Tibetan
་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་སམ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུའམ། ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུའམ། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་དམ། རང་སངས་རྒྱས་སམ། འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོའི་དབང་ཕྱུག་ཚུལ་ཁྲིམས་འདིས་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་ཚུལ་ཁྲིམས་དེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ཤིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་དུ། དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དེ་དང༌། ཐབས་མཁས་པས་རོ་མྱང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བསམ་གཏན་བཞི་སྒྲུབ་པོ། །དེ་ལྷའི་མིག་མངོན་པར་སྒྲུབ་སྟེ། ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ ལས་བྱུང་བ་དེས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ཤིང་འཚོ་སྐྱོང་བ་དང༌། ཆོས་སྟོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐོང་སྟེ། དེའི་མཐོང་བ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ལྷའི་མིག་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་བྱུང་བ་དེས་ལྷོ་དང་ནུབ་དང༌། བྱང་དང༌། བྱང་ཤར་དང༌། ཤར་ལྷོ་དང༌། ལྷོ་ནུབ་དང༌། ནུབ་བྱང་དང༌། འོག་དང༌། སྟེང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་རེ་རེ་ཞིང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་གྲང་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ཤིང་འཚོ་སྐྱོང་བ་དང་ཆོས་སྟོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐོང་སྟེ། དེའི་མཐོང་བ་དེ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྷའི་རྣ་བའི་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་མིའི་ལས་འདས་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གིས་གསུངས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ཏེ། དེའི་ཐོས་པ་དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་ཐོས་པ་དེས་བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་བྱས་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སེམས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་གི་ཐུགས་སེམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཤེས་ཏེ། དེས་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་དེ་ཡང་ཇི་སྲིད་དུ་སེམས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱས་པར་མ་གྱུར་གྱི་བར་དུ་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་
Chinese
或者天神們，或者入流果，或者一來果，或者不來果，或者阿羅漢，或者獨覺佛，或者輪王的權勢，不執著說要以這個戒律獲得。另外，將那個戒律與一切有情共同，並且以無相的迴向、無緣的迴向、無二的迴向來迴向於一切遍知，這也是世俗諦，並非勝義諦。他以善巧方便，以不品嚐滋味的方式修持四禪。他現證天眼，由天眼異熟所生的天眼，能見到東方無量無數不可思議的世界中，所有安住、維生、說法的諸佛薄伽梵。他的見，乃至證得無上正等菩提之間，都不會耗盡。由天眼異熟所生的天眼，能見到南方、西方、北方、東北方、東南方、西南方、西北方、下方、上方的各個方向，無量無數不可思議的世界中，所有安住、維生、說法的諸佛薄伽梵。他的見，乃至證得無上正等菩提之間，都不會耗盡。他以清淨超人的天耳界，聽聞諸佛薄伽梵所說的聲音，他的聽聞，乃至聽聞能成辦自他利益之前，都不會耗盡。他以心之智，了知諸佛薄伽梵的心意，他以心之智了知，乃至以心之智成辦一切有情的利益之前，都不會耗盡。
English
Or the gods, or the fruit of stream-enterer, or the fruit of once-returner, or the fruit of non-returner, or the Arhat himself, or the Pratyekabuddha, or the power of the wheel-turning king, he does not hold the supreme view that he should obtain it through this discipline. Furthermore, that discipline is made common to all sentient beings, and is dedicated to the all-knowingness itself with a signless dedication, an objectless dedication, and a non-dual dedication. That is also in the worldly convention, but not in the ultimate truth. He perfects that perfection of discipline, and skillfully cultivates the four dhyanas in a way that does not taste the flavor. He manifests the divine eye, and with the divine eye born from the ripening of the divine eye, he sees all the Buddhas, the Bhagavat, who dwell, live, and teach the Dharma in the immeasurable, countless, and inconceivable world realms of the eastern direction. That seeing of his will not be exhausted until he attains the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. With the divine eye born from the ripening of the divine eye, he sees all the Buddhas, the Bhagavat, who dwell, live, and teach the Dharma in the immeasurable, countless, and inconceivable world realms of each of the southern, western, northern, northeastern, southeastern, southwestern, northwestern, lower, and upper directions. That seeing of his will not be exhausted until he attains the unsurpassed, perfect, and complete enlightenment. He hears the sounds spoken by those Buddhas, the Bhagavat, with the pure and transcendent divine ear realm, and that hearing of his will not be exhausted until that hearing accomplishes the benefit of himself and others. He knows the minds of those Buddhas, the Bhagavat, with the knowledge of the mind, and that knowledge of the mind will not be exhausted until that knowledge of the mind accomplishes the benefit of all sentient beings.
