Tibetan
ཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་སྤྲོས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ། སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགག་པས་སྟོང་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དབྱིབས་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལྟར་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གཟུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་སྟོང་པ་སྟེ་བཤིག་པས་སྟོང་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་བར་དུ་བཤིག་པས་སྟོང་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་འཇུག་གོ །ཡང་དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བ་ནི་ཡང་དག་པ་མཐོང་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དག་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་དང་འདྲ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང༌། འཕགས་པ་དང་འཕགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཐ་སྙད་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་ཀླན་ཀ་འདི་ནི་སྙིང་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི། །རིགས་པའི་ལམ་གྱི་རྗེས་འབྲང་བར། །གཞན་དག་འདོད་པ་སེལ་བར་བྱེད། །དེ་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ངན་གནས་མེད། །ཡོད་དང་མེད་པ་གང་ཡང་རུང༌། །ཁས་མི་ལེན་པ་གང་ཡིན་པ། །སུས་ཀྱང་ཀླན་ཀ་བྱ་མི་ནུས། །བྱིས་པའི་གནས་སྐབས་ནས་བཟུང་སྟེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བར་དུ་སྣང་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་གང་མ་བརྟགས་ན་ཉམས་དགའ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཁོ་བོས་བཀག་པ་མེད་དེ། སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་མེད་པར་སྨྲ་བ་འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལོག་པར་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཕྱིར་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ན། །དངོས་པོ་གང་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་གསུངས། །དངོས་པོ་རྣམས་ནི་རྣམ་དཔྱད་ན། །དེ་དང་དེ་ལ་གཅིག་ཉིད་མེད། །གང་ལ་གཅིག་ཉིད་ཡོད་མིན་པ། །དེ་ལ་དུ་མ་ཉིད་ཀྱང་མེད། །ཡང་དག་པར་གྲུབ་པའི་དངོས་པོ་གང་ཡང་མེད་དེ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཅིག་དང་དུ་མ་མ་གཏོགས་པར། །རྣམ་པ་གཞན་དང་ལྡན་པ་ཡི། དངོས་པོ་མི་རུང་འདི་གཉིས་ནི། །ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པར་ན་སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འགག་པ་ཡང
Chinese
心以完全清净，远离戏论之边，以生、住、灭空性而不可言说，无形相。如是《无垢称经》中也说：色的自性是空性，但不是以破灭而空。同样，从受至识之间，不是以破灭而空，而是因为远离自性。密宗《密集金刚续》中也说：自心本来未生，是空性的自性。经集《正法集经》中也说：一切法无所缘，因此识不入于彼。又，该经中说：世尊，不见一切法，是为正见。如是一切法若无自性，则一切世间将如虚空之花。因此，见、闻、辨别、圣者和非圣者的名言等将不复存在。如果这样说，这种责难是没有意义的。事物的自性，遵循理性的道路，消除他人的欲望，因此反驳者没有立足之地。无论是有还是无，凡是不承认的，谁也不能责难。从孩童时期到一切智智之间，如果不对所显现的体验进行观察，我并没有禁止令人愉悦的事物。但是，像数论派等所观察的那种事物是不存在的。因此，说一切法无自性，并不是对空性之义的错误见解。因此，在真实中，没有任何事物成立。因此，如来们说：一切法不生。如果对事物进行分析，在彼和彼处没有一体性。对于没有一体性的事物，也没有多体性。没有任何真实成立的事物，因为远离了一体和多体的自性。除了单一和众多之外，具有其他形态的事物是不可能的，因为这二者是互相排斥而存在的。因此，在真实中，生、住、灭也
English
The mind is completely pure, free from the extremes of elaboration, and inexpressible because it is empty of arising, abiding, and ceasing, and without form. Thus, in the Sutra Known as Vimalakirti, it is also said: 'The nature of form is emptiness, but it is not empty by being destroyed.' Likewise, from feeling to consciousness, it is not empty by being destroyed, but because it is free from inherent existence. In the Guhyasamaja Tantra, it is also said: 'One's own mind is primordially unborn, it is the nature of emptiness.' It is also said in the Sutra Compendium, the Collection of True Dharmas: 'All dharmas are without object, therefore consciousness does not enter into them.' Again, in the same text, it is said: 'Bhagavan, not seeing all dharmas is true seeing.' If all dharmas are without inherent existence, then all the world will become like flowers in the sky. Therefore, terms such as seeing, hearing, distinguishing, noble ones, and non-noble ones will cease to exist. If one says this, this objection is not meaningful. The inherent nature of things, following the path of reason, eliminates the desires of others, therefore the objector has no ground to stand on. Whether it is existence or non-existence, whatever one does not accept, no one can object to. From the state of childhood up to the omniscient wisdom, if one does not examine the experienced appearances, I have not prohibited the enjoyable things. However, whatever is examined by the Samkhyas and others, that does not exist. Therefore, saying that all dharmas are without inherent existence is not a mistaken view of the meaning of emptiness. Therefore, in reality, no thing is established. Therefore, the Tathagatas said: 'All dharmas are unborn.' If things are analyzed, there is no oneness in this and that. For that which does not have oneness, there is also no multiplicity. No truly established thing exists, because it is free from the nature of one and many. Apart from one and many, a thing with another form is impossible, because these two exist by mutually excluding each other. Therefore, in reality, arising, abiding, and ceasing are also
Tibetan
