Tibetan
རབ་འབྱོར་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་སྟེ། ལམ་དེ་ལ་གནས་ཤིང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱས་ནས་སྐད་ཅིག་གཅིག་དང་ལྡན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་དེའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མི་སྐྱེ་བར་སྤངས་པས་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ནོ།། །།དེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་རྣམ་པར་ལྟ་བ་ན་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་མི་དམིགས་ན། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་སོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཡང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །ལེན་པ་ལ་ཡང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མེ་བྱེད་དོ། གཏང་བ་ལ་ཡང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཡང་མི་དམིགས་ཏེ། མཚན་མར་མི་བྱེད་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང༌། བཟོད་པ་སྒོམ། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། བསམ་གཏན་གོམས་པར་བྱེད། ཤེས་རབ་སྒོམ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཤེས་རབ་སྒོམ་ཡང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །གང་ཤེས་རབ་དེ་ལ་སྒོམ་པ་དེ་ཡང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་གང་གི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་དེ་ལ་སྒོམ་པ་དེ་དག་ལའང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང༌། འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་
Chinese
善现，这是菩萨的道，安住于此道，能圆满一切波罗蜜多。圆满波罗蜜多后，以具足一刹那的智慧，将获得一切种智。那时，其习气的连接烦恼也将因不生而得以完全断除，名为对所缘的自性产生邪分别。因此，以佛眼观察三千大千世界的境界时，若连无事物都无法照见，更何况说见到有事物呢？善现，菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，完全布施，如此完全布施也不作念想，不对事物存在或不存在加以思量。接受时也不作念想，不对事物存在或不存在加以思量。舍弃时也不作念想，不对事物存在或不存在加以思量。对菩提心也不执著，不作意，不作为对境，不正确地随见。在行般若波罗蜜多时，守护戒律，修习忍辱，精进努力，修习禅定，修习智慧，如此修习智慧也不作念想，不对事物存在或不存在加以思量。对于所修习的智慧也不作念想，不对事物存在或不存在加以思量。对于为了哪个有情而修习的智慧，也不作念想，不对事物存在或不存在加以思量。从内空性到无事物自性空性之间，以及念住、正断、神足、根、力、菩提支、八正道、圣谛、禅定、无量、无色定
English
Subhuti, this is the path of a Bodhisattva. By abiding in this path, all perfections are completely fulfilled. Having completely fulfilled the perfections, one will attain omniscience with the wisdom that possesses a single instant. At that time, all the connecting afflictions of its habitual tendencies will also be completely abandoned by not arising, which is called wrong discrimination towards the nature of the object of focus. Therefore, when observing the realm of the three-thousand great-thousand world systems with the Buddha's eye, if even the absence of things is not perceived, what need is there to mention seeing the presence of things? Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, they give alms completely. Even when giving alms completely in this way, they do not make discriminations, nor do they contemplate whether things exist or do not exist. When receiving, they also do not make discriminations, nor do they contemplate whether things exist or do not exist. When giving away, they also do not make discriminations, nor do they contemplate whether things exist or do not exist. They do not fixate on the mind of enlightenment, do not make it an object, do not make it a focus, and do not see it correctly. When practicing the Perfection of Wisdom, they maintain moral discipline, cultivate patience, exert effort, practice meditation, and cultivate wisdom. Even when cultivating wisdom in this way, they do not make discriminations, nor do they contemplate whether things exist or do not exist. They also do not make discriminations about the wisdom they are cultivating, nor do they contemplate whether things exist or do not exist. They also do not make discriminations about the beings for whom they are cultivating that wisdom, nor do they contemplate whether things exist or do not exist. From inner emptiness to the emptiness of the nature of non-things, as well as the mindfulness, the right abandonments, the miraculous feet, the faculties, the powers, the branches of enlightenment, the eightfold noble path, the noble truths, the meditations, the immeasurables, and the formless attainments.
