Tibetan
་ནི་གང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་གང་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་སུའི་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་ལས་ཡིན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་གང་གི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩེ་མོར་རྟོགས་པ་བསྟན་ནས་བཟོད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། རྟག་ཏུ་སྦྱོར་བའི་རྒྱུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བར་དུ་སྟེ། དེ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་བཟོད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་འཕགས་སོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་གྲངས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་གཟུགས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །རང་བཞིན་ཡང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའོ། །འདིས་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་དག་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པ་དང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡང་ མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །རང་བཞིན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སློབ་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཟོད་པ་ཆུང་དུ་དང་མཐུན་བ་ཐོབ་པ་ནི་བཟོད་པ་ཆུང་ངུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །འབྲིང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་འབྱུང་ཞེས་ཡོངས་སུ་དྲིས་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ནི་འདི་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་མ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མི་དམིགས་ཏེ། དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དམིགས་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་པས་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ངན་སོང་དང་དབྱེ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་སྨིན་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་གང་ལུས་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཉེ་བར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་ལུས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། མཚན་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐོབ་པོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་འགྲོའི་རྒྱུ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་འདོད་ཆགས་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་དོ། །ཞེ་སྡང་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཡོངས་སུ་ཉམས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཐོབ་པ་ནི་གང་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གཞན་དུ་འགྲོ་ཞིང་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བར་བྱེད། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མ་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་མདོ་ལས། འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་མི་སྐྱེད་ཅེས་བྱ་བ་ནས་ལྟ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད། ནམ་ཡང་མའི་མངལ་དུ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར། དེ་རྟག་པར་རྒྱུན་དུ་རྫུས་ཏེ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་འགྲོ་ཞིང་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་གིས་འབྲིང་བསྟན་ནས་ཆེན་པོ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མི་མཁས་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་ཚེ། གཟུགས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་སྤྱོད་ན་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བཀག་ནས། དེ་དག་རེ་རེ་ནས་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌།
Chinese
是什么呢？ 般若波罗蜜多究竟是什么？ 这个般若波罗蜜多是谁的？ 这个般若波罗蜜多从何而来？ 这个般若波罗蜜多属于谁？等等。 在阐述了顶峰的证悟之后，应当讲述忍，从名为“恒常修习之因”开始， 依次说明色等蕴，因为每一个都与色等蕴的自性相分离。 同样地，从界和处等直到不混杂的这些，与如是等自性相分离，是因为它们就是如是等自性的缘故。 因此，首先阐述了忍是由于一切法无自性而成为殊胜的对境， 如经中所说： “具寿舍利子，色与色的自性相分离”等等。 色等蕴等等，以及如是等等，因为每一个都无自性，所以这表明一切法都以无自性而显得格外殊胜。 如经中所说： “具寿舍利子，色的自性是无实有”，乃至“具寿舍利子，由于同样的缘故，色与色的自性相分离”等等。 那些各自都与相的自性相分离，自性也与自性相分离。 这表明相的自性和自性的相，由于彼此没有实体而显得格外殊胜。 如经中所说： “具寿舍利子，相的自性也与相相分离”等等。 自性的相也与自性相分离。 如此学习是为了表明，它必定是通往一切相智的因，因此，获得与小忍相应的，就是小忍。 为了阐述中等，为什么要必定通往一切相智呢？完全询问
English
What is it? What exactly is Prajnaparamita? Whose is this Prajnaparamita? From where does this Prajnaparamita come? To whom does this Prajnaparamita belong? and so on. Having explained the peak of realization, patience should be discussed, starting from what is called "showing the cause of constant practice." One by one, explain the aggregates such as form, because each is separate from the nature of the aggregates such as form. Similarly, from the realms and sources, etc., up to those that are unmixed, being separate from the nature of suchness, etc., is because they are the nature of suchness, etc. Therefore, it is first shown that patience is superior as an object because all dharmas are without self-nature, as stated in the sutra: "Shariputra, endowed with life, form is separate from the nature of form," and so on. The aggregates such as form, etc., and suchness, etc., because each is without self-nature, this shows that all dharmas appear particularly superior due to being without self-nature. As stated in the sutra: "Shariputra, endowed with life, the nature of form is non-existent," up to "Shariputra, endowed with life, for the same reason, form is separate from the nature of form," and so on. Each of those is separate from the nature of characteristics. Self-nature is also separate from self-nature. This shows that the nature of characteristics and the characteristics of self-nature are particularly superior in appearance because they lack essence with each other, as stated in the sutra: "Shariputra, endowed with life, the nature of characteristics is also separate from characteristics," and so on. The characteristics of self-nature are also separate from self-nature. Thus, learning is to show that it is definitely the cause of arising into all-knowingness, therefore, obtaining accordance with small patience is called small patience. In order to explain the middle, why is it definitely going to lead to all-knowingness? Completely inquire.
