Tibetan
་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་གཞན་གང་འདུ་ཤེས་མེད་འདུ་ཤེས་མེད་མིན་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན། བདག་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྒོམ་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་གྱི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་གཞན་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྒོམ་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན། བདག་ཀྱང་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་སྒོམ་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ཀྱི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་གཞན་གང་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་སྒོམ་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན། བདག་ཀྱང་དེ་བཞིན་གཤེགས་ པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་སྒོམ་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་གཞན་གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་སྒོམ་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན། བདག་ཀྱང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་སྒྲུབ་པ་ཡིན། གཞན་ཡང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྐུལ་བ་ཡིན། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུའི་ལེགས་པ་བརྗོད་པ་ཡིན། སེམས་ཅན་གཞན་གང་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུ་སྒྲུབ་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་ལ་འགོད་པའི་ཕྲིན་ལས་ཡིན་ནོ།།
Chinese
我也策励于非想非非想处生处。宣说非想非非想处生处的功德。其他众生凡是安住于非想非非想处生处，我也宣说他们的功德，并且随喜赞叹。我也修持三十七菩提分法。我又策励于三十七菩提分法。宣说三十七菩提分法的功德。其他众生凡是修持三十七菩提分法，我也宣说他们的功德，并且随喜赞叹。我也修持三解脱门，八解脱，九次第住等至，五神通，诸禅定，以及总持之门。我又策励于总持之门。宣说总持之门的功德。其他众生凡是修持总持之门，我也宣说他们的功德，并且随喜赞叹。我也修持如来十力，四无畏，四无碍解，大慈，大悲，以及十八不共佛法。我又策励于十八不共佛法。宣说十八不共佛法的功德。其他众生凡是修持十八不共佛法，我也宣说他们的功德，并且随喜赞叹。我也成办三十二大丈夫相，八十随好。我又策励于三十二大丈夫相，八十随好。宣说三十二大丈夫相，八十随好的功德。其他众生凡是成办三十二大丈夫相，八十随好，我也宣说他们的功德，并且随喜赞叹。这即是安立于佛道之事业。
English
I also encourage the realm of neither perception nor non-perception. I proclaim the virtues of the realm of neither perception nor non-perception. I rejoice and delight in accordance with those other beings who abide in the realm of neither perception nor non-perception, and I proclaim their virtues. I also meditate on the thirty-seven factors of enlightenment. Furthermore, I encourage the thirty-seven factors of enlightenment. I proclaim the virtues of the thirty-seven factors of enlightenment. I rejoice and delight in accordance with those other beings who meditate on the thirty-seven factors of enlightenment, and I proclaim their virtues. I also meditate on the three doors of liberation, the eight liberations, the nine successive abidings of meditative absorption, the five supernormal cognitions, the various samadhis, and the doors of dharani. Furthermore, I encourage the doors of dharani. I proclaim the virtues of the doors of dharani. I rejoice and delight in accordance with those other beings who meditate on the doors of dharani, and I proclaim their virtues. I also meditate on the ten powers of the Thus-Gone One, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, great loving-kindness, great compassion, and the eighteen unshared qualities of a Buddha. Furthermore, I encourage the eighteen unshared qualities of a Buddha. I proclaim the virtues of the eighteen unshared qualities of a Buddha. I rejoice and delight in accordance with those other beings who meditate on the eighteen unshared qualities of a Buddha, and I proclaim their virtues. I also accomplish the thirty-two major marks of a great being and the eighty minor marks. Furthermore, I encourage the thirty-two major marks of a great being and the eighty minor marks. I proclaim the virtues of the thirty-two major marks of a great being and the eighty minor marks. I rejoice and delight in accordance with those other beings who accomplish the thirty-two major marks of a great being and the eighty minor marks, and I proclaim their virtues. This is the activity of establishing on the path of the Buddha.
