English
The ninth ground is great, the great and so on are defilements, the antidote is small and small, and the path of and so on is pure. Thus it is said. Among them, the aspect of the small and small path is: Subhuti, also, whatever is the purity of the perfection of wisdom, that is the purity of form. Whatever is the purity of form, thus it is said, up to the purity of all knowledge. Likewise, whatever is the purity of the perfection of meditation, thus it is said and so on. The small and medium is: Subhuti, whatever is the purity of inner emptiness, that is, the purity of form, thus it is said and so on. The small and great is: Subhuti, also, whatever is the purity of the conditioned, that is the purity of the unconditioned. Whatever is the purity of the unconditioned, that is, the purity of the past, thus it is said and so on. The medium and small is: Blessed One, this purity is profound. Shariputra, because of the purity of form, the purity is profound, thus it is said and so on. The medium and medium is: Blessed One, the purity is manifest. Shariputra, because of the purity. The purity is manifest, thus it is said and so on. The medium and great is: Blessed One, the purity is without continuity. Shariputra, the form without change and without continuity is purity, thus it is said and so on. The great and small is: Blessed One, the purity is, without pervasive affliction. Shariputra, because of the extreme absence of pervasive affliction. Form and feeling, etc., are said. The great and medium is: Blessed One, the purity is, without attainment and realization. Shariputra, because of the extreme absence of attainment and realization, thus it is said, form and feeling, etc., are said. The aspect of the path, the great and great is: Blessed One, the
Tibetan
པར་དག་པ་ནི། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཁམས་གསུམ་པའི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འདོད་པ་དང༌། གཟུགས་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་སུ་སྐྱེ་བ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་ཁམས་གསུམ་པོའི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་མི་སྐྱེའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇལ་བྱེད་དང་གཞལ་བྱ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་འཚལ་བ་མ་མཆིས་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་རྣམས་ བེམས་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཟུགས་དང་ཚོར་བ་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀླན་ཀ་སྤངས་པ་ཡིས། །ལམ་ནི་འཇལ་དང་གཞལ་བྱ་དག །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་གྱི། །གཉེན་པོ་ཉིད་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གལ་ཏེ་གཉིས་སུ་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་གཉེན་པོ་ནི་ཆུང་ངུའི་ཆུང་ངུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སྨན་པར་ཡང་མི་བགྱིད་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གནས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཚོགས་ལ་འབད་པས་ཅི་ཞིག་བསྐྱེད་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཆོས་འགའ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་མི་བགྱིད་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཤཱ་རིའི་བུ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐོབ་པའམ་རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཡང་མེད་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་གཉིས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཐོབ་པ་མ་མཆིས་མངོན་པར་རྟོགས་པ་མ་མཆིས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཉེ་བར་གཟུང་ནས། རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་སྐབས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ནས། མོག་མོག་པོར་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དང༌། །སློབ་མ་བསེ་རུའི་ལམ་
Chinese