Chinese
所述是，具寿舍利子，这是因为一切法不生不灭的缘故。从这里开始，色蕴、界、处等，也因为自性空性之故，生和灭不可得。它们依次以一切法不生为目标，是特别殊胜的。因此，应知无生是相状特别殊胜的。获得随顺忍的菩萨，已获得超越恶趣和三种差别的果位。从异熟中完全解脱，是指获得身等完全清净。如经中所说：如何如何接近一切相智，就如何如何获得身完全清净、心完全清净、相完全清净。从恶趣之因中完全解脱，是指不生起贪欲之心。如经中所说：不生起具有贪欲之心，不生起具有嗔恨之心等等。从完全衰损中获得完全解脱，是指将变为化生，前往其他佛土，清净佛土，成熟众生，因为远离非圆满菩提的缘故。如经中所说：不生起贪欲之心，乃至不生起具有见解之心，永远不会从母胎中出生。 他恒常不断地化生，前往佛土，成熟众生等等。为了通过这些阐述中等，来表达伟大的意义。世尊，如果菩萨不善巧方便，在行般若波罗蜜多时，如果行于色，就是行于相，而不是行于般若波罗蜜多。从这里开始，如果行于色等蕴，就是行于相，从而遮止了行于般若波罗蜜多。并且，从每一个蕴的角度，常、无常等。
English
It is said that, venerable Shariputra, it is because all dharmas are unborn and unoriginated. Starting from here, the skandhas, realms, and sources, etc., are also because of their self-nature emptiness, birth and cessation are not observed. They successively take the unborn nature of all dharmas as their object, which is particularly excellent. Therefore, it should be known that non-arising is a particularly excellent aspect. A Bodhisattva who has attained the tolerance of conformity has attained the state of being beyond the three types of differences from the lower realms. Complete liberation from maturation means attaining complete purification of the body and so on. As it is said in the sutra: "The more one approaches omniscience, the more one attains complete purification of the body, complete purification of the mind, and complete purification of the signs." Complete liberation from the cause of bad migrations means not generating a mind of desire. As it is said, "One does not generate a mind with desire, one does not generate a mind with hatred," and so on. Obtaining complete liberation from complete deterioration means that one will be born miraculously, go to other Buddha-fields, purify the fields, and ripen sentient beings, because one is free from non-perfect enlightenment. As it is said in the sutra: "One does not generate a mind of desire," and so on, "one does not generate a mind with views, and one will never be born from a mother's womb." He constantly and continuously takes miraculous birth, goes to Buddha-fields, and ripens sentient beings, and so on. In order to express the great meaning by explaining the middle ones with these. World Honored One, if a Bodhisattva is not skillful in means, when practicing the Perfection of Wisdom, if he practices on form, he is practicing on signs, not practicing the Perfection of Wisdom. Starting from here, if one practices on the skandhas such as form, one is practicing on signs, thus preventing the practice of the Perfection of Wisdom. And, from the perspective of each skandha, permanence, impermanence, etc.