་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བློ་གྲོས་རྒྱ་མཚོས་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པ། གང་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་དག་དངོས་ཉིད་ཅི་ཡང་མིན། །གང་དག་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ། །དེ་དག་གང་དུའང་འབྱུང་བ་མེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །གླང་པོའི་རྩལ་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་ཞིག་སྐྱེས་པར་གྱུར་པ་ཡི། །ཆོས་དེ་གང་ཡང་མི་དམིགས་ན། །འབྱུང་བ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ། །བྱིས་པ་དག་ནི་འབྱུང་བར་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡང་སྨྲས་པ། བདག་དང་གཞན་སྨྲས་དངོས་འདི་དག །རང་ལས་མ་ཡིན་གཞན་ལས་མིན། །གཉིས་ལས་མ་ཡིན་རྒྱུ་མེད་མིན། །དངོས་པོ་གང་དང་གང་ཡང་ནི། །སྐྱེ་པ་ནམ་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ལྟར་མ་སྐྱེས་ངོ་བོ་ལ། །སུས་ཀྱང་ཀླན་ཀ་བྱ་རུ་མེད། །དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པས་གཞན་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་པས་གཞན་གྱིས་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ཡབ་དང་སྲས་མཇལ་བའི་མདོ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། ཆོས་གང་ལ་རང་བཞིན་མ་མཆིས་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པའོ། །གང་ལ་དངོས་པོ་མ་མཆིས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པའོ། །གང་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེད་པའོ། །གང་མི་སྐྱེ་བ་དེ་ནི་མི་འགག་པའོ། །གང་མ་སྐྱེས་མ་འགགས་པ་དེ་ནི་འདས་པ་ཞེས་བགྱི་བར་ གདགས་པ་མ་ལགས། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་གདགས་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་དོན་དམ་པར་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་མཐའ་དག་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ཕྱིར་རྟག་ཆད་ལྟ་བ་རྣམས། །གཞུང་འདི་ལ་ནི་རིང་དུ་སྤངས། །དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་འབྱུང་སྟེ། རྒྱུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལས་ནི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་དག་པ་འབྱུང་སྟེ། དད་པ་དང༌། འདུན་པ་དང༌། ངོ་ཚ་ཤེས་པ་དང༌། ཁྲེལ་ཡོད་པ་དང༌། བག་ཡོད་པ་ལ་གནས་ཏེ། སྦྱིན་པ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བར་ལ་སློབ་པ་དང༌། བསྡུ་བའི་དངོས་པོ་དང༌། ཚད་མེད་པ་དང༌། སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ནི་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། ཚངས་པ་དང༌། བརྒྱ་བྱིན་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ།
Chinese
也不会改变。因此，慧海所宣说的教法中说：凡是依缘而生的，都不是真实存在的。凡是无自性的，都不会在任何地方产生。如是说。象力经中也说：如果对于已经产生的法，什么也观察不到，那么愚童们会认为没有产生的法会产生。如是说。又说：我与他所说的这些事物，不是从自己产生，也不是从他者产生，不是从二者产生，也不是无因而生。任何事物，都不会有产生的时候。因此，对于未生的自性，谁也不会有任何责难。宝源经中也说：如果不是具有自性，那么因为没有自性，如何会受到他缘的影响？因为没有自性，如何会被他者所生？如是说。父子相见经中也说：任何法如果没有自性，那就是没有事物。任何没有事物，那就是不成立。任何不成立，那就是不产生。任何不产生，那就是不灭亡。任何不生不灭，就不能称之为过去。也不能称之为未来和现在。因此，在胜义谛中，远离了事物和非事物，产生和不产生，空和不空等等一切戏论之网。因此，对于常断的见解，要远离这部经论。而且，依靠世俗谛，就会产生相似的果，从清净的因中就会产生清净的果，安住于信心、欲望、知惭、有愧、谨慎，从布施到智慧之间进行学习，积累事物，无量，努力于所学的功德，忆念近住，精进断除，努力于神足等，就会获得转轮王的果位，梵天，帝释天，声闻的菩提，独觉的菩提，以及无上正等觉的佛果。
English
will not change. Therefore, it is said in the teachings of Blo-gros rgya-mtsho: Those that arise dependently are not real things at all. Those that are without essence do not arise anywhere. Thus it is said. Also, in the Sutra of the Elephant's Strength: If that dharma which has arisen is not perceived at all, then children think that the dharmas that have not arisen will arise. Thus it is said. Again it is said: These things spoken of as self and other are not from self, not from other, not from both, not without cause. No thing whatsoever ever has birth. Therefore, no one can find fault with the unborn essence. Also, in the Sutra of the Source of Jewels: If it does not have its own nature, how can other conditions change it because it has no own nature? How can it be produced by others because it has no own nature? Thus it is said. Also, it is said in the Sutra of the Meeting of Father and Son: Any dharma that does not have its own nature is without things. Whatever does not have things is not completely established. Whatever is not completely established does not produce. Whatever does not produce does not cease. Whatever is unborn and unceasing is not to be designated as past. It is not to be designated as future and present. Therefore, in the ultimate sense, one is free from all the nets of elaboration such as things and non-things, arising and non-arising, emptiness and non-emptiness, and so on. Therefore, views of permanence and annihilation should be abandoned far from this scripture. Moreover, relying on the conventional truth, a similar result arises from a similar cause, and a pure result arises from a pure cause, abiding in faith, desire, knowing shame, having embarrassment, and being careful, studying from generosity to wisdom, accumulating things, immeasurable, striving for the qualities of learning, mindfulness, perfect abandonment, striving for the feet of miracles, and so on, one will obtain the fruit of a wheel-turning king, Brahma, Indra, the enlightenment of a Hearer, the enlightenment of a Solitary Buddha, and the unsurpassed perfect enlightenment of a Buddha.
