Tibetan
་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་ལས་གདམས་ངག་དང་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ། ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་རྣམས་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཡང་འདི་དག་ལ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པའི་སྦྱོར་བ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འོག་ནས་བཤད་པའི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས་སྤང་བར་བྱ་བའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཞི་པོ་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པ་འདི་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དུ་ཞིག་ཏུ་རྣམ་པར་གཞག་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་ནི་རེ་རེ་ཞིང་ཆུང་དུ་ དང། འབྲིང་དང༌། ཆེན་པོའི་དབྱེ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། དམིགས་པ་དང་ནི་རྣམ་པ་དང༌། །རྒྱུ་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱི། །དྲོད་སོགས་བདག་ཉིད་ཅི་བཞིན་དུ། །རྣམ་རྟོག་བཞི་པོ་ལྡན་བརྟེན་པ། །ཆུང་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་དང༌། །ཉན་ཐོས་བསེ་རུ་ལྟ་བུ་དང༌། །བཅས་པ་དག་ལས་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་གཉིས་པོ་འདི་དག་ཉེ་བར་དགོད་པར་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། གདམས་ངག་དང༌། རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། བསམས་པ་དེ་དག་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བ་ཐོབ་པ་ལས་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་དྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་སྐྱེའོ། །དྲོ་བ་དང་འདྲ་བས་དྲོ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེ་འབྱུང་བའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཞིས་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་སྟེ། དམིགས་པའི་ཁྱད་པར་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ཐ་དད་པ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་རྣམ་པ་བསྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ནི་སྐྱོན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པར་མངོན་པར་མ་ཞེན་པ་ནི་སྐྱོན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མདོ་ནི། ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུགས་མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། གཟུགས་སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་བདག་མེད་ཅེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་ཅིང་ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྟོང་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་ཅེས་ བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ལྷག་པར་གནས་པ་དང༌། ཀུན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་ལ་སྲེད་པ་ནི་སྐྱོན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་རེ་ཞིག་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པར་རྟོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པར་རྟོགས་པའི་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པའི་ཁྱད་པར་ནི། མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་འདི་སྤང་བར་བྱའོ་ཞེས་མངོན་པར་ཞེན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་དམིགས་ཤིང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱེད་དོ། །ཅི་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་དེ། དེ་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཡང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ལ་དམིགས་ཤིང་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་སུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་སྨོས་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་སྟོན་པར་བཞེད་པས་འཇུག་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་ཏེ། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འགོག་པ་དང༌། ལམ་གྱི་བདེན་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་གང་ལ་མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། གང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་མཚན་མ་སེལ་བ་ནི། ཞི་བའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་དང༌། མཚན་མ་དང་འབྲེལ་བའི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཡིན་པས་དེ་དང་འདི་ལ་འགལ་བ་མེད་དོ། །མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་འདིར་དཔྱད་པ
Chinese
如是说。 《现观庄严论》中，关于般若波罗蜜多诀窍的论著中，对诀窍和随教的解释。 与决择分相应的解释 当讲述与决择分相应的部分。又，对于这些有什么要讲述的呢？就是要讲述比声闻等优越的四种差别，即所缘的差别、相的差别、因的差别和摄持的差别。还要讲述具有分别的加行，即对于下面所说的见道所断的能取和所取的四种分别，在这种与决择分相应的情况下，要如何安立分别呢？对于这种情况，就是要分别讲述小、中、大的差别。因为：所缘与相，因与摄持，具慧菩萨的，暖等自性如是。四种分别具足依止，小与中与大，比声闻独觉，以及有学等更殊胜。这两句偈颂是为了概括地说明，因为它们与发心、诀窍、随教的加行相应，听闻和思维这些获得了殊胜，从与解脱分相应的善根修习的自性，生起名为暖位的与决择分相应的善根。因为与暖相似所以是暖位，因为它是生起不分别智慧之火的前行因。它以四种差别胜过声闻等，即所缘的差别是指缘于四圣谛的无常等行相。相的差别是指不执著于苦谛和集谛的行相等。对于色等各别的蕴，不执著于修习苦和集的行相，贪著随顺的法是增长的。
English
