Tibetan
་ཆེན་པོའི་རོ་གཅིག་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མིང་གཞན་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསང་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་པ་ཉེ་བར་བསྟན་པར་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཐ་མལ་པའི་ཡུལ་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་ཀྱང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མ་སྤངས་པ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྣ་ཚོགས་པར་སྤྲུལ་པ་དབང་པོ་མཆོག་གི་བར་མར་གྱུར་པ། དོན་དམ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོར་འཇུག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཕྲེང་བ་དང༌། གོས་དང༌། རྒྱན་ལ་སོགས་པ་ཤེས་རབ་ལ་དགོས་པའི་ཚོགས་སུ་གྱུར་པའི་ཐབས་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིག་པའི་ཚོགས་སྤྲུལ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་གྱུར་པ། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དབང་པོ་མཆོག་གི་ཐ་མ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་དགའ་བ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་མ་ སྤངས་ཤིང་དེའི་ཡུལ་དང་ཉེ་བར་གྱུར་པ་ལས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་འགྱུར་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དུ་མི་འགྱུར་པས་དེ་ལ་ནི་དམ་ཚིག་གི་ཕྱག་རྒྱ་རྗེས་སུ་གནང་སྟེ། དེ་ཡང་རྒྱུད་ལས་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་གཟུགས་དང་ལང་ཚོལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་ལོ་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚད་དང་ལྡན་པ། རང་གི་བདག་པོའི་རིགས་ལས་བྱུང་བ། སྔགས་དང་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པར་བསླབས་པ་དམ་ཚིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཡང་ལྷའི་དགོས་བ་བྱས་པའི་སྔགས་ཀྱི་ལུས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱང་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གཟུགས་སུ་བསམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མ་ཡིན་གྱི་ཐབས་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་འདོད་ཆགས་ལྷག་པར་ཆེ་ཞིང་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་ནུས་པའི་དབུལ་བ་ཉིད་དམ། རང་ཉིད་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་ཅིང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཆེ་བ་མ་ཡིན་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་མི་འཇུག་པར་གཞན་གྱི་སེམས་མཉམ་པར་འཇོག་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་ནི་ལས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་གསུངས་པ་ཡིན་ལ། དེར་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་སེམས་ཅན་གང་གང་ལ་མདོན་པར་འདོད་པ་དེ་དེ་ཉིད་ལ་ངེས་པར་སྦྱོར་བར་མཛད་པས། གཙོ་བོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་ཐོབ་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་དཀའ་བ་མེད་ཅིང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན། དཀའ་ཐུབ་སྔོམ་པ་མི་བཟད་པ། །བསྟེན་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་གྱི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ནི། རང་སེམས་མཉམ་ཉིད་གཡེངས་འགྱུར་ལ། །གཡེངས་པས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་བདེན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་བ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཐབས་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར། དབང་པོ་རྟུལ་པོ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ནི་ཐབས་ཉིད་ལ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་དབང་པོ་འབྲིང་པོ་ཡིན་ནོ། །གསང་སྔགས་ཀྱི་སྒོར་སྤྱད་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ནི་གང་དུ་ཡང་རྣམ་པར་རྨོངས་པ་མེད་པས་ན་དབང་པོ་རྣོན་པོ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དབང་པོ་རྣམས་ནི་གང་གཞན་དག་བྱེད་ན་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བའི་ཐབས་ལ་མཁས་པས་ཀུན་དུ་སྤྱོད་པའི་སྔགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ཅན་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་གནས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །རྟུལ་པོའི་རྟུལ་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཤེས་པར་འགྱུར་བས་ན་མ་སྤྲོས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དང་ཐབས་མཁས་པ་དག་ལ་མ་རྨོངས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཉིད་ཚུལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་ཏེ། ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པའི་མཛད་པ་འགྲུབ་པ་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ལམ་གྱིས་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་པས་ན་སྔགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ནི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་མ་ལུས་པ་ལ་དམིགས་པ་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཞེ་སྡང་ལ་སོགས་པས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་མངོན་སྤྱོད་ལ་སོགས་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདིར་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ཞིག་ཡིན། །གལ་ཏེ་ཕན་ཚུན་ཡོངས་སུ་སྤངས་པར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ནི། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དེ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཡོད་དོ་ཞེས་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ན་བྱམས་པ་དང་སྙིང
Chinese
大乐一味。一切法无我之智慧自性，异名方便与智慧，名为大手印，已示现一切秘密之最胜。若有于庸常之境耽著受用，虽背离贪欲等习气之分别念未断，分别念之智慧幻化为种种，成为上等根器之中等者，则不能入于胜义智慧之大海。是故，念珠等、衣服等、饰品等，成为智慧所需之资粮，具足方便智慧之自性，如来之明智资粮，幻化智慧之自性，成为证悟大手印之方便，是为智慧印。又，上等根器之末者，虽已于无二智慧生喜，然贪欲未断，且亲近彼境，则将散乱而不能入定，故对其开许三昧耶印。彼亦如续部所说，具足美貌等功德，具足十二岁等量度，生于自己主人之种姓，精通咒语与续部，具足三昧耶圆满等功德之差别。于彼亦作天之祈请，具足咒语之身与智慧，自身亦安住于观想大悲周遍之遍知者之身之等持中，则非为一切烦恼，而即是方便。若有贪欲尤为炽盛，且无力圆满如是之相，或为贫乏者，或自身不依赖于彼，且安住于非唯彼之大智者，则不应引入如是者，因其不能使他人之心平等安住，故说是事业印。于彼亦以随顺之事业而修持。如是，对于任何有情欲求现前者，则必定令其与彼结合。故主尊令一切有情皆
