Tibetan
་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ལ་བསླབས་ཤིང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་པའམ། དངོས་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པའང་མེད་མ། དྲན་པའི་ལས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པའམ། དྲན་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ།། །།རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པ་ན། ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པ། སྐྱོན་མེད་པ། མ་འདྲེས་པ། ནག་ནོག་མེད་པ། མཆོག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པ། དབང་འབྱོར་བ། མཁས་པས་བསྔགས་པ། ཤིན་ཏུ་རྫོགས་པ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ལ་གནས་ཏེ། དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དེས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་ འདི་ལྟར་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དྲན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ལ་བསླབས་ཤིང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་པའམ། དངོས་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་མེད་ན། དྲན་པའི་ལས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པའམ། དྲན་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ།། །།རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་
Chinese
如是菩萨摩诃萨于忆念僧伽修学，以无事物自性之理，圆满一切种智。彼等一切法于无事物自性中现证菩提，于彼等有认为事物存在之想，或认为事物不存在之想亦无有。何况有忆念之业微尘，或有脱离忆念？此名为忆念僧伽。 善现，云何菩萨摩诃萨修习忆念戒律？ 善现，于此菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，修习忆念戒律时，安住于戒律不毁损、无过失、不杂染、无垢秽、无执取、具自在、智者所赞、极圆满、成办等持。彼以彼戒律于无事物自性中作意。何以故？ 彼等如是于彼无自性，何者无自性，彼等乃无事物。以无事物则不能忆念无事物。何以故？ 彼等如是无忆念且无作意，是为忆念戒律。 善现，如是菩萨摩诃萨于忆念戒律修学，以无事物自性之理，圆满一切种智。彼等一切法于无事物自性中现证菩提，于彼等有认为事物存在之想，或认为事物不存在之想亦无有。若忆念之业微尘亦无有，何况说脱离忆念？此名为忆念戒律。 善现，云何菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行时，成为忆念布施？ 善现，于此菩萨摩诃萨于般若波罗蜜多行
English
Thus, Bodhisattvas-Mahasattvas train in the recollection of the Sangha, and through the nature of non-thingness, they fully accomplish all-knowingness. They will manifestly and perfectly awaken to all dharmas in the nature of non-thingness. In them, there is no thought of things existing, nor is there a thought of things not existing. What need is there to mention even a particle of the activity of recollection, or being separated from recollection? This is called the recollection of the Sangha. Subhuti, how does a Bodhisattva-Mahasattva cultivate the recollection of morality? Subhuti, here, when a Bodhisattva-Mahasattva engages in the Perfection of Wisdom, when cultivating the recollection of morality, they abide in morality that is not damaged, without faults, not mixed, without defilement, without attachment, possessing mastery, praised by the wise, utterly complete, and accomplishing samadhi. They contemplate that morality in the nature of non-thingness. Why is that? Because it is like this: in them, there is no self-nature. Those without self-nature are non-things. Because of non-things, one cannot recollect non-things. Why is that? Because it is like this: without recollection and without contemplation is the recollection of morality. Subhuti, thus, Bodhisattvas-Mahasattvas train in the recollection of morality, and through the nature of non-thingness, they fully accomplish all-knowingness. They will manifestly and perfectly awaken to all dharmas in the nature of non-thingness. In them, there is no thought of things existing, nor is there a thought of things not existing. If even a particle of the activity of recollection does not exist, what need is there to mention being separated from recollection? This is called the recollection of morality. Subhuti, how does a Bodhisattva-Mahasattva, when engaging in the Perfection of Wisdom, become one who recollects giving? Subhuti, here, a Bodhisattva-Mahasattva, when engaging in the Perfection of Wisdom,
Tibetan
པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པར་བྱ་སྟེ། གང་ཟང་ཟིང་གཏོང་བ་དང༌། ཆོས་གཏོང་བ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཡན་ལག་དང་ཉིད་ལག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་གཏོང་ན་དངོས་པོ་གཞན་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས། དེ་ལྟར་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ཡང་འདི་ལྟར་བདག་ནི་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །དངོས་པོ་ནི་འདི་བཏང་བའོ།། འདི་ལ་གཏང་བར་བྱའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དངོས་པོ་མེད་པ་དེ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དྲན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ལ་བསླབས་ཤིང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་པའམ། དངོས་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་མེད་ན། དྲན་པའི་ལས་རྡུལ་ཙམ་ཡོད་པའམ། དྲན་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ།། །།རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པ་ན། རྒྱལ་ཆེན་བཞིའི་རིས་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་བ་དང༌། སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷར་སྐྱེ་བ་དང། འཐབ་བྲལ་དང༌། དགའ་ལྡན་དང༌། འཕྲུལ་དགའ་དང༌། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་ལྷར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དང༌། གཟུགས་ན་སྤྱོད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ན་སྤྱོད་པ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་མི་འོང་བའི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་དག་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དྲན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་
Chinese
当行持般若波罗蜜多时，修习忆念布施，以无实性的方式忆念布施。不忆念任何杂乱的布施和佛法布施。如果完全舍弃了肢体和近肢，更不用说其他事物了。即使这样完全布施，也不要这样想：我是完全布施者，这是我所布施之物，我将要布施于此。为什么呢？因为这些无实之物没有自性。凡是没有自性的，就是无实的。无实不能忆念无实。为什么呢？因为没有忆念和作意就是忆念布施。 善现，菩萨摩诃萨应如是修习忆念布施，以无实性的方式，直至圆满一切相智。那时，一切法都将在无实性的自性中现证菩提。如果对实有或非实有都没有概念，更不用说忆念的业力微尘，或者与忆念分离了。这被称为忆念布施。 善现，菩萨摩诃萨在行持般若波罗蜜多时，如何忆念天神呢？ 善现，菩萨摩诃萨修习忆念天神时，忆念四大天王众的天神，三十三天众的天神，夜摩天，兜率天，乐变化天，他化自在天的天神，以及那些进入天道之流的天神。以及那些在色界和无色界中行持，为了受生而不来的天神，都以无实性的方式作意。为什么呢？因为他们没有自性。凡是没有自性的，就是无实的。无实不能忆念无实。为什么呢？因为这是
