Tibetan
ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་མེད་པའི་ལྷ། །མི་ཡི་ཉོན་མོངས་ཡོངས་སྤོང་ཉིད། །རྒྱལ་བའི་གྲོང་སོགས་དེ་དག་ནི། །ཉོན་མོངས་རྒྱུན་གཅོད་ཉོན་མོངས་མེད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གྲོང་ལ་སོགས་པར་སེམས་ཅན་གང་དག་མཐོང་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས་མིའི་ཉོན་མོངས་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་འདོད་པ་ཡིན་གྱི། དེ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་རང་ལ་དམིགས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུར་འབྱུང་བར་མ་གྱུར་ཅིག་སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་དེ་དག་ལྟ་བར་བཞེད་ནས་གཟིགས་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་དྲུངས་ནས་འབྱིན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །སྨོན་ནས་མཁྱེན་པ་གང་ཞེ་ན། བསམ་གཏན་ལ་དེ་གནས་ཏེ་འདི་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་སྨོན་ལམ་འབྱོར་པས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཐོབ་སྟེ་དུས་གསུམ་ཤེས་པའམ། ཤེས་པར་གང་དང་གང་འདོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་དང་དེ་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཡིད་ཀྱིས་སྨོན་པར་བྱས་ནས། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་དེ་ནས་ལྡང་བ་དང༌། སྨོན་ལམ་དེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་ཤེས་སོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ སྨོན་གནས་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་འདི་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་སྨོན་གནས་མཁྱེན་པ་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་དང་བག་ཆགས་སྤངས། །ཐོགས་པ་མེད་དང་རྟག་གནས་དང༌། །འདྲི་ལ་ཀུན་ལན་འདེབས་པར་བཞེད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའོ། །བག་ཆགས་སྤངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུན་མི་འཆད་པའོ། །ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའོ། །རྟག་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ལ་འཇོག་པའོ། །འདྲི་བ་ལན་ཀུན་འདེབས་པར་བཞེད་པ་ནི་ཞུས་པའི་ལན་ཐམས་ཅད་འདེབས་པར་མཛད་པའོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞེས་པ་ནི་དེ་ལས་བཟློག་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་གང་ཞེ་ན། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དང༌། ལྷའི་མིག་དང༌། ལྷའི་རྣ་བ་དང༌། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྔོན་གྱི་གནས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཟག་པ་ཟད་པས་མངོན་པར་ཤེས་པའོ། །འདི་དག་བཤད་པ་ནི་གདམས་ངག་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ནི་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྣམ་གྲངས
Chinese
声闻众中，佛陀的无烦恼差别是这样的。如是说：声闻无烦恼之天，人之烦恼尽舍者，胜者之城等彼等，烦恼断绝无烦恼。如是开示。如此声闻众，若于城等处见任何有情而生烦恼，则欲求完全舍弃人之烦恼，认为不应如此。然彼等非为观看。诸佛薄伽梵，则自缘而思惟，莫使成为烦恼之因。甚欲观视彼等，观视后，从根源上拔除烦恼之因。何为发愿后之知？谓于禅定中安住，发愿以此方便知晓，如前一般获得，而知晓三时。或欲知何者，则于彼彼生起知晓之愿。以意发愿后，入于等持，从彼起立时，彼愿成就，所知亦知晓。其中，声闻众与佛陀之 发愿处之知之差别是这样的。如是说：佛陀发愿处之知，任运成就且舍习气，无有障碍且常住，询问皆欲答复。如是开示。其中，任运成就，是指自性而入。舍习气，是指相续不断绝。无有障碍，是指入于一切所知。常住，是指安住于恒常等持。询问皆欲答复，是指对于所请问之答复皆作答复。从声闻众之门而言，应知与此相违。何为六种神通？谓神境通、天眼通、天耳通、知他心通、宿命随念通、漏尽通。此等之解说，如窍诀分别解释中所说一般。四种别别正知，即法别别正知，是安住于禅定中。如此，名相
English
The difference in freedom from afflictions between the Shravakas and the Buddhas is as follows: As it is said: Shravakas are gods without afflictions, They completely abandon human afflictions, The cities of the Victors and so on, They cut off the stream of afflictions, free from afflictions. Thus it is taught. Thus, the Shravakas, seeing any sentient beings in cities and so on, think that it is not right for afflictions to arise, and they desire to completely abandon human afflictions. However, they do not look at them. The Buddhas, the Bhagavat, think that they should not become the cause of afflictions by focusing on themselves. They desire to look at them very much, and having looked, they uproot the cause of afflictions. What is the knowledge after making aspirations? It is said that by abiding in meditation and aspiring to know this in this way, one obtains it as before and knows the three times. Or, whatever one desires to know, one arises with the desire to know that. After making aspirations with the mind, one enters into Samadhi, and when one arises from it, that aspiration is fulfilled and the object of knowledge is also known. Among them, the difference between the Shravakas and the Buddhas in the knowledge of the place of aspiration is as follows: As it is said: The Buddha's knowledge of the place of aspiration, Is spontaneously accomplished and abandons habitual tendencies, Is unobstructed and permanent, And desires to answer all questions. Thus it is taught. Among them, spontaneously accomplished means entering by its own nature. Abandoning habitual tendencies means not interrupting the continuity. Unobstructed means entering into all objects of knowledge. Permanent means abiding in constant equanimity. Desiring to answer all questions means answering all the questions asked. From the perspective of the Shravakas, it should be understood that it is the opposite of this. What are the six Abhijna (higher knowledges)? They are: the Abhijna of the realm of magical power, the divine eye, the divine ear, the knowledge of the minds of others, the recollection of past lives, and the Abhijna of the exhaustion of defilements. The explanation of these is just as it is said in the "Explanation of the Key Instructions". The four kinds of separate correct knowledge, namely the separate correct knowledge of Dharma, is abiding in meditation. Thus, the nomenclature
