Tibetan
ཏུ་འཇུག་པ་དང༌། ཆེད་དུ་བྱ་བའི་འཇུག་པ་དང༌། མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་འཇུག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཤེས་པ་གསུམ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ཞི་བ་ཤེས་པ་ནི། གཞན་ཡང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་འགོག་པ་ཤེས་པ་ནི་ཡང་ཆོས་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ནས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་འདི་དང་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་གྱི་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མི་འབྱུང་པ་དེ་ལྟར་སྟོན་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་བཤད་ཟིན་ཏོ།། །།ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས། བསམ་མི་ཁྱབ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །ཁྱད་ཞུགས་བདེན་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས། །ཁྱད་པར་མཚན་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བདེན་པའི་སྤྱོད་ ཡུལ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞིའི་ཡུལ་གྱིས་སོ། །ཁྱད་ཞུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའོ། །སྐད་ཅིག་མ་ནི་བཅུ་དྲུག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདེན་པ་རེ་རེ་ཞིང་ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པའི་བཟོད་པ་དང་ཤེས་པས་བསྡུས་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཁྱད་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། ཞེས་བྱ་བ་བསམ་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་དང། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་བརྗོད་པས་ཡུལ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་པས་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་ནས་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་ཤེས་པ་དང་སྤངས་པ་གང་ཡིན་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་ཞེས་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། །མི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་ནི། མི་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་མཉམ་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་དོན་གྱིས་དང༌། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་མི་མཉམ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞལ་དུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་ནི། གཞལ་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚད་མ་ལ་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་དོན་གྱིས་དང༌། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་གཞལ་དུ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གྲངས་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་བཞི་པས་བསྡུས་པ་ནི། གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་གྲངས་
Chinese
進入，以及專門作爲的進入，以及現前作爲的進入的權力，應當知曉是三種知。不可思議與寂靜知，其他又說示名爲不可思議。斷絕世間知，又因諸法無有之性，無論如何此世間與他世間之想亦不生起，如是顯示，般若波羅蜜多即是生起如來，此乃所說。知的體性已說完畢。由於應當宣說差別的體性，以不可思議等差別，具有差別進入真實的行境，以十六剎那，是差別體性的解說。如是說道，具有真實的行境，即是以四聖諦的境。名爲差別進入者，即是從聲聞等中超勝的。名爲以十六剎那者，即是各自以諦，以法與隨後知的忍與知所攝持。如何呢？不可思議的差別，以痛苦的第一剎那所攝持，如來之法不可思議，名爲從思維中真實超脫之義，以及，饒益有情色亦不可思議等，以明顯宣說，以了知境不可思議之義，此乃所說。如是作已，從入流到獨覺之間的知與斷除是何者，將會闡釋爲菩提薩埵的忍。不平等性的差別，以第二剎那所攝持，名爲不平等者，即是從平等中真實超脫之義，以及，饒益有情色亦不平等。此乃所說。不可衡量性的差別，以第三剎那所攝持，名爲不可衡量者，即是從量度中真實超脫之義，以及，饒益有情色亦不可衡量，此乃所說。無數性的差別，以痛苦的第四剎那所攝持，名爲無數者，即是數
English
Entering, as well as entering as a specific action, as well as the power of entering as a manifestation, it should be known that there are three kinds of knowledge. As for inconceivable and peaceful knowledge, it is also taught as something called inconceivable. The knowledge of cessation of the world is also because of the absence of all phenomena, in any way, the perception of this world and the other world does not arise, and as it shows, the Prajnaparamita is the very arising of the Tathagata, which is what is said. The nature of knowledge has been explained. Since the nature of difference should be expressed, with differences such as the inconceivable, having the object of practice of entering into truth, with sixteen moments, it is the explanation of the nature of difference. It is said that having the object of practice of truth is the object of the four noble truths. What is called entering into difference is what is superior to the Shravakas and others. What is called with sixteen moments is that each truth is encompassed by the forbearance and knowledge of Dharma and subsequent knowledge. How is it? The difference of the inconceivable is encompassed by the first moment of suffering, the Dharma of the Tathagata is inconceivable, called the meaning of truly transcending from thought, and, the form of Rabjor is also inconceivable, etc., by clearly stating, by understanding the meaning of the inconceivable realm, this is what is said. Having done so, whatever knowledge and abandonment there is from the stream-enterer to the solitary Buddha will be explained as the forbearance of the Bodhisattva. The difference of inequality is encompassed by the second moment, what is called unequal is the meaning of truly transcending from equality, and, the form of Rabjor is also unequal. This is what is said. The difference of immeasurability is encompassed by the third moment, what is called immeasurable is the meaning of truly transcending from measurement, and, the form of Rabjor is also immeasurable, this is what is said. The difference of innumerability is encompassed by the fourth moment of suffering, what is called innumerable is the number