English
When practicing Prajnaparamita, one should cultivate the recollection of giving, recollecting giving in the manner of non-substantiality. One should not think of giving anything mixed or giving the Dharma. If one completely gives away limbs and close limbs, what need is there to mention other things? Even when giving completely in this way, one should not think, "I am the one who gives completely, this is what I have given, and I will give to this." Why is that? Because those non-substantial things have no inherent nature. Whatever has no inherent nature is non-substantial. Non-substantiality cannot recollect non-substantiality. Why is that? Because not having recollection and not having attention is the recollection of giving. Subhuti, in this way, a Bodhisattva Mahasattva should train in the recollection of giving, and in the manner of non-substantiality, he will completely perfect it up to the attainment of all-knowingness. Then, all Dharmas will become manifestly and completely enlightened in the nature of non-substantiality. If there is no concept of substantiality or non-substantiality, what need is there to mention even a particle of the karma of recollection, or being separated from recollection? This is called the recollection of giving. Subhuti, how does a Bodhisattva Mahasattva recollect the deities when practicing Prajnaparamita? Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva cultivates the recollection of deities, he recollects the deities of the retinue of the Four Great Kings, the deities of the Thirty-three, the deities of Yama, Tushita, Nirmāṇarati, and Paranirmita-vaśavartin, and those deities who have entered the stream of the path of the gods. And those deities who abide in the Form Realm and the Formless Realm, the deities who do not come for rebirth, all these are contemplated in the manner of non-substantiality. Why is that? Because they have no inherent nature. Whatever has no inherent nature is non-substantial. Non-substantiality cannot recollect non-substantiality. Why is that? Because this is
Tibetan
དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ལ་བསླབས་ཤིང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་འདུ་ཤེས་པ་འམ། དངོས་པོ་མེད་པར་འདུ་ཤེས་པའང་མེད་ན། དྲན་པའི་ལས་རྡུལ་ཙམ་ཡང་ཡོད་པའམ་དྲན་པ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར་བ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ།། །།རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་འདོགས་ཏེ། མཐར་གྱིས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་སྒྲུབ་པ་དེ་རབ་ཏུ་འདོགས་ཏེ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དྲུག་ཡིན་ནོ།། །། བདུན་པ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་བསླབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ལེའུ། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འདོད་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་བར་འདོད་པས་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ལམ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཐར་པ་བརྒྱད་དང༌། མཐར་གྱིས་གནས་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དགུ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
无忆念且无作意，是念天。 饶益，如是菩萨摩诃萨应学于念天，并直至一切相智圆满。彼将于一切法无事物自性中现证菩提，若彼无有事物有之想，亦无事物无之想，何须言有少分忆念之业或离忆念耶？此名为念天。 饶益，如是菩萨摩诃萨以六随念作意而安立渐次之行，彼善安立渐次之学及渐次之修，然彼一切皆无所缘。何以故？谓如是彼无自性，此名为六随念。 第七，以一刹那现证之理，名为学圆满之品。 饶益，复次菩萨摩诃萨欲于般若波罗蜜多行渐次之行圆满，及欲作渐次之学与渐次之修圆满，应从发起最初发心而近取，以具足一切相智之作意，以无事物自性之理，应学于内空性。应学于外空性，内外空性，乃至无事物自性空性之间。应学于诸念住。应学于正断，神足，根，力，菩提分，道。应学于圣谛，静虑，无量，无色定，八解脱，九次第住定，等持等至，陀罗尼门。应学于空性，无相，无愿等持，及无事物自性之
English
Absence of memory and absence of mental activity is recollection of the deity. Subhuti, thus a Bodhisattva-Mahasattva should train in the recollection of the deity and perfect it up to the attainment of all-knowingness. He will become fully enlightened in the essence of all dharmas, which is the absence of things. If he has no perception of things as existing, nor a perception of things as non-existing, what need is there to mention even a trace of the activity of memory or being separated from memory? This is called recollection of the deity. Subhuti, thus a Bodhisattva-Mahasattva establishes the gradual activity of engaging in the six recollections. He well establishes the gradual learning and the gradual practice, but all of that is without an object of focus. Why is that? Because, like this, it is without inherent existence. This is called the six recollections. Seventh, the chapter called "Perfection of Learning" based on realization in a single moment. Subhuti, furthermore, a Bodhisattva-Mahasattva who desires to perfect the gradual activity of engaging in the Prajnaparamita, and who desires to perfect the gradual learning and the gradual practice, should, from the arising of the initial thought of enlightenment, closely take hold, with the mental activity endowed with all-knowingness, and in the manner of the essence of the absence of things, train in inner emptiness. He should train in outer emptiness, inner-outer emptiness, and up to the emptiness of the essence of the absence of things. He should train in the mindfulnesses. He should train in the right abandonments, the supports of miraculous power, the faculties, the powers, the limbs of enlightenment, and the path. He should train in the noble truths, the meditations, the immeasurables, the formless absorptions, the eight liberations, the nine successive abidings in meditative absorption, the meditative stabilizations, and the doors of dharani. He should train in emptiness, signlessness, wishlessness meditative stabilization, and the essence of the absence of things.