Tibetan
་ཀྱིས་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་ལ་གནས་ན། དེ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤོང་ངོ༌། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་མི་འགྱུར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མ་གྱུར་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བགྱི་སྟེ། ཅི་ནས་ཀྱང་ཆོས་གང་ ལ་ཡང་ཡིད་རྣམ་པར་མི་རྒྱུ་བ་དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པར་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བ་ཞེས་བགྱི་བ་སྟེ། ཡངས་པ། རྒྱ་ཆེ་བ། མདུན་དུ་བགྱིས་པ། ཚད་མ་མཆིས་པར་ངེས་པ། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དེ་ཡང་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཕྱི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའོ
Chinese
如果安住于正边的中间，那么他就行于现证正边，而不舍弃般若波罗蜜多。那是什么缘故呢？因为行于现证的菩萨摩诃萨不会被般若波罗蜜多完全掌握，不会等入般若波罗蜜多的瑜伽，如果般若波罗蜜多没有完全圆满，就不会成为一切相智。世尊，如此菩萨摩诃萨行于般若波罗蜜多，应当完全观察一切法自性为空性，无论如何也不应使心于任何法上散乱，应当如此完全观察。世尊，这是菩萨摩诃萨的等持轮，名为不摄持一切法，是广大的，宽阔的，现前的，确定为无量的，不被声闻和独觉所夺的。行于此等持轮的菩萨摩诃萨，将成为一切相智，而一切相智也是因为内空故，外空故，内外空故，空性空性故，大空性故，胜义空性故，有为法空性故，无为法空性故，超边际空性故，无始无终空性故，无舍空性故，自性空性故，一切法空性故，自相空性故，不可得空性故，无事物自性空性故，事物空性故，无事物空性故，自性自体空性故，他性自体空性故，而不摄持。
English
If he dwells in the middle of the right extreme, then he engages in the manifestation of the right extreme, and does not abandon the perfection of wisdom. Why is that? Because the bodhisattva-mahasattva who engages in manifestation is not completely grasped by the perfection of wisdom, and does not enter into the yoga of the perfection of wisdom. If the perfection of wisdom is not completely perfected, he will not become all-knowing. O Blessed One, thus the bodhisattva-mahasattva, engaging in the perfection of wisdom, should completely examine all dharmas as being empty of inherent nature, and in no way should he allow his mind to wander on any dharma, he should completely examine in this way. O Blessed One, this is the samadhi-mandala of the bodhisattva-mahasattva, called not grasping all dharmas, it is vast, extensive, present, certain to be immeasurable, and not stolen by all shravakas and pratyekabuddhas. The bodhisattva-mahasattva who engages in that samadhi-mandala will become all-knowing, and that all-knowing is also because of inner emptiness, outer emptiness, inner-outer emptiness, emptiness of emptiness, great emptiness, ultimate emptiness, conditioned emptiness, unconditioned emptiness, emptiness beyond extremes, emptiness of beginninglessness and endlessness, emptiness of non-abandonment, emptiness of inherent nature, emptiness of all dharmas, emptiness of self-characteristic, emptiness of non-apprehension, emptiness of the nature of non-things, emptiness of things, emptiness of non-things, emptiness of self-nature, and emptiness of other-nature, without grasping.