所谓清净，即是无显现。舍利子，因为是极度无显现的缘故。所说的色和受等就是这个意思。从三界对治的角度，以修道的方式来说，世尊，清净不是在欲界、色界、无色界中产生。舍利子，因为三界的自性不可得，所以清净不产生。这是所说的意思。从能测和所测平等性的角度来说，世尊，清净是不可寻求的。舍利子，诸法 本身就是无情之物。色和受是不可知的等等。这是为什么呢？因为诸法自性是空性的缘故。这是所说的意思。因此，通过消除争论，道路是能测和所测的清净。三界的平等性，被认为是其对治。这是说，如果二取分别导致与大相违，如大之大等，而对治则变成小之小等，难道不是这样吗？般若波罗蜜多甚至对一切种智也没有帮助。舍利子，因为法界是安住的。这是所说的意思。那么，努力积聚资粮能产生什么呢？世尊，般若波罗蜜多的清净不会执持任何法。舍利子，因为法界是不可执持的。这是所说的意思。难道会没有任何获得或证悟吗？世尊，在二种清净中，没有获得，没有证悟。因为没有一切烦恼和清净。以接近了解道路的方式，善现菩萨的般若波罗蜜多能够完整地显示所有情况。这样做之后，变得愚钝等等，以及声闻缘觉道
English
So-called purity is non-manifestation. Shariputra, because it is extremely non-manifest. What is said about form and feeling, etc., is what it means. From the perspective of counteracting the three realms, in terms of the path of cultivation, World Honored One, purity is not born in the desire realm, the form realm, or the formless realm. Shariputra, because the nature of the three realms is unattainable, purity does not arise. This is what is said. From the perspective of the equality of the measurer and the measured, World Honored One, purity is not to be sought. Shariputra, all phenomena are themselves inanimate objects. Form and feeling are unknowable, etc. Why is that? Because the nature of all phenomena is emptiness. This is what is said. Therefore, by eliminating disputes, the path is the purity of the measurer and the measured. The equality of the three realms is considered its antidote. This is to say, if dualistic conceptualization leads to great opposition, such as the great of the great, etc., and the antidote becomes the small of the small, etc., isn't that so? The Prajnaparamita does not even help with omniscience. Shariputra, because the realm of phenomena is abiding. This is what is said. Then, what can be produced by striving to accumulate merit? World Honored One, the purity of the Prajnaparamita does not hold any dharma. Shariputra, because the realm of phenomena is ungraspable. This is what is said. Will there be no attainment or realization at all? World Honored One, in the two purities, there is no attainment, no realization. Because there is no complete defilement and purification. By closely grasping the way of knowing the path, the Prajnaparamita of Subhuti Bodhisattva can fully reveal all situations. After doing so, becoming dull, etc., and the path of the Shravaka Pratyekabuddha
Tibetan
དག་དང༌། །འདི་དང་གཞན་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས། །ཕན་ཡོན་ཆེ་བ་མཐོང་བའི་ལམ། །བྱེད་པ་དང་ནི་མོས་པ་དང༌། །བསྟོད་དང་བཀུར་དང་བསྔགས་པ་དང༌། བསྔོ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བླ་མེད་དག །སྒྲུབ་དང་ཤིན་ཏུ་དག་པ་ཞེས། །བྱ་བ་འདི་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ དཔའ་མཁས་རྣམས་ཀྱི། །ལམ་ཤེས་ཉིད་ནི་དེ་འདྲར་བཤད། །ཅེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་འདིར་འདས་ཟིན་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་རྣམས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བདེན་པ་བཞིའི་དམིགས་པ་ལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་ཏུ་རྣམ་པར་བཞག་པར། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཅག་གིས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་གདམས་པར་བགྱིའོ། །རྗེས་སུ་བསྟན་པར་བགྱིའོ། །ལེན་དུ་གཞུག་པར་བགྱིའོ། །ཡང་དག་པར་བསྟན་པར་བགྱིའོ། །གཟེངས་བསྟོད་པར་བགྱིའོ། །ཡང་དག་པར་དགའ་བར་བགྱིའོ། །ངེས་པར་གཞུག་པར་བགྱིའོ། །རབ་ཏུ་གནས་པར་བགྱིའོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དང་པོ་འདི་ལྟར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཉེ་བར་སྟོན་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བག་མེད་པ་རྣམས་ཆོས་འདི་ལ་མོས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྨོངས་པ་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་དང༌། བརྩོན་པ་ཞན་པ་རྣམས་སྤྲོ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