Tibetan
བ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།། །།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་ངོ༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ངོ༌། །བཟོད་པ་སྒྲུབ་བོ། །བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་གཞོག་གོ །ཤེས་རབ་སྒོམ་མོ། །གཞན་ཡང་སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་ལ་རབ་ཏུ་གཞོག་གོ །སྦྱིན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ལེགས་པ་བརྗོད་དོ། །གང་གཞན་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་བ་དང༌། བཟོད་པ་སྒྲུབ་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང༌། བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་གཞོག་པ་དང༌། ཤེས་རབ་སྒོམ་པ་དེ་དག་གི་ལེགས་པ་བརྗོད་ཅིང་མཐུན་པས་དགའ་བར་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང། ཤེས་རབ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བའི་ཕུང་པོ་དེ་ཉིད་དང་ལྡན་པས་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པར་ཞུགས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱས་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་དོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་སོ་སོར་འགོད་དོ། །ཐེག་པ་ གསུམ་ལ་བཀོད་ནས་འཁོར་བ་ལས་ཡོངས་སུ་གྲོལ་བར་བྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་འདོགས། མཐར་གྱིས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་བསྒྲུབ་པ་འདོགས་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཐར་གྱིས་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་ནོ།། །།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་མཐར་གྱིས་པའི་བྱ་བ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་བསླབ་པ་དང༌། མཐར་གྱིས་པའི་སྒྲུབ་པ་ལ་བསླབ་སྟེ། དེ་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ལྷག་པར་མོས་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་མོ། །ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དན་པ་དང༌། གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་མོ། །རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་གཟུགས་སུ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གཟུགས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །ཚོར་བ་དང། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དྲན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་ཡིན་ནོ།། །།རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་སྒོམ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་མི་ ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། སྐུ་གསེར་གྱི་ཁ་དོག་གིས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། འོད་འདོམ་གང་བས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད། དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དེ། གང་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པར་དྲན་པར་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མེད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་
Chinese
哇是禅定的波罗蜜多的究竟的现证。 善现，此外菩萨摩诃萨从发起最初的心开始，自己也行持般若波罗蜜多，并且完全布施，守护戒律，安忍，精进，禅定，修习智慧。 此外，对于布施、戒律、安忍、精进、禅定、智慧也极度地专注。 赞叹布施、戒律、安忍、精进、禅定、智慧的优点。 凡是其他人行布施，守护戒律，安忍，精进，禅定，修习智慧，就赞叹那些人的优点，并且以随喜而行。 以那智慧本身，使众生安立于戒律、禅定、智慧、解脱和解脱智见之中。 他具有戒蕴、定蕴、慧蕴、解脱蕴和解脱智见蕴，因此超越了声闻和独觉的地位，进入菩萨的无过失之境。 进入菩萨的无过失之境后，清净佛土。 清净佛土后，成熟众生。 成熟众生后，获得一切种智。 获得一切种智后，转法轮。 转法轮后，将众生分别安置于三乘。 安置于三乘后，使之从轮回中完全解脱。 善现，如此一来，菩萨摩诃萨以智慧来承担究竟的事业，承担究竟的学处，承担究竟的修持，而那一切也都是无所缘的。 那是为什么呢？ 因为那是这样的，在那之中没有自性，这就是
English
Va is the ultimate realization of the perfection of meditation. Furthermore, Subhuti, from the moment a Bodhisattva Mahasattva generates the first thought, he himself engages in the Prajnaparamita, and completely gives alms, keeps the precepts, practices patience, exerts effort, meditates in concentration, and cultivates wisdom. Furthermore, he is extremely focused on generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom. He praises the virtues of generosity, discipline, patience, diligence, meditation, and wisdom. Whoever else gives alms, keeps the precepts, practices patience, exerts effort, meditates in concentration, and cultivates