Tibetan
་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ཡིན་པས་དང༌། གང་ཇི་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ལམ་སྦྱོང་བ་ཡང་ཡོད་དོ། །ཤིན་ཏུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པར་ཉེ་བར་བཟུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་འཁྲུག་པ་མེད་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉེ་བར་བཏགས་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། སྦྱིན་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་ཉེ་བར་གདགས་ཤིང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཉེ་བར་འཛིན་པ་ལ་གདགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྷག་མའི་དོན་ནི་རྟོགས་པར་སླ་བས་རྣམ་པར་མ་ཕྱེའོ། །མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པ་བསྟན་ནས། མཐོང་བའི་ལམ་ལ་གདམས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པས་བསྟན་ཞེས་གསུངས་ ཏེ། གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཁ་ནས་ཐབས་ལ་མཁས་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ཇི་སྐད་དུ། །ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐབས་ཀྱིས་སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་ཁ་ན་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། གཞན་དག་ཀྱང་དོན་དེ་ཐོབ་པར་མཛད་ཅིང་སྤྱོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་བདག་ཉིད་ལ་གཟུང་བར་འོས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉེས་པ་སྤང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཁ་ནས་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཁ་ཉིད་ནས་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པའི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བའི་སྐལ་བ་མཉམ་པས་ལྷག་པའི་ཕྱིར་མཐོང་ལམ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་སྟོན་པ་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་པར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་ཏེ་བསྟན་པ་འདི་ཡང་དེའི་ཚུལ་དང་འདྲའོ་ཞེས་འོ
Chinese
因为是完全修习一切遍知之道的缘故，如经所说：行于般若波罗蜜多，即是安住于布施波罗蜜多，也是修习一切遍知之道。以甚深空性无执著而摄持，如是无过失而摄持，如是无诤论性而摄持等等。布施等对治品之不顺品，是随顺之品，如经所说：于布施等起执著，于持戒等起毁犯戒律之执著等等。其余神通之义易于理解，故未作分别。在开示六神通之教授后，当说见道之教授，此乃由具寿善现加持而宣说。具寿善现以善巧方便，亲自宣说般若波罗蜜多，如经所说：舍利子，如来为诸菩萨摩诃萨以方便宣说般若波罗蜜多，此非声闻及独觉之境界等等。为何由他人之口宣说？为令他人亦得此义，且以行持之故，为断除不应执著于自身之过失。为何由声闻之口宣说？为令知晓已获得加持。为何唯由具寿善现之口宣说？因其为安住于无烦恼者中之最胜者，具有同等离烦恼之分，故为殊胜，是故为与见道相顺之宣说者。如是，具寿善现，善哉！善哉！如来如何宣说声闻为安住于无烦恼者中之最胜者，此所宣说之法亦与之相同。
English
Because it is the complete practice of the path of omniscience, as it is said in the scriptures: Practicing the Prajñāpāramitā is also practicing the path of omniscience while abiding in the Dāna-pāramitā. Taking hold of the extremely profound emptiness without attachment, likewise taking hold without fault, likewise taking hold of non-contention, and so on. The unfavorable aspects of the antidotes such as generosity are the aspects of compliance, as it is said in the scriptures: Attachment arises towards generosity, and attachment to violating precepts arises towards discipline, and so on. The meaning of the remaining superknowledges is easy to understand, so it is not differentiated. After teaching the instructions on the six superknowledges, the instructions on the path of seeing should be explained, which is taught through the blessing of the venerable Subhuti. The venerable Subhuti, through skillful means, personally taught the Prajñāpāramitā, as it is said in the scriptures: Shariputra, the Tathagata teaches the Prajñāpāramitā to the Bodhisattva-Mahasattvas with skillful means, which is not the realm of all Shravakas and Pratyekabuddhas, and so on. Why does he teach through the mouth of others? It is to enable others to attain this meaning as well, and because of the practice, it is to abandon the fault of not being worthy of being grasped by oneself. Why does he teach through the mouth of the Shravakas? It is to make known that he has attained the blessing. Why does he teach only through the mouth of the venerable Subhuti? Because he is the most excellent of those who abide without afflictions, and because he has an equal share of freedom from afflictions, he is superior, therefore he is a teacher who is in accordance with the path of seeing. Thus, venerable Subhuti, well done! well done! How the Tathagata declared the Shravakas to be the most excellent of those who abide without afflictions, this teaching is also similar to that.
