Tibetan
།དེ་ལྟར་ན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ནི་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཡིན་ནོ། །ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། ཡང་ཟད་པ་ཤེས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ནི་ཅི་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་ཀུན་དགའ་བོ་ནམ་མཁའ་ཟད་པར་འདོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟད་པ་ཤེས་པའོ། །རྒྱ་ཆེ་བའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པ་དང༌། ཆོས་དེ་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་བརྗོད་པས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཉེ་བར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡིད་ཆེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། བདེན་པར་མཚོན་པའི་ལྗགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྟན་ནས། འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པར་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་གཟུང་པས་གཟུངས་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་ཐམས་ཅད་གཟུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་ན་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་ཟག་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ཞིང་དངོས་པོ་འཇིག་པའི་རྣམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་སྦྱོར་བའི་དུས་ཀྱང༌། རབ་འབྱོར་གཟུགས་མི་ཟད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྙིང་པོ་བྱང་ཆུབ་ལ་འདུག་པའི་མ་འདྲེས་པའི་ཆོས་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་པ་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཟད་མི་ཤེས་པས་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པར་རྣམ་པར་བལྟ་བ་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ནི་བདག་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་དུ་འཛིན་པ་སྤངས་པས་མཐོང་བའི་ལམ་གསལ་བར་བསྟེན་པའི་དོན་དང༌། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལ་ནི་ཕ་དང་མ་ཤི་བའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེས་བདུད་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདའ་བར་སེམས་པ་དང༌། མྱ་ངན་གྱི་ཟུག་རྡུ་ཟུག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་ཟད་པ་དང༌། མི་ སྐྱེ་བ་ཤེས་པས་ནི་གང་ཡང་ཟད་པའམ། མི་སྐྱེ་བ་མེད་པས། འགག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། དངོས་པོ་གང་འཇིག་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཟད་པ་ལ་ནི་ཟད་པ་ཤེས་པ་ཡིན་བ་ཟད་པ་ཤེས
Chinese
因此，获得圆满正等菩提的原因就是这三者。那么，什么是所谓的大菩提呢？就是断尽垢染且不生的，智慧菩提。如是宣说。那么，什么是知尽，什么是不生知呢？无尽无生故，应次第知。如是宣说。凡是，阿难陀，认为虚空有穷尽，那就是般若波罗蜜多知尽。宣说广大的智慧，以及那些法并非有生，如是不生知，因为是接近圆满正等菩提之意而宣说的。那么，对此应如何相信呢？显示真实表征的广大舌相后说，圣者阿难陀，必定要与宣说般若波罗蜜多等结合，因为执持它就执持了一切陀罗尼和三摩地之门。如是宣说。又如何才能以不尽之相知晓有漏，以及是事物坏灭之相呢？因为结合之时，饶益，以色不尽故，应现证般若波罗蜜多，从那里开始，安住于菩提心之不共之法，如是依缘起如同虚空般不知穷尽而现证，如是观视，是因为通达了一切相智之智慧。如是观视，就是断除了对我和一切法的执着，以清晰显现见道之义，如是行持的菩萨，以父母已逝之人的比喻，思维超越魔众的各自境界，以及因为痛苦的刺痛就是刺痛本身。如是宣说。因为如是之故，因此以知尽和不生知，因为没有任何穷尽或不生，在无灭之自性上，以名为见的道，什么分别念的种类会穷尽？什么不生的相会获得？如是说。对于事物坏灭而意指穷尽，因此对于穷尽就是知尽。
English
Therefore, the causes for attaining perfect and complete enlightenment are these three. Furthermore, what is meant by the term "Great Enlightenment"? It refers to the wisdom enlightenment that is free from defilements and does not arise. This is how it is taught. Furthermore, what is the knowledge of cessation, and what is the knowledge of non-arising? Because of being inexhaustible and unborn, these should be understood in sequence. This is how it is taught. Whatever, Ananda, is considered the exhaustion of space, that is the knowledge of the exhaustion of the Prajnaparamita. By proclaiming the vast wisdom, and stating that those dharmas do not have arising, thus proclaiming the knowledge of non-arising, it is taught with the intention of approaching perfect and complete enlightenment. How should one have faith in this? After showing the vast tongue that represents truth, the noble Ananda, one must definitely combine with teaching the Prajnaparamita and so forth, because by holding it, one holds all the doors of Dharani and Samadhi. This is how it is taught. Furthermore, how can one know the defilements as the aspect of inexhaustibility, and as the aspect of the destruction of things? Because even at the time of union, Rabjor, through the inexhaustibility of form, one should manifestly accomplish the Prajnaparamita, starting from there, the unmixed Dharma that abides in the heart of enlightenment. Thus, contemplating the dependent arising as inexhaustible like space, is to manifestly accomplish it. Such contemplation is because of realizing the wisdom of the omniscient one. Such contemplation is the meaning of clearly relying on the path of seeing by abandoning the clinging to self and all dharmas. The Bodhisattva who practices in this way, with the example of a person whose parents have died, thinks of transcending the respective realms of the Maras, and because the pain of suffering is the pain itself. This is how it is taught. Because it is so, therefore, through the knowledge of cessation and non-arising, because there is no exhaustion or non-arising, on the nature of non-cessation, through the path called seeing, what kind of conceptual thoughts will be exhausted? What kind of unborn aspect will be attained? Thus it is said. Referring to the destruction of things, therefore, for exhaustion, it is the knowledge of exhaustion.
