Tibetan
གཞི་ཉིད་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་གཞི་བསྡུས་པ་ལ་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་གཉིས་པ་ལྟར་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བསྐྱེད་པ་གཞི་མེད་པའི་རྣམ་པ་ཙམ་དུ་བསྡུས་པས། བརྒྱུད་པ་ཙམ་གཞི་གང་ལ་ཡང་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་འདི་བསྒོམས་ཀྱང་སྐྱེས་བུའི་དོན་དུ་མི་མཁོ་སྟེ། དེས་ན་སྐྱེས་བུའི་དོན་ལ་དགོས་པའི་དོན་མི་སྟོན་པས་མ་བཤད་པའི་ཉེས་པ་ཡོད་དོ། །དེ་པས་ན་ཇི་སྐད་བཤད་ བའི་དོན་གསུམ་ཆར་བསྡུས་པས། ཕྱོགས་རེ་རེ་ལས་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་མི་འཐད་པས། ཉན་ཐོས་ངང་རང་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་བསྡུས་པ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པ་བརྒྱད་ཀྱི་རིམ་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། མངོན་པར་མཐོ་བ་དང་ངེས་པར་ལེགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལམ་མ་ལུས་པ། ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་སྟོན་པར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་བསྟན་པར་མཛད་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པའི་མདོའི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་གདམས་ངག་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་རང་བཞིན། གནས་སྐབས་བརྒྱད་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཕྱེ་བ་ཐམས་ཅད། སེམས་ཅན་མདོར་བསྡུས་པ་ལ་དགའ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མདོར་བསྡུས་ནས་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བརྒྱད་སྟོང་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་པས་ན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ། མདོར་བསྡུས་པས་དོན་མཐའ་དག་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན་བྱ་བའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ལམ། སེང་གེ་དང་འཕྲོག་བྱེད་དང་དབྱིག་གི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དུག་གིས་བསམ་པའི་རྒྱུད་མ་རུངས་པར་བྱས་བ། དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་བདག་མེད་པར་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་མ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་མ་གྱུར་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་ལས། ཐོས་པའི་ཤེས་པས་བདེ་བླག་ཏུ་ངེས་པར་བཟུང་སྟེ། ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་བས་སྐྱེས་པའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་བ་དྲན་པའི་ཤེས་པ་ལ་བཞག་ནས་བསམ་པའི་རང་བཞིན་
Chinese
由于基本身被简略，因此会变成基被简略所产生的过失。然而，如果像第二种情况那样，那时由分别念所产生的无基之相仅被简略，由于仅仅是传承不会归于任何基，所以修习此相也对人无用，因此，由于不显示对人有用的意义，所以存在未宣说的过失。因此，如是所说 的三种意义全部简略，由于不应理从每一方产生过失，因此，声闻、独觉、菩萨和如来所领悟的被简略，一切相智等八现观的次第没有颠倒，获得增上生和决定胜之法的所有道，以各种神变向一切众生显示的薄伽梵大悲自性从般若波罗蜜多所开示的，是应宣说的。如是所说的应宣说之圣般若波罗蜜多十万颂等的经义，菩提心和窍诀等修习的自性，所有八种阶段的差别分开，为了喜欢简略的众生能够简略而轻易地领悟，薄伽梵开示了薄伽梵母八千颂。因此，属于应开示之续部，以简略而轻易地领悟一切意义，由于是不共的，所以是成为所作之果的必要。如是所说的应宣说的一切相智等的道，从无始轮回以来，被狮子、强夺者和地藏等对事物显现执着的毒所损害心相续，没有串习修习一切事物无我者所不能领悟的，从获得般若波罗蜜多，以听闻之慧轻易地确定，在极清晰地体验所生的习气所生的忆念之慧上安住，是思考的自性。
English
Since the base itself is condensed, it will become the fault arising from the condensed base. However, if it is like the second case, then the appearance of the baselessness produced by the conceptualization is only condensed. Since the mere transmission will not fall into any base, even if this appearance is meditated upon, it is useless for a person. Therefore, since it does not show the meaning necessary for the purpose of a person, there is the fault of not having been explained. Therefore, as it is said, all three meanings are condensed. Since it is unreasonable for faults to arise from each side, the Hearer, Solitary Buddha, Bodhisattva, and Tathagata are condensed. The order of the eight realizations, such as all-knowingness, is not reversed. All the paths that attain the Dharma of higher realms and definite goodness, the Bhagavan, who shows all beings with various miracles, is taught from the Prajnaparamita by the nature of great compassion, which should be spoken. As it is said, the meaning of the scriptures such as the Holy Prajnaparamita in One Hundred Thousand Verses, which should be spoken, the nature of practicing Bodhicitta and instructions, all the distinctions of the eight stages are separated, so that beings who like brevity can easily understand it by summarizing it. The Bhagavan taught the Bhagavati Eight Thousand Verses. Therefore, it belongs to the tantra to be taught. It is easy to understand all the meanings by summarizing, because it is uncommon, it is the necessity of becoming the fruit of action. As it is said, the path of all-knowingness, etc., which should be spoken, from beginningless samsara, the mind stream has been corrupted by the poison of attachment to things by lions, robbers, and Ksitigarbha, etc. Those who have not become accustomed to meditating on the selflessness of all things cannot realize it. From obtaining the Prajnaparamita, it is easily determined by the wisdom of hearing, and it abides in the wisdom of memory born from the habits born from the experience of being extremely clear, which is the nature of thinking.
