Tibetan
་ཅད་ནི་ནུས་པ་གང་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཐབས་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་ན་དགེ་བའི་རྩ་པས་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་ཀྱང་གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གཏོགས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་བཟོད་བ་སྒོམ་སྟེ། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར། ཞེ་སྡང་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར། གཏི་མུག་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར། བག་ལ་ཉལ་བ་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར། ཀུན་ནས་ལྡང་བ་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར། མི་དགེ་བའི་ཆོས་གཞན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གེགས་སུ་འགྱུར་བ་ འདི་ལྟ་སྟེ། སེར་སྣའམ། ཚུལ་ཁྲིམས་ངན་པའམ། འཁྲུགས་པའི་སེམས་སམ། ལེ་ལོའི་སེམས་སམ། བརྩོན་འགྲུས་ཆུང་བའི་སེམས་སམ། གཡེང་བའི་སེམས་སམ། ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་སེམས་སམ། ང་རྒྱལ་ལམ། བརྙས་པའམ། ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ལམ། ངའི་ང་རྒྱལ་ལམ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སེམས་སམ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་དེ་དག་ཀྱང་སྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནུས་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་བྱེད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཐབས་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བས་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་ཀྱང་གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གཏོགས་པར་བཟོད་པའི་འབྲས་བུ་གང་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་སྟེ། གོ་ཆ་བརྟན་ཞིང་ཕ་རོལ་གནོན་པ་བརྟན་པས་ལེ་ལོ་དང་སྙོམ་ལས་ཀྱི་སེམས་མི་བྱེད་དེ། དེ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་དོན་དུ་སྡུག་བསྔལ་ཡང་རྩི་བར་མི་བྱེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་ན་ཡང་ ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནུས་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཐབས་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བས་རྣམ་པ་འཕེལ་བར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དེ། དེ་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་ཀྱང་གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་བསྐྱབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གཏོགས་པར་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་འབྲས་བུ་གང་འཁོར་བར་ཡོངས་སུ་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པ་མེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱ་བས་བསམ་གཏན་རྣམས་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་སྟེ། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་ན་མཚན་མར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར། མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མིག་གི་དབང་པོ་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པར་གནས་པས་ན་སེམས་ལ་གནས་པའི་བརྣབ་སེམས་དང། ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སེམས་ལ་བརྟེན་པ་དེ་དག་བསྡམ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་མིག་གི་དབང་པོ་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བས་སྒྲ་ཐོས་པ་དང༌། སྣས་དྲི་བསྣམས་པ་དང༌། ལྕེས་རོ་མྱངས་པ་དང
Chinese
一切都是无能为力，以无造作的自性而行。他具有如此善巧方便，因此以善根而增长，行于戒律的波罗蜜多。他行于戒律的波罗蜜多，并使众生完全成熟，使佛土完全清净。否则，除了行于为了完全救护一切众生和使一切众生完全成熟的戒律波罗蜜多之外，不希求任何可在轮回中完全享用的戒律果报。 饶益，此外，当菩萨摩诃萨行于忍辱波罗蜜多时，从最初发心开始，就以与一切相智相应的作意修习忍耐。因此，贪欲之心不会遮蔽他，嗔恨不会遮蔽他，愚痴不会遮蔽他，随眠不会遮蔽他，烦恼不会遮蔽他，其他不善之法，即成为菩提障碍的，例如悭吝，恶戒，忿怒心，懈怠心，精进微弱之心，散乱心，邪慧心，我慢，轻蔑，大我慢，我的我慢，声闻之心，独觉之心，这些也不会遮蔽他。这是为什么呢？饶益，这是因为他如此了知一切法以自性空，并且见到一切法是无，是未生，是不圆满，是未显现。即使他进入诸法的自性，一切法也是无能为力，以无造作的自性而行。他具有如此善巧方便，因此以善根而增长，行于忍辱波罗蜜多。他行于忍辱波罗蜜多，并使众生完全成熟，使佛土完全清净。否则，为了完全救护一切众生和使众生完全成熟，行于忍
English
everything is powerless, proceeding by the characteristic of non-fabrication. Since he possesses such skillful means, he cultivates the perfection of morality, increasing with roots of virtue. He practices the perfection of morality and completely ripens beings, completely purifying the Buddha-field. Otherwise, other than practicing the perfection of morality for the sake of completely protecting all beings and completely ripening all beings, he does not aspire to such a result that any result of morality can be completely enjoyed in cyclic existence. Furthermore, Subhuti, when a bodhisattva mahasattva practices the perfection of patience, from the time of first generating the mind, he cultivates patience with the mental activity that is endowed with