Tibetan
རིགས་སོ། །འོན་ཏེ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ན་ནི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིན་ལ། ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ནི་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མི་མཐུན་པ་ཡིན་ཞེ་ན། མི་བདེན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ཡོད་པ་དང་མེད་པར་འཛིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་གཉེན་པོ་ཡིན་ཞེ་ན། ཅི་ནས་ཀྱང་དེ་དག་མེད་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་དེ་དག་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གལ་ཏེ་སེམས་མ་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཡོད་པའམ། མེད་པ་དམིགས་པར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་པ་ལ་སེམས་གང་ལ་སེམས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་དམ་ཞེས་ཕྱིར་དྲིས་པ་འདི་ནི་གནས་མེད་པ་དང༌། ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་ལན་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །འགོག་པ་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དམིགས་པ་དང༌། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བསྟན་པ་ནི་འགོག་པ་དང༌། ལམ་དག་མངོན་དུ་བྱ་བ་དང༌། བསྒོམ་པར་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་སྐྱོན་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མདོ་ནི། །འགོག་པ་འདི་ནི་མངོན་དུ་བྱའོ། །འདིས་འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱའོ། །ལམ་འདི་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་ལམ་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། དེ་ལ་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་འབྱུང་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིང་རྣམ་པ་བཞི་བཞིར་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། འདིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་དག་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོར་བཤད་པ་ལ་མཚན་མ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་བསྟེན་པར་བྱ་བ་དང༌། བསྟེན་པར་མི་བྱ་བའི་མངོན་པར་ཞེན་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་བསླབ་པར་གནས་པའི་མཚན་མ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། དེའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་མའོ། །དེ་དག་ལས་གོ་བཟློག་པའི་ཚུལ་གྱིས་མཚན་མ་མེད་པ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ལ་བསྟེན་པར་བྱ་བ་ དང། བསྟེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང༌། སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་དང༌། བསླབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས།
Chinese
是理。然而如果不是实执，那么就会成为眼等，是这样吗？ 正如不相符那样就是实执，正如对治那样就是非实执。又怎样是不相符呢？由非真实的遍计所引发的执著有和无。怎样是对治呢？无论如何也没有那些。又怎样没有那些呢？具寿舍利子，如果不是心，那么对于它，有或者无会成为所缘吗？被这样问及时，反问哪个心是没有心的，这回答了无处和无知。对于灭谛和道谛的所缘以及相的差别等加以显示，对于灭谛和道谛应当现前和应当修习而实执是过失。此经是：此灭谛应当现前，以此现前灭谛，此道谛应当修习，以此修习道谛并且应当无实执等等这样说。其中，像这样说的是对于苦集等谛一一宣说四种行相，以此说的是成为因的菩提分。以此，灭谛和道谛是无相的解脱之门，相也有三种：对于一切烦恼和清净之法应当修习和不应当修习的实执之相，对于应当行和不应当行安住于学处的相，以及对于布施等的波罗蜜多和非波罗蜜多等，是善巧方便和非善巧方便之相。从那些中以颠倒的方式明显地显示了无相。对于一切烦恼和清净之法应当修习和不应当修习，应当行和不应当行，应当学习和不应当学习，以及布施等的波罗蜜多。
English
It is reasonable. However, if it is not actual clinging, then it would follow that it is the eye, etc., wouldn't it? Just as it is dissimilar, so it is actual clinging, and just as it is an antidote, so it is non-actual clinging. Furthermore, how is it dissimilar? It is the grasping of existence and non-existence that is aroused by untrue conceptualization. How is it an antidote? In any way, those are not there. Furthermore, how are those not there? When the venerable Shariputra was asked, 'If it is not mind, then for it, would existence or non-existence become an object?' he asked back, 'Which mind is called without mind?' This was answered by saying that there is no place and no knowledge. Showing the objects of the truths of cessation and path, and the distinctions of aspects, clinging to the cessation and path that should be realized and should be cultivated is a fault. This sutra is: 'This cessation should be realized, by this cessation is realized, this path should be cultivated, by this path should be cultivated and there should be no clinging,' and so on. Among these, 'like this' is said to be the four aspects spoken of for each of the truths such as arising, and 'by this' is said to be the limbs of enlightenment that have become the cause. By this, cessation and path are said to be the door of liberation without characteristics, and there are also three characteristics: the characteristic of clinging to what should be practiced and what should not be practiced among all defilements and pure dharmas, the characteristic of abiding in the training in what should be done and what should not be done, and the characteristic of skillful means and non-skillful means for the perfections such as generosity and non-perfections, etc. From those, the absence of characteristics is clearly shown in a reversed manner. For all defilements and pure dharmas, what should be practiced and what should not be practiced, what should be done and what should not be done, what should be learned and what should not be learned, and the perfections such as generosity.