Thus it was said. In the treatise on the instructions of the Perfection of Wisdom, the Ornament for Clear Realization, is the explanation of the aspects of instructions and subsequent teachings. The Explanation Corresponding to the Part of Ascertainment Those corresponding to the part of ascertainment should be stated. Furthermore, what is there to be stated about these? It is to be stated that there are four distinctions that are superior to the Hearers and so forth, namely, the distinction of the object, the distinction of the aspect, the distinction of the cause, and the distinction of the complete holding. The application with conceptualization should also be stated, namely, regarding the four conceptualizations of the grasped and the grasper that are to be abandoned by the path of seeing, which will be explained below, how many conceptualizations should be established in this corresponding part of ascertainment? For this, the distinctions of small, medium, and large should be stated individually. Because: By the object and the aspect, By the cause and the complete holding, The wise Bodhisattva's, The nature of heat and so forth, as it is. The four conceptualizations are complete and dependent, Small and medium and large, Superior to Hearers and Solitary Realizers, And those with learning. These two verses are made to be stated closely, because they are endowed with the generation of the mind, the instructions, and the application of subsequent teachings, and because hearing and thinking these obtain the distinction of going forth, from the nature of cultivating the root of virtue corresponding to the part of liberation, the root of virtue corresponding to the part of ascertainment called heat arises. Because it is similar to heat, it is heat, because it is the antecedent cause of the arising of the fire of non-conceptual wisdom. It surpasses the Hearers and so forth by four distinctions, namely, the distinction of the object is that it focuses on the aspects of the four noble truths, such as impermanence. The distinction of the aspect is that it is the aspect of not being attached to the aspects of the truths of suffering and origin. Not being attached to cultivating the aspects of suffering and origin for the various aggregates such as form, craving for the conforming dharma is increasing.
Chinese
是也。对于这些本身，不执著于空性及无愿是无过失的，这是所要显示的。此经是：具寿舍利子！于此菩萨摩诃萨，若执著于色是无常，安住及遍知，色是痛苦，是空，色是无我，执著、安住及遍知，如是色是空，及无愿，执著、安住及遍知，乃至具寿舍利子！于此菩萨随顺之法贪著是过失等。此是略说于苦谛证悟之所缘及行相之差别。于集谛证悟之所缘及行相之差别者，如经中所说：如是此色应断，执著等是所说。其中，于苦及集之谛，以无常等为所缘，以不执著等为行相。若问说什么呢？声闻等是执著于色等之体性的事物，彼转为无常等之行相，因为不是我见之对治。菩萨等亦缘无常等之体性的事物，而转为彼之不执著等之行相，因为是法见之对治。此处亦未说无相，是因为欲显示二谛，而作进入之方面的主导，因为无相是大乘之灭及道谛之行相之故。如是作已，于何者无相，及于何者遣除分别之相者，寂静之行相是也，凡是所说者，是作事物及相连结之声闻的道的主导，故彼与此无有相违。不执著等凡是所说，于此观察。
English
It is so. It is shown that not being attached to emptiness and wishlessness in themselves is faultless. This sutra is: Shariputra, endowed with life! For this Bodhisattva Mahasattva, if he is attached to the fact that form is impermanent, abides and knows it completely, that form is suffering, is empty, that form is selfless, is attached, abides and knows it completely, thus form is empty, and wishless, attached, abiding and knowing completely, and so on, Shariputra, endowed with life! For this Bodhisattva, attachment to the Dharma that is in accordance with it is a fault, and so on. This is a brief explanation of the difference between the object and the aspect of the realization of the truth of suffering. The difference between the object and the aspect of the realization of the truth of the origin is as stated in the sutra: Thus, this form should be abandoned, attachment, etc., is what is said. Among them, the truths of suffering and origin are aimed at impermanence, etc., and the aspects are made by non-attachment, etc. If you ask what to say? The Hearers, etc., are attached to the nature of form, etc., and it turns into the aspect of impermanence, etc., because it is not the antidote to the view of self. Bodhisattvas, etc., also focus on the nature of impermanence, etc., and turn into the aspect of non-attachment, etc., because it is the antidote to the view of Dharma. Here, too, the absence of characteristics is not mentioned, because it is intended to show the two truths, and it is made the leader of the aspect of entry, because the absence of characteristics is the aspect of the cessation and the path of the Great Vehicle. Having done so, in what is the absence of characteristics, and in what is the removal of the characteristics of discrimination, the aspect of peace is also, whatever is said, is the leader of the path of the Hearers who make things and connections, so there is no contradiction between that and this. Whatever is said about non-attachment, etc., is examined here.