Tibetan
པ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དྲིས་པ་དང་པོ་བསྟན་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཐོབ་པར་བྱ་བ་དགག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སེམས་ཅན་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་དང༌། སྔོན་དང༌། ཕྱི་མ་དང༌། དབུས་ཀྱི་མཐའ་རྣམས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁས་བླངས་པའི་ཐོབ་པ་བཀག་པས་དུས་གསུམ་དུ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་དོན་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཆེད་ཡིན་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དབེན་པ་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁས་བླངས་པའི་ཐོབ་པ་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པར་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་གསུངས་པས། མདོ་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གཞན་མ་ཡིན། །སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཞན་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྒོ་རྣམས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་རྣམས་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་མེད་པ་ལ་སོགས་པས་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཁས་བླངས་པའི་ཐོབ་པ་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མེད་པ་ཉིད་ལས་བརྩམས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པ་པོ་དགག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གཟུགས་ཀུན་ ཏུ་མཐའ་ཡས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཟུགས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བར་དེ་དག་གིས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ།
Chinese
这是在阐述教义。从阐述第一个问题开始，为了否定可获得之物，因为没有众生，以及空性，寂静，无自性，过去，未来和中间的边际中，菩萨所承诺的获得被否定，为了了解在三时中没有可获得之物的意义，所以这样说。同样，从蕴等等，到彼岸，以及菩提的各个方面，直到十八不共佛法之间，因为没有，以及空性，寂静和无自性，菩萨在过去的边际等等中所承诺的获得被否定。为什么呢？因为在无有等等中，过去的边际等等不可见，因此在无有等等的彼岸等等中，以其他的名义宣说。经中说，空性不是其他的，布施的彼岸不是其他的等等。同样，对于三摩地，色蕴之门，法界，真如和真实之边际也应当这样说。声闻等等圣者们，因为无有等等，菩萨在过去的边际等等中所承诺的获得被否定。为什么呢？因为从无有开始，直到佛陀，所有这些都是无二的，是不可分割的，这是在阐述教义。为了否定获得者，从“色蕴是无边际的”开始，
English
This is to explain the doctrine. Starting from the explanation of the first question, in order to negate what is to be obtained, because there are no sentient beings, and emptiness, tranquility, selflessness, past, future, and the middle boundaries, the attainment promised by the Bodhisattva is negated, in order to understand that there is no meaning of what is to be obtained in the three times, so it is said. Similarly, from the aggregates and so on, to the perfections, and from the aspects of enlightenment, up to the eighteen unshared qualities of the Buddha, because there is not, and emptiness, tranquility, and selflessness, the attainment promised by the Bodhisattva in the past boundaries and so on is negated. Why is that? Because in non-existence and so on, the past boundaries and so on are invisible, therefore in the perfections and so on of non-existence and so on, it is taught under other names. The sutra says that emptiness is not other, the perfection of giving is not other, and so on. Similarly, it should also be said for samadhi, the doors of form, the realm of Dharma, Suchness, and the true boundaries. The noble individuals such as the Shravakas, because of non-existence and so on, the attainment promised by the Bodhisattva in the past boundaries and so on is negated. Why is that? Because from non-existence onwards, up to the Buddha, all of these are non-dual, they are indivisible, this is to explain the doctrine. In order to negate the obtainer, starting from "form is infinite,"
Tibetan
གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དང༌། སངས་རྒྱས་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་བར་དུའོ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུའོ། །ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་མཐའ་དག་དང་བསྡུས་པ་རྣམས་སོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཡང་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་མདོར་བསྡུས་པ་དང་རྒྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་གཉིས་སྨོས་པ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་དོ། །ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། འཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང༌། ཐོབ་པ་པོ་འབྲེལ་པ་བཀག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གང་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་གློ་བུར་དུ་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མིང་ཙམ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མངོན་པར་གྲུབ་པ་བཀག་ཅིང་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་གསུངས་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དག་གིས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་དོན་ནི་གློ་བུར་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྒྲོ་བཏགས་པའི་དོན་ནི་མིང་དུ་བཏགས་པ་སྟེ། བདག་བདག་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། བདག་ཤིན་ཏུ་མ་གྲུབ་པའོ། །བདག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་བཀག་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་གང་དང་ཡད་བྲལ་ བས་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་དེ་རྣམས་ཉིད་གང་དང་ཡང་བྲལ་བས་མ་ཡིན་པས་དགེ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་ཉིད་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་བར་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེའི་རང་བཞིན་དེ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་བཀག་པས་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་གཉིས་ནི་གཉིས་སུ་མེད
Chinese
从色等蕴开始，直到佛的不共法之间，以及不执著佛为佛的自性之间。其中“一切处”是指蕴等事物的体性的一切处。“一切”是指菩萨的蕴等一切自性以及总摄。“一切相”是指内空性等相的差别。再说“一切”是指相的简略和广大的体性。两次提到“一切”是指一切事物本身和一切相本身。考虑到所应得、能得、得者之间的联系被遮止的情况，凡是被称为菩萨的，这只是偶然安立的名称，因为一切法仅仅是名称，因此是无有且不可见的，所以遮止了显现成立，只是名言安立，并且是被极度不显现成立者所遮止。其中，非自性的意义是偶然的意思。增益的意义是安立名称，即我我，我是极度不成立的。正如所说，我如何，一切法也如是。并且，由于遮止了一切法的集合之自性，因此一切法是无实体的自性，所以是无常，不是与任何事物分离。同样，它们本身不是与任何事物分离，因此从善和无罪直到无实体之间，并且因为不是常和不是坏灭的缘故。那为什么呢？因为它的自性就是那样。再说，由于一切法不是显现积聚的，所以遮止了显现成立。那为什么呢？因为显现积聚者不可见，所以一切法自性空。由于遮止了生、灭、住之外的变异，因此以不显现成立的缘故，般若波罗蜜多是不显现成立的。那个不显现成立和般若波罗蜜多这两个法是无二的。
English
From the aggregates such as form, etc., up to the unshared dharmas of the Buddha, and up to the point of not apprehending the Buddha as the Buddha's own nature. Here, "everywhere" refers to all the characteristics of things such as aggregates. "Everything" refers to all the natures of the Bodhisattva's aggregates, etc., and all that is summarized. "All aspects" refers to the distinctions of aspects such as inner emptiness. Again, "everything" refers to the nature of the abbreviated and extensive aspects. Mentioning "everything" twice refers to all things themselves and all aspects themselves. Considering the situation where the connection between what is to be obtained, what obtains, and the obtainer is blocked, whatever is called a Bodhisattva is just a name temporarily assigned. Because all dharmas are merely names, they are non-existent and invisible. Therefore, manifest establishment is blocked, and it is only nominally established, and it is blocked by those who are extremely non-manifestly established. Among them, the meaning of non-self-nature is the meaning of accidental. The meaning of imputation is the assignment of a name, that is, I, I, I am extremely unestablished. As it is said, as I am, so are all dharmas. Moreover, since the self-nature of the collection of all dharmas is blocked, all dharmas are of the nature of non-entity, so they are impermanent, not separated from anything. Similarly, they themselves are not separated from anything, therefore from virtue and innocence to non-entity, and because they are not permanent and not destructible. Why is that? Because its nature is like that. Furthermore, since all dharmas are not manifestly accumulated, manifest establishment is blocked. Why is that? Because the manifest accumulator is invisible, so all dharmas are naturally empty. Because the change other than birth, cessation, and abiding is blocked, therefore, due to non-manifest establishment, prajnaparamita is non-manifestly established. That non-manifest establishment and the dharma called prajnaparamita are non-dual.
