Tibetan
ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྣོན་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨོན་པ་མེད་དོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །གཟུགས་དབེན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་དབེན་པ་ཉིད་གཟུགས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། གཟུགས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་དབེན་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་གཟུགས་དབེན་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། གཟུགས་དབེན་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་གཟུགས་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་གཟུགས་དབེན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབེན་ནོ་ཞེས་བགྱི་བར་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་
Chinese
识无愿性，识无愿性以识无愿性而空。识无愿性的空性为何，彼亦非识无愿性。空性之外亦无识无愿性，识无愿性即是空性，空性即是识无愿性。世尊，以此理，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于“识无愿”之想。不应安住于“色寂静”之想。何以故？世尊，如是色寂静即以色寂静而空。色寂静的空性为何，彼亦非色寂静。空性之外亦无色寂静，色寂静即是空性，空性即是色寂静。世尊，以此理，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于“色寂静”之想。受、想、行、识寂静，不应安住于此想。何以故？世尊，如是识寂静即以识寂静而空。识寂静的空性为何，彼亦非识寂静。空性之外亦无识寂静，识寂静即是空性，空性即是识寂静。世尊，以此理，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于“识寂静”之想。世尊，又，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不应安住于真如。何以故？世尊，如是真如以真如而空。真如的空性
English
The very absence of aspiration in consciousness is empty of the very absence of aspiration in consciousness. That emptiness of the very absence of aspiration in consciousness is not the very absence of aspiration in consciousness. Apart from emptiness, there is no very absence of aspiration in consciousness. The very absence of aspiration in consciousness is emptiness. Emptiness itself is the very absence of aspiration in consciousness. Blessed One, for that reason, a bodhisattva mahasattva, practicing the perfection of wisdom, should not abide in thinking, "Consciousness is without aspiration." One should not abide in thinking, "Form is secluded." Why is that? Blessed One, in this way, the very seclusion of form is empty of the very seclusion of form. That emptiness of the very seclusion of form is not the very seclusion of form. Apart from emptiness, there is no very seclusion of form. The very seclusion of form is emptiness. Emptiness itself is the very seclusion of form. Blessed One, for that reason, a bodhisattva mahasattva, practicing the perfection of wisdom, should not abide in thinking, "Form is secluded." Feeling, perception, formations, and consciousness are secluded; one should not abide in this thought. Why is that? Blessed One, in this way, the very seclusion of consciousness is empty of the very seclusion of consciousness. That emptiness of the very seclusion of consciousness is not the very seclusion of consciousness. Apart from emptiness, there is no very seclusion of consciousness. The very seclusion of consciousness is emptiness. Emptiness itself is the very seclusion of consciousness. Blessed One, for that reason, a bodhisattva mahasattva, practicing the perfection of wisdom, should not abide in thinking, "Consciousness is secluded." Blessed One, furthermore, a bodhisattva mahasattva, practicing the perfection of wisdom, should not abide in suchness. Why is that? Blessed One, in this way, suchness is empty of suchness. The emptiness of suchness
Tibetan
ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་ཆོས་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་ཆོས་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་མ་མཆིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ ལྡན་འདས་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་སྟེ། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་མ་མཆིས་ཏེ། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱི་སྟེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡང་དག་པའི་མཐས་སྟོང་སྟེ། ཡང་དག་པའི་མཐའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མ་ལགས། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་ན་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མ་མཆིས
Chinese
除了您之外，没有如是性。如是性即是空性，空性即是如是性。世尊，因为这个缘故，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中修行，不住于如是性。同样，不住于法性。这是什么缘故呢？世尊，因为法性以法性而空，法性的空性也不是法性。除了空性之外，没有法性。法性即是空性，空性即是法性。世尊，因为这个缘故，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中修行，不住于法性。同样，不住于法界。这是什么缘故呢？世尊，因为法界以法界而空，法界的空性也不是法界。除了空性之外，没有法界。法界即是空性，空性即是法界。世尊，因为这个缘故，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中修行，不住于法界。同样，不住于无瑕疵性。这是什么缘故呢？世尊，因为无瑕疵性以无瑕疵性而空，无瑕疵性的空性也不是无瑕疵性。除了空性之外，没有无瑕疵性。无瑕疵性即是空性，空性即是无瑕疵性。世尊，因为这个缘故，菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中修行，不住于无瑕疵性。同样，不住于真实边际。这是什么缘故呢？世尊，因为真实边际以真实边际而空，真实边际的空性也不是真实边际。除了空性之外，没有真实边际。
English
Apart from you, there is no suchness. Suchness is emptiness, and emptiness is suchness. World Honored One, for that reason, Bodhisattva Mahasattvas, practicing the Perfection of Wisdom, do not abide in suchness. Similarly, they do not abide in the nature of Dharma. Why is that? World Honored One, because the nature of Dharma is empty of the nature of Dharma, and the emptiness of the nature of Dharma is not the nature of Dharma. Apart from emptiness, there is no nature of Dharma. The nature of Dharma is emptiness, and emptiness is the nature of Dharma. World Honored One, for that reason, Bodhisattva Mahasattvas, practicing the Perfection of Wisdom, do not abide in the nature of Dharma. Similarly, they do not abide in the realm of Dharma. Why is that? World Honored One, because the realm of Dharma is empty of the realm of Dharma, and the emptiness of the realm of Dharma is not the realm of Dharma. Apart from emptiness, there is no realm of Dharma. The realm of Dharma is emptiness, and emptiness is the realm of Dharma. World Honored One, for that reason, Bodhisattva Mahasattvas, practicing the Perfection of Wisdom, do not abide in the realm of Dharma. Similarly, they do not abide in the stainless nature. Why is that? World Honored One, because the stainless nature is empty of the stainless nature, and the emptiness of the stainless nature is not the stainless nature. Apart from emptiness, there is no stainless nature. The stainless nature is emptiness, and emptiness is the stainless nature. World Honored One, for that reason, Bodhisattva Mahasattvas, practicing the Perfection of Wisdom, do not abide in the stainless nature. Similarly, they do not abide in the ultimate reality. Why is that? World Honored One, because the ultimate reality is empty of the ultimate reality, and the emptiness of the ultimate reality is not the ultimate reality. Apart from emptiness, there is no ultimate reality.
