English
Wishing for happiness is like this, the third is the fear of desire, then the fourth is what should be practiced. Manifold is the first joy, for ripening it is the supreme joy, separation from joy is joy without attachment, the signless is innate joy. Embracing and kissing, etc., are said to be manifold forms. Ripening is the opposite of this, practicing the wisdom of true bliss. Oneself practicing bliss, clothes are said to be various. The absence of characteristics is different for the three, attachment and non-attachment are completely abandoned. Therefore it is said, it is neither attachment nor non-attachment, it will not be directed towards the Middle Way. Because of abandoning the three, co-emergent is said to be enlightenment. That same black one also said. Touching and so on are various, wherever the vajra abides in the lotus, that is ripening. Born from external friction, burned by the fire of desire, the aggregates attached to guests are various. To this, the mind holds, the winds act together, and the fire is further increased on the lotus. This is the path of perfect enlightenment, the body of all victors is the object of yoga, without characteristics. Darika's feet also said, the root of the jewel is the abode of various joys. Again, the center of the jewel is the remainder, moving with conceptual thoughts. From above that, the crown drips, the unchanging body. Co-emergent abides in the lotus, what else is there besides the Buddha? Virupa's feet also said, how much of the nature of clear light, from the door of cool rays, not a drop of water falls. In the lotus petals, the taste becomes equal, the hosts of the victorious ones. Playing at the top of the vajra crown, with compassion, not abandoning sentient beings. How much is the power of glorious compassion, know that the co-emergent pervades all forms. Indrabhuti's feet also said, as long as the three vajras are burned in the vajra jewel, the moving moon is by the wind. The sound of wanting to enter the navel of the lotus place, is firm in this. Wherever self and other, etc., are free from conceptual thoughts, all actions are inferior mind. It should be known
Tibetan
ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་སླར་ཡང་རིག་པར་འགྲོ་བ་གསལ། །གཞན་ཡང༌། དེ་ཡི་རྩ་བར་མ་ཡིན་པོ་ལའི་སྙིང་པོར་མིན། །པདྨའི་སྦྱོར་བ་མེད་པ་ཡང་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། །ཇི་སྙེད་རྡོ་རྗེའི་རྩེ་ལས་འཕོ་བ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་སྙེད་མཚན་ཉིད་བྲལ་བས་ལྷན་སྐྱེས་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དོན་འདི་ཉིད་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་དེ་བསྙེན་པར་གསུངས་པ་དེ། །རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཧཱུཾ་ཕཊ་ཡི་གེ་ཡང་དག་ལྡན། །སྒྲུབ་པ་ལ་ནི་གཡོ་བར་གསུངས། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་བདེ་ཞིང༌། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ནི་ཤེས་རབ་དང༌། སྒྲུབ་བྱེད་ནི་ཐབས་ཏེ་དེ་དག་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བ་ནི་བསྙེན་པའོ། །པདྨར་རྡོ་རྗེ་རབ་ཏུ་ཞུགས་པ་ནི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའོ། །གཡོ་བ་ནི་སྒྲུབ་པའོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་ཉིད་བདེ་ཞིང་ཞི་བ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོར་གསུངས་སོ། །བསྒྲུབ་བྱ་དང་ནི་སྒྲུབ་བྱེད་དག །རྡོ་རྗེ་རབ་ཞུགས་མཐར་དགའ་བ། །ཤིན་ཏུ་བསྐྱོད་པའི་བྱང་སེམས་ཀྱི། །མཐར་ནི་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་པོ། །འཕོ་བ་ལ་ནི་དགའ་བྲལ་གྱི་དགའ་བ་སྟེ། གང་གི་ཚེ་འདི་དག་གི་དབུས་སུ་རང་བདེ་ཞིང་ཞི་བར་གྱུར་པ་དེ་རྗེས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་དགའ་བ་ཞེས་པའོ། །དེ་ཉིད་དཔལ་ཀྱཻའི་རྡོ་རྗེར་ཡང་གསུངས་པ། ད་ནི་ཐོག་མ་དབུས་མཐའ་མིན། །སྲིད་མིན་མྱ་ངན་འདས་པ་འང་མིན། །འདི་ནི་མཆོག་གི་བདེ་ཆེན་ཏེ། །གཞན་མིན་ གཞན་པ་མིན་པའང་མིན། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་སྲིད་པར་བརྗོད། །དགའ་བྲལ་ལས་ནི་མྱ་ངན་འདས། །དབུ་མ་དགའ་བ་ཙམ་ཉིད་དེ། །འདིས་ནི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའང་སྤངས། །མཆོག་ཏུ་དགའ་བས་ཡང་དག་ཐོབ། །སྣ་ཚོགས་སྤངས་པའི་སྐད་ཅིག་ལ། །སྟོན་པས་གསུངས་པ་སེམས་དཔའ་ཆེ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཟུང་བར་གྱིས། །ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་མཐར་ཐུག་པར། །སེམས་ཅན་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པར་གསུངས་ཤེ་ན། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལས་གཞན་མིན་ཕྱིར། །རྣམ་གསུམ་མངོན་དུ་རབ་གྲག་སྟེ། །དགའ་བྲལ་དགའ་བའི་དབུས་དག་ཏུ། །བཞི་པ་རྣམ་པར་བསལ་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་འདི་དག་གི་དབུས་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གསལ་བར་བཤད་ཅེ་ན། །མཆོག་གི་མཐའ་དང་དགའ་བྲལ་དབུས། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཧེ་རུ་ཀ །ཞེས་པའི་གསུང་ལས་སོ། །སྟོང་དང་སྟོང་མིན་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་ཞེ
Chinese
俱生之如是性，是再次明晰地趋入于觉性。此外，它并非彼之根本，亦非补卢（藏文音译）之精华，亦非无莲花之结合，凡金刚之尖端不移动者，彼等离于相状，是俱生之相状。如是等等。此义亦于吉祥密集金刚续中所说：所成与能成，如实结合，彼即是所说之亲近。金刚莲花共同结合，名为近成就。 吽（藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽） 啪（藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪） 字句如实具足，于成就而言，是动摇。自性所生之安乐，名为大成就。所成是智慧，能成是方便，彼等如实结合是亲近。莲花中金刚完全进入是近成就。动摇是成就。自性自身安乐寂静，是说为大成就。所成与能成，金刚完全进入，最终欢喜，极度动摇之菩提心，最终是极度欢喜者。移动是离喜之喜，何时于此等之中，自身安乐寂静，彼即是随后俱生之喜。彼亦于吉祥黑汝迦金刚中说：如今非初始、中间、结尾，非有、非涅槃，此乃殊胜大乐，非他，亦非非他。殊胜欢喜说为有，离喜即是涅槃，中观唯是喜，以此亦舍弃俱生。以殊胜欢喜而如实获得，于舍弃种种之刹那，导师所说大菩萨，应受持大乐，乃至菩提究竟，为利有情而持金刚。如是等等广说。那么，如何说这三种是无别的呢？因为果非异于因，故三种显现，于离喜喜之中央，为了遣除第四种。那么，如何说于此等之中央如实明晰地宣说呢？殊胜之边与离喜之中，空与非空黑汝迦。如是之语。空与非空如何呢？
English
The Suchness of Co-emergence is clearly going into awareness again. Furthermore, it is not the root of that, nor the essence of Potala, nor is it without the union of the lotus. As many as do not move from the tip of the vajra, those devoid of characteristics are the characteristics of co-emergence. So on and so forth. This meaning is also stated in the Glorious Guhyasamaja Tantra: The object to be accomplished and the means to accomplish are truly united. That which is said to be approaching is the union of vajra and lotus. It is called near accomplishment. The syllables Hūṃ (藏文，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) and Phaṭ (藏文，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：啪) are perfectly endowed. For accomplishment, it is said to be moving. That which is blissful by nature is called great accomplishment. The object to be accomplished is wisdom, and the means to accomplish is skillful means. Their perfect union is approaching. The vajra fully entering the lotus is near accomplishment. Moving is accomplishment. Being blissful and peaceful by nature is said to be great accomplishment. The object to be accomplished and the means to accomplish, the vajra fully entering, ultimately rejoicing, the bodhicitta of extreme movement, ultimately is the supreme rejoicer. Moving is the joy of separation from joy. When one becomes blissful and peaceful in the midst of these, that is called the joy of subsequent co-emergence. That same is also stated in the Glorious Hevajra: Now there is no beginning, middle, or end. It is neither existence nor nirvana. This is the supreme great bliss. It is not other, nor is it not other. Supreme joy is said to be existence. Nirvana is from separation from joy. The middle way is just joy itself. This also abandons co-emergence. One truly attains with supreme joy. In the moment of abandoning various things, the Teacher said, "Great Bodhisattva, take hold of great bliss. Until the ultimate end of enlightenment, hold the vajra for the sake of sentient beings." So on and so forth, extensively. So how are these three said to be inseparable? Because the result is not different from the cause, the three appear manifestly. In the midst of separation from joy and joy, in order to eliminate the fourth. So how is it said to be clearly explained in the midst of these? The edge of the supreme and in the midst of separation from joy, emptiness and non-emptiness, Heruka. Such are the words. How is emptiness and non-emptiness?
