Tibetan
ཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ལ་གནས་པར་བྱའོ་ཞེས་བརྩོན་པར་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གཟུགས་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་གསུམ་ཆར་ནི་གང་ན་ཡང་མི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐད་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རིགས་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཨ་མྲ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུའི་དཔེས། ཆོས་རྣམ་པར་མི་འཇིག་པར་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དུ་མི་གཉེར་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་ལ་དབང་དུ་གྱུར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་ བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་མེད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་ནི་འཛམ་བུའི་གླིང་གི་རིན་པོ་ཆེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་དཔེས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་རྟོགས་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཡིན་པའི་འཐད་པས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གང་ཡང་འཕོང་གི་སློབ་དཔོན་གྱི་དཔེས། ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ཆོས་ཐུབ་པར་དཀའ་བར་སྟོན་ཅིང༌། དེ་བཞིན་དུ་མི་དམིགས་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་དམིགས་པའི་རྣམ་པར་དགོངས་པ་མཛད་པ་དང༌། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པོའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །མུ་བཞི་ལས་དང་པོ་ནི་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་དག་གོ །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གོ །གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་གཞན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་རྣམ་པ་དེ་དག་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །རིགས་གཉིས་ཡིན་ལ། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་ཕྱི་མ་ཅན་ནོ། །གང་དེ་ལས་རེ་ཞིག་རིགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་ཉིད་རིགས་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་འདི་ལྟ་སྟེ། གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དུས་ནི་རིགས་ཏེ། དེ་རིགས་ཉིད་ཡིན་གྱི། རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་དུས་མ་ཡིན་པ་ནི་རིགས་ཙམ་ཉིད་དོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚིག་སྔ་མ་ཅན་ནོ། །གང་དེ་ལས་རེ་ཞིག་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའང་ཡིན་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡང་དག་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་རྟོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་ལ། དམིགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་འདི་ ལྟར་དམིགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའོ། །ཕྱོགས་འདིས་ལྷག་མ་རྣམས་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱའོ། །རྩེ་མོའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མཐོང་པའི་ལམ་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ།། །།ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་དེ་ལ་མཐོང་བའི་ལམ་དུ་འདོད་ཅེ་ན། བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཐོབ་པ་ཡང་རྒྱུ་གསུམ་གྱིས་ཡིན་ཏེ། ཡང་རྒྱུ་གསུམ་ནི་བྱང་ཆུབ་གཞན་ལ་སྟོན་པ་དང་ཞེས་སྨོས་པ་ནི། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཟབ་ལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ནི་དཀའ་བ་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། མཐོང་བའི་ལམ་ཐོབ་པ་དགེ་སློང་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ལུང་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་སུ་གཏོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་དེ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་མང་དུ་གཏད་པས་གསུངས་སོ་ཞེས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་མདོ་ནི་ཀུན་དགའ་བོ་ངས་ཁྱོད་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཡོངས་སུ་གཏད་དོ། །ཅི་ནས་ཕྱི་མའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མའི་དུས་སུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་སེམས་ཅན་ཇི་སྙེད་པ་དགྲ་བཅོམ་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་གྱུར་ཅིང༌། དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དཔེར་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་སྐད་ཅིག་དང་ཡུད་ཙམ་དང༌། ཐང་ཅིག་ཙམ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཆོས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་བསོད་ནམས་མང་དུ་འཕེལ་ལོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པས་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་གང་ཟག་དབང་པོ་རྣོན་པོ་དང༌། འབྲིང་དང༌། ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། བྱ་བ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་འདིར་སྐད་ཅིག་མར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཐ་སྙད་གཅིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མི་བསྐྱོད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་བའི་རྫུ་འཕྲུལ་མངོན་དུ་མཛད་པའི་དཔེས་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ནི་མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ།
Chinese
