Chinese
二十个“ྒྱ”是它的刹那。六十个刹那是一个“ཐང་ཅིག”。三十个“ཐང་ཅིག”是一个“ཡུད་ཙམ”。文字的自性直至一切的终极，具有安住于眨眼间的能力。如果有人问，像这样一刹那间如何能宣说佛法呢？回答是，由于宣说者的菩提心，听者们生起了一刹那间所显现之法的觉知，因此才安立说他对他们宣说了佛法。如上所说的三种，应当了知是获得圆满正等觉的因。如是说：证悟菩提向他者宣，说，其因在于完全交付，获得它的不间断之因，是众多福德的特征。如是说。如上所说的具有因的见道，是为了显示分别念在不显现时具有力量，因此以如来不动如来显现和不显现的比喻来显示，然后世尊才说了“那时”等等。其中，由于完全超越了一切魔的境界，所以是“不动”。由于成为一切功德的来源，所以像大海。由于通达甚深之法，所以是“甚深”。解释比喻所显示的意义是，善哉，如是，一切法是等等。在“ཏ་མག་ལམ་”中也不显现，等等的四句话，是为了说明在见道中，能取和所取的四种分别念不显现而说的。为了确定这个意义，以“那是因为什么”来迎接，然后说了“善哉，虚空没有作者”等等。如是说，一切遍计所执的法不是知者，因为虚空没有作者。同样，其他的力量不是见者，因为与幻术的化身相似，不可思议。圆成实也不是能做需要的，因为一切法没有事物，所以不是感受者。
English
Twenty "ྒྱ" is its moment. Sixty moments are one "ཐང་ཅིག" Thirty "ཐང་ཅིག" are one "ཡུད་ཙམ". The self-nature of letters extends to the ultimate of everything, possessing the ability to abide in the blink of an eye. If someone asks, how can one teach the Dharma in such a moment? The answer is, due to the Bodhicitta of the speaker, the listeners generate the awareness of the Dharma manifested in a moment, therefore it is established that he has taught them the Dharma. The three things mentioned above should be understood as the cause for attaining perfect and complete enlightenment. As it is said: To show others enlightenment, its cause lies in complete dedication, the uninterrupted cause of attaining it, is the characteristic of many merits. Thus it is said. The path of seeing with causes as described above is to show that conceptualization has power when it does not appear, therefore, the Tathagata Akshobhya is shown as an example of appearing and not appearing, and then the Bhagavan spoke of "at that time" and so on. Among them, because it completely transcends all the realms of Mara, it is "immovable." Because it becomes the source of all virtues, it is like the ocean. Because it understands the profound Dharma, it is "profound." Explaining the meaning shown by the metaphor is, "Well said, thus, all dharmas are," and so on. In "ཏ་མག་ལམ་" it does not appear either, etc., the four sentences are said to show that the four conceptualizations of grasping and being grasped do not appear in the path of seeing. In order to ascertain this meaning, it is greeted with "Why is that?" and then it is said, "Well said, space has no maker," and so on. Thus it is said that all imputed dharmas are not knowers, because space has no maker. Similarly, other powers are not seers, because they are inconceivable due to being similar to an illusionary being. The perfectly established is also not able to do what is needed, because all dharmas have no thing, so they are not feelers.
Chinese
是的。简要归纳就是，世尊对阿难说，菩萨摩诃萨如果那样行持等等。为了说明如前所说的，以见道为首的具有因的菩提，那么，什么是大菩提呢？大菩提又是什么呢？为了说明大菩提，所说的开示教诲就是，所有学处中最殊胜的到彼岸的大菩提等等。同样，为了消除“为什么呢”的疑问，世尊说了“阿难，这个学处是”等等。所谓“用一根拇指抬起后又放下”，意思是说，向上抬起后又放下的意思。所谓“诸佛世尊这样想”等等，是考虑到所化众生的显现而说的，实际上，诸佛世尊是没有分别念的。同样，为了消除“为什么呢”的疑问，世尊说了“般若波罗蜜是不可测量的”等等，意思是说，因为是无分别的。有人会想，布施等其他的学处也有，为什么只学习般若波罗蜜呢？对此，世尊说了“阿难，过去和未来”等等。总的来说，在开始提问之后，现在为了显示大菩提的自性，世尊说了“阿难，般若波罗蜜是无量的”等等。所谓“不尽”，是因为没有穷尽，所以不尽的智慧自性的大菩提就是般若波罗蜜。为了说明这个道理，为了消除“为什么呢”的疑问，世尊说了“因为没有般若波罗蜜”，意思是说，因为没有穷尽。为了更广泛地说明这一点，世尊说了“阿难，什么”等等，其中，完全断绝现量的自性就是量。通过推理来认识远离，就是穷尽。通过这两者或者教证来确定“只有这么多”，
English
Yes. The concise summary is that the Blessed One said to Ananda, "If a Bodhisattva Mahasattva practices in that way," and so on. To explain the previously mentioned Bodhi, which begins with the path of seeing and possesses causes, then, what is the Great Bodhi? What is the Great Bodhi? To explain the Great Bodhi, the instruction given is, "The Great Bodhi, which is the most excellent of all trainings, gone beyond," and so on. Similarly, to dispel the doubt of "Why is that?", the Blessed One said, "Ananda, this training is," and so on. The phrase "lifting it with one thumb and then placing it back down" means lifting it upwards and then placing it down again. The phrase "The Buddhas, the Blessed Ones, think in this way," and so on, is said in consideration of the appearances to be tamed beings. In reality, the Blessed Ones do not have discursive thoughts. Similarly, to dispel the doubt of "Why is that?", the Blessed One said, "Prajnaparamita is immeasurable," and so on, meaning that it is non-conceptual. Someone might think, "There are other trainings such as generosity, why only study Prajnaparamita?" To this, the Blessed One said, "Ananda, the past and the future," and so on. In general, after initiating the questioning, now, in order to reveal the self-nature of the Great Bodhi, the Blessed One said, "Ananda, Prajnaparamita is immeasurable," and so on. The term "inexhaustible" means that because it is without exhaustion, the Great Bodhi, which is the self-nature of inexhaustible wisdom, is Prajnaparamita. To explain this meaning, to dispel the doubt of "Why is that?", the Blessed One said, "Because there is no Prajnaparamita," meaning that it is because there is no exhaustion. To explain this more extensively, the Blessed One said, "Ananda, what," and so on, wherein completely severing the self-nature of direct perception is measurement. Recognizing the separation through inference is exhaustion. Determining "only this much" through these two or through scriptural proof,
