Tibetan
མཐོང་སྒོམ་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གནས་སྐབས་ཉིད་ན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལས་བྱུང་བ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་རྟོགས་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་རྟགས་ཉིད་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པས་ཚོགས་གཉིས་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་མངོན་པར་བརྩོན་པར་འདོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་ཐ་མ་ཡང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་དང་ངེས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པས་ཇི་སྲིད་དུ་རིང་སུ་སོང་བའི་ས་མ་ཐོབ་པ་དེས་ན་འདི་ནི་དེའི་རྒྱུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་མེད་པས་རང་གི་ལམ་ལ་ཤིན་ཏུ་དམན་པའི་བརྩོན་པ་འདོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་རྣམས་ཀྱང་དང་པོ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པ་ནི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་སྒོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པའི་དབང་པོ་རབ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་དུ་ཟིན་ཀྱང་གཞན་གྱི་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ། །དབང་པོ་བར་མ་ཡང་བདེན་པ་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཅུང་ཟད་གཞན་གྱི་དོན་ལ་སྲེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་འདི་གཉིས་ནི་རང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་རོ། །དབང་པོ་ཐ་མ་ནི་བདེན་པ་སྒོམ་པ་ལ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ཉིད་དུལ་བ་དང༌། ཞི་བ་ལ་སོགས་པར་གཅིག་ཏུ་འདོད་པས་ཉན་ཐོས་སུ་འགྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་ལམ་མངོན་པར་བརྩོན་པ་རྣམས་ཀྱང་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་གཉིས་སུ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ།། དེ་ལྟར་དབྱེ་བ་དགུ་པོ་རྣམ་པར་ངེས་པ་ནི། །སྐྱོབ་པས་གདུལ་བྱའི་འགྲོ་བའི་བསམ་ལས་ཕྱེ། །དེ་བས་དབུ་མའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ནི། །མན་དག་སྟོན་བྱེད་སྤྱོད་བཤད་པ་ཡིན། །སློབ་དཔོན་ཡེ་ཤེས་གྲགས་པ་རྣམ་པར་སྦྱར་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་ལས་དབྱེ་བའི་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟ་ལེའུ་དང་པོའོ།། །།སློབ་མ་བརྟག་དང་སྤྱོད་པ་ལས། །འབད་དེ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ནི། །ཅི་རིགས་པར་ནི་ངེས་སྦྱོར་བ། །སློབ་དཔོན་ཡིན་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །གདུལ་བྱ་དེ་རྣམས་ཀྱང་རྟགས་དང༌། ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཇི་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་ངེས་པར་ཤེས་པར་བྱས་ལ། སློབ་དཔོན་གྱིས་ཇི་ལྟར་འོག་ནས་བཤད་པའི་རང་གི་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བར་བྱ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། བླ་མས་སློབ་མའི་བསམ་ཤེས་ན། །རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ནུས་པ་གང༌། །དེ་ཡིས་སློབ་མ་བསྡུ་བྱ་ཡིས། །རྨོངས་པ་སློབ་མ་བསྡུ་འོས་མིན། །ཞེས་བཤད་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ། གང་དང་གང་ལ་དང་པོར་ཕན།
Chinese
通过见修行，在各自的凡夫阶段，由于正确地证悟了大手印所生起的功德，因此具有不退转的征兆。由于具有大悲心，为了圆满二资粮，所以不希望非常努力地精进。下等根器也不一定具有大手印，因此只要没有获得长久以往的果位，那么这就是因为缺乏大悲心，所以希望在自己的道上进行非常低劣的精进。这些也都是首先修习止观，是为了进入修习大手印的无二瑜伽的缘故，这样说的。 对于远离贪欲特别感兴趣的上等根器，即使在修习苦等谛理上非常精进，也一心贪求利益他人。中等根器也仅仅因为在修习谛理上精进，所以稍微贪求利益他人。因此，这二者将成为独觉佛。下等根器仅仅因为在修习谛理上非常精进，所以一心想要调伏自己和寂静等，因此将成为声闻。对于远离贪欲的道而精进的这些人，也不会因为大手印的无二而成为佛，这样说的。 如此这般对九种分类进行明确区分，是救护者根据所化众生的意乐而划分的。因此，追随中观的宗义，这是阐释引导的行持。 导师耶谢扎巴所著的《入彼性》中，关于分类的明确区分的第一品结束。 从观察弟子和行为入手，努力了解之后，根据情况进行相应的结合，佛陀宣说了这是导师应有的品质。这些所化对象也要通过一些征兆和行为，明确了解如前所说的差别，导师要根据下面所说的自己的修习次第来进行相应的结合。如云：上师了解弟子的心意，能够相应地进行引导，这样才能摄受弟子，不应摄受愚昧的弟子。这样说的。同样，首先对谁有利益。
English
Through the practice of seeing and meditating, in their respective ordinary stages, due to correctly realizing the merits arising from Mahamudra, they possess the sign of non-retrogression. Because they possess great compassion, in order to perfect the two accumulations, they do not wish to strive very diligently. Inferior faculties also do not necessarily possess Mahamudra, therefore, as long as they have not obtained the fruit of long-standing, this is because of the lack of great compassion, so they wish to engage in very inferior diligence on their own path. These are also said to be because the first practice of calm abiding and insight is for the sake of entering the practice of non-dual yoga of Mahamudra. Superior faculties who are particularly interested in being free from desire, even if they are very diligent in practicing the truths such as suffering, are single-mindedly greedy for the benefit of others. Intermediate faculties also only because they are diligent in practicing the truths, so they are slightly greedy for the benefit of others. Therefore, these two will become Pratyekabuddhas. Inferior faculties are only very diligent in practicing the truths, so they single-mindedly want to subdue themselves and tranquility, etc., so they will become Shravakas. Those who strive for the path of being free from desire will not become Buddhas because of the non-duality of Mahamudra, so it is said. In this way, the clear distinction of the nine categories is divided by the protector according to the inclinations of the beings to be tamed. Therefore, following the tenets of Madhyamaka, this is the explanation of the conduct of guidance. The first chapter on the clear distinction of categories from "Entering Thatness," composed by the teacher Yeshe Drakpa, ends. Starting from observing the disciples and their behavior, after striving to understand, combining accordingly according to the situation, the Buddha declared that this is the quality that a teacher should have. These beings to be tamed must also clearly understand the differences as mentioned above through some signs and behaviors, and the teacher must combine them accordingly according to his own practice sequence as described below. As it is said: If the guru understands the disciple's mind, he can guide accordingly, so he can accept disciples, and should not accept ignorant disciples. So it is said. Similarly, who benefits first.