Tibetan
་དེ་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པ་མེད་པ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པ་དང་འདྲ་བར་མཐོང་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་མི་འཇིགས། མི་དང་ང༌། སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆོས་དེ་དག་ལ་འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དེའི་ཚེ་ཉེ་བར་མི་ལེན། མི་གནས། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད། ཐ་སྙད་དུ་འདོགས་པ་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་དང། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་དང༌། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་འགྲིབ་པ་དེ་ཡང་ཆོས་མ་ལགས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་དང་འགྲིབ་པ་ནི་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་ཤིང་གཉིས་སུ་བགྱིར་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུའོ། །གང་ཡང་གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་འདི་ནི་གཉིས་སུ་མ་མཆིས་ཤིང༌། ཉམས་པ་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་བགྱིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པ་པོ་གཉིས་ཀ་བཀག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་རྣམས་བཀག་པ་ནི་ཐོབ་པའི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བྱང་ཆུབ་དེས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཤེས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་རྣམ་པ་ཤེས་ཏེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་དང༌། རྟགས་དང༌། མཚན་མའི་རྣམ་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་མཆོག་ཏུ་སོང་བས་ན་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྱུ་མ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་དུ་རེ་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་ནས། ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དབེན་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་དབེན་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཆོས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འགྲིབ་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཉིས་སུ་བྱར་མེད་པའི་ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྡན
Chinese
那二者是不可分的。由于见到一切法无作者，并且如同幻术等，菩萨的心不会恐惧，不会害怕。对于那些法，像这样完全领悟时，不会亲近，不会安住，不会执着，这是遮止了名言施设。那是什么缘故呢？因为一切法不生，以及一切法的自性无有，所以是无所缘。那是什么缘故呢？因为诸法和它的空性等是无二且不可分的。同样，诸法的衰减也不是法。那是什么缘故呢？因为诸法和衰减是无二且不可分的缘故。从色到一切种智之间，这被认为是无二且无衰减的法的类别，这是因为遮止了能获得者和所获得者二者。第三个遮止是应当了知为获得的决定生起。在一切种智中决定生起的自在中，菩提也了知一切法的相，从色等蕴到不杂的一切相，因为遮止了执着，所以一切法的相、体相和特征的相就是一切法的相。般若波罗蜜多本身到达了顶峰，所以称为到达顶峰，这是为了了知一切种智的幻相。从色到一切法之间，无论是常还是无常，无论是寂静还是不寂静，无论是远离还是不远离，通过对法的完全考察，应当了知已经包括了一切相，因此一切法的空性，从不生到一切种智之间，遮止了它的自性存在。像这样，无论什么是衰减，以及那些不可分的法，都具备。
English
Those two are inseparable. Because all dharmas are seen as having no author and are like illusions, etc., the bodhisattva's mind will not be afraid, will not be frightened. When those dharmas are fully understood in this way, they are not approached, not dwelt in, and not clung to. This is the prohibition of nominal designation. Why is that? Because all dharmas are unborn, and because the nature of all dharmas is non-existent, therefore they are without object. Why is that? Because dharmas and their emptiness, etc., are non-dual and inseparable. Similarly, the decline of dharmas is also not a dharma. Why is that? Because dharmas and decline are non-dual and inseparable. From form to all-knowingness, this is considered a category of dharma that is non-dual and without decline, because it prohibits both the attainable and the attainer. The third prohibition should be understood as the definite arising of attainment. Having empowered the definite arising in all-knowingness, the Bodhi also knows the aspects of all dharmas, from the aggregates of form, etc., to all the unmixed aspects. Because attachment is prohibited, the aspects of all dharmas, the aspects of characteristics, and the aspects of signs are called the aspects of all dharmas. The Perfection of Wisdom itself has reached the peak, so it is called the Perfection, because it is to know the illusion of all-knowingness. From form to all dharmas, whether it is permanent or impermanent, whether it is peaceful or unpeaceful, whether it is remote or not remote, through the complete examination of dharmas, it should be understood that all aspects have been included, therefore the emptiness of all dharmas, from the unborn to all-knowingness, prohibits its self-nature. In this way, whatever is decline, and all those inseparable dharmas, are endowed.