不应努力从色蕴直至一切种智之间安住，为何如此呢？因为从色蕴直至一切种智之间，即一切种智三者都不安住于任何处，如是说才是合理的，此乃所示。关于种姓破灭之分别念，譬如庵摩罗等果实，是为了知晓法不破灭，此乃所示。关于不寻求意义之分别念，譬如欲获得一切法之间的自在，就应修学般若波罗蜜多，此乃所示。关于无因之分别念，为何如此呢？譬如大海是赡部洲一切珍宝之因，般若波罗蜜多是圣者所证悟之因，以此理据，此乃所示。关于缘于外道之法的分别念，譬如投掷之教师，显示外道之法难以胜伏，同样，安住于无相之菩萨，诸佛皆于无相之相而作意，并且为了知晓能执之分别念与所执之分别念二者之对治品，此乃所示。四句中的第一句是所取之分别念，而非能取之分别念，即色等境。第二句是识之一刹那。第三句是识之另一刹那。第四句是远离彼等相之般若波罗蜜多。种姓有二，所谓非种姓之分别念是后句。其中，暂时种姓之相即是种姓。如此，如此，证悟对治品之时是种姓，彼是种姓而非种姓之分别念。如此，非证悟之时仅仅是种姓。是证悟之分别念，而非所缘之分别念是前句。其中，暂时是证悟之
English
One should not strive to abide from the form aggregate up to the state of omniscience. Why is that? Because from the form aggregate up to the state of omniscience, that is, all three aspects of omniscience, do not abide anywhere. Saying so is reasonable, and this is what is shown. Regarding the conceptualization of the destruction of lineage, like the example of fruits such as amra, it is to know that the Dharma is not destroyed, and this is what is shown. Regarding the conceptualization of not seeking meaning, like desiring to obtain mastery over all Dharmas, one should study the Prajnaparamita, and this is what is shown. Regarding the conceptualization of having no cause, why is that? Like the great ocean being the cause of all jewels of Jambudvipa, the Prajnaparamita is the very cause of the realization of noble beings, and this is the reason, and this is what is shown. Regarding the conceptualization of focusing on the doctrines of opponents, like the example of a throwing teacher, it shows that the doctrines of opponents are difficult to overcome. Similarly, a Bodhisattva who practices non-apprehension, all Buddhas contemplate the aspect of non-apprehension, and to know the antidote to both the conceptualization of grasping and the conceptualization of what is grasped, this is what is shown. The first of the four possibilities is the conceptualization of what is grasped, and not the conceptualization of the grasper, which are objects such as form. The second is one moment of consciousness. The third is another moment of consciousness. The fourth is the Prajnaparamita that is separate from those aspects. There are two lineages, and what is called the conceptualization of non-lineage is the latter phrase. Among them, for the time being, the aspect of lineage itself is lineage. Thus, thus, the time of realizing the antidote is lineage, it is lineage itself, but not the conceptualization of lineage. Thus, the time of non-realization is merely lineage. It is the conceptualization of realization, but not the conceptualization of the object, which is the former phrase. Among them, for the time being, it is the realization of
Chinese
是分别，也是所缘的分别，就像这样：能如实了知，也是对所缘的运用。是如实了知的分别，但不是所缘的分别，就像这样，所缘没有完全圆满。通过这种方式，其余的也应该推测。这是对顶现观中见道的不顺品方面的解释。 又为何将它视为见道呢？因为能获得大菩提。获得它也是通过三个原因。又，所说的三个原因是指向他人宣说菩提，即从世尊所说的“般若波罗蜜多甚深，大菩萨们行持难行”开始，到见道获得者六百比丘的授记为止，这表明了这一点。它的原因是完全交付，即对圣者阿难陀交付了许多般若波罗蜜多，这表明了这一点。它的经文是：“阿难陀，我将此般若波罗蜜多交付给你，务必使它在后五百年的末世中弘扬光大。”这表明了这一点。获得它的不间断的因，是众多福德的特征。即从以三千大千世界的众生都获得阿罗汉果，并对他们行布施等福德之事为例开始，到广为在顷刻、瞬间、片刻之间宣说般若波罗蜜多之法，福德增长广大为止，这表明了这一点。提到顷刻等，是为了按顺序了解根器敏锐、中等和下等的人。因为要完全完成的事情在这里顷刻间就能了解，因为是同一个词语。以如来不动佛显现神变，使人得见为例，是为了了解分别不是见道智慧的对境。
English
It is discrimination, and it is also discrimination of the object, like this: to truly realize is also to apply to the object. It is discrimination of true realization, but not discrimination of the object, like this, the object is not completely fulfilled. In this way, the rest should also be inferred. This is an explanation of the unfavorable aspects of the path of seeing in the peak realization. Furthermore, why is it regarded as the path of seeing? Because it leads to the attainment of great Bodhi. Its attainment is also due to three causes. Moreover, the three causes mentioned are pointing out Bodhi to others, that is, starting from what the Blessed One said, "The Perfection of Wisdom is profound, and the great Bodhisattvas practice difficult deeds," up to the prediction of six hundred monks who attained the path of seeing, which indicates this. Its cause is complete entrustment, that is, the fact that many Perfections of Wisdom were entrusted to the venerable Ānanda, which indicates this. Its sutra is: "Ānanda, I entrust this Perfection of Wisdom to you, so that it will surely flourish in the last five hundred years of the future." This indicates this. The uninterrupted cause for attaining it is the characteristic of many merits. That is, starting from the example of all beings in the three thousand great thousand world systems attaining the fruit of Arhatship, and performing meritorious deeds such as giving to them, up to widely teaching the Dharma of the Perfection of Wisdom in an instant, a moment, and a short time, the merits increase greatly, which indicates this. Mentioning an instant and so on is to understand the sharp, medium, and inferior faculties of individuals in order. Because the thing to be completely accomplished can be understood here in an instant, because it is the same term. The example of the Tathagata Akshobhya manifesting miraculous powers to be seen is to understand that discriminations are not the objects of the wisdom of the path of seeing.