Tibetan
པ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། འདི་ལྟར་འདིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལས་གང་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསླབ་པར་བྱ་བའི་ཐེག་པ་གསུམ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཕྱིས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཆུང་དུ་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ནས་རྣམ་པར་དབེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་སོ། །དངོས་པོ་འགགས་པས་ན་ཞི་བའོ། །རང་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་མུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་པའོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྔོན་ཐོབ་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པའི་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་དོ། །སེམས་ཅན་དམིགས་སུ་མེད་པས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའོ། །འཕགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་བས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡང་དག་པའི་མཐའོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་མཛད་པས་ན་ ཆོས་གནས་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འདུ་བ་དང་འགོད་པ་དང་མི་དམིགས་ཤིང་མ་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། མིང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་དང༌། གནས་པ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲིང་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འདུ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་སྟེ། དེ་མི་དམིགས་པའོ། །འགོད་པ་ནི་འགག་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་གཞན་ཡིན་ཏེ། མི་དམིགས་ཤིང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་ནི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་སྒོམ་པ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །རིམ་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས། ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གཉིས་བརྗོད་པས་དེ་ལ་གནས་པ་ནི་རྒྱུན་འདྲ་བའོ། །གནས་པ་དང་བྲལ་པ་ནི་རྒྱུན་མི་འདྲ་བའོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ཀྱི་བརྡར་བཏགས་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། སྒྲ་བརྙན་དང༌། གཟུགས་བརྙན་དང༌། སྤྲུལ་པ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་ལ་སོག
Chinese
之所以说这是三乘之因，是因为已经指出了。如是说：‘像这样，在此般若波罗蜜多中，广为显示了菩萨所应修学的三乘。’完全摄持的特点是善巧方便和善知识的特征，这将在后面阐述。这暂时是变暖的小部分。从蕴、界、处、缘起等开始，直到远离烦恼，乃至完全寂静为止。事物灭尽故寂静。自身未生故无生。彼岸无边故难以证悟，故无生。由于远离了一切圣者所具有的先得之因，故无有普 contamination。由于没有可指定之有情，故无有清净。由于成为圣法之因，故为法界。由于不改变，故为如是性。由于是颠倒之究竟，故为真实之边际。由于一切圣者皆未造作，故为 法之安住性。从一切佛陀到一切法之如是性，以及聚集、安置、不可见且未见之故，以及一切名皆非有之故，安住和无离安住是中等。其中，聚集是生，那是不可见的。安置是灭，那是不如实见的，这是其他意义，不可见且不如实见这两个词，是按照次第，对修习不可见之相，特别喜爱作意，以及以见彼性之方式而宣说的。按照次第，不可见。不如实见这两个词语的陈述，对此安住是相似的连续。无离安住是不相似的连续。蕴等是法的假名，如梦、声响、影像、幻化一般，善等。
English
It is shown why it is the cause of the three vehicles. As it is said: 'Like this, in this Prajnaparamita, the three vehicles that Bodhisattvas should study are widely shown.' The special feature of complete holding is skillful means and the characteristics of a virtuous friend, which will be explained later. This is just a small part of the warming up for now. Starting from the aggregates, elements, sense bases, and dependent origination, until the separation from afflictions and complete tranquility. Because things cease, it is peaceful. Because one's own self is unborn, it is unborn. Because the other shore is limitless, it is difficult to realize, therefore it is unborn. Because it is free from the cause of having the prior attainment of all noble beings, there is no universal contamination. Because there is no objectifiable sentient being, there is no purification. Because it becomes the cause of the noble dharmas, it is the realm of dharma. Because it does not change, it is suchness. Because it is the ultimate end of perversion, it is the true limit. Because all noble ones have not made it, it is the abiding nature of dharma. From all Buddhas to the suchness of all dharmas, and because of gathering, placing, being invisible and unseen, and because all names are non-existent, abiding and non-separation from abiding are intermediate. Among them, gathering is birth, which is invisible. Placing is cessation, which is not truly seen, this is another meaning, the two words invisible and not truly seen, are in order, especially liking to contemplate the aspect of invisibility, and being taught in the manner of seeing that very nature. In order, invisible. The statement of the two words not truly seen, abiding in this is a similar continuity. Non-separation from abiding is a dissimilar continuity. The aggregates and so on are nominal designations of dharma, like dreams, sounds, reflections, and illusions, goodness and so on.
