Tibetan
པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེས་ན་མ་སྐྱེས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཐོབ་པ་སྐྱེས་པ་འཐོབ་པར་ཅི་ལྟར་འགྱུར་འདི་སྐད་དུ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ན་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང་ཐོབ་པ་པོ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་འབད་པ་མེད་པར་འཐོབ་པར་འགྱུར། ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་འབད་པ་ཆེན་པོས་དུས་རིང་པོར་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་བསྒོམས་པས་ས་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པར་ཡེ་ཤེས་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་འཐོབ་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་འབད་པ་མེད་པར་འཐོབ་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡིན་ན་ཁྱོད་ལ་ཡང་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་འདི་ཉིད་དོ་སྙམ་པའི་བསམ་པས་བརྗོད་པ་ནི། སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནམ་འོན་ཏེ་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་མི་སྐྱེ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་བརྗོད་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡང་ངག་ཏུ་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བའི་ཆོས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་བརྫུན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྨྲ་བར་མི་སྤོབས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་བསམས་པའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ནི་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་བསམ་བས་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཁྱོད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་དམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདི་ལ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ན་བརྗོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྣང་ཞེ་ན། ཉིད་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ན་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བས་ན་བརྗོད་པ་ནི་སྤྲོས་པ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དུས་སུ་ཅི་ཞིག་ཏུ་སྣང་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་གཟུང་བར་སྣང་ཞིང་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་འཛིན་པར་སྣང་ངོ༌། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སོ་
Chinese
仅仅是那个，那么以不生之法所获得的生，如何能获得呢？如此说：在胜义谛中，因为没有能获得者和所获得者，所以无需努力就能获得。但在世俗谛中，通过巨大的努力，长久不断地修习，在第八地等处，任运成就的智慧得以进入，为了获得能使一切有情解脱的智慧，如何能无需努力就能获得呢？这是所说之意。如果依靠世俗谛和胜义谛的真谛，生和不生得以安住，那么你也会面临同样的辩驳和考察，以这样的想法所说的是：生的法性是不生，还是不生的法是不生呢？胜义谛即使在言说的世俗谛中，也远离言语的表达，这样想着而说的是： 具寿舍利子，生的法吗？等等，因为那两者都是虚假的，所以在胜义谛中不敢说，这是所想的。不生是胜义谛的缘故，以这样的想法所说的是：具寿善现，你对于不生之法也……。因为与胜义谛相符，所以称此不生为胜义谛，这样说的是：具寿舍利子，不生本身就是所说，等等。即使是不生本身，也因为是所说，所以说就是戏论，也就是分别念的意思。如果是这样，在现观的时候会显现什么呢？本身就是所说，等等。即使是不生，也因为是所说，所以说就是戏论，也就是分别念的意思。这样在现观的时候会显现什么呢？具寿舍利子，不生本身是各自显现的，这样说的是：从一切分别念中解脱，并非所取的无生本身显现为所取，并非能取的本身显现为能取。又如何即使不是那样的自性，却在那样的自性中各自……
English
Just that, then how can birth, which is obtained by the Dharma of non-birth, be obtained? Thus it is said: In the ultimate truth, because there is no obtainer and nothing to be obtained, it will be obtained without effort. But in the conventional truth, through great effort, constantly practicing for a long time, the spontaneously accomplished wisdom enters into the eighth bhumi and so on, in order to obtain the wisdom that will liberate all sentient beings, how can it be obtained without effort? This is what is being said. If, relying on the truths of conventional and ultimate truth, birth and non-birth abide distinctly, then you will also face the same refutation and examination, with this thought, what is said is: Is the nature of birth non-birth, or is the Dharma of non-birth non-birth? The ultimate truth, even in the conventional truth of speech, is separated from verbal expression, thinking this, what is said is: Endowed with life, Shariputra, is it the Dharma of birth? etc., because both of those are false, so one dares not speak in the ultimate truth, this is what is thought. Non-birth is the reason for the ultimate truth, with this thought, what is said is: Endowed with life, Subhuti, you also for the Dharma of non-birth... Because it is in accordance with the ultimate truth, this non-birth is called the ultimate truth, what is said is: Endowed with life, Shariputra, non-birth itself is what is spoken, etc. Even if it is non-birth itself, because it is what is spoken, speech is elaboration, that is, the meaning of conceptual thought. If that is the case, what will appear at the time of direct realization? Itself is what is spoken, etc. Even if it is non-birth, because it is what is spoken, speech is elaboration, that is, the meaning of conceptual thought. Thus, what will appear at the time of direct realization? Endowed with life, Shariputra, non-birth itself appears separately, what is said is: Liberated from all conceptual thoughts, the non-birth itself, which is not to be grasped, appears as the grasped, and the non-grasping itself appears as the grasping. And how, even if it is not such a nature, yet in such a nature separately...
