Tibetan
སྲིད་པ་བཞིན་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་བཅུ་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་དབྱིབས་ཤིང་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་དང་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉེན་པོར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་སྐྱེ་བ་མེད་བ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་མེད་པའི་དོན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདགས་ བའི་རྒྱུ་མཚན་བཟློག་ཟླ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་ནི་མཐས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཐའ་ནི་ཆ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་དག་ཆར་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དག་གིས་དབུས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་རྣམས་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐོག་མ་དང་ཐམ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཐོག་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་དུ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོར་བ་དང་སྤངས་བ་བཏང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོར་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་སྟེ། དོར་པའི་བྱ་བ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོར་བ་མེད་པ་གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བྱས་པས་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་གནོད་པས་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་
Chinese
應如實了知有。一切法以空性之空性為空性，故空性即是空性。知一切法為空性者，於此一切法皆是空性。彼亦空性即是空性，為斷除執著彼之分別念故。十方以方之空性故，乃廣大空性，彼等乃形狀極大之故。真實諦涅槃以涅槃之義自性為空，故真實諦即是空性，彼僅是分離之故。有為與三界，以欲界等之空性故，有為即是空性，彼乃全然未成立之自性，以能為對治故。無為無生，無滅，無有從安住而轉變之義，以彼即是空故，無為即是空性，以無生等能立之因，遮遣能反之生等故。邊以邊之空性故，以超越邊際之故，超越邊際即是空性。邊即是分，於彼等分中，以何種理由能個別分斷之理由事物而安立者，彼於常與斷之邊際中，少許亦無。始、中、末等，以彼空性故，無始無終即是空性，始等乃隨法性而生故，乃恒常之故。捨棄、斷除、拋棄之體性，捨棄之反面即是無捨棄，彼以彼空故，無捨棄即是空性，以捨棄之作用非自性故，無捨棄不應成為安立之因故。一切聖者所未作故，乃是自性，彼以彼空故，自性即是空性，於彼則無有為與無為，轉變與不轉變之損害過失故。法以法空故，一切法即是空性，有為與無為之法
English
One should understand existence as it is. All dharmas are empty because of the emptiness of emptiness, therefore emptiness is the emptiness of emptiness. Knowing all dharmas to be empty means that here all dharmas are empty. That too, emptiness is the emptiness of emptiness, in order to abandon the conceptual thoughts that grasp onto it. The ten directions are the emptiness of the great because of the emptiness of direction, because they are very large in shape. The ultimate truth, nirvana, is empty because of the nature of the meaning of nirvana, therefore the ultimate truth is emptiness, because it is merely separation. Conditioned things and the three realms are the emptiness of conditioned things because of the emptiness of the desire realm and so on, because it is the very nature of not being fully established, therefore it is able to be an antidote. Unconditioned, unborn, unceasing, and the meaning of not changing from abiding, because it is empty of itself, the unconditioned is empty, because the reason for establishing the unborn and so on refutes the opposite of birth and so on. The extreme is empty because of the emptiness of the extreme, therefore, because of transcending the extreme, transcending the extreme is emptiness. The extreme is a part, and in those parts, whatever reason establishes the reason as an object by which to individually cut off, that is not at all in the middle of the extremes of permanence and annihilation. The beginning, middle, and end are empty of that, therefore the beginning and the end are emptiness, because the beginning and so on are born following the nature of dharma, therefore they are constant. The characteristic of abandoning, renouncing, and discarding, the opposite of abandoning is non-abandoning, and because it is empty of that, non-abandoning is emptiness, because the action of abandoning is not self-nature, therefore non-abandoning is not suitable as a reason for establishment. Because it is not done by all the noble ones, it is self-nature, and because it is empty of that, self-nature is emptiness, because there is no fault of harm from conditioned and unconditioned, changing and unchanging. Dharma is empty because of the emptiness of dharma, therefore all dharmas are emptiness, the dharma of conditioned and unconditioned.
