Tibetan
ད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི་འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། དེས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེར་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་བཅུ་པ་ནི་ཕྱོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ནི་དབྱིབས་ཤིང་ཏུ་ཆེ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ན་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་བྲལ་བ་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་བྱས་དང་ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་འདོད་པའི་ཁམས་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་གཉེན་པོར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་མ་བྱས་སྐྱེ་བ་མེད་བ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར་པ་མེད་པའི་དོན་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་བའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་སྟོང་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གདགས་ བའི་རྒྱུ་མཚན་བཟློག་ཟླ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐའ་ནི་མཐས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མཐའ་ནི་ཆ་སྟེ། དེ་ལ་དེ་དག་ཆར་རྣམ་པར་གཅོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གིས་རྒྱུ་མཚན་གྱི་དངོས་པོར་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་མཐའ་དག་གིས་དབུས་ན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་རྣམས་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ཐོག་མ་དང་ཐམ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཐོག་མ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གཏན་དུ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོར་བ་དང་སྤངས་བ་བཏང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དོར་བ་ལས་བཟློག་པ་ནི་དོར་བ་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དོར་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་སྟེ། དོར་པའི་བྱ་བ་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་དོར་བ་མེད་པ་གདགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བྱས་པས་ནི་རང་བཞིན་ཡིན་ལ་དེ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་སྟོང་པ་སྟེ། དེ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་གནོད་པས་ཉེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ནི་ཆོས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ཅན་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོག
Chinese
現在了解空性，是因為這裡一切法都是空性。但即使如此，空性也是空性，為了捨棄在那裡執著的虛妄分別。十方是因方向的空性而成為廣大的空性，因為它們的形狀非常巨大。真實的涅槃是因涅槃之義的自性空性，所以是真實的空性，因為它僅僅是分離。有為法和三界，即欲界等等，因空性而成為有為法的空性，因為它是不圓滿的自性，因此能夠作為對治。無為法是無生、無滅，以及安住而無有其他變化的意義，因為它本身是空性的，所以是無為法的空性。因為沒有無生等等，所以能遮止安立無生等等的理由。邊是因邊的空性，所以超越邊際，因此是超越邊際的空性。邊是部分，在那裡，以何種理由將那些部分完全分割，並將之安立為理由的事物，在常與斷的邊際中，絲毫也不存在。初始、中間和最終，都是因其空性，所以是無始無終的空性。初始等等是隨順法性而生起的，所以是常恆的。捨棄、拋棄、放下的體性，與捨棄相違的是無捨棄，而它是因其空性，所以是無捨棄的空性。因為捨棄的行為不是自性，所以無捨棄不適合作為安立的理由。一切聖者所未作的即是自性，而它是因其空性，所以是自性空性。對它來說，沒有有為和無為、變化和不變化的損害的過失。法是因法空，所以一切法都是空性。有為和無為的法蘊一切都是相互依存的，因此沒有自性圓滿成就。色等等。
English
Now, understanding emptiness is because here all phenomena are emptiness. But even so, emptiness is emptiness, in order to abandon the conceptualization of clinging there. The ten directions are the great emptiness because of the emptiness of direction, because their shapes are very large. The ultimate nirvana is the ultimate emptiness because it is empty of the nature of the meaning of nirvana, because it is merely separation. Conditioned phenomena and the three realms, such as the desire realm, are the emptiness of conditioned phenomena because of emptiness, because it is the nature of incompleteness, therefore it is able to act as an antidote. Unconditioned phenomena are unborn, unceasing, and the meaning of abiding without changing into something else, because it is empty of itself, therefore it is the emptiness of unconditioned phenomena. Because there is no unborn etc., it can prevent the reason for establishing unborn etc. The extreme is the emptiness of the extreme, so it transcends the limit, therefore it is the emptiness of transcending the limit. The extreme is a part, and there, by what reason are those parts completely divided, and what is established as the object of reason, there is not even a little in the middle of the extremes of permanence and annihilation. The beginning, middle, and end are all empty because of their emptiness, so it is the emptiness of having no beginning and no end. The beginning etc. arise in accordance with the nature of phenomena, so they are constant. The nature of abandoning, forsaking, and relinquishing, what is contrary to abandoning is non-abandoning, and it is the emptiness of non-abandoning because it is empty of itself. Because the act of abandoning is not self-nature, non-abandoning is not suitable as a reason for establishment. What is not done by all the noble ones is self-nature, and it is the emptiness of self-nature because it is empty of itself. For it, there is no fault of harm from conditioned and unconditioned, changing and unchanging. Dharma is empty because of the emptiness of dharma, so all dharmas are emptiness. All the aggregates of conditioned and unconditioned dharmas are interdependent, therefore there is no self-nature perfectly accomplished. Form etc.