Tibetan
སོར་སྣང་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ་ཇི་ལྟར་མཐོང་བ་བསྙོན་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཡང་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་སྟེ། རྣམ་པར་མ་དཔྱད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བརྫུན་པ་ཁོ་ན་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཤིན་ཏུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་བྲལ་བའི་རང་བཞིན་དུ་སོ་སོར་སྣང་བའོ། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡང་དག་པར་བཤད་པས་བསྟོད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ནི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཞག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་བ་བྱ་བའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་གྱི་རྟོགས་ པ་མེད་པ་མ་ཡིན་ནམ། ཇི་ལྟར་འདི་ལྟར་སྟོན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས། འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་དང་གང་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུན་པ་ལའོ། །དེ་དང་དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། གང་དང་གང་ལ་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་དེ་དང་དེ་ལ་ལན་བཏབ་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བས་རང་གི་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ལས་ཀྱང་མི་གཡོ་སྟེ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལུང་གི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་དང་འགལ་བར་མི་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཤེས་པ་མེད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་རླབས་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཉན་ཐོས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨྲས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་རྣམས་ཀྱིའོ། །ཆོས་ཉིད་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཉིད་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་དག་གང་དང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོའི་དམིགས་པ་ཡོད་དུ་ཟིན་ཀྱང་ཇི་ལྟར་ན་ཉན་ཐོས་མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་སྙམ་པའི་དོགས་པ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བས་བསུ་ནས་བརྗོད་པ་ནི་འདི་ལྟར་གང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གནས་པར་འོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། མི་གནས་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཤད་པའི་དོན་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཁོ
Chinese
所谓显现，就是说，如寿者舍利子那样，极其各别地显现。如其那样，即如所见而不能否认，所以在世俗中无论如何都可以。又或者，如其那样，在未分别的自性中，唯有虚假才各别显现。所谓极其各别显现，就是在远离常断的自性中各别显现。为了赞叹如实宣说法的真如，所说的是：寿者善现是说法者等等。所谓安立，就是应受持。声闻们难道没有法云的证悟吗？为何如此宣说呢？以“那是因为什么缘故呢”来迎接，然后说“如此”等等。所谓“于何何”，就是指意乐。所谓“于彼彼”也与之相同，因为对何何完全提问，就对彼彼回答，由此必定生起，所以从自己证悟的体性的法性中也不动摇而安住。经文的自性法性与证悟之法不相违，虽然没有恒常平等安住的智慧，但这是余文。为了显示是如来加持，所以说了“寿者舍利子是薄伽梵的声闻”等等。所谓“如来声闻不住法者们”，就是指没有显现执著的法者们。所谓法性就是这个，就是指缘起之决定。法性是什么呢？就是“彼等何何”等等。即使已经有了色等体性的事物之对境，但如何成为声闻不住法者呢？以“那是因为什么缘故呢”来迎接，然后说“如此，凡”等等。因为远离一和多的自性，所以一切法不住，因为不是安住之处。不住法者的声闻是为了宣说般若波罗蜜多之义而加持。
English
As for appearance, it is said that it appears extremely distinctly, just like the venerable Śāriputra. As it is, since what is seen cannot be denied, it can be any way in the mundane. Or, as it is, in the unexamined nature, only falsehood appears distinctly. The so-called extremely distinct appearance is the distinct appearance in the nature free from permanence and annihilation. To praise the truthful exposition of the suchness of the Dharma, it is said: "The venerable Subhūti is a preacher of the Dharma," and so on. The so-called "to be established" means to be held. Don't the Śrāvakas also have the realization of the cloud of Dharma? Why is it taught like this? It is greeted with "Why is that?", and then "Like this" and so on are said. "To whom and to whom" refers to intention. "To that and to that" is the same, because whatever is fully asked is answered, and thus it will surely arise, so it does not waver from the Dharma nature of its own realization and abides. The Dharma nature of the scriptures does not contradict the Dharma of realization, although there is no wisdom of constant equal abiding, this is the remainder. To show that it is the blessing of the Tathāgata, it is said, "The venerable Śāriputra is the Śrāvaka of the Bhagavan," and so on. "The Śrāvakas of the Tathāgata, those who do not abide in the Dharma," refers to those who do not have manifest attachment to the Dharma. The so-called Dharma nature is this, which refers to the certainty of dependent origination. What is the Dharma nature? It is "Those what and what" and so on. Even if there is an object of the nature of form and so on, how can the Śrāvaka be one who does not abide in the Dharma? It is greeted with "Why is that?", and then "Like this, whatever" and so on are said. Because it is free from the nature of one and many, all Dharmas do not abide, because it is not a place to abide. The Śrāvaka who does not abide in the Dharma is blessed for the sake of explaining the meaning of the Prajñāpāramitā.