Tibetan
ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་བཟློག་པར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དུས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་སྦྱོར་བ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཚོགས་པ་ཙམ་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཕུང་པོའི་དོན་ནི་སྤུངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སྤུངས་པའི་དོན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བར་མི་འོས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དངོས་པོའི་ཆོས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བསམ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ནི་འཕོང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཕྱོགས་འདིས་ནི་སྐབས་གོ་རིམས་མ་ཚང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་གཞན་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། །འདི་དག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། །གཙོ་བོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར
Chinese
一切的集合都是互相依赖的，因此没有自性而完全成立。色等事物的特征，如可被见等，因为是空性，所以是自性空性。被设定为特征的共相和自相，仅仅是假立的缘故。过去等法，因为在过去等时间里，互相不能颠倒，所以是不可得空性。三时的体性仅仅是假立的缘故。从结合产生的法不是自性存在的，因为是缘起。因此，结合是空性，所以是无实物的自性空性，因为仅仅是聚合的体性。近取特征的事物，因为是空性，所以是事物空性。蕴的意义是堆积的意义，堆积的意义是没有，因此不应成为近取特征的事物。无实物、无为法，如虚空等，因为是空性，所以是无实物空性，因为在遮蔽事物之法等之上安立了它。所谓的自性空，是圣者们的智慧和见解所思所为，因此是自性空性，因为智慧和见解是如实地阐明真实意义。如来们出现也好，不出现也好，诸法的法性是安住的，因此是空于作者他者，所以是他者事物空性。依靠空性的士夫行为，仅仅是衰损而已。用这种方式，对于章节次第不完整的情况，也应阐述章节的意义。这些是从否定他者的角度，仅仅阐述空性，对于这些并没有任何现观的次第。如果按照那些说应该仅仅阐述章节的意义，那么主要就变成了不是论典的意义了。
English
All aggregates are interdependent, therefore they are devoid of inherent existence and are not fully established. The characteristics of form, such as being visible, are emptiness, so they are emptiness of their own characteristics. The general and specific characteristics that are defined are merely imputed. The past and other phenomena are emptiness of non-apprehension because they cannot be mutually reversed in the past and other times. The nature of the three times is merely imputed. Phenomena arising from combination are not inherently existent, because they are dependently originated. Therefore, combination is empty, so it is emptiness of the nature of non-things, because it is merely the nature of aggregation. The object of the characteristic of grasping is emptiness, so it is emptiness of things. The meaning of aggregates is the meaning of accumulation, and the meaning of accumulation is non-existence, so it should not become an object with the characteristic of grasping. Non-things, unconditioned phenomena, such as space, are emptiness, so they are emptiness of non-things, because it is established on things that obscure the dharma of things. What is called emptiness of inherent existence is the wisdom and view contemplated by the noble ones, so it is emptiness of its own nature, because wisdom and view clearly explain the true meaning as it is. Whether the Tathagatas appear or not, the dharmata of all dharmas abides, so it is empty of the agent other, so it is emptiness of other things. The actions of individuals who rely on emptiness are merely deterioration. In this way, the meaning of the chapter should also be explained for cases where the chapter sequence is incomplete. These are only expressing emptiness from the perspective of negating others, and there is no sequence of realization for these. If, according to those who say that only the meaning of the chapter should be explained, then the main thing becomes not the meaning of the treatise.
Tibetan
་བ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་རྣམས་སྤོང་བ་དང་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་གོ་རིམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཉམས་པའི་ངོ་བོར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་དེ་ཅི་གཞི་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདིའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེས་ན་འདིར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །ལ་ལན་རེ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་རིགས་ཏེ། གང་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་པ་དེར་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་པ་རྟ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སྔ་མའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གསོད་པ་པོ་བསད་ན་ལྷས་བྱིན་སླར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་བསྟན་པས་གང་གསུངས་
Chinese
因此，空性之際，捨棄並進行的次第已斷絕，故而顯現為目的事業衰敗之體性。若問不分別智之所緣為何？答曰：一切法皆是空性。若謂所緣之物並不存在，譬如石女之子。此空性亦是不分別智之所緣，故亦不存在。如是則一切法皆成實有耶？答曰：因此，於此應當略作觀察。以遠離一切所緣之故，此唯是不分別智而已。然空性之名，任何事物皆不存在，如是某些人說。某些人則認為，以安住於能取與所取二分之自性之故，非緣於其中一分。如是認為。有時則說，其所緣乃是諸法本性空性。此說極為合理。何以故？凡是緣於諸法自性空性者，即會轉變，譬如於夢中，意識緣於馬等自性空性之境。對於先前的觀點，智慧將成為無實體之行境，並且空性亦將成為有為法。若問第三種觀點是否已陳述過失？答曰：並無過失。何以故？若殺了殺者，天授並不會再次出現。如鏡子般的智慧等等的區別，雖然有很多可以闡述，但此智慧之積聚的安立僅僅是一部分而已。福德之積聚：善現，此外菩薩摩訶薩的這種大乘，例如，名為勇猛行之三摩地，乃至如虛空般無有執著，因此解脫且無有染污之三摩地。何謂名為勇猛行之三摩地？答：以任何三摩地能體驗一切三摩地之行境，此即名為勇猛行之三摩地。如是等等，已宣說一百零一種三摩地。
English
Therefore, in the context of emptiness, the order of abandoning and proceeding is cut off, and thus it is shown as the nature of the decline of purposeful activity. If asked, what is the object of non-discriminating wisdom? The answer is: all dharmas are emptiness. If it is said that the object to be focused on does not exist, like the child of a barren woman. This emptiness is also the object of non-discriminating wisdom, so it also does not exist. If so, would all dharmas become existent? The answer is: therefore, a little examination should be done here. Because it is free from all objects, this is only non-discriminating wisdom. However, the name of emptiness, nothing exists, as some say. Some think that because it abides in the nature of the two parts of the grasper and the grasped, it does not focus on one part. So they think. Sometimes it is said that its object is the emptiness of the nature of all dharmas. This is very reasonable. Why? Whoever focuses on the emptiness of the nature of all dharmas will transform, just as in a dream, consciousness focuses on the emptiness of the nature of horses and so on. For the previous views, wisdom will become the object of non-substantiality, and emptiness will also become a conditioned phenomenon. If asked whether the fault has been stated for the third view? The answer is: there is no fault. Why? If the killer is killed, Devadatta will not appear again. Although there are many distinctions to be explained, such as mirror-like wisdom, this establishment of the accumulation of wisdom is only a part. The accumulation of merit: Subhuti, in addition, this Mahayana of Bodhisattvas, for example, the samadhi called Heroic Progress, and even the samadhi that is liberated and without defilement because it is unattached like the sky. What is the samadhi called Heroic Progress? Answer: Any samadhi that experiences the realm of all samadhis, this is the samadhi called Heroic Progress. Thus, one hundred and one samadhis have been taught.