Tibetan
་ཀྱང་མི་དགོས་པའི་དོན་ནི་གང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གང་གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྐད་ལ་སོགས་པ་ནི་ཤེས་པར་རུང་གི །གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་བཤད་པ་ནི་དོན་ཤེས་པར་མི་རུང་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་གནོད་སྦྱིན་རྣམས་རང་གི་བརྡ་གོ་བར་བྱེད་དེ། གནོད་སྦྱིན་གྱི་སྒྲའོ། །སྤྱི་ནི་ཚིག་སྟེ་ཇི་སྙེད་ཀྱིས་བརྗོད་པར་འདོད་པའི་དོན་རྫོགས་པ་ནི་སྐད་དེ། ངག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་དང་གང་གི་གཏམ་གྱི་སྒོ་གཞན་གྱིས་དྲིས་པ་དེ་དང་དེའི་ལན་སྨྲ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཤེས་པར་རུང་གི་འཕགས་པ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འཆད་པ་དང༌། བརྗོད་པ་དང༌། སྟོན་པ་དང༌། རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། གཏན་ལ་ཕབ་པར་སྟོན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པར་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས་སྟོན་པ་དེ་ནི་འཆད་པའོ། །དྲིས་ན་ལན་སྨྲ་བ་ནི་བརྗོད་པའོ། །དེ་གཉིས་གདུལ་བྱ་རྨོངས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་འཆད་པ་ནི་སྟོན་པའོ། །བག་མེད་པ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཆེད་དུ་སྟོན་པ་མཛད་པ་ནི་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ལྷའི་བུ་དག་ཡི་གེ་གཅིག་ཀྱང་བརྗོད་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྟོན་པ་དང༌། ཉན་པ་བཀག་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་ཡི་གེ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྲུལ་པ་དང༌། རྨི་ལམ་དང༌། སྒྲ་བརྙན་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དཔེས་ཡི་གེ་མེད་པར་སྟོན་པ་དང༌། ཉན་པ་དང༌། ཤེས་པར་བྱེད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་སྟོན་པ་དང༌། ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཇི་ལྟར་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་སྟོན་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་སྟོན་པའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བས་ཀྱང་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཆེན་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ལ། རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཀྱང་རྒྱུད་ཤས་ཆེར་འཁྲུགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་དགོངས་པས་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྔོན་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ན་འདི་ལྟར་བདག་གིས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་ནས་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུ་ལྟར་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་མེད་པར་ཡང་ཆོས་སྟོན་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པར་བྱེད་པར་ནུས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པ་ཡིན་ནོ། །ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་མེད་པར་ཡང་དོན་སྟོན་པ་རུང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། གང་དང་གང་དོན་གང་གང་ལ། །ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་ཉན། །དེ་ལ་སྒྲ་མེད་ཀྱང་དོན་ཏེ། །དེ་ནི་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་སྣང༌། །ཞེས་བསྟ
Chinese
也不需要的意义是，如果掌握了正等觉佛陀的道，那么夜叉等的语言是可以理解的。显示说，圣者善现所说之义是不可理解的。因此，夜叉等能理解自己的语言，是夜叉的音声。总的是词句，想要表达的意义圆满就是语言，是名为语的意义。无论谁以何种言语之门提问，对此回答的就是言说。像这样是可以理解的，而圣者善现宣说般若波罗蜜多，以及言说、开示、分别、阐明、确定地显示，这是不可理解的。其中，祈请之后开示，这是宣说。被提问后回答，这是言说。这二者是掌握所化众生的愚昧而宣说，这是开示。掌握放逸者而特意开示，这称为分别。也就是从“诸天之子啊，连一个字也不说”开始，禁止开示和听闻，因此般若波罗蜜多和正等觉菩提是没有文字的。以蛇、梦、回声和幻术等比喻来显示没有文字，以及没有听闻和理解，因为这本身就是如此。如果说法和言语表达是不存在的，那么为什么呢？因为这是获得说法之果的因，而且以说法之语也会变成极大的散乱，由于散乱也会导致心相续极度紊乱，考虑到这一点，因此佛陀薄伽梵在过去作为菩萨时，曾这样发愿：我获得佛陀果位后，如同如意宝一样，即使不说话也能说法，并且能够圆满有情众生的利益之事。为了显示即使不说话也能开示意义，所以说：无论何者于何义，如何如何听闻之，其中无声亦有义，如是如是而显现。
English
The meaning of not needing is that if one masters the path of a fully enlightened Buddha, then the language of yakshas, etc., can be understood. It is shown that the meaning of what the venerable Subhuti said is incomprehensible. Therefore, yakshas, etc., understand their own language, which is the sound of yakshas. The general is the word, and the meaning that one wants to express completely is language, which is the meaning of the word. Whoever asks with whatever door of speech, answering that is speaking. Like this, it can be understood, but the venerable Subhuti explaining the Prajnaparamita, as well as speaking, teaching, distinguishing, clarifying, and definitively showing, that is incomprehensible. Among them, teaching after requesting is explaining. Answering after being asked is speaking. These two are explaining by mastering the ignorance of the beings to be tamed, which is teaching. Deliberately teaching by mastering the negligent ones is called distinguishing. That is, starting from "Sons of the gods, not even a single letter is spoken," prohibiting teaching and listening, therefore the Prajnaparamita and the perfectly complete enlightenment are without letters. Using metaphors such as snakes, dreams, echoes, and illusions to show that there are no letters, and that there is no hearing and understanding, because that is how it is. If teaching the Dharma and expressing it in words do not exist, then why? Because it is the cause of obtaining the fruit of teaching the Dharma, and also speaking in the words of teaching the Dharma will become a great distraction, and due to distraction, the mind stream will become extremely disturbed. Considering this, therefore, the Buddha Bhagavan, when he was a Bodhisattva in the past, made this aspiration: After I attain Buddhahood, like a wish-fulfilling jewel, even without speaking, I can teach the Dharma and be able to perfect the benefit of sentient beings. To show that even without speaking, it is possible to teach the meaning, it is said: Whatever to whatever meaning, however, however one hears it, in it there is meaning even without sound, thus, thus it appears.
