Tibetan
ད་ངེས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་མཁྱེན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ལ་སེམས་ཅན་དང་དེར་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་ཡིན་ན། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་དུ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་ཅེས་བྱ་ པའི་འཐད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་བསྡུས་པ་ཤེས་པ་དང་དེ་དག་ཉིད་གཡེངས་པ་ཤེས་པ་ནི་གང་ལ་རེ་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མ་དམིགས་པ་དེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་བསྡུས་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་ནི་ཡང་དེ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། སྤོང་བ་རྣམས་ཀྱི་མི་ཟད་པའི་རྣམ་པ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་དང༌། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་སོགས་པ་ཤེས་པ་ནི། སེམས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་སེམས་ནི་དམིགས་སུ་མེད་ཅིང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་དམིགས་སུ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བས་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་རྒྱ་ཆེན་པོ་ཤེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པས་རྒྱ་ཆེར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ཤེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཆེན་པོར་གྱུར་པའོ་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་གང་གསུངས་པའོ། །སེམས་ཚད་མེད་པ་ཤེས་པ་ནི། སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་རྟེན་མེད་ཅིང་ཚད་མེད་པས་ཏེ། གང་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བསྟན་དུ་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་བལྟར་མེད་པ་ཤེས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྤྱན་ལྔ་ལ་སེམས་དེ་དག་སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ ཤེས་པ་ནི་སེམས་འཕྲོ་བ་དང་འདུ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པས་སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཉིད་དུ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། བདག་གང་དང་འཇིག་རྟེན་རྟག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་བདེན་གྱི་གཞན་ནི་གཏི་མུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྲོག་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ལུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ཡུལ་ལ་སེམས་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཡོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །བཙུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པའི་སྒོ་ནས་སེམས་ཡུལ་གཞན་དུ་མི་འཇུག་པ་ནི། བདག་དང་འཇིག་རྟེན་མི་རྟེན་ཅེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྲོག་ཀྱང་གཞན་ལ་ལུས་ཀྱང་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ཡང་དེ་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་མཁྱེན་པས་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་པ་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པའོ། །ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་དེ་གཞན་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་ཞིང་འདོགས་པ་ཤེས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་དེ་ལྟར་ན་སེམས་འཕྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ཇི་ལྟར་ལམ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཤེས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བསྐྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སྟོང་ཉིད་མཚན་མ་མེད་བཅས་དང༌། །སྨོན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པ་དང༌། །སྐྱེ་མེད་འགག་པ་མེད་སོགས་དང༌། །ཆོས་ཉིད་རྣམ་པར་འཁྲུག་མེད་དང༌། །འདུ་མི་བྱེད་དང་རྣམ་མི་རྟོག །རབ་དབྱེ་མཚན་ཉིད་མེད་ཉིད་ལ། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བཞེད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ དང། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་ཤེས་པ་ནི། དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འགག་པ་མེད་པ
Chinese
因此，确实是宣说者所说的，世界是空性的。了解众生的心之行为，即是了解一切众生的行为，这依赖于般若波罗蜜多。因为，对于众生以及施设于彼之因，如蕴等，乃至一切种智之间，以无所缘之故，世界是空性的。那为什么呢？因为，对于彼，暂且般若波罗蜜多本身也是无所缘的，何况能见到一切种智呢？以这样的道理所宣说的。了解众生之摄持，以及了解彼等之散乱，即对于何者，暂且不缘诸法之法性，由此如实了知一切众生之心之摄持与开展，是这样宣说的。心的不尽之相，又是对于彼等之离贪、止息与舍弃等之不尽之相，如实了知，是这样宣说的。了解心与具贪等，以及了解心离贪等，即凡是心具贪者，那不是心的如实之性。那为什么呢？善现！如实转变之心是无所缘的，并且心所生之法也是无所缘的，因此，对于具贪等之心，如实了知，是这样宣说的。了解心广大，即以心之自性无所缘故，不作广大，因此，如实了知心之广大，是这样宣说的。了解心已成大，即如是，对于心已成大，如实了知，是这样宣说的。了解心无量，即心之相续是无所依且无量的，因为，将要安住于何者，对于彼等，彼等之所依是不存在的，如前一样，是这样宣说的。了解心不可见，即以自性空性之故，是无相的，
English
