Tibetan
འདོར་བ་དང༌། །ཡིད་ལ་བྱེད་དང་ཁམས་རྣམས་ནི། །གསུམ་པོ་དག་དང་ཉེ་འབྲེལ་དང༌། །གནས་དང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་བརྟགས་པ་དང༌། །ཆགས་པ་དང་ནི་གཉེན་པོ་དང༌། །ཇི་ལྟར་འདོད་བཞིན་འགྲོ་ཉམས་ལ། །འཛིན་པ་དང་པོར་ཤེས་པར་བྱ། །ཆེད་བཞིན་ངེས་པར་མི་འབྱུང་དང༌། །ལམ་ལ་ལམ་མིན་ངེས་འཛིན་དང༌། །འགག་དང་བཅས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། །དངོས་ པོ་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །གནས་དང་རིགས་ནི་འཛིན་པ་དང༌། །དོན་དུ་གཉེར་དང་རྒྱུ་མེད་དང༌། །ཕྱིར་རྒལ་བ་ནི་དམིགས་པ་ལ། །འཛིན་པའི་རྣམ་རྟོག་གཞན་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ལ་གཞན་སྟོན་པ་དང༌། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ཡོངས་གཏོད་དང༌། །དེ་ཐོབ་པར་ཆད་མེད་པའི་རྒྱུ། །བསོད་ནམས་མང་པོའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དྲི་མ་ཟད་དང་མི་སྐྱེ་བའི། །ཡེ་ཤེས་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཟད་མེད་སྐྱེ་མེད་ཕྱིར་དེ་དག །གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །འགོག་པ་མེད་པའི་རང་བཞིན་ལ། །མཐོང་ཞེས་བྱ་བའི་ལམ་གྱིས་ནི། །རྣམ་པར་རྟོག་རིགས་ཅི་ཞིག་ཟད། །སྐྱེ་མེད་རྣམ་པ་ཅི་ཞིག་འཐོབ། །གཞན་གྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་ལ། །ཤེས་བྱ་ལ་ཡང་སྟོན་པ་ཡི། །སྒྲིབ་པ་ཟད་པར་བརྗོད་པ་གང༌། །དེ་ལ་ཁོ་བོས་མཚར་དུ་བརྩིས། །འདི་ལས་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་ན་རྣམ་པར་གྲོལ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་རེ་རེར་ནི། །དེ་དག་ཕན་ཚུན་བསྡུས་པ་གང༌། །སྐད་ཅིག་གཅིག་པའི་བཟོད་པ་ཡིས། །བསྡུས་པ་དེ་འདིར་མཐོང་བའི་ལམ། །དེ་ནས་སེང་གེ་རྣམ་བསྒྱིངས་པའི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ལུགས་མཐུན་དང༌། །ལུགས་མི་མཐུན་ལ་རྟོག་པར་བྱེད། །འགོག་དང་བཅས་པའི་སྙོམས་འཇུག་དགུར། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སོང་འོངས་ནས། །འདོད་པར་གཏོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས། །མཉམ་གཞག་མིན་པའི་མཚམས་བཟུང་སྟེ། །ཐོད་རྒལ་དུ་ནི་སྙོམས་འཇུག་པ། །གཅིག་དང་གཉིས་གསུམ་བཞི་དང་ལྔ། །དྲུག་དང་བདུན་དང་བརྒྱད་རྒལ་ནས། །འགོག་པའི་བར་དུ་མི་འདྲར་འགྲོ། །མདོར་བསྡུས་རྒྱས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི། །བསྟང་བས་ཡོངས་སུ་མ་བཟུང་དང༌། །དུས་གསུམ་ཡོན་ཏན་མེད་པ་དང༌། །ལེགས་པའི་ལམ་ནི་རྣམ་གསུམ་ལ། །བཟུང་བའི་རྣམ་རྟོག་འདི་གཅིག་སྟེ། །སྒྱོར་བའི་རྣམ་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན། །གཉིས་པ་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །འཇུག་པའི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་བཞེད་དེ། །སེམས་ མི་སྐྱེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །སྙིང་པོ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་དང༌། །ཐེག་པ་དམན་པ་ཡིད་བྱེད་དང༌། །རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཡིད་མི་བྱེད། །སྒོམ་དང་སྒོམ་པ་མེད་པ་དང༌། །དེ་དག་ལས་ནི་བཟློག་ཉིད་དང༌། །ཇི་བཞིན་དོན་མིན་རྣམ་རྟོག་པ། །སྒོམ་པའི་ལམ་ལ་ཤེས་པར་བྱ། །སེམས་ཅན་བཏགས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། །ཆོས་བཏགས་པ་དང་སྟོང་མིན་ཉིད། །ཆགས་དང་རབ་འབྱེད་བདག་ཉིད་དང༌། །དངོས་པོར་བྱེད་དང་ཐེག་གསུམ་དང༌། །ཡོན་ནི་དག་པ་མ་ཡིན་དང༌། །སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་འཁྲུག་པ་ལ། །འཛིན་པར་བྱེད་པ་དང་པོར་ཏེ། །ཤེས་པར་བྱ་བ་བསྒྲགས་པ་ཡིན། །སེམས་ཅན་བཏགས་དང་དེའི་རྒྱུ་ཡི། །ཡུལ་ཅན་དེ་ཡིས་རྣམ་འཇོམས་པས། །སྒོམ་པའི་ལམ་དང་འབྲེལ་པ་ཡི། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཞན་རྣམ་པ་དགུ། །བདག་ཉིད་ཇི་བཞིན་ཀུན་མཁྱེན་ནི། །གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་གསུམ་དང༌། །ཞི་ལམ་དེ་བཞིན་ཉིད་སོགས་དང༌། །མཚུངས་པར་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །མི་མཉམ་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་དང༌། །ཉོན་མོངས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་དང་ཀུན་རྨོངས་ལ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐ་མར་བཞེད། །ཡམས་ནད་འདི་རྣམས་ཟད་ནས་ནི། །ཡུན་རིང་ལོན་ནས་དབུགས་ཕྱིན་ལྟར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