Tibetan
འི་དྲུང་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་དོ། །ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་སྲིང་མོ་འདི་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བར་བགྱིས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། ཀུན་དགའ་བོ་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་སྲིང་མོ་འདིས་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་སྦྱང་བ་བྱས་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞིང་དག་པ་བླ་ན་མེད་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། ། ཐབས་ལ་མཁས་པའི་སྦྱོར་བ། དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་པ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཇི་ལྟར་སྟོང་བ་ཉིད་ལ་ཡོངས་སུ་འདུས་བར་བགྱི། ཇི་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བགྱི། ཇི་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པ་ ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བགྱི། ཇི་ལྟར་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམ་པར་འཇུག་པར་བགྱི། ཇི་ལར་སྨོན་པ་མེད་པ་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བགྱི། ཇི་ལྟར་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་བགྱི། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བར་ལ་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བགྱི། ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བསྒོམ་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ལ་མཁས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་དང༌། སྟོད་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །འདོད་པའི་ཁམས་སྟོང་ཞེས་བ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །གཟུགས་ཡོད་པའི་ཁམས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཅི་ལས་ཀྱང་དེ་ལྟ
Chinese
于其处发起无上正等菩提之心。具寿阿难陀禀白：世尊，此姊妹已为无上正等菩提之义而作完全之修习。世尊告曰：阿难陀，如是，如是。如汝所言。阿难陀，此姊妹为无上正等菩提之义而作完全之修习，是说清净无上之刹土。 善巧方便之行。 其后，具寿善现禀白世尊曰：世尊，行于般若波罗蜜多之菩萨摩诃萨，如何能完全融入空性？如何能入于空性之等持？如何能完全熟悉于无相？如何能入于无相之等持？如何能完全熟悉于无愿？如何能入于无愿之等持？如何能完全熟悉于菩提分法之间？如何能修习菩提分法？此乃善巧方便之境。如是禀白已，世尊告具寿善现曰：善现，于此，行于般若波罗蜜多之菩萨摩诃萨，应如是观察：色为空。受、想、行、识亦为空。十二处、十八界、十二缘起亦为空。一切波罗蜜多、一切赞叹、三十七菩提分法亦为空。乃至十八不共佛法亦为空。应如是观察：欲界为空。色界与无色界亦为空。彼亦由何而如是？
English
In that place, she generated the first thought of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. The venerable Ananda reported: "World Honored One, this sister has completely trained for the sake of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment." The World Honored One said: "Ananda, it is so, it is so. It is as you have said. Ananda, this sister has completely trained for the sake of unsurpassed, perfect, and complete enlightenment, which is said to be the pure and unsurpassed realm." The Practice of Skillful Means. Then, the venerable Subhuti said to the World Honored One: "World Honored One, how does a Bodhisattva Mahasattva who practices the Perfection of Wisdom completely merge into emptiness? How does he enter into the samadhi of emptiness? How does he become completely familiar with the signless? How does he enter into the samadhi of the signless? How does he become completely familiar with the wishless? How does he enter into the samadhi of the wishless? How does he become completely familiar with the aspects of the Dharma of Enlightenment? How does he cultivate the Dharma of Enlightenment? This is the realm of skillful means." Having reported thus, the World Honored One said to the venerable Subhuti: "Subhuti, in this, a Bodhisattva Mahasattva who practices the Perfection of Wisdom should observe thus: Form is empty. Feeling, perception, volition, and consciousness are also empty. The twelve sources, the eighteen realms, and the twelve links of dependent origination are also empty. All perfections, all praises, and the thirty-seven factors of enlightenment are also empty. Even the eighteen unshared qualities of the Buddha are empty. One should observe thus: The desire realm is empty. The form realm and the formless realm are also empty. And how is it so from what?
