English
They are because of being in accordance. If done in this way, impermanence is also the path of the noble ones, because it is without outflows, and not contradictory to the noble ones, therefore it will not become the nature of suffering. Selflessness is because it is empty of the self that is established by others. Peace is because of one's own selflessness. Disease is because it is like the seed of a fruit, becoming the root of the cause. A sore is because it is the arising of all suffering. A thorn is because it is the cause of suffering. Sin is because suffering is transmitted from one to another, and it is extremely destructive by way of thorough production. The other shore is because it has become a rebuttal. The law of destruction is because the object of rebuttal is the law of destruction, and it also becomes the object of revulsion. Shaking is because there is no abiding in one's own nature. Thorough destruction is because it does not depend on the cause, but is destroyed by its own nature, and it also becomes the object of detachment. Fear is because it has become the place of harm for this and that. Contagious disease is because it arises from the efforts of demons and so on. Harm is because the great elements are disturbed, and hail and so on become the place of arising, and it is reasonable that it becomes the object of cessation. By that very attention, the cessation of ignorance, selflessness, peace, and solitude, these three are the aspects of the truth of cessation. The four kinds of renunciation are taught to be known by the way of non-objectification of the attention of emptiness, signlessness, wishlessness, and non-effort, and by the three doors of liberation and so on, how to renounce, what to renounce, and non-effort. Of the aspects of enlightenment
Tibetan
ངོ་བོ་མི་དམིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་ན་ལམ་གྱི་རྣམ་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྟོགས་པ་མ་ལུས་པའི་རིགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རིགས་པའི་རྣམ་པའོ། །ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན་བདག་དང༌། བདག་གི་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོགས་པས་ན་བདག་མེད་པའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་ བའི་རྩ་བའི་སེམས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འགྲོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་གཉིས་ནི་འགྲོགས་པ་མ་ཡིན་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་འགྲོགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་གཉིས་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། རྟོགས་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་ན་བསྒྲུབ་པའོ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དག་ནི་སེམས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་སེམས་མ་ཡིན་པས་སེམས་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་མི་འཐད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་མ་ཡིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་མ་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཆོས་སོ་སོར་བརྟགས་པ་ལ་མངོན་བར་ཞེན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ། མངོན་བར་ཞེན་པ་མེད་པར་འགྲོ་བ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ལ་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལ་དམིགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཞག་པ་བཤད་ཟིན་ནས། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ལམ་ལ་ནི། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་བའི་ཕྱིར། །སྟོང་པ་ཉིད་རྣམས་དབྱེར་མེད་པས། །དྲོ་བ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཀཽ་ཤི་ཀ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་ཅིང་གཉིས་སུ་བྱར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་མི་དམིགས་པས། རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་བསྟན་པའི་མདོ་ནི་ཇི་སྐ
Chinese
本体不可得之瑜伽是道之相，以彼等能获得寂灭之都之义故，是道之相。彼即以布施等波罗蜜多之行，以不可得之结合名为通达一切之理，故为理之相。又若行般若波罗蜜多，则于我与我所及相关之法个别了知，故为无我。何以故？善根之心与菩提心不相伴故，回向之心亦与菩提心及善根二者不相伴故，菩提心与回向之心不相伴故。何以故？菩提心与回向心二者非一有，亦不可得故，是为成办之相，以为了达而成办故，是为成办。何以故？菩提心与回向心等非心性故，以非心性故，以非心性回向是不应理故，凡非心性者，是不可思议也。凡不可思议者，是非心性也。如是于诸法个别观察而显现执着，即是般若波罗蜜多，故为决定出离之相，以无显现执着而行是决定出离故。已说声闻道上对四圣谛的十六种行相的观察。当说与决择分相应的，圣声闻道上，色等为空故，诸空性无别故，是说暖位。如经中所说： कौशिका रूपं रूपेण शून्यम् (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)， कौशिका rūpaṁ rūpeṇa śūnyam， कौशिका rūpaṁ rūpeṇa śūnyam， कौशिका 色即以色空。如是受等，及色之空性为何，与受等二者无二且不可二，如是等所说。以彼等不可得故，认为是顶位。如是所说之经是如...
English
Yoga of non-apprehension of entity is the aspect of the path, because by them one attains the city of Nirvana, it is the aspect of the path. That itself, by the practice of perfections such as giving, the union of non-apprehension is called the reason for understanding all, therefore it is the aspect of reason. Moreover, if one practices the Prajnaparamita, then one individually understands the self and what belongs to the self and related dharmas, therefore it is selflessness. Why is that? Because the mind of the root of virtue and the mind of enlightenment do not accompany each other, therefore the mind of dedication also does not accompany the mind of enlightenment and the two roots of virtue, therefore the mind of enlightenment and the mind of dedication do not accompany each other. Why is that? Because the two minds of enlightenment and dedication are not one in one, and are not apprehended, therefore it is the aspect of accomplishment, because it is accomplished for understanding, it is accomplishment. Why is that? Because the minds of enlightenment and dedication are not mind-nature, because of non-mind-nature, it is unreasonable to dedicate non-mind-nature, therefore whatever is non-mind-nature is inconceivable. Whatever is inconceivable is non-mind-nature. Thus, appearing attachment to the individual examination of dharmas is Prajnaparamita itself, therefore it is the aspect of definite departure, because going without appearing attachment is definite departure. Having explained the sixteen aspects of observation of the four noble truths on the path of the Hearers. What corresponds to the part of ascertainment should be stated, on the path of the noble Hearers, because form and so on are empty, because all emptinesses are inseparable, it is said to be the warm stage. As it is said in the sutra: कौशिका रूपं रूपेण शून्यम् (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)， कौशिका rūpaṁ rūpeṇa śūnyam， कौशिका rūpaṁ rūpeṇa śūnyam， कौशिका O Kausika, form is empty of form. Likewise, feeling and so on, and whatever is the emptiness of form, and feeling and so on are not two and cannot be made two, thus it is said. Because those are not apprehended, they are considered to be the peak. The sutra that is taught like this is as...