Therefore, it is indeed the speaker who said that the world is emptiness. Knowing the behavior of the minds of sentient beings, that is, knowing the behavior of all sentient beings, depends on the Perfection of Wisdom. Because, for sentient beings and the cause imputed to them, such as the aggregates, etc., up to the All-Knowingness, the world is emptiness because of the absence of an object of focus. Why is that? Because, for that, even the Perfection of Wisdom itself is without an object of focus, let alone seeing the All-Knowingness? It is declared with such reasoning. Knowing the gathering of sentient beings, and knowing the distraction of those very beings, that is, for whomever, for the time being, the suchness of phenomena is not focused upon, thereby truly knowing the gathering and unfolding of the minds of all sentient beings, is what is declared. The inexhaustible aspect of the mind, again, is truly knowing the inexhaustible aspect of their detachment from desire, cessation, and abandonment, etc., is what is declared. Knowing the mind with attachment, etc., and knowing the mind without attachment, etc., that is, whatever mind is with attachment, that is not the true nature of the mind. Why is that? Subhuti! The mind that has truly transformed is without an object of focus, and the phenomena arising from the mind are also without an object of focus, therefore, truly knowing the mind with attachment, etc., is what is declared. Knowing the mind is vast, that is, because the nature of the mind is without an object of focus, it does not make it vast, therefore, truly knowing the vastness of the mind, is what is declared. Knowing the mind has become great, that is, likewise, truly knowing that the mind has become great, is what is declared. Knowing the mind is immeasurable, that is, the continuum of the mind is without support and immeasurable, because, for those who are going to abide in it, their support does not exist, as before, is what is declared. Knowing the mind is invisible, that is, because of the emptiness of its own nature, it is without characteristics,
Chinese
以及其他所说的一切。了知心不可见，如来五眼亦不见彼等之心，如前所说。了知心之动摇等，即心之散乱与集中等，依赖五蕴而生起，如前所说。其中，以成立之门而言动摇等，即“我为何者，世间常”等，彼即真实，余者皆为愚痴。从此处开始，直至“生命为何，此乃身体”等，此乃依赖于识，如是所说。凡心入于自境，即称为动摇。以遮止之门而言，止息等，即心不入于他境，从“我与世间不常”等开始，直至“生命为他，身体亦为他”，此乃依赖于识，如是所说。如实之识，亦如实知五蕴，即如实了知动摇等，如是所说。圆满正等觉之如实证悟，向他人如实宣说与开示，即善现，如是心之散乱等之如实为何，从此处开始，直至一切法皆以如实，依此般若波罗蜜多，如来现证菩提后宣说，如是所说。现在，以道智之十六种智慧生起如来之所为，即空性、无相、无愿，以及无生、无灭等，法性无有错乱，不作意与无分别，分别无自性，于道智之时，如是之相而立宗。如是说。其中，了知空性、无相与无愿，即于空性等之相中所说。了知无生与无灭。
English
and everything else that was said. Knowing that the mind is invisible, the five eyes of the Tathagata do not see those minds, as previously stated. Knowing the movement of the mind, such as the scattering and concentration of the mind, arises dependent on the five aggregates, as previously stated. Among them, in terms of establishing movement, etc., that is, "What am I, the world is permanent," etc., that is the truth, and the rest are foolish. Starting from here, up to "What is life, this is the body," etc., this is dependent on consciousness, as said. Whatever the mind enters into its own object is called movement. In terms of the gate of cessation, such as cessation, that is, the mind does not enter into other objects, starting from "I and the world are not permanent," etc., up to "Life is other, and the body is also other," this is dependent on consciousness, as said. The knowledge of suchness also knows the five aggregates as they are, that is, knowing the movement, etc., as they are, as said. The perfect enlightenment of the perfectly enlightened Buddha, truly declares and reveals to others, that is, Subhuti, what is the suchness of the scattering of the mind, etc., starting from here, up to all dharmas are suchness, relying on this Prajna Paramita, the Tathagata manifests enlightenment and then speaks, as said. Now, with the sixteen wisdoms of the wisdom of the path arising as the actions of the Tathagata, that is, emptiness, signlessness, wishlessness, and no birth, no cessation, etc., the nature of reality is without confusion, non-intentional and non-discriminating, distinguishing no self-nature, at the time of the wisdom of the path, such a characteristic is established. Thus it is said. Among them, knowing emptiness, signlessness, and wishlessness, that is, what is said in the characteristics of emptiness, etc. Knowing no birth and no cessation.