Tibetan
དེ་ལས་གཞན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་པ་ནི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་སྟེ་སྐྱོན་ཞེས་བྱའོ། །འདིའི་མདོ་ནི། །འདི་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའོ། །འདི་ནི་རྣམ་པར་བྱང་བའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཆོས་འདི་དག་ནི་བསྟེན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །འདི་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྟོག་པའི་ཆོས་འདི་ལ་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུགས་སུ་འཇུག་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འདིའི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་བར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་སྙམ་ནའང་སྐྱོན་མེད་པ་དེ་ལས་བཟློག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སོ་སོར་གཅིག་ལ་གཅིག་མཐོང་བ་དགག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །འདིའི་མདོ་ནི། དེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཕྱི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རློམ་པའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་བཅད་པའི་མཚན་ཉིད་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང༌། སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་དེའི་མིང་དུ་ཡང་ཤེས་པའི་རློམ་སེམས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མདོ་ནི། འདི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་དེས་ཀྱང་རློམ་སེམས་སུ་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་མིང་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ནི་མིང་ཙམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ནི་རྫས་དང༌། དེ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་
Chinese
此外，对于不是波罗蜜多的法，如果精通，不善巧方便，执着，特别安住，以及有分别念，就是贪爱随顺之法，这被称为过失。此经云：‘这是完全的烦恼，这是完全的清净，这些法应该修习，这些法不应该修习，这是应该行持的，这是不应该行持的。’从‘没有执着’等等开始。这是贪爱随顺的分别之法。随顺，就是贪爱顺应世俗的法，这是烦恼的同义词。如果有人认为菩萨的过失是可以理解的，那么因为它是与无过失相反的体性，所以它就是过失。从‘内空性中不能如实见到外空性’开始，说明了一切空性各自遮止互相见到。此经云：‘彼于内空性中，不能如实见外空性。于外空性中，不能如实见内空性’等等。为了断除一切增上慢的相，以道的角度来显示，就是遮止了对色等蕴、波罗蜜多、菩提分、种种正知、力、无畏、不共佛法以及菩提心及其名称的增上慢。此经云：‘应如是学习，应知色’等等，直到‘应知诸佛法’，以及‘应知菩提心，也不应以此生起增上慢’。这特别清楚地显示了道谛的对境。其中，‘应知菩提心的名称’，意思是说，这些只是名称而已。例如，应该观察菩提心不是实物，也不是完全成立的，为什么呢？
English
Furthermore, being skilled in things other than the perfections, not being skilled in means, being attached, dwelling particularly, and having conceptions is craving for the conforming Dharma, which is called a fault. The sutra for this is: 'This is completely afflicted, this is completely purified, these dharmas should be cultivated, these dharmas should not be cultivated, this should be practiced, this should not be practiced,' and so forth, up to 'without attachment.' This is craving for the conforming conceptual Dharma. 'Conforming' means craving for the Dharma that enters into customs, which is a synonym for affliction. If one wonders what is understood as a fault of this Bodhisattva, it is a fault because it is the nature opposite to that which is without fault. Starting from 'In emptiness of the internal, emptiness of the external is not truly seen,' it is shown that all emptinesses individually negate seeing each other. The sutra for this is: 'In emptiness of the internal, emptiness of the external is not truly seen. In emptiness of the external, emptiness of the internal is not truly seen,' and so forth. Showing the nature of completely cutting off all signs of conceit, from the perspective of the path, is the prevention of conceit in knowing even the aggregates such as form, the perfections, the aspects of enlightenment, the individual correct knowledge, the powers, the fearlessnesses, the unmixed qualities of the Buddhas, and the mind of enlightenment and its name. The sutra for this is: 'One should train like this: form should be known,' and so forth, up to 'the qualities of the Buddhas should be known,' and 'the mind of enlightenment should be known, but one should not be conceited about it.' This clearly shows the object of the truth of the path in particular. There, 'the name of the mind of enlightenment should be known' means that these are just names. For example, one should see that the mind of enlightenment is not a substance, nor is it completely established. Why?