wisdom, he praises the virtues of those people and rejoices in accordance with them. With that very wisdom, he establishes beings in morality, samadhi, wisdom, liberation, and the vision of the wisdom of liberation. He possesses the aggregates of morality, the aggregates of samadhi, the aggregates of wisdom, the aggregates of liberation, and the aggregates of the vision of the wisdom of liberation, and thus transcends the stages of the Hearers and Solitary Buddhas and enters the flawless state of a Bodhisattva. Having entered the flawless state of a Bodhisattva, he purifies the Buddha-field. Having purified the Buddha-field, he ripens sentient beings. Having ripened sentient beings, he attains omniscience. Having attained omniscience, he turns the wheel of Dharma. Having turned the wheel of Dharma, he individually establishes beings in the three vehicles. Having established them in the three vehicles, he completely liberates them from samsara. Subhuti, in this way, a Bodhisattva Mahasattva undertakes the ultimate activity through wisdom, undertakes the ultimate training, and undertakes the ultimate practice, and all of that is without any object of focus. Why is that? Because it is like this, there is no self-nature in it, that is
Chinese
是般若波罗蜜多的究竟现观。 饶益复次，菩萨摩诃萨应学究竟的事业，究竟的学处，究竟的修持。从发起最初心开始，以具足一切相智的作意，对一切法无自性的体性特别信乐，修持念佛。修持念法，念僧，念戒，念舍，念天。 饶益，如何菩萨摩诃萨修持念佛呢？ 饶益，于此，菩萨摩诃萨不以如来、应供、正等觉的色身作意，也不以受、想、行、识作意。这是什么原因呢？ 这是因为色无自性，凡是无自性的就是无实。受、想、行、识也无自性，凡是无自性的就是无实。以无实不能忆念无实。这是什么原因呢？ 因为无忆念且无作意，这被称为念佛，即不以色等作意，是念佛。 饶益，复次，菩萨摩诃萨修持念佛时，不以如来、应供、正等觉的三十二大丈夫相作意，不以身金色作意，不以一寻光作意，不以八十随好作意。这是什么原因呢？ 这是因为这些都无自性，凡是无自性的就是无实。以无实不能忆念无实。这是什么原因呢？ 因为无忆念且无作意，这被称为念佛，即不以相好等作意。
English
This is the ultimate realization of the Perfection of Wisdom. Furthermore, Subhuti, a Bodhisattva-Mahasattva should train in ultimate activity, ultimate discipline, and ultimate practice. From the moment of generating the first thought, with the attention endowed with all aspects of knowledge, they should cultivate mindfulness of the Buddha by particularly delighting in the nature of all phenomena as being without inherent existence. They should cultivate mindfulness of the Dharma, mindfulness of the Sangha, mindfulness of morality, mindfulness of generosity, and mindfulness of the deities. Subhuti, how does a Bodhisattva-Mahasattva cultivate mindfulness of the Buddha? Subhuti, in this case, a Bodhisattva-Mahasattva does not attend to the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One as form, nor does he attend to feeling, perception, formation, or consciousness. Why is that? It is because form is without inherent existence; whatever is without inherent existence is without substance. Feeling, perception, formations, and consciousness are also without inherent existence; whatever is without inherent existence is without substance. One cannot remember the insubstantial with the insubstantial. Why is that? Because the absence of remembrance and the absence of attention is called mindfulness of the Buddha, that is, mindfulness of the Buddha by not attending to form, etc. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva-Mahasattva cultivates mindfulness of the Buddha, he does not attend to the thirty-two major marks of a great being of the Tathagata, Arhat, Perfectly Awakened One, he does not attend to the golden color of the body, he does not attend to the fathom-long light, he does not attend to the eighty minor marks. Why is that? It is because these are without inherent existence; whatever is without inherent existence is without substance. One cannot remember the insubstantial with the insubstantial. Why is that? Because the absence of remembrance and the absence of attention is called mindfulness of the Buddha, that is, not attending to the marks, etc.