptiness, one does not engage in or conform to the aggregates, sense bases, and elements. Thus, the places of engagement and conformity are separately blocked. And because of eliminating the opposing side, the groups that obstruct realization are, as before, separately blocked from the places of engagement and conformity. And because of completely understanding the faults of conceptual thought, the accumulations of enlightenment, such as generosity, are, as before, separately blocked from dwelling in the talk of engagement and conformity. And because what is grasped and the grasper should be abandoned, the war of the faculties and the supporting cities, etc., are, as before, subsequently blocked from the places of engagement and conformity. These four are called the aspects of cessation. Because of understanding the distinctions of generosity, etc., the places of engagement and conformity with miserliness and immoral conduct, etc., are separately blocked. And because all dharmas are the nature of the three doors of liberation, not even a particle of Dharma to be realized is observed. And because of obtaining manifest faith, one is certain of the three as they are by the nature of the three omniscient ones. And because of being solely devoted, one gives up one's life for the sake of the Dharma of omniscience, etc. These four are
Tibetan
ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་འདི་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཐོབ་པ་ན། དག་པ་འཇིག་རྟེན་པ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པའི་རྣམ་པ་ཅན་རྗེས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་རང་དང་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་བཟློག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐ་སྙད་ནི་སེམས་ཅན་གདུལ་བའི་དགོས་པའི་དབང་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པ་དང་མཐུན་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བཏགས་ནས་བཤད་དེ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣལ་འབྱོར་པའི་རྒྱུད་ལ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པའི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གཞན་ཡིད་ཆེས་ པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དག་ཡིན། དེའི་འོག་ཏུ་བསྒོམ་པའི་ལམ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་ལས། ལུགས་ལས་ཁྱད་པར་མ་བཟུང་བར་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་བློ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་ཁྱད་པར། བསྒོམ་པའི་ལམ་ནི་ཟབ་པ་སྟེ། །ཟབ་མོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས། །ཟབ་པ་དེ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་དང༌། །སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་མེད་ལ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ལས་གཞན་པ་ཡང་མ་ཡིན་པས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པའི་མཐའ་ལས་གྲོལ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟབ་མོ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ལ། ཟབ་མོ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི། ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་དང་མཐོང་བའི། །ལམ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཉིད་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། །འཇལ་དང་ངེས་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ལམ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དག་གམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བ་དང་དངོས་དང་རྗེས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པ་གསུམ་ལ་ངེས་པར་མཐོང་བའི་དོན་ཡང་དང་ཡང་དུ་སེམས་པ་དང༌། འཇལ་བ་དང་ངེས་པར་རྟོག་པ་དག་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྒྱུན་ཆགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམ་པ་དུ་ཞིག་ཅེ་ན། དེ་ནི་རྒྱུན་ཆགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས། །ཆུང་ངུའི་ཆུང་སོགས་དབྱེ་བ་ཡིས། །རྣམ་པས་རྣམ་པ་དགུར་བཞེད་
Chinese
这是道的形态。这样，如果正确获得包含十六种忍和智的刹那，那么，清净的出世间，具有不明显执着于所取和能取之相的后续心所包含，为了生起与自身相符的果，如色等之想的止息等，菩萨安住于见道，因此是不退转的体性。瑜伽士们的术语，除了调伏有情的需求之外，全部都是与证悟相符的，为了要知道这一点，所以假立而说。如果不是这样，瑜伽士相续中的各自自证的刹那，如何使他人相信的体性呢？在那之后，因为安住于修道，所以是不退转的体性。如果不从类别中区分，就不会生起特殊之智，因为有这样的说法，所以暂时说修道的差别。修道是甚深的，甚深是空性等，甚深即是从增益和诽谤的边解脱。这样说，对于空性等，也没有色，空性等也不是色之外的。按照顺序，对于空性等，从增益和诽谤的边解脱，那就是甚深，是空性等。因为具有甚深性，所以修道是甚深的。这样显示差别之后，是差别的基础。决择分和见道，以及修道本身，再三地作意，衡量和决定思择是修道。这样说，从听闻、思惟和修习中产生的智慧，或者从等持的加行和实事与随事中产生的智慧，按照顺序，对于决择分等三者，必定见到之义，再三地作意，衡量和决定思择，就是修道持续不断。那是多少种呢？那是持续不断的缘故，小、中、大等，以小之小等差别，以种类分为九种。
English
This is the form of the path. Thus, if one correctly obtains these moments of forbearance and knowledge, which are comprised of sixteen aspects, then, the pure, worldly one, contained by the subsequent mind that does not manifestly cling to the grasped and the grasper, in order to generate the cessation of perceptions such as form, which are fruits in accordance with itself, the Bodhisattva abides on the path of seeing, therefore, they are the nature of non-retrogression. The terminology of yogis, except for the need to tame sentient beings, is entirely in accordance with realization, in order to know this, it is explained by approximation. If it were not so, how would the moments of self-awareness of each individual in the continuum of yogis be the nature of making others believe? After that, because of abiding on the path of meditation, it is the nature of non-retrogression. If one does not distinguish from the category, special wisdom will not arise, because there is such a saying, so for a while, the distinction of the path of meditation. The path of meditation is profound, profound is emptiness, etc., profound is liberation from the extremes of superimposition and denigration. Thus it is said, for emptiness, etc., there is also no form, and emptiness, etc., is also not other than form. In order, for emptiness, etc., liberation from the extremes of superimposition and denigration, that is profound, it is emptiness, etc. Because it possesses profoundness, the path of meditation is profound. Having shown the distinction in this way, it is the basis of distinction. The decisive factor and the path of seeing, and the path of meditation itself, repeatedly contemplating, measuring, and definitely thinking are the path of meditation. Thus it is said, the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating, or the wisdom arising from the application of samadhi and from reality and subsequent events, in order, for the three, such as the decisive factor, definitely seeing the meaning, repeatedly contemplating, measuring, and definitely thinking, is the continuous path of meditation. How many kinds is that? That is because it is continuous, small, medium, and large, etc., by the distinctions of small of small, etc., it is considered to be nine kinds by type.
