Tibetan
་ནི་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྣག་བཞིན་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བཟུང་བའོ་ཞེས་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དམིགས་ན་ཀུན་འབྱུང་བ་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་སུ་སྔོན་དོན་འདི་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་བཞེད་པས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྔོན་སྐུ་ཉམས་སུ་བསྟར་བ་ཉིད་ནི་ལྷའི་བུ་དག་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱལ་བོའི་ཕོ་བྲང་འཁོར་ནི་རྒྱལ་པོའི་བཞུགས་གནས་སོ། ཚོང་འདུས་ནི་སྲང་ངོ༌། །བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདྲ་བས་ན་སྤྱིར་བོད་པའི་ཚིག་གམ་དེའི་ཚེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཚན་དེ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའོ། །མ་འོངས་པའི་དུས་ནི་མ་འོངས་པའི་ཚེ་ནའོ། །བསྐལ་བ་གྲངས་མེད་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཀྱི་ཚིགས་དྲུག་ཅུར་ཕྱིན་པ་ལ་གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གྲངས་དེས་བཅད་པའི་བསྐལ་བ་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གོ །སྡེ་ན་བ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཤཱཀྱའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་མི་དགེ་བ་རྣམས་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཐུབ་པ་དང་ལྡན་པས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའོ། །ཐུབ་པ་དང་ལྡན་པའི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ལྷའི་བུའི་བདུད་བཅོམ་པར་སྟོན་ཏེ། །དང་པོར་དེ་བཅོམ་པས་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཉིད་བརྙེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །སྟོན་པ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གསུང་བ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་པོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་ཆོས་དེ་རྣམས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཆོས་སྟོན་པར་མཛད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུང་བ་བོ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །རྟོགས་པ་པོ་ཉིད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་ཡེ་ཤེས་དང་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་རྣམས་བཅོམ་པས་ན་དགྲ་བཅོམ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྤངས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་གསུངས་སོ། དགྲ་ཡང་དགེ་པའི་ཆོས་ཐམས་
Chinese
是故，就胜义而言，以是法界之自性故，于色等亦必执持为如来。如是缘一切法，则谓于生起生法智。菩提萨埵之位，先以身示此义，后乃许之，故云“是即如是”等。先以身示者，如云“天子等何时”等。王宫之周匝，乃国王之住所。市集乃街衢。所谓“婆罗门之童子”，犹如“种姓之子”，故总而言之，乃藏语之词，或尔时世尊之名号如是。未来时者，乃未来之世。所谓“无数劫”，谓数至六十节，名曰无数，谓以是数所隔之劫。具足圆满之差别者，如所谓“释迦牟尼”等。以受生于释迦族故，又以身语意一切防护诸不善，具足能仁之体性故，是为释迦牟尼。示现能仁具足之导师，能断除障碍之天子魔罗。以初断彼故，乃证得导师之圆满。所谓“如来、应供、正等觉”之三语，即是显示导师之圆满。导师之圆满亦有二种，即说法者之功德，及证悟者之功德。其中，以如实宣说诸法之安住方式，故名如来，此即以不颠倒说法而显示说法者之圆满。证悟者圆满之功德，亦以智慧与断证圆满之差别而分为二。以断除彼等故，名曰应供，此即宣说断证之圆满。敌者，亦即一切善
English
Therefore, in terms of ultimate meaning, because it is the nature of the Dharmadhatu, it is necessary to hold onto forms and so on as the Tathagata. If one focuses on all dharmas in this way, it is said that the knowledge of the arising of dharmas will arise. In the state of a Bodhisattva, one first demonstrates this meaning with the body, and then approves of it, hence the saying "It is just so," and so on. Demonstrating with the body first, as in the saying "When are the sons of the gods," and so on. The surroundings of the royal palace are the residence of the king. The market is the street. The so-called "Brahmin boy" is like the "son of the lineage," so in general, it is a Tibetan word, or the name of the Bhagavan at that time was like that. The future time is the future age. The so-called "countless kalpas" means that when the number reaches sixty segments, it is called countless, meaning the kalpa separated by that number. The distinction of being fully endowed is like the so-called "Shakyamuni," and so on. Because he was born into the Shakya clan, and because he completely protected body, speech, and mind from all non-virtues, and possessed the nature of a capable sage, he is Shakyamuni. Showing the fully endowed teacher who possesses the ability to subdue, he demonstrates the subduing of the Mara of the sons of the gods who obstructs him. Because he first subdued him, he attained the perfection of the teacher. The three words "Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One" show the perfection of the teacher. The perfection of the teacher is also of two kinds, namely the qualities of the speaker and the qualities of the one who realizes. Among them, because he speaks truthfully about how all dharmas abide, he is called the Tathagata, which shows the perfection of the speaker by speaking the Dharma without inversion. The qualities of the perfection of the realized one are also divided into two by the difference between wisdom and the perfection of abandonment and realization. Because he has conquered them, he is called Arhat, which speaks of the perfection of abandonment and realization. The enemy is also all good.