་འགྲོ་བ་ཡི། །བདེ་སྒྲུབ་ཡོན་ཏན་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །རྒྱ་མཚོ་ཆེ་ལ་ཆུ་བོ་བཞིན། །འབྲས་བུ་མཆོག་གིས་སྦ་བ་ཡིས། །སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དེ་ལ་ནི། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་རྟེན་པར་བྱེད། །སྟོང་གསུམ་སྐྱེ་བོ་ཉན་ཐོས་དང༌། །བསེ་རུའི་རྟོགས་པ་ཕུན་ཚོགས་དང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་ལ། །བཀོད་པའི་དགེ་བ་དཔེར་མཛད་ནས། །བསོད་ནམས་མང་པོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་བར་མེད་དེ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད། །འདི་ཡི་དམིགས་པ་དངོས་མེད་དེ། །བདག་པོ་དྲན་པ་ཡིན་པར་བཞེད། །རྣམ་པ་ཞི་ཉིད་འདི་ལ་ནི། །རབ་ཏུ་སྨྲ་རྣམས་བརྒྱུད་པར་རྒོལ། །དམིགས་པ་འཐད་དང་དེ་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་བཟུང་བ་ དང༌། །རྣམ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དང༌། །དམ་པའི་དོན་དང་ཀུན་རྫོབ་དང༌། །སྦྱོར་དང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་པོ་དང༌། །ཐབས་བཅས་ཐུབ་པའི་རྟོགས་པ་དང༌། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ལམ་བཅས་དང༌། །གཉེན་པོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དག་དང༌། །མཚན་ཉིད་དང་ནི་སྒོམ་པ་ལ། །སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལོག་རྟོག་པ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཉིད་རྟེན་ཅན། །རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་དག་ཏུ་བཞེད། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་གྱི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། སྐབས་ལྔ་པའོ།། །། སྐབས་དྲུག་པ། སྦྱིན་པ་ཤེས་རབ་བ
Chinese
抛弃和，作意以及诸蕴等，这三者以及近取和，处所和现行耽著和，对法之事物进行考察和，贪著以及对治和，随其所欲而行之过患上，首先应知为执著。特意必定不生起和，于道非道作决定执著和，有灭之生和，有 事物具备和不具备和，处所和种姓是执著和，追求意义和无因和，于向外退转之所缘上，执著之分别念是另外的。于菩提向他人宣说和，彼之因是完全交付和，获得彼之无间断之因，是众多福德之体性。无垢和不生之，智慧菩提如是说。无尽不生故，彼等当，如次第般了知。于无有止息之自性上，以名为见之道，分别念之种类有何灭尽？不生之相有何获得？其他之诸法亦有，于所知亦宣说之，说为遮障灭尽者，于彼我甚觉稀奇。此中无有任何应排除，无有丝毫应安立，于真实如是见真实，如是见则得解脱。布施等一一，彼等相互摄集者，以一刹那之忍，摄集者此即见道。其后如雄狮之威严，入于等持，于缘起顺行和，于逆行作思择。有灭之等至九，以二种方式来往，属于欲界之识，于非等持之界限执持，于超越中入等持，一和二三四和五，六和七和八超越后，至灭尽之间以不同方式行。简略与广和佛陀之，教示所未摄持和，三时无有功德和，善妙道之三种上，执持之分别念此一者，是转变之相之行境。第二心和心生诸，是入之境，如是认为，心 不生和菩提之，心要不作意和，于下劣乘作意
English
Abandoning and, attention and the aggregates, these three, as well as close attachment and, place and manifest clinging and, examining the objects of dharma and, attachment and antidote, on the faults of acting as one desires, one should first know as clinging. Intentionally, definitely not arising and, determining what is not the path as the path and, birth with cessation and, having things possessed and not possessed and, place and lineage are clinging and, pursuing meaning and without cause and, on the object of turning outward, the conceptual thought of clinging is different. To show others the way to enlightenment and, its cause is complete dedication and, the uninterrupted cause for obtaining it, is the nature of many merits. Stainless and unborn, wisdom is called enlightenment. Because it is endless and unborn, these should be understood in order. On the nature of non-cessation, with the path called seeing, what kind of conceptual thoughts are exhausted? What kind of unborn aspect is attained? Other things also exist, and it is also taught to the knowable, whoever says that obscurations are exhausted, I find that very strange. There is nothing to be removed from this, there is nothing to be established, seeing reality as it is, seeing it as it is, one is liberated. Giving and so on, each of them, those who gather each other, with a moment of patience, those who gather are the path of seeing here. Then, like the majesty of a lion, entering into samadhi, contemplating the arising of