Tibetan
ན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཟབ་མོ་འདི་ཡིན་ཏེ། དེ་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཀྱེ་མ་གནས་བརྟན་བ་འབྱོར་འདི་ནི་གསལ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཟབ་པ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་སྟོན་པ་ལ། ཕྲ་བ་བས་ཀྱང་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བར་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་ཤེས་པར་མི་ནུས་ཤིང་ཟབ་བ་ཡིན་ལ། ཡི་གེ་གཅིག་ཙམ་ཡང་མ་བརྗོད་པར་ཐོབ་བས་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་མདོ་སྡེ་གཞན་དག་ལས་ཀྱང་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་བར་རྟོགས་པ་དང༌། རྐྱེན་ཟབ་མོ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུའི་དོན་དུ་དམིགས་ནས་རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་པས་ན་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །ཉན་ཐོས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གཞན་གྱི་ལུང་ལ་ལྟོས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་པས་དེ་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་གང་གིས་ཇི་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པ་ཙམ་དེ་ལ་རང་ཉིད་མངོན་དུ་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པ་ནི་གང་ཇི་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་ཤེ་ན། གཟུང་བར་རྟོགས་པ་ཉམས་ཕྱིར་དང༌། །འཛིན་པ་མ་སྤངས་ཕྱིར་དང་ནི། །རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་རྒྱ་ཆེར་རང་བཞིན་ཟབ་པ་དང༌། ཕྲ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་སྤངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པས་ནི་དེ་རྣམས་ཉན་ཐོས་རྣམས་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཤུགས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་ངག་གི་ཆོས་བསྟན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བཏགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡི་གེར་བཏགས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལ་ལ་ཞིག་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་བའི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པར་འདོད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ལ་ལ་ཞིག་རང་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འདོད་ན་ཡང་བཟོད་པ་འདི་
Chinese
是这样的。对此，甚深智慧是这样的。如经中所说： “奇哉！住持者具财，此乃显明者，于甚深者亦示以极甚深，于微细者亦入于极微细。”如是说。对此，住持者具财不能知晓所近似显示的意义，是甚深的，未说一字而获得，是极甚深的。同样，在其他经部中也说，以十善业道自己现证，通达甚深缘起，能圆满独觉乘。为了自己一个人的利益而观待，自己成佛，故名独觉。成为声闻的过失也不是，因为不依赖于其他的教证。如果说是成为正等觉佛陀，也不是，因为以一切种智利益有情，所以是胜过他们的。独觉们是任何以任何多少而证悟，仅此自己现前成佛。又，他们所证悟的是，证悟任何多少呢？ 执著所取而退失，以及未舍弃能执故，如犀牛角的所依之路，当知是真实摄集。 这样宣说，因为他们以执著所取的分别之自在而从蕴、界、处等，直至一切种智之间，广大自性甚深，以及遮止微细之故，显示佛陀已舍弃所知障之一分，所以是间接显示他们胜过声闻众。 此非宣说语之法，是就独觉之自在而说，乃至未安立菩提之间作了阐述，因为他们已舍弃执著所取的分别。所谓未安立文字，是因为他们自己的现证之故。有些想安住于入流果，乃至有些想获得自菩提，但此安忍……
English
It is like this. Regarding this, profound wisdom is like this. As it is said in the sutra: "How wonderful! The abiding one, endowed with wealth, is the one who makes things clear, showing the extremely profound even in the face of the profound, and entering into the extremely subtle even in the face of the subtle." It is said like this. Regarding this, the abiding one, endowed with wealth, cannot understand the meaning of what is closely shown, and it is profound. It is extremely profound because it is attained without uttering a single word. Similarly, in other sutras, it is said that by realizing the path of the ten virtuous actions oneself, and by understanding the profound dependent arising, one can perfect the Pratyekabuddha vehicle. Because one focuses on the benefit of oneself alone and becomes enlightened oneself, one is called a Pratyekabuddha. It is not a fault of becoming a Shravaka, because it does not rely on other teachings. If it is said that one becomes a fully enlightened Buddha, it is not so, because one benefits sentient beings with all-knowing wisdom, so one is superior to them. The Pratyekabuddhas are those who become enlightened themselves as much as they realize in any way. Furthermore, what they realize is, how much do they realize? Because the grasping of the object is diminished, and because the grasping subject is not abandoned, the path that is like the horn of a rhinoceros, one should know that it is the true collection. It is taught in this way, because they, by the power of discriminating the object, from the aggregates, elements, and sources, up to the all-knowing wisdom, the vast nature is profound, and because they prevent the subtle, it is shown that the Buddha has abandoned one aspect of the obscuration of knowledge, so it is indirectly shown that they are superior to the Shravakas. This is not teaching the Dharma of speech, it is spoken in terms of the independence of the Pratyekabuddha, and it is explained up to the point where Bodhi is not established, because they have abandoned the discrimination of grasping the object. The reason why it is said that there are no letters established is because of their own realization. Some wish to abide in the fruit of stream-entry, and some wish to attain self-Bodhi, but this patience...