Tibetan
ཞེ་ན། སེམས་ནི་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་སེམས་དེ་ནི་སེམས་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་མི་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་གང་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཉོན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སེམས་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན། བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ཙམ་དུ་རློམ་སེམས་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ལ་བརྩམས་ནས་སྨྲས་པ་ནི་ཡང་ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་སེམས་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་སེམས་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ནི་དེ་སེམས་དང་སེམས་མ་ཡིན་པ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ཉིད་དུ་དྲིས་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། འདིའི་མདོ་ནི། ཡང་ཅི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་སེམས་གང་མེད་པ་དེ་ལ་ཡོད་པའམ། མེད་པའམ། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའམ། དམིགས་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་འདི་ལྟར་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་ལ་སེམས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ། འགྱུར་བ་མེད་པ། སེམས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ནི་སེམས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་ ཅིང་འགྱུར་བ་མེད་པ་དེས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་ཇི་ལྟར་སེམས་ལ་འགྱུར་བ་མེད་ཅིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་དུ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་སེམས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་སྲིད་འདིའི་བར་གྱིས་ལམ་གྱི་བདེན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་འདི་ལྟར་ཐུན་མོང་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཐེག་
Chinese
那么，心不是心，因为自性是光明。如是说：那为什么呢？如此心不是心，因为心的自性是光明。又是，心自性光明的那是什么呢？与烦恼正确地相应，以及不正确地不相应不是自性光明的体性。如是说：具寿舍利子，心凡是与贪欲相应不是，分离不是，从声闻，独觉的心相应不是，分离不是，这个是等等所说。仅存在而自以为是的心和随之关联而说的是，又具寿善现，心存在的那是什么，那不是心吗？因此所教示的是，那个心和不是心，存在和不存在本身询问是不应理的。此的经是：又具寿舍利子，心凡是不存在的那，存在吗？不存在吗？不是存在吗？所缘吗？等等所说。凡是如此，为什么这个称为无心呢？没有分别，没有改变，是无心的体性。如是说：具寿舍利子，没有分别，没有改变，是称为无心。心是无分别并且没有改变，那也从蕴等等直到正等觉之间没有改变并且没有分别。如是说：具寿舍利子，如何心没有改变并且没有分别，同样从蕴等等直到正等觉之间等等所说。心和不是心本身是自性光明是，从开始，直到此之间以道谛的自在而作，是显示差别应当了知。以因的差别自在而作，那为什么呢？凡是如此共同的体性具有的决定性的辨别分和相符的是般若波罗蜜多是乘。
English
So, mind is not mind, because its nature is luminosity. As it is said: Why is that? Thus, mind is not mind, because the nature of mind is luminosity. Also, what is that mind whose nature is luminosity? Not being in perfect accordance with afflictions, and not being in perfect non-accordance is the characteristic of self-luminous nature. As it is said: Venerable Shariputra, whatever mind is not in accordance with desire, is not separate, from the Hearers, the mind of the Solitary Buddhas is not in accordance, is not separate, this is what is said, and so on. Speaking based on the assumption that something exists and is related to mind, is also: Venerable Subhuti, what is that existing mind, is that not mind? Therefore, what is taught is that it is unreasonable to ask whether that mind and non-mind are existence and non-existence themselves. The sutra for this is: Also, Venerable Shariputra, whatever mind does not exist, does it exist? Does it not exist? Is it not existence? Is it an object of focus? and so on. Why is this called no-mind? It is the characteristic of no-mind: no conceptualization, no change. As it is said: Venerable Shariputra, no conceptualization, no change, is called no-mind. Mind is without conceptualization and without change, and from the aggregates and so on up to perfect complete enlightenment, there is no change and no conceptualization. As it is said: Venerable Shariputra, just as the mind has no change and no conceptualization, so it is from the aggregates and so on up to perfect complete enlightenment, and so on. Mind and non-mind itself is self-luminous, from the beginning, up to this point, it should be understood that the distinction is shown by making the truth of the path independent. Making the distinction of cause independent, why is that? Whatever has the common characteristic of definitive discrimination and is in accordance with it, the Perfection of Wisdom is the Vehicle.