dependent origination in accordance with the law and in opposition to the law. The nine samadhis with cessation, coming and going in two ways, the consciousness belonging to the desire realm, holding the boundary of non-samadhi, entering samadhi in transcendence, one and two, three, four and five, after surpassing six and seven and eight, it goes differently until cessation. Briefly, extensively, and by the Buddha's teachings, not completely grasped and, without merit in the three times and, on the three excellent paths, the conceptual thought of clinging, this one, is the object of the aspect of transformation. The second, mind and mental events, are considered to be the object of entry, mind unborn and of enlightenment, not attending to the essence and, attending to the inferior vehicle.
Chinese
舍弃以及，圆满菩提不作意，无有禅定与修习，以及从彼等之违逆，如实非义之分别，于修道当知晓。有情假立之行境，法假立与非空性，贪著与善分别自性，于事物作与三乘，功德非是清净，以及行持种种杂染，执持为最初，当知是为宣说。有情假立及其因，有境由彼能摧毁，与修道相关联之，其他相违品类九种。自性如实一切智，三之障碍三种及，寂静道如是真如等，相似具有与不具，不平等痛苦等及，烦恼诸法之自性，二无与普皆迷，分别作意为最后。此等疫病尽灭已，如久远后气息出，于一切品类而行之，成办安乐功德圆满诸，如大海洋与河流，以殊胜果实而隐藏，于彼大心雄猛者，于一切品类而依止。三千有情声闻众，以及麟角喻之圆满悟，菩萨无过失之，以庄严善根为譬喻，以众多福德力，无间于成佛，无有间断之等持，彼即一切种智性。此之所缘非实有，彼之体性立为忆念。此寂静性之品类，善说者等起诤论。所缘合理及其，自性体性执持者，以及一切种智之智慧，胜义谛与世俗谛，结合与三宝，具方便能仁之证悟，颠倒乃具道，对治相违诸品类，体性与修习上，宣说者等作邪思，一切种智乃有境，立为十六种品类。 《般若波罗蜜多教授论现观庄严论》之词句章节中，第五品。 完！ 第六品。 布施智慧。
English
Abandonment and, Perfect Bodhi not intending, Without meditation and practice, And from those the opposite, Conceptualizing what is not truly meaningful, One should know on the path of meditation. The realm of beings imputed, Dharma imputed and non-emptiness, The nature of attachment and good discrimination, Doing things and the three vehicles, Merit that is not pure, And conduct that is completely confused, Holding on to it as the first, It is declared to be known. Beings imputed and their cause, The object-possessor destroys them, Related to the path of meditation, Nine other opposing categories. The nature of reality, the all-knowing, The three obscurations, three kinds, and, The peaceful path, suchness, etc., Similarly possessing and not possessing, Unequal suffering, etc., and, The nature of all afflictions, Non-duality and universal bewilderment, Conceptualization is considered the last. When these epidemic diseases are exhausted, Like breathing out after a long time, All kinds of going, Accomplishing happiness, all perfect qualities, Like rivers to a great ocean, Hidden by the supreme fruit, For that great hero of mind, In every way, rely on. The three thousand beings, the Shravakas, And the perfect realization of the Pratyekabuddhas, For the faultless Bodhisattva, Taking the example of the virtue of arrangement, By the power of much merit, Without interruption to Buddhahood, The Samadhi without interruption, That is the nature of all-knowing. The object of this is not real, The nature of it is established as mindfulness. For this peaceful nature, Those who speak well argue in succession. The object is reasonable and its, The nature of its essence is held, And the wisdom of all-knowing, The ultimate truth and the conventional, Union and the Three Jewels, The realization of the Sage with skillful means, Inversion is with the path, Antidotes, opposing categories, On the characteristics and meditation, Those who speak make wrong thoughts, The all-knowing is object-possessing, Established as sixteen kinds. From the verses of the Ornament of Clear Realization, a treatise on the instructions of the Perfection of Wisdom, the fifth chapter. Complete! Sixth chapter. Giving wisdom.