Tibetan
དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་འདས་པའི་དུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལ་སྐད་ཅིག་མའི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཟད་པའོ། །རྒྱུན་གྱི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་ཟད་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དྲི་མ་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་རྣམས་ནི། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཏོགས་པ། །གང་ཕྱིར་ཆོས་ཡོད་མ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རམ་གཅིག་དང་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྤྱོད་པའི་ཚད་མ་ལ་སོགས་པས་འཐད་པའི་དངོས་པོ་མེད་པས་ནམ་མཁའི་པད་མ་བཞིན་དུ་འགག་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དྲི་མ་རྣམས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟ་བའི་བདག་ཉིད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཡིན་པར་བརྗོད་ པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དེ། །ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ན་དངོས་པོ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཤས་ཆེར་མངོན་པར་ཞེན་བསལ་ལ་ཞིག་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་བསམ་པས་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་བསམ་པས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེ་བར་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེས་ན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ལོག་པར་བསྒྲུབ་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་པར་དངོས་སུ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྗེས་སུ་གསུང་བར་མཛད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ནམ་མཁའ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བར་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ནི་ཟད་པ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ལས་དང་པོ་པའི་གནས་སྐབས་སུ་དམི
Chinese
如来说诸如来以尽和不生之智而善分别，如是所说，如是阿难陀，过去时等。于此，刹那之无常即是尽。相续之无常即是完全尽。摄义是阿难陀，如是等语。如是烦恼和所知障垢，生和不生之自性所分别者，离法界之外，何以故，法非有。如是说，法界之自性如虚空般，灭和生皆无，或一和多之自性，以及因和果，以种种行相之量等，无有堪忍之事物，如虚空莲花般，灭和生皆无之故，次第垢染等尽和不生皆无，以尽和不生之智为自性，一切法不颠倒证悟之体性，法身般若波罗蜜多如何之自性，即是说为大菩提。如是亦云：垢染尽和不生之，智慧菩提如是说，尽无生无故，彼等次第应知。如是开示真如，于事物极多分显现执著遣除，事物坏灭之想，于尽灭尽之想之智慧，以及未来事物不生之想，于不生知为不生，如是说，因此大菩提于自性颠倒建立之处即是真实开示之义，因此之后说具寿善现等。如是随后宣说，善现般若波罗蜜多即是等语。虚空不尽之故，一切法无生，如是说，如虚空般无尽之故，以及诸法无生，以尽和不生之智为自性，大菩提是无尽，如是之总结语。于最初业者之阶段，
English
Thus, the Tathagatas are well distinguished by the wisdom of exhaustion and non-arising, as it is said, 'Thus, Ananda, in the past,' and so on. Here, the impermanence of a moment is exhaustion. The impermanence of continuity is complete exhaustion. The summary is, 'Thus, Ananda,' and so on. As it is said, 'The afflictions and obscurations of knowledge, the impurities distinguished as being born and unborn, are not apart from the realm of phenomena. Why? Because phenomena do not exist.' Thus it is said, the nature of the realm of phenomena is like space, without cessation or arising, or the nature of one and many, and cause and effect, without any tolerable thing by means of various aspects of measure, etc., like a lotus in the sky, without cessation or arising, therefore, in order, the impurities, etc., are without exhaustion or non-arising, with the wisdom of exhaustion and non-arising as their nature, the nature of realizing all phenomena without error, the Dharmakaya Prajnaparamita, what kind of nature is said to be the Great Bodhi. Thus it is also said: 'The wisdom of the exhaustion and non-arising of impurities, is called Bodhi. Because there is no exhaustion and no arising, those should be known in order.' Thus, when the Suchness is shown, the attachment to things that appear very much is removed, the thought of the destruction of things, the wisdom of thinking that exhaustion is exhausted, and the thought of future things not arising, knowing that non-arising is non-arising, thus it is said, therefore, the Great Bodhi is the very place where one establishes error in one's own nature, which is the meaning of the actual teaching, therefore, after that, it is said, 'The venerable Subhuti,' and so on. Thus, it is subsequently declared, 'Subhuti, the Prajnaparamita is,' and so on. 'Because space is inexhaustible, all phenomena are unborn,' thus it is said, because it is inexhaustible like space, and because phenomena are unborn, the Great Bodhi, which is the nature of knowing exhaustion and non-arising, is inexhaustible, such is the concluding statement. In the stage of the initial practitioner,
Tibetan