Tibetan
ར་བརྟགས་ན་སེམས་གཡེང་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སེམས་མི་གཡེང་པ་དང་ལྡན་པས་ཆོས་གང་མངོན་སུམ་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། ཆོས་དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བས་བས་བསམ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཆོས་ལ་ལེགས་པར་བསླབས་པས་ཆོས་གང་ལ་ཡང་རྣམ་པར་གཅོད་པར་མི་བྱེད་དོ། །གང་ཞིག་མངོན་དུ་བྱེད་པ་དང༌། གང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། གང་གིས་མངོན་དུ་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་ཐམས་ཅད་ལྡན་པའམ་མི་ལྡན་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །རབ་འགྱུར་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྟོང་པའི་ཆོས་རྣམས་མངོན་དུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མི་བགྱིད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམ་པའི་མཆོག་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་རྟོག་ན། མངོན་དུ་བྱའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཅིང་མངོན་དུ་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་ཀྱི། ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱའོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། འདི་ནི་མངོན་དུ་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་གྱི་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སོ་སོར་རྟོག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་ཉིད་དུ་སེམས་དམིགས་པ་ལ་འདོགས་ཏེ། བར་མདོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་ཉམས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཟག་པ་ཟད་པའང་མངོན་དུ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ཡེ་ཤེས་རླབས་པོ་ཆེ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་ཤིང་འདི་ལྟར་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པར་བྱ་བའི་དུས་ཏེ། འདི་ནི་མངོན་དུ་བྱ་བའི་དུས་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་རབ་ཏུ་ཤེས་སོ། །རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེས་འདི་ལྟར་འདི་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དུས་སོ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་
Chinese
如果观察，为了不使心散乱，应当那样观察。由于他具有不散乱的心，所以对于应当现证的法，不能如实地随见；由于不能如实地随见那个法，所以不现证思。那是什么缘故呢？因为是这样的，菩萨摩诃萨善于修学一切法自性空的法，所以对于任何法也不作分别。对于什么现证者，什么现证的法，什么以之现证的法，所有这些具有或不具有，也不能如实地随见。善现请问：世尊这样说，菩萨摩诃萨不应现证空性之法。世尊，如何菩萨摩诃萨安住于空性，而不现证空性呢？世尊说：善现，当菩萨摩诃萨以一切殊胜之相，个别地观察空性时，不作是念：我将现证，也不作是念：不是现证。而是个别地作是念：应当串习。作是念：这不是现证的时候，而是应当串习的时候。菩萨摩诃萨在不入定时，将心系于所缘。中间菩萨摩诃萨对于菩提分法不会完全退失，也不现证诸漏尽。那是什么缘故呢？菩萨摩诃萨具有那样的大智慧。这是安住于菩提分法，并且这样完全了知：这是应当串习的时候，这不是现证的时候。善现，菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多时，这样想：这是布施波罗蜜多的时侯。这是持戒波罗蜜多和安忍的波罗
English
If one examines, in order not to distract the mind, one should examine in that way. Because he has an undistracted mind, he does not truly see the dharma that should be directly realized; because he does not truly see that dharma, he does not directly realize thought. Why is that? Because it is like this, the Bodhisattva-Mahasattva is well-trained in the dharma of all dharmas being empty of their own nature, so he does not discriminate against any dharma. He does not truly see whether all the dharmas of what is realized, what is to be realized, and what is realized by, are possessed or not possessed. Subhuti asked: The Blessed One said that the Bodhisattva-Mahasattva should not directly realize the dharmas of emptiness. Blessed One, how does the Bodhisattva-Mahasattva abide in emptiness without directly realizing emptiness? The Blessed One said: Subhuti, when the Bodhisattva-Mahasattva individually observes emptiness with all excellent aspects, he does not think: I will directly realize, nor does he think: it is not directly realized. But he individually thinks: one should familiarize oneself. He thinks: this is not the time to directly realize, but the time to familiarize oneself. The Bodhisattva-Mahasattva, while not in meditative equipoise, attaches his mind to the object. In the meantime, the Bodhisattva-Mahasattva will not completely degenerate from the dharmas of the aspects of enlightenment, nor will he directly realize the exhaustion of outflows. Why is that? The Bodhisattva-Mahasattva has such great wisdom. This abides in the dharmas of the aspects of enlightenment, and thus completely knows: this is the time to familiarize oneself, this is not the time to directly realize. Subhuti, when the Bodhisattva-Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he thinks: this is the time for the Perfection of Generosity. This is the Perfection of Morality and the Perfection of Patience.