Tibetan
དཔེར་ན་ས་བོན་གྲུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུ་རྣམ་པར་མ་དག་པ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་ཕྲེང་བའི་རྒྱུད་ལས་གསུངས་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཉོན་ཅིག །ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་བཞིའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དེ་དག་གིས་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་གསོལ་བ། ལུས་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དུ་ཞིག་མཆིས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཤད་དུ་གསོལ། བདེ་བར་གཤེགས་པ་བཤད་དུ་གསོལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གསང་བ་པའི་བདག་པོ་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དེ་ཉིད་ནི་ལྕི་བར་གྱུར་བ་དང་ཐ་མལ་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་ཕ་དང༌། མ་དང༌། བླ་མར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་གསོད་པ་དང༌། བརྡེག་པ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལྕི་བའོ།། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་རྣམས་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐ་མལ་པའོ། །ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཞེ་ན། དམ་པའི་ཆོས་སྤོང་བ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ལ་ཚིག་རྩུབ་མོ་སྨྲ་བ་དང༌། ཕ་མ་དང་བླ་མར་གྱུར་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཚིག་ངན་པ་སྨྲ་བ་ནི་ངག་གི་ཉེས་པ་ལྕི་བའོ། །སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་གང་ཟག་དད་པས་ནན་ཏན་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་དགེ་བ་རྩོམ་པའི་གཏམ་གྱི་སྐབས་དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚིག་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་བརྫུན་སྨྲ་བས་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་བར་ཆད་བྱེད་པ་དང༌། ཚིག་འཁྱལ་པ་སྨྲ་བ་དང༌། ལྐོག་འཕྱས་བྱེད་པ་དང༌། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་གྱི་གཏམ་རྣམས་ནི་ངག་གི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ཐ་མལ་པའོ། །ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ནི་བླ་མ་དང༌། ཕ་དང་མ་དང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཞུགས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་ལ་ཞུགས་པ་དང༌། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་ངན་སེམས་པ་དང༌། གནོད་པར་སེམས་པ་ནི་ཡིད་ཀྱི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་ལྕི་བའོ། །དུད་འགྲོ་ལ་སོགས་པ་ཐ་མལ་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ངན་སེམས་དང་གནོད་པར་སེམས་པ་ནི་ཐ་མལ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ།། དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ན་དགེ་བ་ལ་འཇུག་ཅིང་མི་དགེ་བ་ལས་ལྡོག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་མིང་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོ་འོད
Chinese
譬如从茁壮的种子等产生果实一样，这样说了。什么是因不净呢？也就是，薄伽梵在金刚鬘续中说：“秘密主，谛听！身体的恶行有三种，语言的恶行有四种，意念的恶行有三种，这些会使众生堕入地狱。”金刚手菩萨请问：“身体的恶行、语言的恶行、意念的恶行有多少种？请薄伽梵解说，请善逝解说。”薄伽梵开示说：“秘密主，恶行本身有重罪和普通之分。其中，杀害、殴打父母和上师等是重罪恶行。杀生等不善业的道路是普通恶行。什么是语言的恶行呢？舍弃正法，对诸神说粗恶语，对父母和上师等说恶语是语言的重罪。有些人，当有人以信心精进修持并造善业时，说‘没有来世’等大妄语，以这种超越世间的谎言阻碍善业，以及说绮语、诽谤、不善业的道路之语是语言的普通恶行。意念的恶行是，舍弃上师、父母和进入大乘的众生，对圆满正等觉佛生起恶意和害心是意念的重罪。对畜生等普通众生生起恶意和害心是普通恶行。”这样说了。因此，果随因转，应行善断恶。现在，为了消除对名相执着者的迷惑，将进入一些胜义谛的名相。首先是光明。