Tibetan
ག་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་སྐད་ཅིག་མ་བཅུ་དྲུག་ལས་སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་མིང་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁམས་རྣམས་དེ་དག་རེ་རེ་ཡང་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་སེམས་ཅན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་སེམས་ཅན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །གང་ཡང་མིང་དུ་བཏགས་པའི་ཆོས་དེ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བསྟན་པ་ནི། དེ་དག་ཀྱང་བརྟགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཇི་སྐད་དུ། བཏགས་པའི་ ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་མིང་དང་བརྡ་ཙམ་དུ་ཐ་སྙད་གདགས་པ་མ་གཏོགས་པར་སྐྱེ་བའམ། འགག་པ་མེད་དོ། །གཞན་དུ་ན་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང། ཚོར་བ་དྲུག་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ནས་ཕྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། བདག་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། ཞི་བ་དང༌། མ་ཞི་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མི་སྟོང་པ་དང༌། མཚན་མ་ཡོད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང། སྨོན་པ་ཡོད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། དབེན་པ་དང༌། མི་དབེན་པ་དང༌། དགེ་བ་དང༌། མི་དགེ་བ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་དང༌། འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རྣམས་མཐོང་བ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་ཇི་སྐད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་གཟུགས་རྟག་ཅེས་བྱ་བའམ། མི་རྟག་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །གཟུགས་བདེ་ཞེས་བྱ་བའམ། སྡུག་བསྔལ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ངོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་སྡུག་བསྔལ་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྒྱུས་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་
Chinese
是从哪里说的呢？ 那么，在十六刹那的见道中，就以苦法智忍的角度来说，是说般若波罗蜜多，菩提萨埵的名字，蕴，处，界等，那些每一个也只是假立而已。 经中如是说： 善现，如此说，虽说有情有情，但丝毫也不可得有情。 凡是名言安立的法，等等，就是这样说的。 以苦法智的角度来开示，那些也是被观察的缘故，生和灭是被遮止的。 凡是如是说： 凡是假立的法，对于它，除了只是名和符号的施设之外，没有生或者灭。 否则就是名言安立，就是这样说的。 凡是开示苦法智者，蕴等等，以及六种受和六种识，每一个都分开，即常与无常，乐与苦，我与无我，寂静与不寂静，空与不空，有相与无相，有愿与无愿，有为与无为，生与灭，寂静与不寂静，善与不善，有罪与无罪，有漏与无漏，有烦恼与无烦恼，世间与出世间，杂染与清净，轮回与涅槃，这些见都是被遮止的。 凡是如是说： 菩萨摩诃萨在行般若波罗蜜多时，对于色是常或者无常，也不如实见。 对于色是乐或者苦，也不如实见，这样广说。 凡是开示苦法智，那是为什么呢？ 因为对于一切法，是不分别的因，如是说： 善现，如此
English
From whence was it spoken? Therein, from the sixteen moments of the path of seeing, it was spoken from the standpoint of the forbearance of the knowledge of dharma in suffering, namely: the Perfection of Wisdom, the name of a Bodhisattva, the aggregates, the sense bases, and the elements, each of those is merely a designation. As it says in the sutra: Subhuti, thus it is, although one says sentient being, sentient being, no sentient being is apprehended at all. Whatever is a dharma designated by name, and so forth, is what was spoken. From the standpoint of the knowledge of dharma in suffering, it is taught that those are also examined, therefore birth and cessation are prevented. As it says: Whatever is a designated dharma, for that, other than merely applying the terms name and convention, there is no birth or cessation. Otherwise, it is designated by name, that is what was spoken. Whatever is taught as the forbearance of subsequent knowledge of suffering, the aggregates and so forth, and the six feelings and six consciousnesses, each is separated, namely: permanence and impermanence, happiness and suffering, self and non-self, peace and non-peace, emptiness and non-emptiness, sign-bearing and signless, aspiration-bearing and aspirationless, conditioned and unconditioned, birth and cessation, solitude and non-solitude, virtue and non-virtue, with fault and without fault, with defilements and without defilements, with afflictions and without afflictions, mundane and supramundane, contaminated and purified, samsara and nirvana, these views are prevented. As it says: When a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, he does not truly see form as permanent or impermanent. He does not truly see form as happiness or suffering, thus it is extensively spoken. Whatever is taught as subsequent knowledge of suffering, why is that? Because for all dharmas, it is the cause of non-discrimination, as it says: Subhuti, thus it is