Tibetan
་མ་རིག་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མི་ཤེས་པ་དང༌། མི་མཐོང་བ་དང༌། མངོན་པར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐོགས་པ་མེད་པར་བྱོན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དོ། །དོན་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་གཞན་ལ་སོགས་པའི་དགོངས་པ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི། གང་ཡུལ་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྐད་ཀྱིས་སོ་སོའི་ཡུལ་དང༌། རང་དང་སྤྱིའི་འདུ་ཤེས་ཐ་དད་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ངེས་པའི་ཚིག་སྟེ། འདི་ལྟར་འཇིག་ཅིང་རབ་ཏུ་འཇིག་པས་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་སུ་རུང་བས་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ནི་གང་ཆོས་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་ བ་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། བཏགས་པར་ཡོད་པ་དང༌། དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་དག་ལ་སོགས་པའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་དག་པ་བཞི་གང་ཞེ་ན། རྟེན་གྱི་ལེན་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་ཕན་འདོགས་པར་མཛད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་བཞེད་པར་བཞུགས་པས་ན་རྟེན་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དམིགས་པས་སྤྲུལ་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྒྱུར་བ་ལ་ཇི་ལྟར་བཞེད་པའི་སྤྱོད་པས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །ཡེ་ཤེས་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངའ་བརྙེས་པས་ན་ཐུགས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཡོངས་སུ་དག་པའོ། །དབང་བཅུ་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། ཚེ་ལ་དབང་བ་ནི་འཚོ་བ་བཞེད་པ་ལ་རག་ལས་པས་བསྡུས་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པས་ཐོབ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཚེ་དང་ངེས་པར་འབྲེལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ལ་དབང་བ་ནི་ཇི་ལྟར་མངོན་པར་འདོད་པར་སེམས་པས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ལོངས་སྤྱོད་བྱིན་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བསམ་པ་ཇི་ལྟ་བའི་སེམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོ་བྱད་ལ་དབང་བ་ནི། ཇི་ལྟར་མངོན་བར་འདོད་པའི་མཆོག་གི་ཡང་དག་པར་ཉེ་བར་བསྡུས་པ་དེ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཡོ་བྱད་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པར་བྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་ལ་དབང་བ་ནི། ལུས་དང༌། ངག་གི་ལས་ཇི་ལྟར་འདོད་པ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐོབ་པ་
Chinese
从无明开始，对于无知、不见、不显现思虑等等，无碍而行的定，名为一切。对于各个义项的如实了知，是指对于自相和共相的法等的意义，以及其他的意旨，无碍地了知等等，对此已广为阐述。对于各个决定义项的如实了知是：任何处所的众生，以各自的语言，对于各自的处所，以及自相和共相的不同概念的术语之法的决定义项，例如，坏灭且极坏灭，因此称为世间；可为色，故称为色等等。对于各个无畏的如实了知，是指对于法的种种分别无碍等等，如前所述。其中种种分别是指实有、假有、胜义有等等。何为四种一切清净？即，所依的受持、安住和如实利益，如所愿而安住，故为所依清净。以所缘而化现和完全转变，以如所愿的行持而趣入，故为所缘清净。于智慧得自在，于禅定得自在，故为意清净和智慧清净。何为十自在？即，如是，于寿命自在，依赖于想要活下去，总集是圆满了布施波罗蜜多而获得。为何如此？因为给予受用，众生必定与寿命相关。于心自在，如所显现欲求般地思虑，是如实总集的自性。因为给予受用，众生的想法随顺于如是的心。于资具自在，如所显现欲求般的殊胜的如实邻近总集，即是获得。因为如实给予众生如所欲求的资具。于业自在，如所欲求般的身语之业，安住于邻近，由如实总集而获得。
English
Beginning with ignorance, the samadhi that proceeds without obstruction to ignorance, invisibility, non-manifestation of thoughts, etc., is called all. Knowing each meaning correctly means knowing without obstruction the meaning of the self-characteristic and general characteristic dharmas, and other intentions, etc., which has been extensively explained. Knowing each definitive term correctly is: any place where beings, in their own languages, for their respective places, and the definitive terms of the terms of different concepts of self and general characteristics, such as, it is destroyed and extremely destroyed, therefore it is called the world; it can be form, therefore it is called form, etc. Knowing each fearlessness correctly means being unobstructed to the various distinctions of the Dharma, etc., as before. Among them, the various distinctions are existent in substance, existent in designation, existent in ultimate truth, etc. What are the four kinds of complete purity? That is, the basis of acceptance, abiding, and truly benefiting, abiding as desired, therefore it is the purity of the basis. Transforming and completely transforming by the object, entering by the practice as desired, therefore it is the purity of the object. Having mastery over wisdom and mastery over samadhi, therefore it is the purity of mind and the purity of wisdom. What are the ten powers? That is, in this way, having power over life, relying on the desire to live, the collection is obtained by the perfection of the perfection of generosity. Why is that? Because by giving enjoyment, beings are necessarily related to life. Having power over the mind, thinking as desired to be manifested, is the nature of true collection. Because by giving enjoyment, the thoughts of beings follow such a mind. Having power over resources, the supreme true near collection as desired to be manifested is the attainment. Because truly giving beings the resources as desired. Having power over actions, the actions of body and speech as desired, abiding near, is obtained by true collection.