Chinese
因为遮止了未生之生，对于未生者之生，我也没有宣说的勇气。那是什么缘故呢？因为无生与勇气和宣说，凡是这些都是无自性的缘故，所以不具有生的现观。那是什么缘故呢？因为一切法都是无生之自性。这是关于宣说勇气的词句。宣说，因为是所宣说之事物，所以是宣说，即是意义。获得和现观在世间的名言中存在，同样，五道的差别也与此相同。那是什么缘故呢？因为就胜义而言，业和异熟以及生和灭，还有一切烦恼和清净的自性都是远离的缘故。未生的法会生吗？或者已生的法会生吗？这样提问，是遮止了两者都认为会生的观点，意指所谓“有”就是“那”。提问什么是不认为未生的法会生的呢？从色开始，直到一切法之间，未生的也不生，并且说“未生的法”，对于所有提问的回答都没有障碍，因此，住持者善现是说法者中最为殊胜的，因为不住于一切法，所以是殊胜的，因为适合宣说般若波罗蜜多，所以应当知是自在的缘故。从色等蕴到一切法之间，因为执持自性空性，并且不住于内外等，所以应当知是自在地安住于宣说无所缘。此经是说，具寿舍利子，色以色的自性空，因此不在内，也不在外等。以道的决定生起的力量，具寿舍利子，布施波罗蜜多也有世俗的，也有超世的。在宣说获得一切相智之道时，因为执著布施之物、布施者和受施者，所以不离世间，不殊胜。
English
Because it prevents the birth of the unborn, I have no courage to speak of the birth of the unborn. Why is that? Because unbornness, courage, and speech, all of which are without characteristics, are not endowed with the direct realization of birth. Why is that? Because all phenomena are of the nature of unbornness. This is a phrase about expressing courage. Speech, because it is the object of speech, is speech, that is, meaning. Attainment and direct realization exist in worldly terms, and similarly, the distinctions of the five paths are the same. Why is that? Because in the ultimate sense, karma and its maturation, as well as birth and cessation, and the nature of all afflictions and purification, are devoid of characteristics. Will an unborn dharma be born? Or will a born dharma be born? Asking this question is to prevent the view that both are considered to be born, meaning that what is called "existent" is "that." What is it that does not consider an unborn dharma to be born? Starting from form and extending to all dharmas, the unborn does not arise, and by saying "unborn dharma," there is no obstacle to answering all questions. Therefore, the Venerable Subhuti is the most excellent among those who teach the Dharma, because he does not abide in all dharmas, he is excellent, and because he is suitable for teaching the Prajnaparamita, it should be known that he is empowered. From the aggregates of form, etc., to all dharmas, because he holds onto the emptiness of inherent existence and does not abide in internal and external phenomena, it should be known that he is empowered to abide in teaching non-objectification. This sutra states that the Venerable Shariputra, form is empty of the nature of form, therefore it does not abide internally or externally, and so on. By the power of the definite arising of the path, the Venerable Shariputra, there is also mundane and supramundane generosity. When teaching the path to attain omniscience, because of clinging to the object of generosity, the giver, and the receiver, one does not deviate from the world, and is not superior.