Tibetan
ས་པའི་མཚན་ཉིད་གཟུགས་སུ་རུང་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་དུས་རྣམས་ལ་ཕན་ཚུན་བཟློག་པར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དུས་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་སྦྱོར་བ་ནི་དེས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཚོགས་པ་ཙམ་ ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཕུང་པོའི་དོན་ནི་སྤུངས་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སྤུངས་པའི་དོན་ནི་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོར་འགྱུར་བར་མི་འོས་པས་སོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ནི་དེས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དངོས་པོའི་ཆོས་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་བཏགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བསམ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་འདི་ནི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བས་བྱེད་པ་པོ་གཞན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པའི་སྐྱེས་བུའི་བྱེད་པ་ནི་འཕོང་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཕྱོགས་འདིས་ནི་སྐབས་གོ་རིམས་མ་ཚང་བ་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ལ་ཡང་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ནི་གཞན་དགག་པའི་སྒོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཁོ་ན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་གྱི། །འདི་དག་ལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་གོ་རིམས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་བ་དེ་དག་གི་ལྟར་ན་ནི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཁོ་ན་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། །གཙོ་བོ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་ནི་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་རྣམས་སྤོང་བ་དང་འགྲོ་བར་བྱ་བའི་གོ་རིམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཆེད་དུ་བྱ་བ་ཉམས་པའི་ངོ་
Chinese
地的体性，如可塑性等，因其为空性，故自性为空性。作为体性而安立的共相和自相，仅仅是假立的缘故。过去等法，在过去等时间里，由于互相不可得，故不可得为空性。三时的自性，仅仅是假立的缘故。由组合产生的法，并非自性存在，因为是缘起。因此，组合因其为空性，故无实物的自性空性，因为仅仅是聚合的自性。近取之体性的事物，因其为空性，故事物空性。蕴的意义是堆积的意义，而堆积的意义是不存在的，故不应成为近取之体性的事物。无实物、无为法，如虚空等，因其为空性，故无实物空性，因为在遮蔽事物之法等之上安立了它。所谓自性空，因圣者们的智慧和见闻思，故自性为空性，因为智慧和见闻能如实地阐明真实的意义。如来出现也好，不出现也好，诸法的法性是安住的，因此，因作者他者为空性，故他物空性。依靠空性的士夫之作为，仅仅是衰损而已。以此方式，对于次第不完整的章节之意义，也应进行阐述。这些是从否定他者的角度，仅仅阐述空性。如果按照那些说这些没有任何现观次第的人的观点，那么仅仅应该阐述章节的意义，否则就会变成不是主要的论典之意义，因此，由于舍弃空性之章节，以及行走的次第，导致目的丧失之
English
The characteristic of earth, such as its plasticity, is emptiness because of that, hence its own characteristic is emptiness. The general and specific characteristics established as characteristics are merely imputed. Phenomena such as the past are emptiness of non-apprehension because they are not mutually apprehended in times such as the past. The nature of the three times is merely imputed. Phenomena arising from combination are not inherently existent, because they are dependently originated. Therefore, combination is emptiness of inherent non-existence because it is empty of that, since it is merely the nature of aggregation. The object of the characteristic of grasping is emptiness of objects because it is empty of that. The meaning of aggregates is the meaning of piling up, and the meaning of piling up is non-existence, therefore it is not appropriate to become an object with the characteristic of grasping. Non-existent, unconditioned phenomena such as space are emptiness of non-existence because they are empty of that, since it is imputed upon things such as obscuring the nature of objects. As for what is called emptiness of self-nature, it is emptiness of its own nature because of the wisdom and seeing and thinking of the noble ones, since wisdom and seeing clarify the true meaning as it is. Whether the Tathagatas appear or do not appear, the suchness of phenomena abides, therefore, it is emptiness of other objects because it is empty of the agent other. The actions of individuals who rely on emptiness are merely diminishing. In this way, the meaning of the chapters that are incomplete in sequence should also be explained. These are merely expressing emptiness from the perspective of negating others. According to those who say that there is no order of realization in these, only the meaning of the chapters should be expressed, otherwise it would become not the main meaning of the treatise, therefore, due to abandoning the chapters of emptiness and the order of going, the purpose is lost.