Tibetan
ས་པ་གང་གིས་ཀྱང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སེམས་པར་མི་འགྱུར། སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆེན་པོ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ལས་འདི་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། དྲོ་བར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་རིགས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནམ། ཡང་དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་དབྱེ་བ་ལའང་འདིའི་དམིགས་པའི་གནས་ལ་སོགས་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །རྩེ་མོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མེད་དེ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དྲོ་བར་གཏོགས་པ་བདེན་པ་བཞིའི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་གང་བཤད་པ་དྲོ་པར་གྱུར་པ་ནི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ལ། དྲོད་ལས་ནི་རྩེ་མོ་ཡིན་ཞིང་དེ་དག་ཀྱང་དེ་འདྲ་བར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཅི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་བྲེ་དང་ཁང་བཟངས་མཚན་ཉིད་འདྲ་བའམ། ཅི་འདི་ནི་འཇུག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དྲོ་བར་ གྱུར་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆུང་ངུ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་མངོན་པར་འཕེལ་བའི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་ལས་རྩེ་མོ་རྣམས་སྐྱེ་སྟེ། གཡོ་བའི་དགེ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྩེ་མོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྩེ་མོ་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་ཁྱད་པར་སྔ་མ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྩེ་མོ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བཟོད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ལའང་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པས་ཁྱད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་རྩེ་མོའི་ཁྱད་པར་ནི་རེ་ཞིག་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཡན་ལག་རྣམས་དང༌། སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཆགས་པའི་གནས་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གནས་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པའི་རབ་ཏུ་གནས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །འདི་ལས་བཟློག་པ་ནི་མི་གནས་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་གནས་པ་མེད་པ་གནས་པར་མི་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཉེན་པོར་མི་རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་ཐལ་ཆེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་ཚུ
Chinese
由于任何人都无法言说之故，从“不为心所动，不为恐惧”等等，必定会生起一切种智，这表明了伟大。如果问：这与解脱分有什么区别？“变得温暖”是指小、中、大等类别的意思吗？或者，对于根器迟钝等人的差别，也应该了解这方面的所缘处等差别。如果问：对于顶等也会有过度的情况吗？答：没有过失，因为这是所希望的。凡是属于温暖的，在十六种真谛的行相中所说，变得温暖是指缘于四谛，具有十六种行相。从暖位来说是顶位，而那些也变得如此，如果问：那是怎么样的呢？难道是像量具和楼阁一样具有相同的特征吗？难道这仅仅是进入吗？已经说完了暖位。同样，从小、中、大等次第增上的暖位中，会生起顶位，因为是动摇的善根的顶位，所以就是顶位。对于那些的执持和因，应该像以前一样了解差别。顶位如其所是，对于忍位和世间法的殊胜者，也应该以所缘和行相来述说差别。其中，顶位的差别，首先是所缘的差别，是不安住于一切法，即菩萨在行般若波罗蜜多时，从“不应安住于色”开始，对于蕴、界、处、缘起支以及地界等，都禁止安住的处所，即安住于彼，是从缘于事物的执著所生的。与此相反，应该了解为不安住。这需要考察，如果暂时没有安住，是不应安住，那么因为是无，所以不适合作为对治。如果是不安住，那么就有太过分的情况了，答：对于没有显现执著而安
English
Because it cannot be expressed by anyone, from "not being moved by the mind, not being afraid," etc., it will definitely arise as the all-knowingness, which shows the greatness. If asked, what is the difference between this and the part of liberation? "Becoming warm" refers to the meaning of small, medium, and large categories? Or, for the differences of people with dull faculties, etc., the differences in the object of focus, etc., should also be understood. If asked, will there be an excessive situation for the summit, etc.? Answer: There is no fault, because this is what is desired. Whatever belongs to warmth, what is said in the sixteen aspects of the four truths, becoming warm means focusing on the four truths and having sixteen aspects. From the heat position, it is the summit position, and those also become like that. If asked, how is that? Is it like a measuring tool and a pavilion having the same characteristics? Is this just entering? The warm position has been explained. Similarly, from the warm position that gradually increases from small, medium, and large, etc., the summit positions will arise, because it is the summit of the moving virtuous roots, so it is the summit position itself. The holding and cause of those should be understood as the difference as before. The summit positions as they are, for the forbearance position and the supreme of worldly dharmas, the difference should also be described by the object of focus and the aspect. Among them, the difference of the summit position, first of all, the difference of the object of focus is not abiding in all dharmas, that is, when the Bodhisattva practices the Prajnaparamita, starting from "should not abide in form," for the aggregates, realms, places, dependent origination branches, and earth realm, etc., the place of attachment is prohibited, that is, abiding in that is born from the clinging that focuses on things. The opposite of this should be understood as non-abiding. This needs to be examined. If there is no abiding for the time being, it should not be abiding, then because it is non-existent, it is not suitable as an antidote. If it is non-abiding, then there is an excessive situation. Answer: For not showing attachment, but