Tibetan
་གཟུང་བ་ནི་ཐ་མའོ། །དགོངས་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ནམ་མཁའ་རྫས་སུ་མེད་པ་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་གཟུང་བར་མི་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཡང་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡིན་ནོ། །འདི་ཉིད་གསལ་བར་བྱེད་པས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གཞུང་གི་ཚད་བཤད་པས་ཚད་མ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེན། ཀུན་དགའ་བོ་ངས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ནའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་འོ་ན་ཚད་ལ་སོགས་པ་གང་གི་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མིང་གི་ཚོགས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་དེ་ལ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོའི་ཚིག་བླ་དགས་ནི་མིང་གི་ཚོགས་སོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ཚིག་བླ་དགས་ནི་ཚིག་གི་ཚོགས་སོ། །དེ་གཉི་གའི་རྟེན་ཡི་གེའི་ཚོགས་སོ། །ཚད་དང་འབྲེལ་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ལ་དེ་ཡང་གཙོ་བོའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་གསལ་བར་སྟོན་པའི་དོན་དུ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་སྐད་དུ་དོན་དམ་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་ཡིན་ལ་དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་ཉེ་བར་གདགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་གཞུང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡང་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཚད་མ་མ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་ཞུས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་སླད་དུ་གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་བཏབ་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མི་ཟད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དབེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པས་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དབེན་པའི་ཆོས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་དེ་ཆོས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བར་དགོངས་སོ། །གཞལ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟད་པ་དང་སྐྱེ་བ་མེད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གསུམ་གྱི་
Chinese
抓住是最后。意思是就像虚空没有实体一样，因为是自性的缘故，所以不能抓住量等，就像这样也是对境。这是这个意思。为了阐明这个，所以说了“为什么呢”等等。说了论的量，就是说了量等。世尊说“阿难陀我”等等，意思是那个自性的般若波罗蜜多。如果是这样，那么量等会成为谁的呢？说了“名字的集合”等等，其中诸法自性的词语是名字的集合。那些本身的差别词语是词语的集合。那两者的所依是文字的集合。与量相关的般若波罗蜜多是名字等的自性，而且主要的般若波罗蜜多不是这个意思。为了阐明那个，所以说了“为什么呢”等等。这样说，究竟上如来之智慧本身是般若波罗蜜多，为了显示那个，以假立的方式，具有论的自性，说为般若波罗蜜多，但并不是真实。因此，就以那个真实的方面来说，世尊说“阿难陀般若波罗蜜多不是具有量”等等。询问没有以那个真实的方式说量的原因，就是请问“世尊为什么”等等。为了回答，所以说了“阿难陀般若波罗蜜多是不尽的缘故”等等。因为寂静的缘故，意思是由于没有生，所以是生的智慧的自性之故。寂静的法，意思是对于没有事物生起，没有空性可观察，因为没有法之故。因为不可测量的缘故，意思是由于没有尽和生，所以是没有生的智慧的自性之故。三时的
English
Grasping is the end. The meaning is that just as space has no substance, because it is of its own nature, it is impossible to grasp measure, etc., just like this is also the object. This is the meaning. In order to clarify this, it is said "Why is that?" and so on. Saying the measure of the treatise means saying measure and so on. The Blessed One said, "Ananda, I," and so on, meaning that the Prajnaparamita is of that very nature. If that is the case, then whose will measure, etc., become? It is said, "The collection of names," and so on, among which the words of the nature of all dharmas are the collection of names. The words of distinction of those very things are the collection of words. The basis of those two is the collection of letters. The Prajnaparamita related to measure is the nature of names, etc., and the main Prajnaparamita is not this meaning. In order to clarify that, it is said, "Why is that?" and so on. It is said that, ultimately, the wisdom of the Tathagata itself is the Prajnaparamita, and in order to show that, in a metaphorical way, having the nature of the treatise, it is said to be the Prajnaparamita, but it is not the truth. Therefore, in terms of that very truth, the Blessed One said, "Ananda, the Prajnaparamita is not possessed of measure," and so on. Asking the reason why measure was not spoken of in that very true way is asking, "Why, Blessed One?" and so on. In order to answer, it is said, "Ananda, the Prajnaparamita is inexhaustible, therefore," and so on. Because of solitude, it means that because there is no birth, it is the nature of the wisdom of birth. The solitary dharma means that for things that do not arise, there is no emptiness to observe, because there is no dharma. Because it is immeasurable, it means that because there is no end and no birth, it is the nature of unborn wisdom. The three times of