Tibetan
།དེ་དང་དེ་ཡི་ཀུན་སྤྱོད་ཀྱིས། །སྣོད་ཉམས་གྱུར་ལ་ནམ་ཡང་ནི། །དམ་ཆོས་བསྟན་བར་མི་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཞན་ཡང༌། དེ་ཉིད་ཚོལ་ལ་ཐོག་མར་ནི། །ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་བརྗོད་པར་བྱ། །དོན་རྣམས་རྟོགས་ཤིང་ཆགས་མེད་ནས། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་དབེན་པའོ། །ཞེས་བཤད་བས་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཉམ་ཆུང་བ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་སྤོང་བའི་རྒྱུས་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པར་ཡང་འགྲོ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལྟར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང༌། སྟོང་ཉིད་བསོད་ནམས་འདོད་པ་ཡིས། །ཐམས་ཅད་དུ་ནི་བརྗོད་མི་བྱ། །གནས་མིན་པར་ནི་སྦྱར་བ་ཡིས། །བདུད་རྩི་དུག་ནི་ཉིད་དུ་འགྱུར། །གཞན་ཡང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་ལྡན་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་ལ་གཟུང་ཉེས་དང༌། །རིག་སྔགས་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །གཞན་ཡང་འདི་དག་མ་ཤེས་པར། །བླུན་པོ་མཁས་པར་རློམ་བྱེད་པ།། སྤོང་བྱེད་བདག་ལ་ཞེན་པས་ན། །མནར་མེད་ཐུར་དུ་ཁ་བལྟའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སློབ་དཔོན་གྱིས་དང་པོར་ཡུམ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སློབ་མར་ཁས་ བླང་སྟེ། ཁེངས་པ་གདུལ་དཀའ་བ་ཡང་གདུལ་བར་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ། འགའ་ཡི་སློབ་མར་བྱ་བ་དང༌། །འགའ་ཡི་སློབ་དཔོན་བྱ་བ་ཡིས། །མཁས་པས་སེམས་ཅན་འདུལ་བྱེད་པ། །སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཀྱིས་ཐབས་མཁས་ཡིན། །བསྒྲུབ་པར་དཀའ་བ་རྣམས་ལ་འབད་པ་ཁོ་ནས་རྗེས་སུ་བརྩེ་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། ན་བའི་བུ་ལ་ཁྱད་པར་དུ། །མ་ནི་གདུང་བ་སྐྱེ་བ་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས། །དམ་པ་མིན་ལ་ཁྱད་པར་བརྩེ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་མ་རྣམས་རང་དགར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ནི་ནམ་ཡང་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདིར་བཤད་པ། རྫོགས་སངས་ཀུན་གྱིས་རྟག་པར་ནི། །སློབ་མ་རང་བཟོ་བཞེད་མིན་ཏེ། །ལོང་བ་རང་དགར་རི་བོ་ལ། །འཛེག་པ་བདེ་བར་འགྱུར་མ་ཡིན། །ལུང་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལ། །རང་དགའ་དགག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ཡོངས་བརྟགས་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ། །གང་ཕྱིར་མཁས་པ་རབ་ཏུ་འཇུག །རབ་ཏུ་འཇུག་པས་དེ་ཉིད་ནི། །བླ་མར་རྣམ་པར་ཤེས་འགྱུར་ཞིང༌། །བསྒོམ་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་འགྱུར་ཞེས། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བས་གསུངས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཕྱིའི་རྟགས་ཀྱི་སྐལ་བ་དང་ལྡན་པར་གཟུང་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོར་གྱུར་ཀྱང་སྟོང་ཉིད་ལ། །སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ནང་དུ་དགའ་བ་ཐོབ། །རབ་དང་ལས་བྱུང་མི་གཡོ་མཆི་མ་བྱུང༌། །ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བའང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །གང་ཡིན་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་ས་བོན་ཡོད། །དེ་ཉིད་བསྟན་པའི་སྣོད་དུ་གྱུར་པ་དེ། །དེ་ལ་དོན་དམ་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱ། །དེ་ཡི་རིགས་ཀྱིས་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་འབྱུང༌། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་མཚན་མ་དེའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དེ་ཉིད་དུ་བཤད་དེ། གང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང༌། གང་དེ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པའི་དོན་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་ལ་རྟག་ཏུ་འཇུག་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་གཏོང་ཞིང་སྙིང་རྗེ་བསྟན་པ་དང༌། བཟོད་པར་བྱེད་ཅིང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོན་པར་བྱེད་ལ། དེ་ལ་ཡང་འགྲོ་བ་རྣམས་དགྲོལ་བར་བྱ་བའི་བསྔོ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་གུས་པ་དང༌། ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཚུལ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་བླ་མའི་ལམ་ལ་ལེགས་པར་གནས། །འགྲོ་བ་ཀུན་ལ་ཕན་བསམས་ཡང་དག་བསྐྱེད། །དེ་ནི་འགྲོ་བ་ཀུན་གྱི་སྟོན་འགྱུར་ཞིང༌། །སྲིད་གསུམ་བླ་མ་གཅིག་བུ་ལྟ་བུར་གྲགས། །སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པས་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལས་སློབ་དཔོན་གྱི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་ལེའུ་གཉིས་པའོ།། །།ད་ནི་སྒོམ་པ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང༌། རང་གི་ཚིག་དང་ཚད་མ་དང༌། །ལུང་དང་གང་ཞིག་མི་འགལ་བ། །དེ་དོན་བསྒོམ་པ་ལ་སྤྱོད་པའི། །བླ་མས་བསྟེན་པ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ཚིག་དང་ཚད་མ་དང་མི་འགལ་བ། གསུང་རབ་དང་རབ་ཏུ་འབྲེལ་བ། བླ་མ་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་བསྟན་པའི་དངོས་པོ་ཉམས་སུ་བླང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཐུན་མོང་དེ་ལས་ཅིག་ཤོས་སོ། །དེ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་མཉམ་པར་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐུན་མོང་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུ་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། འབྲས་བུ་ཡང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་དགུ་ཆར་ལ་འཇུག་པའི་སྤྱི་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་མ་ལུས་པའི་སྒྲིབ་བ་གཉིས་སྤངས་ནས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཉིད་རྫོགས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་གདུལ་བྱའི་སྐྱེ་བོའི་བསམ་པའི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྣལ་འབྱོར་དང༌། སྤྱོད་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ལས་ཕྱག་རྒྱ་དང༌། དཀྱིལ་འཁོར་དང་སྔགས་ལ་སོགས་པའི་སྤྲོས་པ་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་ནུས་ཤིང༌། སངས་རྒྱས་ཉིད་དང་མཚ
Chinese
而且，对于那些行为不端，已经丧失了法器资格的人，永远不应该宣讲神圣的佛法。正如所说：“对于那些行为不端的人，对于已经丧失法器资格的人，永远不应该宣讲神圣的佛法。”此外，在寻找真如时，首先应该说一切皆有。在理解了意义并且没有执着之后，就在那之后是寂静。正如所说，不应该仅仅在开始时就一定将一切都与空性联系起来。因为智慧薄弱的人会因此而放弃它，从而导致堕入地狱等恶道，为了避免这种情况发生。而且，不应该因为渴望空性和功德而在所有情况下都谈论它。如果把它用在不适当的地方，甘露就会变成毒药。此外，如果错误地看待空性，智慧不足的人就会崩溃。就像错误地掌握了幻术，或者错误地修持了明咒一样。此外，如果不了解这些，愚蠢的人就会自以为是智者。由于执着于应该抛弃的自我，他们就会头朝下地堕入无间地狱。因此，导师首先应该生起伟大的慈悲心，并且发誓成为所有众生的学生，也要调伏那些傲慢自大、难以调伏的人。正如所说：“通过成为某些人的学生，以及成为某些人的导师，智者以各种巧妙的方法来调伏众生，这就是善巧方便。”对于那些难以修行的人，应该仅仅通过努力来慈爱地对待他们。正如所说：“就像母亲对生病的儿子特别感到痛苦一样，菩萨们也特别关爱那些不善良的人。”这就是所说的。永远不应该允许学生们随意地进入真如，因为这里说：“所有圆满的佛陀总是不会允许学生们随心所欲，就像盲人随意攀登山峰不会感到舒适一样。”经文中说，对于完全考察过的，并不是否定随心所欲，因为正是通过完全考察，智者才能在一切情况下深入。通过深入，他才能真正被视为上师，并且一定会与禅修结合。如是，胜者如是说。对此，首先应该接受那些具备外在标志的人。正如所说：“即使是凡夫俗子，也能在空性中，刹那刹那地获得喜悦，产生极大的喜悦和不动的眼泪。”
English
Moreover, one should never teach the sacred Dharma to those whose conduct is improper and who have lost their capacity as vessels. As it is said, "One should never teach the sacred Dharma to those whose conduct is improper, to those who have lost their capacity as vessels." Furthermore, when seeking Suchness, one should first say that all exists. After understanding the meanings and being without attachment, then after that is solitude. As it is said, one should not necessarily connect everything with emptiness only at the beginning. Because those with weak wisdom will abandon it because of that, thereby causing them to fall into hell and other evil destinies, in order to avoid that. Moreover, one should not speak of emptiness in all circumstances because of a desire for emptiness and merit. If it is applied in an inappropriate place, nectar will turn into poison. Furthermore, if one views emptiness incorrectly, those with little wisdom will collapse. Just as one grasps illusion incorrectly, or one practices mantra incorrectly. Furthermore, if one does not understand these, foolish people will pretend to be wise. Because of clinging to the self that should be abandoned, they will fall headfirst into the Avīci hell. Therefore, the teacher should first generate great compassion, and vow to be the student of all beings, and also tame those who are arrogant and difficult to tame. As it is said, "Through being the student of some, and being the teacher of some, the wise tame beings with various skillful methods, that is skillful means." Those who are difficult