Tibetan
་ཞེས་བརྗོད་ལ། མ་འོངས་པའི་དངོས་པོ་མི་སྐྱེ་བ་ལ་དགོངས་ནས་མི་སྐྱེ་བ་ཤེས་པ་ཞེས་བསྟན་པ་དེ་ལ་ཅི་ཞིག་ནི་ཟད་པའམ། མི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་ཅི་ཞིག་འཐོབ་ཅེས་དྲིས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྒྲིབ་ཟད་པར། །སྟོན་པ་གཞན་གྱི་བརྗོད་པ་གང༌། །འདི་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་རྩིས། །ཞེས་བསྟན་པ་ལ། དེས་ན་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་ལེགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་པོ་འདི་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར། སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རེ་རེ་ལ། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་གི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །ཞེས་བསྟན་པ་ནི། གང་རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོད་པའི་ཚེ། རྣམ་པ་ཐམས་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང་སྦྱིན་པ་ཡོངས་སུ་གཏོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ཅིང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་བར་དུ་དྲུག་པོ་རེ་རེ་ཞིང་དྲུག་ཏུ་བྱས་ནས་རྣམ་པ་སུམ་ཅུ་རྩ་དྲུག་གིས་བསྡུས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཐམས་ཅད་གཅིག་གིས་གཅིག་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིའི་མདོ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་སྦྱིན་པ་གཏོང་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བྱམས་པའི་ལུས་དང༌། ངག་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཉེ་བར་འགྱུར་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ལ་ལེན་པ་པོ་རྣམ་པར་གཤེ་ཞིང་འཁྱལ་བར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སློང་མོའི་མཚང་འདྲུ་བ་དང༌། །ཡོངས་སུ་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་མི་འདོར་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་དེ་རྣམས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་སེམས་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བྱིན་པ་ན་སྒྱུ་མའི་བློས་གནས་པས་གང་གི་ཡང་ཕན་པ་དང། གནོད་པར་བྱ་བ་མ་མ
Chinese
这样说，考虑到未来之物不生，而说知不生，那么什么是灭尽呢？什么是不生而获得的呢？这样提问了。因此，关于诸法也是存在的，对于所知也灭尽了障碍，其他导师的言说，我对此感到惊奇。这样开示说，因此唯有这个是好的，因为这个没有什么要去除的，没有什么要安立的，以正确的见解看待正确，正确地见到就能解脱。这样说道，刹那的唯一这个是见道，因此，布施等等每一个，那些互相包含的，以一个刹那的忍耐，包含的这个是这里的见道。这样开示说，任何善男子，当菩萨摩诃萨完全施舍布施的时候，完全回向于一切智智，并且完全施舍布施，从这里开始，行于般若波罗蜜多，六度完全圆满，就像这样从布施波罗蜜多，到安住于般若波罗蜜多之间，六个各自乘以六，以三十六种方式包含，因为一切都是三轮清净的完全回向之主，所以一切都是互相包含的。这里的经是：善男子，菩萨摩诃萨施舍布施，对于众生慈爱的身语意之业亲近，是持戒波罗蜜多。对于那接受者加以呵斥，说无稽之谈等等的忍耐，是安忍波罗蜜多。对于那乞丐揭露缺点，完全说等等，对于布施不舍弃欢喜是精进波罗蜜多。将那些布施完全回向于一切智智，没有声闻和独觉地的散乱之心是禅定波罗蜜多。在那布施的时候，以幻化的心安住，无论对谁都没有利益和损害。
English
Thus it is said, considering that future things are not born, and saying that knowing the unborn, then what is exhausted? What is obtained without being born? This is how it was asked. Therefore, regarding the existence of all dharmas, and the exhaustion of obscurations on what is to be known, the words of other teachers, I find this amazing. Thus it is taught, therefore only this is good, because there is nothing to be removed here, there is nothing to be established, looking at the correct with the correct view, seeing correctly one can be liberated. Thus it is said, this single moment is the path of seeing, therefore, each of the giving and so on, those that are mutually inclusive, with the patience of a single moment, what is included is the path of seeing here. Thus it is taught, any noble son, when the Bodhisattva Mahasattva completely gives alms, completely dedicates to all-knowing wisdom, and completely gives alms, starting from here, practicing the Prajnaparamita, the six perfections are completely fulfilled, like this from the perfection of giving, to abiding in the Prajnaparamita, the six each multiplied by six, included in thirty-six ways, because everything is the master of complete dedication with the three wheels pure, so everything is mutually inclusive. The sutra here is: noble son, the Bodhisattva Mahasattva giving alms, the loving body, speech, and mind actions towards sentient beings are close, is the perfection of morality. To those who receive, scolding and speaking nonsense and so on, the patience is the perfection of patience. To those beggars revealing shortcomings, completely speaking and so on, not abandoning joy for giving is the perfection of diligence. Completely dedicating those alms to all-knowing wisdom, without the distracted mind of the Hearer and Solitary Realizer grounds is the perfection of meditation. When giving those alms, abiding with an illusory mind, there is no benefit or harm to anyone.