Tibetan
། མི་འདའ་བས་ན་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་སྦྱིན་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོས་པ་དེས་ནི་འདི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་གཡོ་ཞིང་འཕགས་ལ་འདའ་བས་དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ངེས་པ་བརྙེས་པས་ན་འཇིག་རྟེན་ལས་གཡོ་བའོ། །དེའི་ཐབས་ཉེ་བར་མཚོན་པས་ན་འཕགས་པའོ། །དེའི་བར་ཆད་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པ་ན་འདའ་བའོ། །ཡང་ན་གཡོ་བ་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའི་དུས་སུའོ། །འཕགས་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆའི་དུས་སུའོ། །འདའ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དུས་སུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་གཞན་ནོ། །འདི་ལ་གོ་བཟློག་པ་མི་གཡོ། །མི་འཕགས། མི་འདའ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་མངོན་པར་གྲུབ་པའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་དང་མཉམ་པའམ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕྱིར་གང་ཞིག་སྦྱིན་པར་བྱེད་པའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་མི་འབྱུང་བའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ལ་སྲིད་པའམ། འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེ་བར་བྱེད་པས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་གིས་འཇིག་རྟེན་འདའ་བའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་སྒྲོལ་བའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྒལ་བའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ན་མི་སྲིད་པའམ། གང་གིས་འཇིག་རྟེན་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བའམ། གང་ཞིག་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་འདོན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པའམ། གང་འཇིག་རྟེན་གྱིས་བླ་མར་གྱུར་པ་དེ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སུམ་ཅུ་རྩ་བདུན་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདས་པ་ལ་སོགས་ པའི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྐྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ལམ་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཞུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མ་བྲལ་བའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟར་ན་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་ནས་བཀོད་པའི་ཡང་དག་པའི་ཚིག་དེ་རྣམས་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དབེན་པ་དང༌།
Chinese
因為不超越，所以稱之為世間的佈施波羅蜜多。以三輪清淨的佈施迴向於圓滿菩提，這樣就能從世間動搖、殊勝和超越，因此稱之為出世間的佈施波羅蜜多。智慧波羅蜜多也應當如此宣說。其中，因為獲得了出世間道的決定，所以是從世間動搖。因為近似地顯示了它的方便，所以是殊勝。因為完全捨棄了它的障礙之法，所以是超越。或者說，動搖是在發起菩提心的時候。殊勝是在決定性的部分的時侯。超越是在對痛苦生起法智的時候，這是另一種說法。對於這個，應當知道反過來就是不動搖、不殊勝、不超越。誰使世間顯現成立，或者誰與世間相同，或者為了世間而行佈施，或者誰使世間不生起，或者誰對世間有貪執，或者使世間產生，那就是世間的波羅蜜多。誰超越世間，或者誰救度世間，或者誰勝過世間，或者誰在世間不生，或者誰從世間決定生起，或者誰是為了引導世間眾生，或者誰成為世間的至上者，那就是出世間的波羅蜜多。三十七菩提分法，因為是菩提道本身，以及因為是過去等一切聖者證悟之因，以及因為智慧波羅蜜多是生起者本身，以及因為應當知道聖者們出世間道的決定生起本身，以及因為是不離怯懦不恐懼等的心念本身。因此，以非常廣泛陳述的正確詞語來宣說。那是因為什麼呢？因為無有眾生，無有自性，空性，寂靜。
English
Because it does not transcend, it is called the worldly perfection of giving. Dedicating the giving that is completely pure in the three spheres to perfect enlightenment, in this way, it moves, is sublime, and transcends the world, therefore it is called the transcendental perfection of giving. The perfection of wisdom should also be spoken of in the same way. Among them, because the certainty of the transcendental path is attained, it moves from the world. Because it closely demonstrates its means, it is sublime. Because it completely abandons its obstructing dharmas, it is transcendent. Or, moving is at the time of generating the mind of enlightenment. Sublime is at the time of the decisive part. Transcending is at the time of knowing the dharma of suffering, which is another way of saying it. Regarding this, it should be known that the reverse is not moving, not sublime, and not transcending. Whoever makes the world manifest, or whoever is equal to the world, or whoever gives for the sake of the world, or whoever makes the world not arise, or whoever has attachment to the world, or causes the world to arise, that is the worldly perfection. Whoever transcends the world, or whoever liberates the world, or whoever surpasses the world, or whoever does not exist in the world, or whoever definitely arises from the world, or whoever is for the sake of leading worldly beings, or whoever becomes the supreme of the world, that is called the transcendental perfection. The thirty-seven factors of enlightenment are the path of enlightenment itself, and because it is the cause of realization for all noble beings, including those who have passed away, and because the perfection of wisdom is the generator itself, and because it should be known as the definite arising of the transcendental path of the noble ones themselves, and because it is the very mindfulness that is inseparable from non-fear and so on due to the very shrinking of the mind. Therefore, it is spoken of by those very accurate words that are arranged in great detail. Why is that? Because there is no sentient being, no self-nature, emptiness, and solitude.
