Tibetan
པའི་སེམས་ཞེས་བགྱི་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ལགས། ཇི་ལྟར་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བགྱི་ བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ལགས། ཇི་ལྟར་ན་གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བགྱི་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། རབ་འབྱོར་སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་སེམས་ལས་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་ན། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའམ། ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའམ། གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་སེམས་དམིགས་པ་ལྟ་ཅི་ཞིག་སྨོས། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལ་གཏི་མུག་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན། ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ལ་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ལ་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅེ་ན། རབ་འབྱོར་སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་གཉིས་འགྲོགས་ཤིང་ཕྲད་པ་མེད་པས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན། རབ་འབྱོར་སེམས་ཀྱི་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་གཏི་མུག་དང་བཅས་པ་མ་ ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་གཉིས་འགྲོགས་ཤིང་ཕྲད་པ་མེད་པས་སོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ
Chinese
如是，对于具有贪欲之心，如实了知为具有贪欲之心。如是，对于具有嗔恨之心，如实了知为具有嗔恨之心。如是，对于具有愚痴之心，如实了知为具有愚痴之心。 世尊告曰： 善现，凡是心的贪欲、嗔恨、愚痴，都不是心的如实之相。为何如此？ 善现，如实之心是无所缘的，并且从心中解脱出来的法也是无所缘的。更何况是缘于具有贪欲、具有嗔恨、具有愚痴之心呢？ 善现，如是，如来依凭此般若波罗蜜多，对于那些众生的心，如实了知具有贪欲之心为具有贪欲之心，如实了知具有嗔恨之心为具有嗔恨之心，如实了知具有愚痴之心为具有愚痴之心。 善现，如来如何如实了知那些众生心中没有贪欲之心为没有贪欲之心，没有嗔恨之心为没有嗔恨之心，没有愚痴之心为没有愚痴之心呢？ 善现，凡是心的离贪，就不是心的有贪。为何如此？因为二心不相伴随，不相接触。 善现，如是，凡是心的离嗔，就不是心的有嗔。善现，凡是心的离痴，就不是心的有痴。为何如此？因为二心不相伴随，不相接触。 善现，如是，
English
Thus, with regard to a mind with desire, he fully knows, as it really is, that it is a mind with desire. Thus, with regard to a mind with hatred, he fully knows, as it really is, that it is a mind with hatred. Thus, with regard to a mind with delusion, he fully knows, as it really is, that it is a mind with delusion. The Blessed One said: Subhuti, whatever is the mind's desire, hatred, and delusion, that is not the mind's reality. Why is that? Subhuti, a mind that has become reality as it is has no object, and the dharmas that are purified from the mind also have no object. What need is there to mention a mind with desire, a mind with hatred, or a mind with delusion as an object? Subhuti, thus, the Tathagata relies on this perfection of wisdom, and fully knows, as it really is, that the minds of those beings with desire are minds with desire, fully knows, as it really is, that the minds with hatred are minds with hatred, and fully knows, as it really is, that the minds with delusion are minds with delusion. Subhuti, how does the Tathagata fully know, as it really is, that the minds of those beings without desire are minds without desire, without hatred are minds without hatred, and without delusion are minds without delusion? Subhuti, whatever is the mind's freedom from desire is not the mind's possession of desire. Why is that? Because the two minds do not accompany each other and do not come into contact. Subhuti, thus, whatever is the mind's freedom from hatred is not the mind's possession of hatred. Subhuti, whatever is the mind's freedom from delusion is not the mind's possession of delusion. Why is that? Because the two minds do not accompany each other and do not come into contact. Subhuti, thus,
Tibetan
ར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་དེ་དག་གི་སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བ་ལ་སེམས་ཞེ་སྡང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བ་ལ་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང་གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང་གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང་གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་མ་ཡིན། སེམས་རྒྱ་ཆུང་བ་མ་ཡིན། སེམས་འཕེལ་བ་མ་ཡིན། སེམས་འགྲིབ་བ་མ་ཡིན། སེམས་འོང་བ་མ་ཡིན། སེམས་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་དེ་ནི་འདི་ལྟར་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ནས་འོང་བའམ། འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའི་བར་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམ
Chinese
如是，如来对彼等有情的心，以离贪的心名为离贪的心，如实了知。对离嗔恨的心，以离嗔恨的心名为离嗔恨的心，如实了知。对离愚痴的心，以离愚痴的心名为离愚痴的心，如实了知，这是了知有贪等。 善现，又，如来依靠此甚深般若波罗蜜多，对其他有情和补特伽罗的心，以心广大名为心广大，如实了知。 善现，如何如来依靠般若波罗蜜多，对其他有情和补特伽罗的心，以心广大名为心广大，如实了知呢？ 善现，于此，如来依靠此甚深般若波罗蜜多，对其他有情和补特伽罗的心，不是心广大，不是心狭小，不是心增长，不是心减损，不是心来，不是心去，如实了知。 为什么呢？ 善现，因为这样，从心广大到不是去之间的自性是无有的缘故。 善现，如是，如来依靠此般若波罗蜜多，对其他有情和补特伽罗的心，以心广大名为心广大，如实了知，这是了知心广大。 善现，又，如来依靠般若波罗蜜多，对 有情其他和补特伽罗的心，以变成心广大名为变成心广大，如实了知。 善现，如何如来依靠此般若波罗蜜多，对有情其他
English
