Tibetan
་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་དེ་ཇི་ལྟར་སྤང་ཞེ་ན། རང་བཞིན་དཔེན་པས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དངོས་བོར་ཁས་བླངས་པའི་ཉེས་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་སྨོས་པས་ན་འོ་ན་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་དབེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོག་པ་ལ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རང་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབེན་པ་ལ་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ན་ཇི་ལྟར་རང་རིག་པའི་རང་བཞིན་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་དུ། གང་གི་ཚེ་ཕྱིའི་དངོས་པོར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པས་ན་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་སོས་པའི་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པར་ཉེ་བར་སྟོན་པའི་ཕྱི་རོལ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་བསལ་བའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བར་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བྱས་པ་སྟོང་ཞིང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར། དེ་རྣམས་དབེན་པ་ཉིད་དུ་ཡང་ཐུགས་སུ་ཆུད་དོ་ཞེས་འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པའི་མདོ་ལས། དངོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །དམ་པའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད། །དེས་ན་འདི་ཀུན་བདེན་པ་སྟེ། །དམ་པའི་དོན་དུ་བདེན་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདས་མ་ཐག་བའི་དོན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །ལེགས་པར་སྨྲས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཞུང་འཛུགས་པར་མཛད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་བཞིན་ཏེ་ངོ་ པོ་ཉིད་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དང་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་མེད་པས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་པས་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་བཞིན་གཅིག་པ
Chinese
是也。那么这应如何断除呢？因为自性空寂之故而宣说了。因为远离了对事物作实有之承许的过失，因此，因为自性空寂的缘故，所以顶礼。因为宣说了般若波罗蜜多，那么，如果认为并非与一切法空寂，对此，世尊宣说了“善现，一切法是”等等。因为是自证的体性，所以，对于一切法空寂，因为没有证悟为自证的自性，那么，如何自证的自性是般若波罗蜜多呢？对于这样的疑惑，以“为何执着”来迎接，宣说了“如此，善现”等等。如此说，何时因为外境事物没有完全成立，所以像梦等一样，以新鲜的差别，以各种方式近似显现的，像外境一样完全遣除的体性中，产生了识，因此，智慧以世俗的方式，如幻觉般领会，以与其无有差别之故，一切法未作，空且如幻觉般，因为世尊现证圆满正等觉之故。也领会到那些是空寂性，如是《圣楞伽经》中说：诸法生起世俗谛，胜义谛中无自性，因此一切皆是真，胜义谛中非真实。这是随顺着所说而说的。为了阐明紧接着过去的意义的真如，世尊说了“因此，是这样的”等等。真如中现证圆满正等觉是未说完的部分。以善说本身而建立宗义，宣说了“善现，如此”等等。自性是怎样的呢？宣说了“凡是自性”等等。自性即是体性或者真如，凡是那样的，就因为与体性相离而无自性。凡是无自性的，那就是一切法的自性，比如因为无自性，即因为体性而成为同一体性，同一自性
English
It is so. Then how should this be abandoned? Because of the emptiness of self-nature, it is said. Because it is free from the fault of accepting things as real, therefore, because of the emptiness of self-nature, I prostrate. Because the Prajnaparamita is proclaimed, then, if it is thought that it is not empty of all dharmas, the Blessed One said, "Subhuti, all dharmas are," and so on. Because it is the nature of self-awareness, therefore, for all dharmas are empty, because there is no realization as the nature of self-awareness, then, how is the nature of self-awareness the Prajnaparamita? To such doubts, welcome with "Why cling?" and said, "Thus, Subhuti," and so on. It is said thus, when external objects are not completely established, so like dreams, etc., with fresh differences, appearing in various ways, in the nature of completely dispelling like external objects, consciousness arises, therefore, wisdom understands in a conventional way, like an illusion, because of being non-different from it, all dharmas are unmade, empty and like an illusion, because the Blessed One has attained perfect and complete enlightenment. It is also understood that those are emptiness, as it is said in the Holy Lankavatara Sutra: All things arise in conventional truth, In ultimate truth, there is no self-nature, Therefore all this is true, In ultimate truth, it is not true. This is said following what was said. In order to clarify the suchness of the meaning immediately past, the Blessed One said, "Therefore, it is like this," and so on. To attain perfect and complete enlightenment in suchness is the unfinished part. Establishing the doctrine by the good saying itself, it is said, "Subhuti, thus," and so on. What is the nature like? It is said, "Whatever is the nature," and so on. Nature is the essence or suchness, whatever is like that, is without self-nature because it is separated from the essence. Whatever is without self-nature, that is the nature of all dharmas, for example, because there is no self-nature, that is, because of the essence, it becomes the same essence, the same nature.