Tibetan
སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་ཤེས་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཤེས་ཤིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དེ་དག་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཏོ། །ཡང་དག་པར་བསྐུལ་ལོ། །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་དོ། །ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་དག་དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་དགའ་བའི་བར་དུ་བྱས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འདོད་པར་འགྱུར་རོ། །ཟག་པ་ཟད་པའི་ཤེས་པས་ཀྱང་སེམས་ཅན་རྣམས་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོག་གོ །ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། ཕྱིར་མི་འོང་བའི་འབྲས་བུ་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་གཞོག་གོ །རང་ བྱང་ཆུབ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོག་གོ །བྱང་ཆུབ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བའི་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་མཐུ་ཡོད་པ་དེ་དང་དེ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོག་གོ །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། མཚན་མ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟར་མཚན་མ་མ་མཆིས་པ་དང༌། དམིགས་སུ་མ་མཆིས་པ་དང༌། སྤོབ་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བགྱིད་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། མཚན་མ་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་གི་བར་དུ་དེའི་དྲུང་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡང་དང་ཡང་འོངས་ཏེ། རྡོ་བ་དང་དབྱིག་བས་བརྡེགས་ཤིང་མཚོན་གྱིས་བཏབ་ཀྱང་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་འཁྲུགས་པ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་འགའ་ཙམ་གྱི་གོ་སྐབས་ཀྱང་མི་དབྱེའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བཟོད་པ་གཉིས་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །གཉིས་གང་ཞེ་ན། སྤྱོ་བ་དང༌། དབྱིག་པ་དང༌། བོང་བ་ལ་སོགས་པས་བརྡེག་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་བཟོད་པར་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དང༌། འདིའི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་སྐྱེད་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་སྤྱོ་བ་དང༌། མཚང་འདྲུ་བ་དང༌། བོང་བ་དང༌། དབྱིག་པ་ལ་སོགས་པས་བརྡེག་པ་ལ་འདི་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ང་ལ་སྤྱོ་བར་བྱེད་པའམ།
Chinese
以忆念宿住之智，了知彼等有情之过去与未来善根，以彼等善根如实开示彼等有情，如实劝勉，如实赞叹，如实令喜。如是如实开示，乃至如实令喜者，亦将成为殊胜。以漏尽之智，亦令诸有情趋入预流果，一来果，不还果，以及阿罗汉果。自 菩提亦令趣入，菩提亦令趣入。如是，于诸有情，随其于何善法有堪能，即令彼等趣入彼法。 善现，如是菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，以离相之心，圆满尸罗波罗蜜多。 善现请问：世尊，云何于无相、无缘、无怯者，圆满忍辱波罗蜜多？ 世尊告言：善现，于此，菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，以离相之心，从初发心乃至安住菩提树间，一切有情屡屡来至其前，以石块、瓦砾击打，以刀杖刺伤，然彼菩萨摩诃萨不予生起嗔恚之心丝毫之机会。 彼菩萨摩诃萨应修二忍。何为二？谓于一切以詈骂、瓦砾、拳打等击打之有情，堪能忍受，以及于此等不生之法，能生忍受者。 彼菩萨摩诃萨于詈骂、揭短、拳打、瓦砾等击打时，应如是分别观察：詈骂我者，
English
Through the wisdom of remembering previous abodes, one knows the past and future roots of virtue of those beings, and with those roots of virtue, one truly shows those beings, truly encourages them, truly praises them, and truly makes them happy. Those who have been so truly shown and made happy will also become extraordinary. Through the wisdom of the exhaustion of defilements, one also leads beings to the fruit of stream-entry, the fruit of once-returning, the fruit of non-returning, and the state of Arhat. Self- awakening is also led to, awakening is also led to. Likewise, beings are led to whatever virtuous Dharma they have the power for. Subhuti, thus, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with a mind free from signs, he perfects the Perfection of Morality. Subhuti asked: Blessed One, how does one perfect the Perfection of Patience in those who are without signs, without objects, and without fear? The Blessed One said: Subhuti, here, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, with a mind free from signs, from the initial generation of the mind until dwelling under the Bodhi tree, all beings repeatedly come before him, striking him with stones and tiles, and stabbing him with weapons, yet that Bodhisattva Mahasattva does not give even the slightest opportunity to generate a mind of anger. That Bodhisattva Mahasattva should cultivate two patiences. What are the two? Namely, being able to endure all beings who strike with insults, tiles, fists, and so on, and generating patience towards these unborn Dharmas. When that Bodhisattva Mahasattva is struck with insults, accusations, fists, tiles, and so on, he should separately examine thus: The one who insults me,
Tibetan