to practice should be treated with love only through effort. As it is said, "Just as a mother feels particularly distressed for a sick son, likewise Bodhisattvas are particularly affectionate towards those who are not virtuous." That is what is said. One should never allow students to enter Suchness arbitrarily, because it says here, "All the fully enlightened Buddhas always do not approve of students being self-made, just as a blind person climbing a mountain arbitrarily will not feel comfortable." The scriptures say that for what has been completely examined, it is not a negation of arbitrariness, because it is precisely through complete examination that the wise enter deeply in all circumstances. Through entering deeply, he will truly be recognized as a guru, and will definitely be combined with meditation. Thus, the Victorious Ones have said. In this regard, one should first accept those who possess the fortune of external signs. As it is said, "Even ordinary people can, in emptiness, obtain joy in moment after moment, and experience great joy and unwavering tears."
Chinese
也會生出身毛豎立。凡是具有菩提種子者，就應為其開示。如果他成為教法的法器，就應為他開示勝義諦。由於他的種姓，他會產生功德。空性種子的特徵的功德也應在那裡宣說，凡是精勤於空性者，應知他是精勤於空性。凡是精勤於此者，應修持其義，即應恆常行持圓滿的戒律，布施並示現慈悲，安忍並將善根迴向菩提，並且為了救度眾生而作迴向，恭敬菩提 薩埵們，以及精通深廣之理等等。如是善住於上師之道，生起利益一切眾生的清淨意樂，他將成為一切眾生的導師，被稱為三有中唯一如上師者。學師智稱所造入彼性之學師行相決定，第二品完畢。現在要宣說修習，即：自己的語言和正量，以及不違背教證者，即是修習彼義所行之，上師所依之修習。所謂修習，即不違背自己的語言和正量，與經藏密切相關，修持上師們所開示之事物。這也是共同中的另一種。其中，修習大手印的瑜伽是瑜伽士們的共同修習，因為一切圓滿皆由此而生。所謂修習，是為了果的現證，而果也是以成辦他利為特徵，是包含九種修習的總體。也就是說，要去除一切眾生的二障，圓滿普賢之性。此外，由於所化眾生的意樂差別，能夠善巧地開示瑜伽、行持、以及從差別中產生的大手印、壇城和明咒等，並且與佛陀相同。
English
Also, the hair of the body will rise. Whoever has the seed of enlightenment should be shown it. If he becomes a vessel for the teachings, then the ultimate truth should be shown to him. Because of his lineage, he will generate merit. The qualities of the characteristic of the seed of emptiness should also be spoken of there, and whoever is diligent in emptiness should know that he is diligent in emptiness. Whoever is diligent in this should practice its meaning, that is, he should always practice perfect morality, give alms and show compassion, be patient and dedicate the roots of virtue to enlightenment, and also make dedications to liberate beings, respect Bodhisattvas, and be skilled in the profound and vast principles, and so on. Thus, one should abide well on the path of the Guru, generate the pure intention to benefit all beings, and he will become the guide of all beings, and be known as the only one like the Guru in the three realms. The determination of the conduct of the teacher in entering into suchness, composed by the teacher Yeshe Drakpa, is the end of the second chapter. Now, meditation will be taught, that is: one's own words and valid cognition, and whatever does not contradict the scriptures, that is what is practiced in meditating on that meaning, the meditation relied upon by the Guru. Meditation is that which does not contradict one's own words and valid cognition, is closely related to the scriptures, and is the practice of the objects taught by the Gurus. This is also another of the common ones. Among them, the meditation of the union of the Great Seal is the common practice of the yogis, because all perfections arise from it. Meditation is for the sake of the manifestation of the fruit, and the fruit is also characterized by accomplishing the benefit of others, and is the totality that includes all nine meditations. That is to say, one must remove the two obscurations of all sentient beings and perfect the nature of Samantabhadra. Furthermore, due to the difference in the intentions of the beings to be tamed, one is able to skillfully teach yoga, conduct, and the Great Seal, mandalas, and mantras, etc., which arise from the differences, and is the same as the Buddha.