གས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བསྒོམ་པ་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཞེས་གསོལ་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཉེས་པ་འདི་ནི་མེད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་དུས་ཉིད་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་ཞིང་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་བྲལ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་ཟད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་ཉོན་མོངས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་འདིར་མ་རིག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ནི་འདུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་འདིར་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བའི་སྐད་ཅིག་མའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ཕན་ཆད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་མདོང་པའི་བར་དུ་མིང་དང་གཟུགས་སོ། །དེ་ ནས་ཇི་སྲིད་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་འདུས་པར་མ་གྱུར་པ་དེ་སྲིད་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གོ །ཇི་སྲིད་དུ་ཚོར་བར་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པའི་དོན་དུ་མི་འགྱུར་བ་དེ་སྲིད་ཀྱི་བར་དུ་ནི་རེག་པའོ། །འཁྲིག་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སྔོན་དུ་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ཚོར་བའོ། །ཡུལ་ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་སྔོན་དུ་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་འཁྲེག་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་སྲེད་པའོ། །ཡུལ་ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ནི་ལེན་པའོ། །ཡུལ་ཐོབ་པའི་རྒྱུར་ཡོངས་སུ་རྒྱུག་པས་ཡང་སྲིད་པའི་ལས་ཉེ་བར་བསགས་པ་ནི་སྲིད་པའོ། །ལས་དེས་མ་འོངས་པ་ན་ཡང་ཉིད་མཚམས་སྦྱོར་བ་ནི་སྐྱེ་བའོ། །དེ་ཕན་ཆད་ནས་ཇི་སྲིད་ཚོར་བའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་བར་གྱི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་རྒ་ཤིའོ། །དེ་ལྟར་ན་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་མཐར་གཉིས་གཉིས་དང་བར་དུ་བརྒྱད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་དུམ་བུ་གསུམ་ཡིན་ནོ། །མི་ཟད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་མེད་པ་དེ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པར་ལྟ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དང་གནས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བལྟའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཉིད་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བལྟ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ནི་མི་ཟད་པ་ལ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པའོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཆད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་རྣམ་པར་བལྟ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྒྱུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མེད་པས་ ན་རྟག་པའོ། །སྐྱེས་པ་ལ་འཇིག་པ་མེད་པས་ན་བརྟན་པའོ། །མངོན་པར་གསལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་དུ་མི་འཇུག་པས་ན་ཐེར་ཟུག་པའོ། །གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པ་དང་བྲལ་བས་ན་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་དམིགས་བཞིན་དུ་ཇི་ལྟར་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པས་མངོན་དུ་བྱ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པས་བདག་དང་ཆོས་སུ་འཛིན་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཐོང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གང་དག་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་བསམ་པས་ཟད་པ་ལ་ཟད་དོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་དང་དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བའི་བསམ་པས་མི་སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྐྱེའོ་སྙམ་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་ཤེས་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ཟད་པ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པ་འདི་མི་རུང་ངོ༌། །འདི་ལྟར་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་དག་གི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བའི་གགས་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འགོག་པས་འགོག་པ་མེད་པ་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་ལ་དངོས་པོ་ལ་ལོག་པར་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྒོལ་པ་ཁྱེད་ཀྱི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་སྐྱེས་པ་ཟད་པ་ཅི་ཞིག་དང་མ་སྐྱེས་པའི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཅི་ཞིག་འཐོབ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཟད
Chinese
如果执着于破灭而修习，那么像这样的般若波罗蜜多如何能够证悟呢？这样请问的是，世尊（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་）菩提萨埵（藏文：བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་）等等。这个过失是没有的，因为从修习之时起，一切法都如幻，远离生灭，所以修习一切法如幻。这样说的是，善现（藏文：རབ་འབྱོར་）菩提萨埵摩诃萨（藏文：སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་）色无尽性（藏文：གཟུགས་ཟད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་）等等。用其他方式也进行阐明，说的是善现（藏文：རབ་འབྱོར་）菩提萨埵摩诃萨（藏文：སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་）无明（藏文：མ་རིག་པ་）等等。对此，前世烦恼的阶段就是这里的无明。同样，福德等等的阶段就是行。同样，此生连接的刹那五蕴就是识。连接之后，直到六处萌芽之间是名色。之后，直到根、境和识三者聚合之前是六处。直到断绝三种感受之因的意义之前是触。淫欲之前体验快乐的阶段是受。境感受阶段之前，对于欲妙和淫欲普遍享用的阶段是爱。境感受的阶段是取。完全奔向获得境的因，从而积累再次存在的业是有。那个业在未来再次连接是生。从那之后直到感受阶段之间的阶段是老死。这样，前后两端各两个，中间八个，就是十二缘起分为三部分。不尽（藏文：མི་ཟད་པར་）的意思是不尽，和之前一样。舍弃二边（藏文：མཐའ་གཉིས་སྤངས་པའོ་）的意思是因为是远离常断二边。观察缘起无始无终（藏文：རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་པར་ལྟ་སྟེ་）的意思是缘起就像幻象一样。