Tibetan
ད་དུ། ཀཽ་ཤི་ཀ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཟུགས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྟག་པ་ལ་སོགས་ཚུལ་གྱིས། །གནས་པ་བཀག་པས་བཟོད་པ་རྣམས། །ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་འམ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་གནས་པར་མི་བྱའོ། །བདེ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མ་ཞི་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མི་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། མཚན་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། སྨོན་པ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་བཅུ་དག་ལས་བརྩམས་ནས་ནི། །མི་གནས་རྒྱས་པར་བསྟན་པ་ཡིས། །ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་བཤད་དེ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་ས་དང་པོ་ལ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བདག་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དེར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ཡང་ཡོད་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །མཁྱེན་ནས་ཆོས་རྣམས་མ་གཟིགས་ཕྱིར། །ཞེས་བསྟན་པའི་མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་བར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ནས་བརྩམས་ཏེ། འདི་ཞེས་བྱ་བ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་དང་འབྲེལ་པར་བྱས་པས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཤེས་བྱ་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ། ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་བཤད་ནས། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །རང་འབྱུང་བདག་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། །གཞན་གྱིས་ བསྟན་ཀྱང་མི་དགོས་ལ། །བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཞན་གྱིས་བསྟན
Chinese
现在，对于 कौशिका (Kausika)，菩萨摩诃萨不应以无所缘的方式安住于色。同样，也不应安住于受等。如是宣说。其中，以常等方式，安住被遮止，故显示安忍等。如经中所说：不应安住于认为色是常，或认为色是无常。不应安住于认为乐，或认为苦，或认为有我，或认为无我，或认为寂静，或认为不寂静，或认为空，或认为不空，或认为有相，或认为无相，或认为有愿，或认为无愿。不应以无所缘的方式安住。如是等等皆有宣说。从十地开始，以不住广大之显示，宣说转为法之殊胜。如是所显示的是声闻的道。如经中所说：菩萨摩诃萨不应以缘第一地的方式安住，乃至我的佛土中，愿没有佛的音声。如是以缘的方式安住是不应理的，如是广说。为何如此？因为佛陀，知晓却未见诸法之故。如是所显示的经是，如是如来阿罗汉正等觉，于无上正等菩提现证成佛，然亦因诸法皆不可得之故，如是等等从彼等开始。此与作分别相关联，故是声闻之道。菩萨是于一切无所缘的方式。以通达道之自在，所知是声闻道之体性之解释。 独觉道之解释 已说声闻道，当说独觉道。其中，首先，为了证悟自生之自性，即使他人指示亦不需要。如犀牛角般的智慧，显现为甚深之体性。此是独觉之意。他人所指示
English
Now, for Kausika, a Bodhisattva-Mahasattva should not abide in form in a non-objective manner. Likewise, one should not abide in feelings, etc. Thus it is said. Therein, by way of permanence, etc., abiding is prevented, thus showing forbearance, etc. As it is said in the sutra: One should not abide in thinking that form is permanent, or that it is impermanent. One should not abide in thinking that it is happiness, or that it is suffering, or that there is self, or that there is no self, or that it is peace, or that it is not peace, or that it is emptiness, or that it is non-emptiness, or that there is a sign, or that there is no sign, or that there is aspiration, or that there is no aspiration. One should not abide in a non-objective manner. Such things are said. Starting from the ten grounds, by extensively showing non-abiding, it is said that it transforms into the supreme of Dharma. What is shown is the path of the Hearers. As it is said in the sutra: A Bodhisattva-Mahasattva should not abide in the manner of focusing on the first ground, and even in my Buddha-field, may there not be even the sound of a Buddha. Thus, abiding in the manner of focusing is not reasonable, as it is extensively said. Why is it so? Because the Buddha, knowing, does not see all phenomena. The sutra that is shown is, thus, the Tathagata, Arhat, perfectly enlightened Buddha, having manifestly attained perfect enlightenment in unsurpassed perfect enlightenment, yet also because all phenomena are unobtainable, thus, etc., starting from those. This is related to making distinctions, therefore it is the path of the Hearers. The Bodhisattva is in every way a non-objective manner. By empowering the knowledge of the path, the knowable is the explanation of the nature of the path of the Hearers. Explanation of the Path of the Solitary Buddha Having explained the path of the Hearers, the path of the Solitary Buddha should be spoken. Therein, first of all, in order to realize the self-nature of self-origination, even if others instruct, it is not necessary. Wisdom like a rhinoceros horn is manifested as a profound nature. This is the meaning of the Solitary Buddha. Instructed by others