Tibetan
མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་མི་རྒྱ་བ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ངེས་པར་འབྱུང་བ་བརྒྱད་པོ་འདི་དག་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གོ་ཆའི་བསྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་རིགས་པའི་ཚུལ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གོ་ཆ་བགོས་ནས་འཇུག་པ་ཡིན་ལ་ཞུགས་པ་ནི་དཔུང་གི་ཚོགས་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དཔུང་གི་ཚོགས་བསགས་པ་ནི་ཕམ་པ་མེད་པར་རྒྱལ་བ་ཐོབ་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན། སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་གདམས་ངག་དང༌། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་རྣམ་བཞི་དང༌། །བསྒྲུབ་པ་ཡི་ནི་རྟེན་གྱུར་པ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །དམིགས་པ་དག་དང་ཆེད་དང་ནི། །གོ་ཆའི་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དང༌། །ཚོགས་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བཅས་རྣམས། །ཐུབ་པའི་རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད། །ཅེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་འབྲེལ་བ་ཡིན་པར་བལྟ་པར་བྱའོ། །འདིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་དོན་གྱི་གོ་རིམས་ཀྱང་རིགས་པའི་ཚུལ་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པས་ནི་གདམས་ངག་ཚོལ་བ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡིན་ནོ། །གདམས་ངག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ལ་གནས་པ་ལ་ནི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་སྐྱེའོ། །དེ་ནས་ནི་བསྒྲུབ་པའི་རྟེན་ཏེ། རྟེན་གྱི་ཆོས་གང་དང་གང་ལ་དམིགས་པ་དང༌། གང་གི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་བཞི་གང་ཡིན་པའོ། །མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་བསྟན་ནས་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག །ལྷ་རྣམས་རུང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་དང༌། །ཡུལ་ངེས་པ་དང་ཁྱབ་པ་དང༌། །རང་བཞིན་དང་ནི་དེ་ཡི་ལས། །ཞེས་བརྗོད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ལ་འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་བྱས་པ་ནི་གང་ལྷའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འོད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་འོད་ཀྱིས་མོག་མོག་པོར་མཛད་ནས་འཇིག་རྟེན་སྐྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་སོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་བསལ་བར་བྱ་བའི་དོན
Chinese
为了现证圆满菩提，应当了知作意即是现证圆满菩提。同样，从色法等一切法乃至一切种智之间，也应当宣说与菩萨的作意不分离。因此，应当了知这八种决定义是决定的修习。盔甲的修习等也是理性的方式，因为穿上盔甲后才进入，而进入的是军队的集合等。积累军队的集合是因为获得无失败的胜利是决定的缘故。因此，如是宣说：发心与口诀，决择支分四，修习之所依，法界之自性，对境与为彼，盔甲之进入，集合与决定，是胜者一切智。应当观察这是以次第产生的顺序相联的。由此，发心等的词义顺序也是理性的方式，因为发起菩提心是为了寻求口诀而努力。安住于无颠倒的口诀上，则产生决择之分。之后是修习的所依，所依之法以何为对境，为了何事而作，四种修习是哪些。现观庄严论，般若波罗蜜多窍诀论中，一切种智的现观之解说。 在宣说一切种智之后，应当宣说道智。其中，首先，为了使诸天欢喜，以光芒使之昏暗，境之决定与周遍，自性与彼之业，应当如是宣说，这是词句的剩余部分。其中，以光芒使之昏暗，是指诸天众的一切光芒，被如来藏自性的光芒所昏暗，从而消除守护世间者等的禅定等显现的傲慢之义。
English
In order to realize perfect enlightenment, it should be understood that intention is the realization of perfect enlightenment. Similarly, from all phenomena such as form to all-knowingness, it should also be stated that it is inseparable from the intention of the Bodhisattva. Therefore, it should be known that these eight definitive aspects are the practice of definiteness. The practice of armor and so on is also a rational way, because it is after putting on armor that one enters, and what enters is the assembly of armies and so on. Accumulating the assembly of armies is because obtaining victory without failure is definitive. Therefore, it is taught thus: Generation of mind and instructions, four divisions of ascertainment, the basis of practice, the nature of the Dharma realm, objects and for the sake of them, the action of entering armor, assembly and definiteness, are the all-knowingness of the Victorious One. It should be observed that this is connected by the order of sequential arising. Thus, the order of the meaning of the words such as the generation of mind is also a rational way, because generating the mind of enlightenment is to strive to seek instructions. Abiding in the non-inverted instructions, then the division of ascertainment arises. After that is the basis of practice, what is the object of the Dharma of the basis, for what purpose is it done, and what are the four practices. Abhisamayalankara, the teaching of the Prajnaparamita, the explanation of the realization of all-knowingness. After teaching all-knowingness, the knowledge of the path should be taught. Among them, first, in order to please the gods, making them dim with light, the determination and pervasiveness of the object, the nature and its action, should be stated as such, this is the remainder of the words. Among them, making them dim with light means that all the light of the assembly of gods is dimmed by the light of the Tathagatagarbha nature, thereby eliminating the meaning of the pride of the meditation and so on of the protectors of the world and others.