Tibetan
སྡུག་བསྔལ་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བཀག་ནས། བདག་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་ན་ཐབས་ལ་མི་མཁས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་གིས་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་ནི་དམིགས་པས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གང་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ནས་དགྲ་བཅོམ་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་གནས་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ས་བརྒྱད་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། རིགས་ཀྱི་བུ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །དོན་དམ་པ་ལ་བཟོད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་འདི་ཡིན་ནོ། །བཟོད་པ་ནི་ཡང་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏེ། ཆེན་པོ་དེ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དང༌། གནས་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་བཀག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་པ་དང༌། མོས་པ་དང༌། འདུ་ཤེས་མེད་པས་ནི་རྣམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་བཟོད་པ་དེ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐབས་ལ་མཁས་པས་དེ་ལ་མི་གནས་པའི་ དབང་དུ་བྱས་ནས་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནས་མ་འདྲེས་པའི་བར་དུ་བཟློག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་བསྟན་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་མ་ཡིན། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་ཕན་ཆུན་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པར་བསྟན་ཏེ། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཐར་ལྷུང་བ་ལས་ངེས་པར་གྲོལ་བ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཡིན་པར་གསལ་བར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་མི་ལྟུང་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་ཆོས་འགའ་ཞིག་ལ་སྤྱོད་ན་སྤྱོད་པ་ཉེ་བར་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་བཟོད་པ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། བཟོད་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་ཏོ། །ཆོས་ཆེན་པོ་ལ་བཟོད་པས་ནི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བཟོད་པ་བསྟན་ནས་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་གཞན་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱ
Chinese
痛苦和快乐，有我和无我，寂静和不寂静，隐蔽和不隐蔽，同样地，从界和处等开始，如果执着于相，就被禁止不执着于般若波罗蜜多。如果执着于我等，因为不善巧方便。这些都是大忍，因为一切法无相本身就是所缘的殊胜之处。如果这样做，从“凡是入流者”开始，到阿罗汉的智慧和断除，那就是菩萨的忍。像这样，也说明了安住于无相的忍是第八地。种姓之子，好啊，好啊！于胜义谛忍得佛法，指的就是这个。忍也被说明不是刹那的，也说明了伟大也是刹那的。从蕴等开始，到不杂之间，以及安住、信解、作意被遮止，这是因为一切法无有安住、信解、作意，所以是殊胜的行相。如果问，如何安住于那个忍？因为善巧方便，就以不住于它的方式，说明了从色等开始到不杂之间，运用还灭。从“善巧方便”开始，色的空性不是色，空性也不是异于色，说明了色等和空性二者互为体性相同。清楚地说明了从轮回和涅槃的边堕中必定解脱，就是善巧方便。又为什么不堕入轮回和涅槃呢？如果执着于某些法，就是禁止执着，因为说明了一切法无自性，所以是获得大忍。已经显示了大忍。于大法忍即名为忍。显示了忍之后，为了显示法的殊胜，具寿舍利子，还有安住于三摩地诸定的菩萨，从那里开始，迅速获得无上正等觉的
English
Suffering and happiness, self and no-self, peace and non-peace, hidden and not hidden, similarly, starting from realms and sources, etc., if one clings to characteristics, one is prohibited from not clinging to Prajnaparamita. If one clings to self, etc., it is because one is not skilled in means. These are great forbearance, because the very absence of characteristics in all dharmas is the excellence of the object of focus. If done in this way, starting from "whoever has entered the stream," up to the wisdom and abandonment of an Arhat, that is the forbearance of a Bodhisattva. In this way, it is also shown that the forbearance abiding in non-characteristics is the eighth bhumi. Son of the lineage, well done, well done! Enduring the Buddha's dharmas in ultimate truth, that is what this refers to. Forbearance is also shown not to be momentary, and it is shown that the great is also momentary. Starting from the aggregates, etc., up to non-mixture, and the cessation of abiding, faith, and attention, this is because all dharmas have no abiding, faith, and attention, therefore it is an excellent aspect. If asked, how does one abide in that forbearance? Because of skillful means, by way of not abiding in it, it is shown to practice reversal from form, etc., up to non-mixture. Starting from "skillful means," the emptiness of form is not form, and emptiness is not other than form, it is shown that form, etc., and emptiness are mutually of the same essence. It is clearly shown that liberation from falling into the extremes of samsara and nirvana is skillful means. Furthermore, why does one not fall into samsara and nirvana? If one clings to some dharmas, it is a prohibition of clinging, because it is shown that all dharmas are without self-nature, therefore it is obtaining great forbearance. Great forbearance has been shown. Enduring the great dharma is called forbearance. After showing forbearance, in order to show the excellence of the dharma, Venerable Shariputra, also the Bodhisattva abiding in samadhis, starting from there, quickly attains unsurpassed perfect and complete