Tibetan
བོར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པ་དེ་ཅི་གཞི་ཡིན་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་ཞིག་དམིགས་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདིའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེས་ན་འདིར་ཅུང་ཟད་དཔྱད་པར་བྱའོ། །དམིགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འདི་ནི་རྣམ་ པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་ཟེར་རོ། །ཁ་ཅིག་ནི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ཆ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ན་ཆ་གཅིག་ལ་དམིགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འདོད་དོ། །ལ་ལན་རེ་དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ཉིད་ནི་རིགས་ཏེ། གང་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་པ་དེར་ནི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྨི་ལམ་དུ་ཤེས་པ་རྟ་ལ་སོགས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ནོ། །སྔ་མའི་ཕྱོགས་དག་ལ་ནི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འདུས་བྱས་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལ་ཉེས་པ་བརྗོད་ཟིན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཉེས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གསོད་པ་པོ་བསད་ན་ལྷས་བྱིན་སླར་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མང་དུ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ནི་ཕྱོགས་ཙམ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་ནི། རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དཔའ་བར་འགྲོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལ་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་གིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བརྒྱ་རྩ་གཅིག་བསྟན་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་མོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་རྣམ་པ་གསུམ་རབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པར་འགྱུར་བའི་རྟེན་ཡིན་པས་
Chinese
已经舍弃了。如果问，无分别智慧的所缘是什么基础呢？回答说，一切法是空性。如果所要缘的事物是不存在的，比如石女的儿子一样。这个空性也是无分别智慧的所缘，因此是不存在的。那么，一切法就变成是存在的了吗？那么，这里稍微观察一下。因为远离一切所缘，这仅仅是无分别智慧。有些人说，所谓的空性是什么也不存在的。有些人认为，因为安住于能取和所取二者，所以不是缘于其中之一。有些人说，它是缘于一切法自性空性。这才是正确的。因为，凡是缘于一切法自性空的，就会变成那样。比如，梦中的知识，马等等，会变成缘于自性空一样。对于前面的观点来说，智慧会变成无实事行境，而且空性也会变成有为法。如果问，对于第三种观点，不是已经说过过失了吗？回答说，没有过失。因为，如果杀了杀人者，天授不会再次出现。虽然用如镜般的智慧等差别来说，要说的事情还有很多，但这个智慧的集合的安立只是一个方面而已。福德的集合是：善现，再者菩萨摩诃萨的这个大乘，比如《勇猛行三摩地》等，直到如虚空般无有执着，因此解脱且无有染污之三摩地。其中，什么是所谓的勇猛行三摩地呢？就是以任何三摩地来体验一切三摩地的行境，这就是所谓的勇猛行三摩地。像这样，已经宣说了总共一百零一个三摩地。三摩地是信解等作意三种相最极究竟的所依，因此