Tibetan
བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་རྟོག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་མེད་པར་བཀག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་མི་འགྱུར་རོ། རྣམ་པར་བྱང་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་ཆོས་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། ཤེས་པ་དྲུག་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་གང་ཇི་སྐད་དུ། དེས་མིང་དང་བརྡར་བྱས་པའི་ཆོས་སུ་བཏགས་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་གཟུགས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཚོར་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །འདུ་ཤེས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་པ་ནི། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང༌། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱ་བ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང༌། ཆོས་རྣམས་མི་དམིགས་པ་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་མངོན་པར་ཞེན་པ་བཀག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལའང་མངོན་པར་ཞེན་པར་འགྱུར་བ་མེད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་འདི་ལྟར་གང་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པ་པོའམ། གང་གིས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱེད་པའམ། གང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཀུན་འབྱུང་ལ་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མདོ་ནི་ཇི་སྐད་དུ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་དེ་ལྟར་སྤྱོད་པ་དེ་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཕེལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་བར་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་ གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་འགོ
Chinese
菩萨摩诃萨在般若波罗蜜多中行持时，对一切法不起分别，不作分别等等，这都是所说的。其中，对集起显示知法忍，是因为遮止了所有染污和清净之法的自性，就像所说的那样：当他在般若波罗蜜多中行持时，他会非常清楚地理解法的自性。任何法的自性都不会变得染污，也不会变得清净，这都是所说的。其中，对集起显示知法，是因为遮止了对蕴等等和六识的执着，就像经中所说的那样：他理解了以名称和术语命名的法，因此不会执着于色，不会执着于受，不会执着于想等等，这都是所说的。其中，对集起显示随知忍，是因为执持着布施等波罗蜜多、一切空性、成熟有情、清净佛土、善巧方便和不缘一切法，从而遮止了执着，就像经中所说的那样：他也不会执着于布施波罗蜜多，也不会执着于持戒波罗蜜多等等。为什么呢？因为这样，无论是谁在执着，或者用什么在执着，或者执着于什么法，这些都不是真实存在的，这都是所说的。其中，对集起显示随知，是因为如此行持能使波罗蜜多增长，从而进入菩萨的无过失境界，就像经中所说的那样：不执着而如此行持，能使布施波罗蜜多和一切法增长，直到进入菩萨的无过失境界，这都是所说的。其中，对灭
English
When a Bodhisattva Mahasattva practices the Prajnaparamita, he does not conceptualize or discriminate all dharmas, etc. This is what is said. Among them, showing the forbearance of knowing the Dharma in arising is because it prevents the characteristics of all defiled and purified dharmas. As it is said: When he practices the Prajnaparamita, he clearly understands the nature of dharmas. Whatever the nature of dharmas is, it will not become defiled, nor will it become purified. This is what is said. Among them, showing the knowledge of the Dharma in arising is because it prevents attachment to the skandhas and the six consciousnesses. As it is said in the sutra: He understands that the dharmas are named by names and terms, so he will not be attached to form, nor will he be attached to feeling, nor will he be attached to perception, etc. This is what is said. Among them, showing the subsequent knowledge of forbearance in arising is because he prevents attachment by holding on to the paramitas such as giving, all emptiness, maturing sentient beings, purifying the Buddha land, skillful means, and not focusing on all dharmas. As it is said in the sutra: He will not be attached to the perfection of giving, nor will he be attached to the perfection of morality, etc. Why is that? Because in this way, whoever is attached, or with what is attached, or to what dharma is attached, these are not truly existent. This is what is said. Among them, showing the subsequent knowledge in arising is because practicing in this way increases the paramitas, thereby entering the faultless state of the Bodhisattva. As it is said in the sutra: Practicing in this way without attachment increases the perfection of giving and all dharmas, until entering the faultless state of the Bodhisattva. This is what is said. Among them, to cessation