Tibetan
གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་ཏེ། སྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་བསྒོམས་པ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་ཡང་དག་མིན། །གང་དག་ ཤིན་ཏུ་གོམས་གྱུར་བ། །སྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ན། །དེ་གསལ་མི་རྟོག་བློ་འབྲས་བུ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་གྱིས་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་དགེ་བ་བསགས་པ་དང་ལྡན་པ། བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྒྲུབ་པའི་བློ་བསྐྱེད་པ་རྣམས། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པའི་རིམ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཐབས་དང་ལྡན་པ། བྱ་བའི་འབྲས་བུའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་ཉིད་ལམ། །སྟོན་པས་འདི་ལས་བཤད་པ་གང༌། །གཞན་གྱིས་མྱོང་བམ་ཡིན་ཏེ། །ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་ཡི་བདག་ཉིད་ཀྱི། །མདོ་དོན་དྲན་པ་ལ་བཞག་ནས། །བློ་དང་ལྡན་པས་མཐོང་འགྱུར་ཕྱིར། །བདེ་བླག་ཏུ་ནི་རྟོགས་པ་ཞེས། །བྱ་བ་རྩོམ་པའི་དགོས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་བསྟན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བསྐལ་པ་བཟང་པོའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་བསྲུང་བ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བདག་པོར་བྱས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དབང་བསྐུར་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་གཏད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ལྕང་ལོ་ཅན་ན་བཞུགས་པས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོས། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་གཟུང་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་སྡེ་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པར་གསོལ་བ་འདེབས་པ། འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚོགས་རྣམས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་རྣམས་འཆད་དོ། །གཞན་དག་ནི་འདི་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་ལེའུ་ལས། ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་འཛམ་བུའི་གླིང་ན་སྤྱོད་པར་འགྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པར་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ངེས་ པའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པས། རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་པས་ངེས་པར་བཟུང་པའི་མདོའི་དོན་མ་ལུས་པ་ཉེ་བར་སྟོན་པ་
Chinese
以智慧确定之后，以禅修的自性进行禅修时，因此既非真实也非不真实。如果 变得非常熟悉，禅修完全圆满时，那就是明晰无分别的智慧之果。以这种方式，依靠世俗和胜义谛，具备积累布施等善行，成办自他圆满利益的发心者们，通过获得与决定性因素相符等次第，现前一切相，这被称为具有随顺之方便，是作为事业之果的果实之必要。如《现观庄严论》中所说：一切相智道，导师从此所说者，非由他者所经历，以具十法行自性，安住于经义忆念故，具慧者见故，易于现证，是为造论之必要。如是宣说。以如来密意显说之方式，为守护贤劫一切如来之色身及正法之聚，于一切种成为依怙故，及从金刚手灌顶等中付嘱教法故，及无有宣说其他差别之故，于柳叶渚住者，十地自在金刚持大士，为随顺摄受一切世间故，劝请集聚般若波罗蜜多经藏。往昔诸位论师阐释说，对圣慈氏等菩萨众宣说如是等语。另一些人则认为，从此处的付嘱品中，以“此般若波罗蜜多如何于赡部洲行持”等语，因为是付嘱般若波罗蜜多之故，真实集聚者乃是圣阿难陀。对此如是思索。其中，以如是之语宣说决定之义，以自及随顺之智慧确定所持之经义无余显示。
English
Having ascertained with wisdom, when meditating with the nature of meditation, therefore it is neither truly real nor truly unreal. If becomes extremely familiar, when meditation is completely perfected, that is the fruit of clear, non-conceptual wisdom. In this way, relying on the conventional and ultimate truths, those with the mind of accumulating virtues such as generosity, accomplishing the perfect benefit of self and others, through the order of obtaining things such as being in accordance with the decisive factor, manifesting all aspects, this is called having the means of conformity, and is the necessity of the fruit of the fruit of the activity. As it is said in the Ornament for Clear Realization: The path of all-knowingness, whatever the teacher has explained from this, is not experienced by others, because it possesses the nature of the ten practices of Dharma, because it abides in the remembrance of the meaning of the sutras, because it is seen by the wise, it is easy to realize, and is the necessity of composing the treatise. Thus it is said. In the manner of revealing the secret of the Tathagata, in order to protect the form bodies of all the Tathagatas of the Good Aeon and the assembly of the sacred Dharma, because it is the refuge in all ways, and because the teachings are entrusted from the Vajrapani empowerment and so on, and because there is no mention of other differences, the great Vajradhara, the lord of the ten grounds, residing in the place of willows, for the sake of subduing and taking care of all the worlds, requests to gather the precious sutra collection of the Prajnaparamita. The former teachers explained that these and other words were spoken to the assembly of Bodhisattvas such as the noble Maitreya. Others think that, from the chapter on entrustment in this very text, with words such as "How will this Prajnaparamita be practiced in Jambudvipa?" because it is the entrustment of the Prajnaparamita, the one who truly gathers it is the noble Ananda. One thinks in this way. Among them, with such words, the meaning of certainty is declared, and the meaning of the sutras, which are determined by one's own and conforming wisdom, are completely revealed.