Tibetan
ལ་ཇི་ལྟར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་འདི་ལ་ཡང་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་དེའི་ངོ་བོས་སྟོང་ཞེས་སོ། །མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདིས་ནི་རྟག་པར་དམིགས་པའི་གནས་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། གང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་དང་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་རང་བཞིན་གཅིག་པར་འདོད་པས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འདིས་ནི་ཆད་པར་འཛིན་པའི་དམིགས་པའི་གནས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་དག་ལ་གནས་པ་མེད་པར་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སོ་སོ་ནས་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་བར་གནས་པ་བཀག་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། གང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དེའི་རྣམ་པ་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་དང༌། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཕན་ཚུན་དེའི་བདག་ཉིད་གཅིག་པ་ནི་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་ཏེ། གང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་རང་བཞིན་གཅིག་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པས་ཕན་ཚུན་དེའི་རང་བཞིན་གཅིག་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འགོག་པའི་བདེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་གནས་མེད་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་གང་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་དང་སྦྱར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ
Chinese
应当像那样看待这个。一切法自性空性是相的差别，那为什么呢？因为那些以它的体性为空。经中如是说：因为色以色自身为空等等。这由此断除了常执的处所，法和它的空性是相的差别，那为什么呢？因为显示那些和它的空性互相认为它的自性是一。如经中所说，薄伽梵，色即是空性，空性亦是色等等。 因此，这断除了断灭执的处所。对于苦等谛的行相，没有安住而缘的差别是，对于色等蕴，各自苦啊，从寂静啊到安住被遮止了，这样显示。苦等行相是，空性是相的差别，那为什么呢？色等蕴，苦等它的行相，自性空性是，苦等行相和它的空性互相它的体性是一，是相的差别，那为什么呢？因为苦等和它的空性互相认为自性是一啊，这样说了。这里也是，苦本身被空性遍及，互相它的自性是一，又苦不是被空性遍及，因为那是所有法共同的体相的缘故。这暂时是就苦和集谛的方面所作的缘和相的差别，应当要知道。就灭谛的方面所作的是，如来藏等无处所缘的差别是，像这样，如来藏和法性，和法界，和法无垢性，和真实边际，和所有陀罗尼门结合啊，这样显示，如经中所说，菩提萨埵
English
It should be viewed in this way as it was explained there. All dharmas, emptiness by nature, are a distinction of aspects. Why is that? Because those are empty of its essence. As it is said in the sutra: Because form is empty by form itself, and so on. This, therefore, abandons the place of clinging to permanence. Dharmas and their emptiness are a distinction of aspects. Why is that? Because it is shown that those and their emptiness mutually consider their own nature to be one. As it is said in the sutra, "Bhagavan, form itself is emptiness, and emptiness is also form," and so on. Therefore, this abandons the place of clinging to annihilation. The distinction of focusing without dwelling on the aspects of the truths such as suffering is that it is shown that dwelling on each of the aggregates such as form, from "suffering" to "peace," is prohibited. The aspects such as suffering are that emptiness is a distinction of aspects. Why is that? The aggregates such as form, the aspects of suffering, etc., are emptiness by nature. The aspects such as suffering and their emptiness mutually, their essence is one, is a distinction of aspects. Why is that? Because it is said that suffering, etc., and their emptiness mutually consider their own nature to be one. Here also, suffering itself is pervaded by emptiness, so their own nature is mutually one. Again, suffering is not pervaded by emptiness, because that is the general characteristic of all dharmas. This, for the time being, should be understood as the distinction of focus and aspects made in terms of the truths of suffering and origin. What is made in terms of the truth of cessation is that the distinction of focusing on the absence of a place, such as the Tathagatagarbha, is that, like this, the Tathagatagarbha, and the nature of dharma, and the realm of dharma, and the stainlessness of dharma, and the ultimate limit, and all the doors of dharani are combined, it is shown, as it is said in the sutra, "Bodhisattva"