English
If one meditates with attachment to destruction, how can one realize such Prajnaparamita? This is asked by the Bhagavan Bodhisattva, etc. This fault does not exist because from the very beginning of practice, all dharmas are like illusions, free from arising and ceasing, so one meditates on all dharmas as if they were illusions. This is said by Subhuti Bodhisattva Mahasattva, 'the very nature of form being inexhaustible,' etc. It is also clarified in another way, saying that Subhuti Bodhisattva Mahasattva 'ignorance,' etc. Here, the state of affliction in the previous life is ignorance. Similarly, the state of merit, etc., is action. Similarly, in this life, the five aggregates of the moment of connection are consciousness. From the moment of connection onwards, between the sprouting of the six sense bases, are name and form. Then, as long as the three, faculty, object, and consciousness, have not come together, it is the six sense bases. As long as it does not become the meaning of completely cutting off the cause of the three feelings, it is contact. The state of experiencing happiness before sexual desire is feeling. Before the state of experiencing objects, the state of universally enjoying desirable qualities and sexual desire is craving. The state of experiencing objects is grasping. Completely running towards the cause of obtaining objects, thus accumulating the karma of rebirth, is existence. That karma will again connect in the future, which is birth. From then until the state of feeling, that state is old age and death. Thus, two at the beginning and end, and eight in the middle, are the twelve links of dependent origination, divided into three parts. 'Inexhaustible' means inexhaustible, as before. 'Abandoning the two extremes' means that it is free from permanence and annihilation. 'Seeing dependent origination without beginning or end' means that dependent origination is like an illusion.
Chinese
因此，应当观察为远离生、灭、住。如是即应理解为缘起。如是说者，乃是善现，如是观视之菩萨摩诃萨等。如是作意，是为不住尽。善巧方便者，是行于缘起。彼之所示，如云何菩萨等是也。如是则于世俗中成为断灭耶？善现，复次菩萨摩诃萨如是观视缘起等。无因者，谓于世俗中实有因故。常等者，谓于彼无生因故为常。已生者无灭故为坚。不入于显现及圆满之自性故为坚固。离得其他位故，是无转变之法性。若于色等作意，云何以不住尽之相而证得耶？善现，于何时等是也，谓不缘色等一切法，舍离一切我及法之执着，是示现见道之作用。以何因缘如是不见一切法耶？谓若有以事物坏灭之想而于尽灭作尽灭想之知，及以事物不生之想而于不生作不生想之知，是说彼等尽灭及不生之知，依彼等则与尽灭及不生相离故，此知是不应理的。如是，如已生及未生等之次第，以尽灭及生之障碍作用之体性而遮止故，无遮止者，于胜义中成为如是性之自性，于事物上邪执之诤论者，汝以见道之力，于分别等之体性已生之尽灭为何，及未生之不生之法为何而获得耶？然而是少分亦无也。是故尽
English
Therefore, it should be observed as being separate from arising, ceasing, and abiding. Suchness itself should be understood as dependent arising. Saying so refers to Subhuti, such as the bodhisattva mahasattva who views in this way. Such attention is the manifestation of non-exhaustion. Skillful means is to practice dependent arising. Showing that is like saying, "How is it a bodhisattva?" etc. If so, will it become annihilation in conventional truth? Subhuti, furthermore, the bodhisattva mahasattva views dependent arising in this way, etc. "Without cause" means that in conventional truth, there is indeed a cause. "Permanent," etc., means that because there is no cause of arising in it, it is permanent. Because there is no destruction of what has arisen, it is stable. Because it does not enter into the nature of manifestation and completeness, it is steadfast. Because it is separate from obtaining other states, it is the nature of unchanging dharma. If one focuses on form, etc., how can one realize the aspect of non-exhaustion? Subhuti, "When," etc., is said, meaning that by not focusing on all dharmas such as form, and abandoning all clinging to self and dharma, it shows the function of the path of seeing. For what reason are all dharmas not seen in this way? It is said that those who think of cessation as cessation with the thought of the destruction of things, and those who think of non-arising as non-arising with the thought of the non-arising of things, their knowledge of cessation and non-arising, according to them, is not reasonable because it is separate from cessation and non-arising. Thus, in the order of what has arisen and what has not arisen, by obstructing with the characteristic of hindering cessation and arising, the unobstructed, in ultimate truth, becomes the nature of suchness, and the disputant who wrongly clings to things, by the power of your path of seeing, what is the exhaustion of what has arisen in the nature of discrimination, etc., and what is the dharma of non-arising of what has not arisen that you obtain? However, there is not even a little. Therefore, exhaust