Thus, the Tathagata, regarding the minds of those sentient beings, knows as it really is that a mind free from desire is called a mind free from desire. Regarding a mind free from hatred, he knows as it really is that a mind free from hatred is called a mind free from hatred. Regarding a mind free from delusion, he knows as it really is that a mind free from delusion is called a mind free from delusion. This is knowing about having desire, etc. Furthermore, Subhuti, the Tathagata, relying on this profound Perfection of Wisdom, knows as it really is that the minds of other sentient beings and other individuals, a mind that is vast is called a vast mind. Subhuti, how does the Tathagata, relying on the Perfection of Wisdom, know as it really is that the minds of other sentient beings and other individuals, a mind that is vast is called a vast mind? Subhuti, in this regard, the Tathagata, relying on this profound Perfection of Wisdom, regarding the minds of other sentient beings and other individuals, it is not a vast mind, it is not a small mind, it is not an increasing mind, it is not a decreasing mind, it is not a coming mind, it is not a going mind, he knows as it really is. Why is that? Subhuti, because in this way, from a vast mind to not going, the nature of it is without essence. Subhuti, thus, the Tathagata, relying on this Perfection of Wisdom, knows as it really is that the minds of other sentient beings and other individuals, a mind that is vast is called a vast mind. This is knowing a vast mind. Furthermore, Subhuti, the Tathagata, relying on the Perfection of Wisdom, regarding the minds of other sentient beings and other individuals, that the mind has become vast is called having become vast, he knows as it really is. Subhuti, how does the Tathagata, relying on this Perfection of Wisdom, regarding other sentient beings
Tibetan
ས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་དེ་དག་ལ་འོང་བ་དང༌། འགྲོ་བ་དང། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་གཟིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་སེམས་དེ་དག་ལ་གང་འོང་བར་འགྱུར་བའམ། འགྲོ་བར་འགྱུར་བའམ། སྐྱེ་བར་འགྱུར་བའམ། འགག་པར་འགུར་བའམ། གནས་པར་འགྱུར་བའམ། གཞན་དུ་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཚད་མེད་པ་ལ་སེམས་ཚད་མེད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཚད་མེད་པ་ལ་སེམས་ཚད་མེད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཅེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀུན་ནས་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་མི་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་གནས་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་གནས་པར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་གཟིགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་རྟེན་མེད་ཅིང་ཚད་མེད་པ་སྟེ་གང་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་དག་ནི་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ། སེམས་ཅན་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་དང༌། གང་ཟག་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཚད་མེད་པ་ལ་སེམས་ཚད་མེད་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཚད་མེད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་དེ་བཞི
Chinese
以及，如果問道，如來如何如實了知其他眾生和人的心變得廣大，被稱作心變得廣大？ 善現，在此，如來不真實地觀察其他眾生和人的那些心之到來、離去、出生、滅亡、安住和轉變。 這是為什麼呢？ 善現，因為那些心中，無論是到來、離去、出生、滅亡、安住還是轉變，都沒有自性。 善現，如此，如來依賴此般若波羅蜜多，如實了知其他眾生和人的心變得廣大，被稱作變得廣大，這就是了知心變得廣大。 善現，再者，如來依賴此般若波羅蜜多，如實了知其他眾生和人的心是無量的，被稱作心是無量的。 善現，如果問道，如來如何依賴此般若波羅蜜多，如實了知其他眾生和人的心是無量的，被稱作心是無量的？ 善現，在此，如來不真實地觀察其他眾生和人的心之完全安住、完全不安住、不完全安住和不完全不安住。 這是為什麼呢？ 善現，心的相續是無依且無量的，因為那些將要安住的地方是無依的。 善現，如此，如來依賴此般若波羅蜜多，如實了知其他眾生和人的心是無量的，被稱作心是無量的，這就是了知心是無量的。 善現，再者，如來
English
And, if asked, how does the Tathagata truly know that the minds of other beings and persons have become vast, and are called having become vast? Subhuti, here, the Tathagata does not truly observe the coming, going, birth, cessation, abiding, and transformation of those minds of other beings and persons. Why is that? Subhuti, because in those minds, there is no inherent nature of coming, going, birth, cessation, abiding, or transformation. Subhuti, thus, relying on this Prajnaparamita, the Tathagata truly knows that the minds of other beings and persons have become vast, and are called having become vast, which is knowing that the mind has become vast. Subhuti, furthermore, relying on this Prajnaparamita, the Tathagata truly knows that the minds of other beings and persons are immeasurable, and are called the mind is immeasurable. Subhuti, if asked, how does the Tathagata, relying on this Prajnaparamita, truly know that the minds of other beings and persons are immeasurable, and are called the mind is immeasurable? Subhuti, here, the Tathagata does not truly observe the complete abiding, complete non-abiding, incomplete abiding, and incomplete non-abiding of the minds of other beings and persons. Why is that? Subhuti, the continuum of the mind is without support and immeasurable, because those places where it will abide are without support. Subhuti, thus, relying on this Prajnaparamita, the Tathagata truly knows that the minds of other beings and persons are immeasurable, and are called the mind is immeasurable, which is knowing that the mind is immeasurable. Subhuti, furthermore, the Tathagata