མཚང་འདྲུ་བར་བྱེད་པའམ། བོང་བ་དང་དབྱིག་པ་དང་མཚོན་གྱིས་རྡེག་པར་བྱེད་པ་སུ་ཞིག་ཡོད་ཅེས་འདི་ལྟར་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱའོ། །དེས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སོ་སོར་བརྟག་པར་བྱ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ན་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་མ་དམིགས་ན། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལྟ་ག་ལ་མཆིས་ཞེས་བརྟག་པར་བྱའོ།། དེ་དེ་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པ་ན་འདི་སྙམ་དུ་བདག་ལ་འབིགས་པའམ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་སུ་ཡོད་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །དེས་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་དེ་ལྟར་རྟོག་པ་ན་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བཟོད་པ་རབ་ཏུ་ཐོབ་བོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་མི་སྐྱེ་བ་དན་ཡེ་ཤེས་མི་ཆོད་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པའོ། །དེ་བཟོད་པ་དེ་གཉིས་ལ་གནས་ཤིང་བསམ་གཏན་བཞི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་དང༌། དབང་པོ་ལྔ་དང༌། སྟོབས་ལྔ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བདུན་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་བཞི་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་དང༌། བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་འཕགས་པའི་ཆོས་ཟག་པ་མེད་པ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་ལ་གནས་ཏེ། འཕགས་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་དག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་ནས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པོ། །དེ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་གནས་ཏེ། ལྷའི་མིག་གིས་ཤར་ཕྱོགས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཚད་མེད་གྲངས་མེད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དག་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཞུགས་ཤིང་འཚོ་སྐྱོང་བ་དང༌། ཆོས་སྟོན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་མཐོང་སྟེ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་མཐོང་ནས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་འཐོབ་པོ། །དེའི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ཡང་ནམ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱུན་མི་འཆད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་
Chinese
应当这样分别观察：有谁在刺、用棍棒、泥块和武器击打我呢？他应当分别观察诸法的自性，如果分别观察一切法时，法性也不可得，那么诸法的自性又在哪里呢？应当这样观察。 像那样分别思择诸法的自性时，心中会想：有谁在刺我或砍我呢？他那样思择诸法的自性时，能极大地获得对不生之法的忍。为什么称为忍呢？因为烦恼不生，并且智慧不灭，所以忍就是对不生之法的忍。他安住于这两种忍中，并圆满四禅。四无量、四无色定、四念住、四正断、四神足、五根、五力、七菩提分、八圣道分、三解脱门、神通、等持、陀罗尼门、如来十力、四无畏、四无碍解、大慈、大悲，以及诸佛的不共法，都将圆满。他安住于这些无漏、出世间的圣法中，这些圣法与声闻和独觉的一切都不共，从而圆满圣神通。在圆满这些神通之后，他将如实地修持六波罗蜜。他安住于这些神通中，以天眼看见东方无量无数不可思议的世界中，有多少佛陀薄伽梵安住并教化众生，以及宣说佛法，他能看见所有这些。在看见这些佛陀薄伽梵之后，他将获得念佛。他的念佛，乃至证得无上正等菩提之间，都不会中断。同样地，
English
One should examine individually in this way: Who is it that is piercing, striking with sticks, clods of earth, and weapons? He should examine the nature of all dharmas individually. If, upon examining all dharmas individually, the nature of dharma is not found, then where is the nature of dharmas to be found? One should examine in this way. When one thus individually contemplates the nature of dharmas, one thinks, 'Who is it that is piercing or cutting me?' When he thus contemplates the nature of dharmas, he greatly obtains forbearance towards unborn dharmas. Why is it called forbearance? Because afflictions do not arise and wisdom is not cut off, therefore forbearance is forbearance towards unborn dharmas. He abides in these two forbearances and perfects the four dhyanas. The four immeasurables, the four formless absorptions, the four mindfulnesses, the four right abandonments, the four legs of miraculous power, the five faculties, the five powers, the seven branches of enlightenment, the eightfold noble path, the three doors of liberation, the superknowledges, samadhi, the doors of dharani, the ten powers of the Tathagata, the four fearlessnesses, the four analytical knowledges, great love, great compassion, and the unmixed dharmas of the Buddhas are all perfected. He abides in these undefiled, transcendental noble dharmas, which are not common to all Shravakas and Pratyekabuddhas, and thus perfects the noble superknowledges. Having perfected these superknowledges, he will correctly accomplish the six perfections. Abiding in these superknowledges, with the divine eye he sees in the immeasurable, countless, and inconceivable world realms of the eastern direction how many Buddhas, Bhagavat, abide and nurture, and teach the Dharma, and he sees all of them. Having seen those Buddhas, Bhagavat, he obtains mindfulness of the Buddha. That mindfulness of the Buddha will never cease until he manifestly attains unsurpassable, perfect, complete enlightenment. Similarly,