Tibetan
།།རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྔོན་ཇི་ལྟ་བར་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན་མ་ཡིན། བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོན་པར་མི་འགྱུར། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་སྔོན་ཇི་ལྟ་བར་ཕྱིས་ཀྱང་དེ་བཞིན། བར་དུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་སྤྱོད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་ཡང་ཤིན་ཏུ་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་ལ། སེམས་ཅན་དུ་དམིགས་པ་ཡང་མ་མཆིས་ན། སུའི་ དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒོམ་པ་ལགས། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཚད་མར་བྱས་ཤིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྒོམ་སྟེ། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་ལ། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསྒོམ་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཁྲུགས་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་དོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ལགས། སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ལགས་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་རམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་
Chinese
如果善现，如果法的界限先前如何，后来也不那样，中间也不那样的话，那么菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行的时候，不能以方便善巧为众生开示法的界限，不能使众生完全成熟，不能使佛土完全清净。善现，法的界限是先前如何，后来也那样，中间也那样。因此，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行的时候，以方便善巧为众生开示法的界限，为了众生的利益而行菩萨行，使众生完全成熟，使佛土完全清净。然后，具寿善现对薄伽梵这样说道：薄伽梵，如果这样，众生也实在不可得，众生之相也不可得，那么为了谁的利益，菩萨摩诃萨修习般若波罗蜜多呢？这样请问之后，薄伽梵对具寿善现这样说道：善现，菩萨摩诃萨是以真实的边际为限而修习般若波罗蜜多的。善现，如果真实的边际是另外的，众生的边际也是另外的话，那么菩萨摩诃萨也不能修习般若波罗蜜多。善现，真实的边际也不是另外的，众生的边际也不是另外的。因此，菩萨摩诃萨为了众生的利益而修习般若波罗蜜多，修习般若波罗蜜多的菩萨摩诃萨，在真实的边际上没有错乱地安立众生于真实的边际。请问：薄伽梵，如果这样，真实的边际也不是另外的，众生的边际也不是另外的，那么真实的边际会安住在真实的边际上吗？薄伽梵，如果
English
Rabjor, if the realm of Dharma was not the same in the past as it is now, and not the same in the middle either, then when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, they would not be able to skillfully reveal the realm of Dharma to sentient beings, would not be able to fully ripen sentient beings, and would not be able to purify the Buddha-fields. Rabjor, the realm of Dharma is the same in the past as it is now, and the same in the middle as well. Therefore, when a Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, they skillfully reveal the realm of Dharma to sentient beings, practice the conduct of a Bodhisattva for the benefit of sentient beings, fully ripen sentient beings, and purify the Buddha-fields. Then, the venerable Rabjor said to the Bhagavan: Bhagavan, if that is the case, and sentient beings are indeed unattainable, and the appearance of sentient beings is also unattainable, then for whose benefit does a Bodhisattva-Mahasattva meditate on the Perfection of Wisdom? After asking this, the Bhagavan said to the venerable Rabjor: Rabjor, a Bodhisattva-Mahasattva meditates on the Perfection of Wisdom, taking the ultimate limit of reality as their measure. Rabjor, if the ultimate limit of reality were different, and the limit of sentient beings were also different, then a Bodhisattva-Mahasattva would not be able to meditate on the Perfection of Wisdom. Rabjor, the ultimate limit of reality is not different, and the limit of sentient beings is not different. Therefore, a Bodhisattva-Mahasattva meditates on the Perfection of Wisdom for the benefit of sentient beings, and the Bodhisattva-Mahasattva who meditates on the Perfection of Wisdom, without being confused about the ultimate limit of reality, establishes sentient beings in the ultimate limit of reality. Asked: Bhagavan, if that is the case, and the ultimate limit of reality is not different, and the limit of sentient beings is not different, then will the ultimate limit of reality abide in the ultimate limit of reality? Bhagavan, if
Tibetan
ཏེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ན་ནི་དེས་རང་བཞིན་རང་བཞིན་ལ་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་བཞིན་ལ་རང་བཞིན་ལ་རང་བཞིན་གནས་པ་མ་མཆིས་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད། རང་བཞིན་ལ་རང་བཞིན་གནས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་མེད་ན། འོན་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པས་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་དེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཅན་གྱི་མཐའ་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དེ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མཁས་པ་དང་ལྡན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་འགོད་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པར་མི་བགྱིད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་དོ། །སྦྱིན་པ་ལ་རབ་ཏུ་བཀོད་ནས། སྦྱིན་པ་དེའི་ཐོག་མའི་མཐའ་དང༌། ཐ་མའི་མཐའ་དང་དབུས་སྟོན་ཏེ། ཇི་ལྟར་སྦྱིན་པ་དེའི་ཐོག་བའི་མཐའ་ཡང་སྟོང༌། ཐ་མའི་མཐའ་ཡང་སྟོང༌། དབུས་ཀྱང་སྟོང་པ་དེ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་སྟོང༌། སྦྱིན་བདག་ཀྱང་སྟོང༌། ལེན་པ་ཡང་སྟོང་པར་སྟོན་ཞིང༌། རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་དོན་དེ་དག་མེད་ཀྱིས། སྦྱིན་པ་ཡང་གཞན་ལ་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག ། སྦྱིན་བདག་ཀྱང་གཞན་ལ། ལེན་པ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་མ་སེམས་ཤིག །རིགས་ཀྱི་བུ་ཁྱོད་ནམ་སྦྱིན་པ་ཡང་གཞན་ལ་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས། སྦྱིན་བདག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལེན་པ་ཡང་གཞན་ནོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་བ་དེའི་ཚེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་འདི་བདུད་རྩི་དང་བདུད་རྩིའི་འབྲས་བུ་དང་མཐར་
Chinese
如果安住于正边的正边，那么他将安住于自性自性。世尊，如果自性中没有自性安住，世尊，当菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，如何安立众生于正边？世尊说：善现，正边中也没有正边安住，自性中也没有自性安住。然而，当菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，以善巧方便安立众生之边于正边，而不扰乱正边。那是什么原因呢？ 众生之边也并非他，正边也并非他。这样，众生之边和正边，于此是无二，是不可分的。禀告说：世尊，当菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，以具足善巧方便安立众生于正边，而不扰乱正边，那是怎样的方便呢？世尊说：善现，在此，当菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，从初发心开始摄持，将众生安置于布施。安置于布施后，显示那布施的初始边、最终边和中间。如那布施的初始边也是空，最终边也是空，中间也是空，同样，布施的果报也是空，施主也是空，受者也显示为空。种姓之子，这样，正边中没有那些意义，不要认为布施是他，布施的果报也是他。施主也是他，受者也是他。种姓之子，你何时不认为布施是他，布施的果报也是他，不认为施主是他，受者也是他的时候。那时，你的布施是甘露和甘露的果报以及最终。
English
If one abides in the right extreme of the right extreme, then he will abide in self-nature self-nature. World Honored One, if there is no self-nature abiding in self-nature, World Honored One, how does the Bodhisattva Mahasattva, when practicing the Perfection of Wisdom, establish sentient beings in the right extreme? The World Honored One said: Subhuti, there is no right extreme abiding in the right extreme, nor is there self-nature abiding in self-nature. However, when the Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he skillfully establishes the extreme of sentient beings in the right extreme, without disturbing the right extreme. Why is that? The extreme of sentient beings is not other, nor is the right extreme other. Thus, the extreme of sentient beings and the right extreme are non-dual and inseparable. He reported: World Honored One, when the Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with skillful means, he establishes sentient beings in the right extreme, without disturbing the right extreme. What kind of means is that? The World Honored One said: Subhuti, here, when the Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, from the initial arising of the mind, he takes hold and establishes sentient beings in generosity. Having established them in generosity, he shows the initial, final, and middle extremes of that generosity. Just as the initial extreme of that generosity is empty, the final extreme is also empty, and the middle is also empty, so too, the fruit of generosity is empty, the giver is also empty, and the receiver is also shown to be empty. Son of good family, in this way, there are no such meanings in the right extreme, do not think that generosity is other, and the fruit of generosity is also other. The giver is also other, and the receiver is also other. Son of good family, when you do not think that generosity is other, and the fruit of generosity is also other, and do not think that the giver is other, and the receiver is also other. At that time, your generosity is nectar and the fruit of nectar and ultimately.