Tibetan
འི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་ཉེ་བར་སྡུད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྐྱེད་པས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་ན་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །འདི་སྙམ་དུ་གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཚད་མས་གདོན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཐ་དད་པ་དང་འབྲེལ་བའི་དངོས་པོ་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་མེད་པ་ནི་འདི་དག་གི་སྣ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་རིམ་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་གཅིག་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པས་ནི་སྔར་བཤད་པའི་ཆགས་པ་ཕྲ་མོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཆགས་པའི་མཐའ་སྤོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གཅིག་པར་ནི། །ཞེས་པས་ཆགས་པ་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་བརྗོད་པའི་ཆོས་རང་བཞིན་གྱིས་ཟབ་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཟུར་གྱིས་དྲིས་པ་ཡིན་པས་ན་ཇི་ལྟར་ཟབ་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ནམ་མཁའ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་བསལ་བའི་མི་དམིགས་པས་ཤེས་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་དེའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པ་དེའི་ཕྱིར་ན་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཟབ་པ་ཡིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། མཐོང་བ་ལ་སོགས་བཀག་པ་ཡིས། །དེ་ནི་རྟོགས་པར་དཀའ་བར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེའི་རང་བཞིན་དེ་ལྟར་རྟོགས་དཀའ་བའི་རྒྱུ་གང་ཡིན་ཞེས་གསོལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྗེས་སུ་རྟོགས་བར་དགའ་བ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་ཡང་སྔ་མ་ལྟར་ཟུར་གྱིས་འདྲི་བ་ཡིན་ནོ། །སུ་ཡང་མངོན་བར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་རྣམ་པའི་བར་དག་གི་རང་བཞིན་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་
Chinese
是何缘故之义。归纳此义，即是世尊所说的“善现，因此”等等。万物由各异之因所生，难道不是自性各异吗？为何会认为体性相同呢？以“为何有此疑问”来迎接，世尊宣说了“善现，法的自性”等等。心中想到，因为这些事物的生之体性，是量所能断定的，所以与产生的原因各异相关联的诸多事物的自性并不存在，这些事物形形色色的自性并非胜义谛，因此它们的自性才是一样的。善现，如是等等。如所说之次第，一切色等诸法，唯是一体性，即知此为无自性，能通达知者与所知平等一味，便能舍弃前述微细贪著之自性所生的执着。如是亦云：诸法一体性，以是能舍贪。如是宣说。先前所说的法，自性甚深，又是如何呢？如是发问：世尊，般若波罗蜜多甚深吗？这是迂回的提问，意为如何甚深？虚空甚深，因为能消除一切识的对境，以无所缘而显示知与所知平等一味，因此说其自性难以证悟，所以如虚空般甚深。 如是亦云：遮止见等故，说彼难证悟。如是宣说。又问及，其自性如此难以证悟的原因是什么？世尊，般若波罗蜜多是乐于随顺证悟的吗？此处也是如前一样迂回提问。无人现证菩提，因为从色等直到佛陀的不共法之间的自性，都是如实性之体
English
That is the meaning of "for what reason." To summarize this, it is what the Blessed One said, "Subhuti, therefore," and so on. Aren't things different in nature because they are produced by different causes? Why would one think that they are the same in nature? Welcoming this doubt with "Why is there this doubt?", the Blessed One spoke of "Subhuti, the nature of phenomena," and so on. Thinking in his heart, because the nature of the arising of these things is determined by measurement, therefore the nature of many things associated with different causes of production does not exist, and the various natures of these things are not the ultimate truth, therefore their nature is the same. Subhuti, thus, and so on. In the order as spoken, all phenomena such as form are only of one nature, that is, knowing that it is without self-nature, and fully understanding that the knower and the known are equal in one taste, one will be able to abandon the attachment arising from the nature of the subtle attachment mentioned earlier. It is also said: "Phenomena are of one nature, by this one can abandon attachment." Thus it is said. How is the previously mentioned Dharma profound in nature? As asked: "Blessed One, is the Prajnaparamita profound?" This is an indirect question, meaning how is it profound? Space is profound, because it eliminates all objects of consciousness, and shows the equality of knowledge and the known by having no object of focus, therefore it is said that its nature is difficult to realize, so it is as profound as space. It is also said: "By preventing seeing and so on, it is said to be difficult to realize." Thus it is said. Again, what is the reason why its nature is so difficult to realize? "Blessed One, is the Prajnaparamita pleasing to follow and realize?" Here too, the question is asked indirectly as before. No one attains complete enlightenment, because the nature from form and so on up to the unmixed qualities of the Buddha is the nature of suchness.