Tibetan
་ཏེ། ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད། སྟོང་པ་ཉིད་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་གྲངས་དེས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པས་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་གནས་པར་མི་བགྱིའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང༌། བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད་ཀྱིས་གཟུགས་ལ་གནས་ན། དེ་གཟུགས་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་གནས་ན། དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བགྱི་བ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པར་མི་འགྱུར། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ མ་གྱུར་པར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། གཟུགས་ཀྱི་འཛིན་པ་མེད་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་གཟུགས་མ་ལགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུའོ། །ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མ་ལགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་མཐའི་བར་གྱི་བར་ནི་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་གང་ལགས་པ་དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་མ་ལགས་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སླད་དུའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སླད་དུ་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་བའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། ཐབས་མི་མཁས་པས་བདག་ཏུ་བགྱི་བ་དང༌། བདག་གིར་བགྱི་བ་ལ་གནས་པའི་ཡིད
Chinese
彼（指：空性）。真实之边即是空性。空性即是真实之边。世尊，以彼等之名相，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，不住于真实之边。世尊，复次，若菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多之时，以不善巧之方便，住于我所及我所执之心而住于色，彼则行于色之显现执著，而不行于般若波罗蜜多。若住于受、想、行、识，彼则行于识之显现执著，而不行于般若波罗蜜多。何以故？行于显现执著之菩萨摩诃萨，不能为般若波罗蜜多所摄持，不能入于般若波罗蜜多之瑜伽，若般若波罗蜜多未圆满，则不能现证一切种智。何以故？世尊，如是色是不可执持的。受、想、行、识是不可执持的。何以故？若是色之无执持，彼亦非色，以自性空之故。受、想、行、识之无执持者，彼亦非识，以自性空之故。如是，真实之边际之间亦是不可执持的。何以故？若是真实之边之无执持者，彼亦非真实之边，以自性空之故。般若波罗蜜多亦以自性空之故，是不可执持的。世尊，若菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多之时，以不善巧之方便，住于我所及我所执之心，
English
That (refers to emptiness). The very edge of reality is emptiness. Emptiness itself is the edge of reality. O Bhagavan, by those names, a Bodhisattva-Mahasattva, when practicing the Prajnaparamita, does not abide in the edge of reality. O Bhagavan, furthermore, if a Bodhisattva-Mahasattva, when practicing the Prajnaparamita, with unskilled means, abides in the mind that dwells on what is to be made mine and what belongs to me, and abides in form, then he practices the manifestation of form, but does not practice the Prajnaparamita. If he abides in feeling, perception, formations, and consciousness, then he practices the manifestation of consciousness, but does not practice the Prajnaparamita. Why is that? A Bodhisattva-Mahasattva who practices the manifestation of attachment is not fully grasped by the Prajnaparamita, and cannot enter into the yoga of the Prajnaparamita. If the Prajnaparamita is not fully perfected, then he will not manifest omniscience. Why is that? O Bhagavan, thus form is not to be grasped. Feeling, perception, formations, and consciousness are not to be grasped. Why is that? If there is no grasping of form, then that is not form, because of the emptiness of its own nature. Those who do not grasp feeling, perception, formations, and consciousness are also not consciousness, because of the emptiness of their own nature. Likewise, the interval between the edges of reality is also not to be grasped. Why is that? If there is no grasping of the edge of reality, then that is not the edge of reality, because of the emptiness of its own nature. The Prajnaparamita is also not to be grasped because of the emptiness of its own nature. O Bhagavan, if a Bodhisattva-Mahasattva, when practicing the Prajnaparamita, with unskilled means, abides in the mind that dwells on what is to be made mine and what belongs to me,