ཞན་པ་རྣམས་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་བྱེད་པ་དང༌། ལམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བ་དང༌། དེ་ཉིད་དུ་ངེས་པར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཚིག་བརྒྱད་རིམ་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་དག་གི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པར་རྣམ་པར་བཞག་པར། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་ཟབ་པ། འདི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། འདི་ལྟར་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ། འདི་ལྟར་ཕྲ་བ། འདི་ལྟར་ཞིབ་པ། འདི་ལྟར་བལྟ་དཀའ་བ། འདི་ལྟར་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ། འདི་ལྟར་གྱ་ནོམ་པ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་པ། འདི་ལྟར་མཁས་ཤིང་མཛངས་པས་རིག་པར་བྱ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལེན་པར་བྱེད་པ་སུ་དག་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་གང་བརྗོད་པ་དེ་ལ་སྒྲོ་སྐུར་ལས་གྲོལ་བ་ཉིད་དང༌། སེམས་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོག་གེ་ལས་འདས་ པ་ཉིད་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་ངོ་བོ་ཕྲ་བ་ཉིད་དང༌། རིགས་ནས་བརྩམས་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ལམ་བར་ཆད་མེད་པ་དང༌། བལྟ་བར་བྱ་བ་
Chinese
清净等。以此及彼之功德，见大利益之道，行持与信乐，赞颂与恭敬与称赞，回向与随喜，作意无上胜。成办与极清净，此乃修持道，菩提萨埵贤士之，道智即如是说。如是所说，应视作此处已逝之关联。名相之词之解释为，就声闻道而言，于四谛之所缘境上作十六种行相安立。世尊，我等亦当为菩萨众宣说六波罗蜜多，随顺开示，令其受持，如实开示，赞叹，如实欢喜，令其安住，善安住。如是所说，初当如是行持。谓示接近，复于彼反复串习，令放逸者信乐此法，令愚昧者觉悟，令精进薄弱者欢喜，令怯懦者如实喜悦，于道上决定结合，就令其于彼决定之角度而言，当次第了知八句词。就自佛而言，于彼等未舍弃执着之分别念而作安立。尊者善现，如是甚深，如是不应观察，如是不应为寻思之行境，如是微细，如是精微，如是难见，如是难随觉，如是殊妙，如是圣者有能力，如是智者贤者所应了知之般若波罗蜜多，此等何人将受持耶？如是所说，谓从增益解脱，及非心与分别之境，及由瑜伽之法所决定，即是超越寻思，及自性之体性微细，及从种姓起至获得法身之间道路无有间断，及应观
English
Purity, etc. Through the merits of this and others, the path of seeing great benefit, to practice and to have faith, to praise and to respect and to extol, to dedicate and to rejoice, to attend to the unsurpassed. Accomplishing and utterly purifying, this is the path of meditation, of the wise Bodhisattvas, the knowledge of the path is explained as such. What was said thus, should be regarded as a past connection here. The explanation of the words of the categories is, in terms of the path of the Hearers, sixteen aspects are established on the object of the four truths. O Blessed One, we also should instruct the Bodhisattvas in the six perfections, to teach accordingly, to cause them to take them up, to teach them correctly, to praise them, to rejoice them correctly, to cause them to abide, to cause them to abide well. What was said thus, should be done like this at first. Namely, to show closeness, and to repeatedly familiarize with that, to cause the negligent to have faith in this Dharma, to cause the ignorant to awaken, to cause the weak in diligence to rejoice, to cause the timid to truly delight, to definitely combine on the path, in terms of causing them to be definite in that, the eight sentences should be understood in order. In terms of the Self-Buddha, it is established without abandoning the conceptual thoughts of their grasping. Venerable Subhuti, thus profound, thus not to be examined, thus not to be the domain of thought, thus subtle, thus refined, thus difficult to see, thus difficult to realize, thus excellent, thus the noble ones have power, thus the Prajnaparamita which should be known by the wise and intelligent, who will take these up? What was said thus, namely, liberation from superimposition, and not being the object of mind and discrimination, and being determined by the Dharma of Yoga, that is, transcending thought, and the subtle nature of the essence, and the uninterrupted path from the lineage to the attainment of the Dharmakaya, and should be viewed.