Tibetan
དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། མུན་པ་ཤིན་ཏུ་ཆེན་པོ་ནི་སྣང་བ་ཆུང་དུས་སེལ་ལ། ཆུང་ངུ་ནི་ཆེན་པོས་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་དཔེས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུ་རྣམས་རེ་རེ་ཞིང༌། ཆེན་པོ་དང་འབྲིང་དང་ཆུང་ངུའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དེ་དག་གི་གཉེན་པོ་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱང་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་བྱེ་བྲག་གིས་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་གཉེན་པོའི་དབྱེ་བ་ལས་གྲངས་བཞིན་དུ། འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པས་དགུ་དག་ཏུ་རྣམ་པ་དགུ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་བའི་ཡུམ་དེ་དང་དེ་ལས་རྣམ་པ་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་དེ། བསོད་ནམས་གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་སྐྱེ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་རྣམ་པ་མང་བ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་དགུ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། གྲངས་མེད་ལ་སོགས་བསྟན་པ་རྣམས། །དམ་པའི་དོན་དུ་བཟོད་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་ཐུགས་བརྩེ་བའི། །རྒྱུ་མཐུན་དེ་དག་ཐུབ་པ་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གྲངས་མེད་པ་དང༌། གཞལ་དུ་མེད་པ་དང༌། ཚད་མེད་པ་བསྟན་པ་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། དོན་དམ་པར་ན་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོན་གཅིག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བ་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པའི་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་དབྱེ་བར་བྱ་བ་བཟོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་བཤད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་སྐད་བཤད་ཅིང་བསྟན་པ་དེ་དག་བྱིས་པའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ལ་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་སྐྱེ་བ་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞེད་པས་མང་པོ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གོམས་པ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་བྱར་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པའི་སྐྱེ་བོ་བློ་དམན་པའི་ངོར་དོགས་པ་བསུ་བར། དངོས་པོ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལ། །ཉམས་པ་དང་ནི་འཕེལ་མི་རུང༌། །བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །ཅི་ཞིག་ཉམས་ཤིང་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོར་འདོད་པའི་
Chinese
དོ། །這樣說道，因為文中說菩薩的煩惱是分別。極大的黑暗用微弱的光明來消除，微弱的則用強大的來消除，用這樣的比喻，大的、中等的、小的分別，因為大、中、小的差別而不同。它們的對治，小的、中等的、大的也各自因為小、中、大的差別而不同，這樣一來，就究竟而言，以空性的特徵的方式，從分別的對治的區分中，如同數字一般。從欲界等開始，九個種類中，九種相續不斷地產生。這是修行的道。從那位勝母那裡，就每一種相貌而言，因為說到會產生無數的福德、不可衡量的福德、無量的福德，難道不是有眾多的差別嗎？如果問，如何是九種相貌呢？經中說：無數等所顯示，勝義中不容許，世俗中以慈悲，同因彼等佛所許。這樣說道，以顯示無數、不可衡量、無量的詞語的本質來說，就勝義而言，對於修道如前所說的特徵，將一個意義完全結合，依賴於反覆而近似產生的差別的本質來區分是不容許的。就世俗而言，所說的法的本質，如前所說和顯示的那些，僅僅是為了向幼稚的眾生們充分顯示產生大果，以無緣大悲的自性，成為法界之因的同類，如來是這樣認為的，因此不會過於繁多。以空性的特徵來串習，不是已經到了極致，無所作為了嗎？因此，為了消除認為僅僅是不做任何事情的低劣智慧之人的疑惑，經中說：事物不可說，衰損與增長，皆不可能有，以修名之道，何者衰損，何者獲得？這樣說道，對於視為法性的自性
English
Do. It is said, because it is stated that the afflictions of Bodhisattvas are conceptualizations. Extremely great darkness is dispelled by small light, and small darkness is dispelled by great light. By this example, great, medium, and small conceptualizations are each different because of the distinctions of great, medium, and small. Their antidotes, small, medium, and great, are also each different because of the distinctions of small, medium, and great. Thus, ultimately, through the aspect of the characteristic of emptiness, from the division of the antidotes to conceptualization, just like numbers. From the desire realm and so on, in nine categories, nine aspects continuously arise. This is the path of meditation. From that Victorious Mother, with respect to each aspect, because it is said that countless merits, immeasurable merits, and limitless merits will arise, are there not many distinctions? If asked, how are there nine aspects? It is said: Those that show countless and so on, are not allowed in the ultimate, in the conventional, with compassion, those similar causes are accepted by the Buddhas. It is said, by the nature of the words that show countless, immeasurable, and limitless, in the ultimate, it is not permissible to distinguish the nature of the differences that arise closely in dependence on the reversal of combining one meaning completely with the characteristics of the path of meditation as previously described. In the conventional, the nature of the Dharma that has been spoken and shown, those that have been spoken and shown, merely to fully show the arising of great fruits to childish beings, with the nature of great compassion without object, becoming the similar cause of the realm of Dharma, thus the Tathagata thinks, therefore it will not be too numerous. Is not the habituation with the characteristic of emptiness perfected and inaction? Therefore, in order to dispel the doubts of those of inferior intelligence who think that it is only doing nothing, it is said: For things that cannot be spoken, decrease and increase are not possible, by the path called meditation, what decreases and what is obtained? It is said, for what is considered to be the self-nature of the Dharma