Tibetan
པར་འཇུག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་ དང། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ལ་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ཡང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །གང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་དང༌། གང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་བ་དང༌། གང་གིས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་མི་རྟོག་མཚན་མར་མི་བྱེད་དེ། དངོས་པོ་ཡོད་པའམ་དངོས་པོ་མེད་པར་ཡང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེ་དག་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་མཛད། རང་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་བྱས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་བྲལ་བའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་ལགས་ན། ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཆོས་རྣམས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆོས་རྣམས་ཆོས་རྣམས་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ལགས་ན། ཇི་ལྟར་ཆོས་ཀྱིས་ཆོས་ལ་དངོས་པོ་མཆིས་ཞེས་བགྱི་བའམ། དངོས་པོ་མ་མཆིས་ཞེས་བགྱི་བར་ཡོངས་སུ་འཚལ་བར་འགྱུར། བཅོམ་ལྡན་འདས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཚལ་བར་མི་རུང་སྟེ། དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མཆིས་པའི་ཆོས་འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དངོས་པོ་ མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཀྱང་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་འཚལ་བར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཚལ་བ་མ་མཆིས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་དངོས་པོ་མཆིས་པའམ་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པར་སེམས་པར་ཡང་ག་ལ་འགྱུར
Chinese
入定和解脱，以及渐次安住的等至，空性，无相，无愿，神通，三摩地，陀罗尼门，如来力，无畏，各别正智，不共佛法，乃至一切种智之间行持时，对于一切种智也不作分别之相，也不作意为有事物或无事物。乃至无上正等菩提也不作分别之相，也不作意为有事物或无事物。对于谁现证圆满菩提，谁应现证圆满菩提，谁以现证圆满菩提，也不作分别之相，也不作意为有事物或无事物。那是什么缘故呢？因为这样一切法都是无事物的自性，那些也不是诸佛所作，也不是独觉和声闻所作，一切法是无作者，与作者分离的。善现请问：世尊，如果是这样，诸法是与诸法自身分离的吗？世尊回答说：善现，正是这样。正是这样，善现，诸法是与诸法自身分离的。请问：世尊，如果这样诸法与诸法自身分离，如何以法了知法为有事物，或为了知为无事物呢？世尊，以无事物的法不能了知无事物的法，以有事物的法也不能了知有事物的法。以无事物的法也不能了知有事物的法。以有事物的法也不能了知无事物的法。这样，由于不能了知一切法，菩萨摩诃萨怎么会思维有事物或无事物呢？
English
Entering into absorption and liberation, as well as the successive abidings in equipoise, emptiness, signlessness, wishlessness, clairvoyance, samadhi, the gateways of dharani, the powers of the Thus-Gone One, fearlessness, individual perfect knowledge, unmixed qualities of a Buddha, and up to the state of all-knowingness, one does not make any discriminating signs of all-knowingness itself, nor does one think of it as something existent or non-existent. Even up to unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, one does not make any discriminating signs, nor does one think of it as something existent or non-existent. Regarding who attains perfect and complete enlightenment, who should attain perfect and complete enlightenment, and who attains perfect and complete enlightenment through what, one does not make any discriminating signs, nor does one think of it as something existent or non-existent. Why is that? Because all phenomena are by nature devoid of substance; they are not made by the Buddhas, nor are they made by the solitary realizers and the hearers. All phenomena are without a maker, separate from a maker. Subhuti asked: "Venerable Lord, is it thus that phenomena are separate from phenomena themselves?" The Lord replied: "Subhuti, it is so. It is so. Subhuti, phenomena are separate from phenomena themselves." He asked: "Venerable Lord, if it is thus that phenomena are separate from phenomena themselves, how can one fully know whether a phenomenon has substance in relation to a phenomenon, or whether it does not have substance? Venerable Lord, a phenomenon without substance cannot fully know a phenomenon without substance, nor can a phenomenon with substance fully know a phenomenon with substance. A phenomenon without substance cannot know a phenomenon with substance. A phenomenon with substance cannot know a phenomenon without substance. Thus, since there is no fully knowing of all phenomena, how could a Bodhisattva Mahasattva even think of something as having substance or not having substance?