all-knowingness. Therefore, the mind of desire does not obscure him, hatred does not obscure him, delusion does not obscure him, latent tendencies do not obscure him, arising afflictions do not obscure him, other non-virtuous dharmas that become obstacles to enlightenment, such as miserliness, bad morality, an agitated mind, a lazy mind, a mind of little diligence, a distracted mind, a mind of perverse wisdom, pride, contempt, great pride, the pride of "I", the mind of a hearer, the mind of a solitary buddha, these also do not obscure him. Why is that? Subhuti, it is because he knows that all dharmas are empty of their own nature, and he sees that all dharmas are non-existent, unborn, incomplete, and unmanifest. Even if he enters into the characteristics of dharmas, all dharmas are powerless, proceeding by the characteristic of non-fabrication. Since he possesses such skillful means, he cultivates the perfection of patience, increasing with roots of virtue. He practices the perfection of patience and completely ripens beings, completely purifying the Buddha-field. Otherwise, for the sake of completely protecting all beings and completely ripening beings, he practices
Chinese
不以安忍波罗蜜多而行，就不希求那种可以在轮回中享用的安忍之果。 善现，再者，菩萨摩诃萨在行精进波罗蜜多时，从初发心就开始，以具有一切相智的作意而精进，以坚固的盔甲和坚固的降伏他者，不生起懈怠和懒惰之心，也不认为为了菩提而受苦是苦。 那是为什么呢？ 善现，这是因为他像这样了知一切法自性空，并且见到一切法是无、未生、未圆满、未显现的。即使进入诸法的法性，一切法也是以无有任何能力来进入无为之性的。他具有这样的善巧方便，因此以善根增长的方式来行精进波罗蜜多。他行精进波罗蜜多，并且使众生完全成熟，使佛土完全清净。否则，不以为了完全救护一切众生和使众生完全成熟而行精进波罗蜜多，就不希求那种可以在轮回中享用的精进之果。 善现，再者，菩萨摩诃萨在行禅定波罗蜜多时，从初发心就开始，以具有一切相智的作意而入于诸禅定。眼睛见到色时，不会执著于相，也不会执著于随好。由于没有以如其所是的方式守护眼根，为了守护住在心中的贪婪、不悦意和罪恶不善法，而精进修行并守护眼根。 同样，耳朵听到声音，鼻子嗅到气味，舌头尝到味道，
English
Without practicing the perfection of patience, one does not desire the fruit of patience that can be fully enjoyed in samsara. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the perfection of diligence, from the moment of generating the initial thought, he engages in diligence with the intention of possessing all aspects of knowledge. With steadfast armor and firm subjugation of others, he does not generate a mind of laziness or idleness, nor does he consider suffering for the sake of enlightenment as suffering. Why is that? Subhuti, it is because he knows that all phenomena are empty of their own nature, and he sees that all phenomena are non-existent, unborn, incomplete, and unmanifest. Even when entering the nature of phenomena, all phenomena enter into the nature of non-action, saying that they have no power whatsoever. Because he possesses such skillful means, he practices the perfection of diligence by increasing the roots of virtue. He practices the perfection of diligence and fully matures sentient beings, and he purifies the Buddha-field. Otherwise, without practicing the perfection of diligence for the sake of completely protecting all sentient beings and fully maturing sentient beings, one does not desire the fruit of diligence that can be fully enjoyed in samsara. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the perfection of meditation, from the moment of generating the initial thought, he enters into all the meditations with the intention of possessing all aspects of knowledge. When the eye sees a form, he does not cling to the sign, nor does he cling to the marks. Since he does not guard the sense of the eye in accordance with reality, he strives to guard the sense of the eye in order to restrain the greed, displeasure, and sinful, unwholesome dharmas that dwell in the mind. Similarly, when the ear hears a sound, the nose smells a scent, the tongue tastes a flavor,
Tibetan
༌། ལུས་ཀྱིས་རེག་བྱ་ལ་རེག་པ་དང༌། ཡིད་གྱི་ཆོས་ཤེས་ནས་མཚན་མར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར། མངོན་རྟགས་སུ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། གཞི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྡོམ་པས་མ་བསྡམས་པ་ན་བརྣབ་སེམས་དང་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བ་སེམས་ལ་བརྟེན་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་སྡོམ་པའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་སྲུང་བར་བྱེད་དོ། །དེ་འགྲོ་བའམ། འགྲེང་བའམ། འདུག་པའམ། ཉལ་བ་དང་མི་སྨྲ་བར་གྱུར་པ་ན་ཡང་མཉམ་པར་གཞག་པའི་གནས་སྐབས་མི་སྤོང་རྣམ་པར་མི་སྤོང་ཞིང་དེ་ལག་པ་མི་རྒོད་པར་འགྱུར། རྐང་པ་མི་རྒོད་པར་འགྱུར། ཁ་མི་རྩུབ་པར་ འགྱུར། ངག་མི་མང་བར་འགྱུར་ཏེ། མིག་མི་གཡེང་ཞིང་དབང་པོ་མི་གཡེང་བ་དང༌། མི་རྒོད་པ་དང༌། སེམས་མི་གཡོ་བ་དང༌། ལུས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། སེམས་མ་འཁྲུལ་པ་དང༌། ལུས་ཞི་བ་དང༌། ངག་ཞི་བ་དང༌། སེམས་ཞི་བ་དང༌། ངོ་ལྐོག་མེད་པར་སྤྱོད་ལམ་མ་བཅོས་པ་དང༌། ཟས་དང༌། སྐོམ་དང༌། མལ་སྟན་དང༌། ན་བའི་རྐྱེན་སྨན་དང༌། ཡོ་བྱད་ཅི་འདྲ་འདྲས་ཆོག་ཤེས་པ་དང༌། དགང་སླ་བ་དང༌། གསོ་སླ་བ་དང༌། ཆོག་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་དགེ་བ་དང༌། འདུ་འཛི་ཡང་དབེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཉིད་དང༌། རྙེད་པ་དང་མ་རྙེད་པ་ལ་ཡང་མཉམ་ཞིང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་ལ་མཐོ་དམན་མེད་པ་དང༌། བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བསྟོད་པ་དང༌། སྨད་པ་དང༌། གྲགས་པ་དང་མ་གྲགས་པ་དང༌། གསོན་པ་དང༌། ཤི་བ་ལ་ཡང་སྙོམས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་ལ། མཐོ་དམན་མེད་པ་དང༌། དགྲ་དང་བཤེས་དང༌། ལེགས་པ་དང༌། མི་ལེགས་པ་དང༌། ཡིད་དུ་འོང་བར་གནས་པ་དང༌། ཡིད་དུ་མི་འོང་བར་གནས་པ་དང༌། སྒྲ་སྙན་པ་དང༌། སྒྲ་མི་སྙན་པ་དང༌། འདྲེས་པ་དང༌། མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་སྙོམས་ཤིང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་ལ་མཐོ་དམན་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་སྡུག་པ་དང་མི་སྡུག་པ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་མི་མཐུན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་དང༌། མ་བྱུང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང༌། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་ན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ནུས་པ་གང་ཡང་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འཇུག་སྟེ། དེ་ཐབས་མཁས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པས་ན། དགེ་བའི་རྩ་བས་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དེ། དེ་བསམ་གཏ
Chinese
身体以触觉接触所触之物，意识知晓诸法后，不会执著于相，也不会执著于显现的征相。如实地，如果意根没有被调伏，那么贪婪和不悦，以及罪恶的不善，这些依附于心的事物，为了调伏它们而修行，并且守护意根。无论是行走、站立、坐卧，还是不语之时，也不会舍弃等持的状态，不会完全舍弃，因此手不会粗糙，脚不会粗糙，口不会粗糙，语不会繁多，眼睛不游移，诸根不游移，不粗糙，心不摇动，身体不散乱，心不散乱，身体寂静，语寂静，心寂静，没有隐瞒地行为不做作，对于食物、饮料、卧具、疾病的因缘药物和用具，知足，容易满足，容易养活，知足，行境善良，也是远离喧嚣的行境，对于得到和没得到也平等，不改变，没有高低，对于快乐和痛苦，赞扬和诽谤，名声和无名声，活着和死去也平等，不改变，没有高低，对于敌人和朋友，好和不好，安住于适意和不适意，声音悦耳和不悦耳，混合和不混合等，也平等，不改变，没有高低，对于美好的和不美好的事物，远离随顺和不随顺，这是为什么呢？善现，这是因为像这样，了知一切法以自性空，并且见到一切法是无、未生、未圆满、未显现的。即使进入诸法的体性，也以无作的体性进入，认为一切法没有任何作用。因为他具有如此善巧方便，所以善根增长，行于禅定波罗蜜多，他禅
English
The body touches tangible objects, and the mind, knowing phenomena, does not cling to signs, nor does it cling to manifest marks. As it is, if the mind faculty is not restrained, then greed and displeasure, and sinful unwholesomeness, those things that rely on the mind, one practices to restrain them and guards the mind faculty. Whether walking, standing, sitting, lying down, or being silent, one does not abandon the state of meditative equipoise, does not completely abandon it, so the hands do not become rough, the feet do not become rough, the mouth does not become harsh, speech does not become excessive, the eyes do not wander, the senses do not wander, not rough, the mind does not waver, the body is not confused, the mind is not confused, the body is peaceful, speech is peaceful, the mind is peaceful, without concealment, behavior is unartificial, and one is content with whatever food, drink, bedding, medicine for illness, and utensils are needed, easy to satisfy, easy to nourish, content, the sphere of activity is virtuous, and one's sphere of activity is also secluded from crowds, and one is equal and unchanging towards gain and loss, without high or low, and one is equal and unchanging towards pleasure and pain, praise and blame, fame and infamy, life and death, without high or low, and one is equal and unchanging towards enemies and friends, good and bad, dwelling in pleasant and unpleasant situations, pleasant and unpleasant sounds, mixed and unmixed things, without high or low, and one is separated from agreement and disagreement with beautiful and ugly forms. Why is that? Subhuti, it is because in this way, one knows that all phenomena are empty of their own nature, and one sees that all phenomena are non-existent, unborn, unfulfilled, and unmanifest. Even when entering into the nature of phenomena, one enters with the nature of non-action, thinking that all phenomena have no power whatsoever. Because he possesses such skillful means, he cultivates the perfection of meditative concentration, with roots of virtue increasing, he meditates.