English
The one taste of great bliss. The very nature of the wisdom of all phenomena being selfless, with different names such as means and wisdom, is called the Great Seal, and it has revealed the most excellent of all secrets. If one is attached to and enjoys ordinary objects, even though one turns one's back on attachment and so on, and has not abandoned the conceptualizations of habitual tendencies, and the wisdom of conceptualization is transformed into various forms, becoming an intermediate among the best of faculties, then one will not be able to enter the great ocean of ultimate wisdom. Therefore, rosaries, clothes, ornaments, and so on, become the accumulation necessary for wisdom, the very nature of skillful means and wisdom, the accumulation of the knowledge of the Tathagata, the very nature of the wisdom of transformation, becoming the means to realize the Great Seal, which is called the Wisdom Seal. Furthermore, even if the last of the best of faculties is delighted in non-dual wisdom, if attachment to desire has not been abandoned and one is close to its object, one will be distracted and will not enter into samadhi, so the Samaya Seal is granted to that one. That one, as it is said in the tantras, possesses qualities such as beauty, possesses a measure such as twelve years of age, comes from the lineage of one's own master, is very well trained in mantras and tantras, and possesses distinctions of qualities such as perfect samaya. For that one, too, the body of mantra and the nature of wisdom, having made the request of the deity, and oneself also abiding in the samadhi of contemplating the form of the all-knowing one who is completely filled with great compassion, is not all afflictions, but is itself skillful means. If one's desire is especially strong and one is unable to perfect such an appearance, or is impoverished, or one does not rely on that oneself and abides in a great wisdom that is not solely that, then one should not introduce such a one, because one is unable to keep the minds of others equally abiding, so it is said to be the Action Seal. In that, too, one cultivates by performing actions that are in accordance with it. Thus, for whatever sentient beings one desires to manifest, one definitely causes them to be united with that. Therefore, the chief causes all sentient beings to be all-
Chinese
为了获得殊胜的地位，密咒的法门本身没有困难，并且是菩提之因的主要因素。因此，如经中所说：“苦行禁欲难以忍受，依靠它不会成就。”等等。这些话的意思是：自己的心性平等会变得散乱，散乱不会成就。这也是合理的。在这里，真实的真如瑜伽士因为不了解真如的方法，所以应该知道是钝根者。到达彼岸的真如瑜伽士因为对方法本身感到困惑，所以是中根者。进入密咒之门的行为修行者，在任何方面都没有迷惑，所以是利根者。因此，如果根器们做其他的事情，就会堕入恶趣，而精通不颠倒之方便的密咒行者，则会获得清净的地位。关于钝根中的钝根等的区别，自己会明白，所以没有细说。因此，世尊说，由于不迷惑真如和善巧方便等原因，密咒的法门是所有方法中最殊胜的。普贤王如来的大慈悲，救度一切众生的事业，不是通过分别利益特定众生的道路来实现的，因此密咒的论典被认为是超越所有论典的。如果说一切智智是从慈爱等缘于一切众生而产生的，而不是从嗔恨等产生；慈爱等引发的布施等，不是嗔恨等引发的恶行等，因为它们是相违背的。那么，这里要说的是，什么是“相违”呢？如果说是互相完全舍弃的性质，那么慈爱和悲心也会互相存在，因此会成为无因的过失。如果说是不共存的性质，那么慈爱和悲心又如何
English
In order to attain the excellent state, the path of mantra itself is without difficulty and is the main cause of enlightenment. Therefore, it is said, "Practicing unbearable asceticism will not lead to accomplishment." These words mean that one's own mind, which is in a state of equanimity, becomes distracted, and distraction does not lead to accomplishment. This is also reasonable. Here, the yogi of the true suchness is to be known as dull-witted because he does not know the means of suchness. The yogi of the suchness of the perfections is of middling faculties because he is confused about the means themselves. Those who practice the conduct of entering the gate of secret mantra are sharp-witted because they are not deluded in any way. Therefore, those faculties who, if they do other things, will go to bad destinies, but who are skilled in the means of not being inverted, the practitioners of mantra who practice in all ways, will attain the state of complete purity. The distinctions of the dullest of the dull, and so forth, will be known by oneself, so they are not elaborated. Therefore, the Blessed One has said that the path of mantra itself is the best of all methods because of causes such as not being deluded about suchness and skillful means. The great compassion of Samantabhadra, the accomplishment of the work of completely protecting the realms of sentient beings, is not accomplished by the path of benefiting individual sentient beings separately, therefore the treatises of mantra are established as being especially superior to all treatises. If it is said that the all-knowingness arises from love and so forth, which are directed towards all beings without exception, but not from hatred and so forth; that generosity and so forth, which are aroused by love and so forth, are not from misdeeds and so forth, which are aroused by hatred and so forth, because they are contradictory, then it should be said here, what is meant by "contradictory"? If it is said to be the nature of abiding in mutual abandonment, then love and compassion would also exist mutually, and thus it would follow that there is no cause. If it is said to be the nature of non-coexistence, then how could love and compas