Tibetan
ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་དོན་གྱིས་དང༌། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་གྲངས་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཆེད་དུ་བྱེད་པར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན་ཐམས་ཅད་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་གྱི་སྒོ་ནས་ཉེ་བར་དགོངས་པ་ ཡིན་པར་བྱ་བའམ། ཆོས་དང་རྗེས་སུ་ཤེས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཐར་ཐུག་པ་ལ་བརྟེན་པ་འདི་དག་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཉམ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་དང་མཉམ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ནི་མཉམ་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བའི་དོན་གྱིས་ན། རབ་འབྱོར་གཟུགས་ཀྱང་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་མི་མཉམ་པ་དང་མཉམ་པའི་བྱ་བས་ཉེ་བར་གནས་པའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཀུན་འབྱུང་གི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོས་བསྡུས་པ་ནི། བློན་པོའི་དཔེས་འཕགས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་ལྡན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ནི་བྱང་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་གནས་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་ལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་ཉེ་བར་གནས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ལས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བར་མི་བྱ། མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པས་བསྡུས་པ་ནི། དེ་ནི་ཕྲ་བ་མཛངས་པ་མཁས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་རིག་པར་བྱ་བ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཕྲ་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛངས་པ་ནི་མ་ནུས་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་ལྟ་བ་དང་ཇི་སྙེད་པ་ཉེ་བར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གང་དག་སྔར་བློ་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྐྱེ་བས་འཐོབ་པའི་ཤེས་རབ་དོན་དེ་དག་གཉི་ག་ལ་འཇུག་པར་ནུས་པ་དང་ལྡན་པ་མཁས་པ་དང་བདེན་པ་མཐོང་བས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་དག་ནི་དོན་དེ་གཉི་ག་ལ་ཞུགས་པའི་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྐད་ཅིག་མ་གསུམ་པས་བསྡུས་པ་ནི་སྟོང་
Chinese
以及通过完全超越行为的意义，以及所说的“拉觉（梵文：Subhūti，善现）的色身也是无数的”等等。如来之法，所谓不平等与平等，因为专门制造不平等与平等本身的差别，所以一切都要从因的差别方面去理解吗？或者，所说的“凭借法和随后的知识，这些达到了差别的极致，将变得与不平等的佛陀们平等”，是因为从平等中完全超越的意义上来说，拉觉（梵文：Subhūti，善现）的色身也是不平等和平等的。因此，般若波罗蜜多通过不平等和平等的行为接近如来，这就是所说的。以摄集一切圣者的差别，由生起的第一个刹那所摄集的是：以大臣的比喻，一切圣法都与般若波罗蜜多完全相应，这接近于大菩提等等。为什么呢？因为据说一切法都是没有完全执取和没有明显执着的。正如所说：“对于色没有完全执取，并且没有明显执着地安住，直到对于一切相智和如来本身，也不应该完全执取，不应该明显执着”，这是佛陀领悟到的不共的道理。以人的差别来认识的，由第二个刹那所摄集的差别是：所说的“那是通过微细、聪慧、精通、辨别来认识的”。其中，微细是因为进入真如的意义。聪慧是因为进入不能的意义，即接近如其所有和尽其所有的。这些也有两种：那些先前已经完全成熟智慧的，普通人通过出生获得的智慧，能够进入那两个意义，并且具有精通和见到真谛的辨别，因为他们具有进入那两个意义的知识。由不共本身的差别，由第三个刹那所摄集的是空
English
And through the meaning of completely transcending actions, and what is said, "Subhūti's form is also countless," and so on. The Tathāgata's dharmas, so-called unequal and equal, because they specifically create the difference between unequal and equal themselves, should everything be understood from the aspect of the difference of causes? Or, what is said, "By relying on the Dharma and subsequent knowledge, these reach the ultimate of difference and will become equal to the unequal Buddhas," is because, in terms of the meaning of completely transcending from equality, Subhūti's form is also unequal and equal. Therefore, the Prajñāpāramitā approaches the Tathāgata through the actions of unequal and equal, which is what is said. The difference that gathers all noble beings, gathered by the first moment of arising, is: By the analogy of a minister, all noble dharmas are completely in accordance with the Prajñāpāramitā, and this is close to the great Bodhi and so on. Why is that? Because it is said that all dharmas are without complete grasping and without manifest clinging. As it is said: "There is no complete grasping for form, and abiding without manifest clinging, until for all-knowingness and the Tathāgata themselves, one should not completely grasp, one should not manifestly cling," this is the uncommon reason realized by the Buddha. What is recognized by the difference of persons, the difference gathered by the second moment is: What is said, "That is to be recognized through the subtle, intelligent, skilled, and discriminating." Among them, subtle is because it enters the meaning of Suchness. Intelligent is because it enters the meaning of inability, that is, approaching as it is and as many as there are. These are also of two kinds: those who have previously fully matured their wisdom, the wisdom obtained by ordinary people through birth, are able to enter those two meanings, and have the discrimination of being skilled and seeing the truth, because they have the knowledge of entering those two meanings. The difference by the uncommonness itself, gathered by the third moment, is emptiness.