Tibetan
་ན། ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་བ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་བདག་ཉིད་གཙོ། །རང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་པ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་སོ། །འདི་ཉིད་ཐབས་གང་གིས་བསྐྱེད་པར་བྱ་ཞེ་ན། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོའི་ཐབས་དང་ནི། །རང་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ཡིས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ། །ཀུན་རྫོབ་བ་དོན་དམ་གཟུགས་ཅན་ནོ། །འདི་དག་ནི་གང་གིས་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ཏེ། གང་དང་གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སོ་སོ་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་འདི། །དག་གི་ལས་འདས་སྤྱོད་ཡུལ་ཏེ། །རང་བྱིན་བརླབ་པའི་རིམ་པ་འདིས། །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་དེ་རང་བཞིན། །གཞན་གྱིས་བརྗོད་མིན་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས། །གང་དུ་ཡང་ནི་མི་རྙེད་དེ། །བླ་མའི་རིམ་པ་ཉེར་བསྟེན་དང༌། །བདག་ཉིད་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །བླ་མའི་ཞལ་གྱི་བཀའ་དྲིན་དང༌། །རང་ཉིད་བསོད་ནམས་ཆེ་ལྡན་པ། །འཛིན་པ་ལས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། །ངག་གི་ལམ་འདས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །དེ་གསུངས་པ། གང་གིས་འདི་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཚེ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའང་ཚིག་གིས་ཕོངས་གྱུར་པ། །བྱེད་པ་དང་བྲལ་འགྲོ་ལ་རྟག་ཏུ་ཤར། །བདེ་བའི་རྒྱལ་པོ་གཅིག་ཉིད་རྒྱལ་གྱུར་ཅིག །ས་ར་ཧ་པའི་ཞབས་ཀྱིས་ཀྱང་གསུངས་པ། །དེ་ཡི་དེ་ཉིད་བླ་མ་ཡི། ། གསུང་ལས་བླ་མས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ལྷན་སྐྱེས་གནས་སྐབས་བདུད་རྩིའི་རོ། །གང་དུ་སྨྲ་ཞིང་ཅི་ལྟར་ཤེས། །སླར་ཡང༌། འདི་ནི་བློ་ཡི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཚིག་གི་སྤྱོད་པ་ལས། །རིང་དུ་གྱུར་ཅིང་བླ་མ་དངོས་པོའི་གཏམ་གྱི་འཇུག་པས་སྟོང༌། །རྒྱུད་ཀྱི་རིམ་པས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་ཡོན་ཏན་འཇུག་འགྱུར་པ། །རང་ཉིད་དང་དང་ལྡན་པའི་སྙིང་ལ་གོ་འཕང་སྟེར་བར་བྱེད། །འོན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་སའི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞེ་ན། དེ་གསུངས་པ། དབང་པོ་རྣམས་ནི་རང་ཉིད་བཞིན། །ཡིད་ནི་ནང་དུ་དུ་ཞུགས་པ་བཞིན། །ཚིག་ནི་ཉམས་པ་བཞིན་དུ་འཇུག །ལུས་ནི་བདེ་བས་ཡང་དག་རྒྱས། །དབང་པོའི་ཚོགས་ནི་ཉམས་ཤིང་འཇུག་པ་མེད། །རྣམ་རྟོག་མ་རྫོགས་སྲིད་པའི་ས་བོན་ཏེ། །དགའ་བའི་རང་བཞིན་འདི་ནི་ནམ་མཁའ་ཡི། །མེ་ཏོག་བསིལ་བའི་རོལ་མྱང་བའོ། །དབང་པོའི་ལམ་ནི་རྣམ་པར་ཞི་གྱུར་ཅིང༌། །ཉམས་པར་གྱུར་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་ལན་ཅིག་སྐྱེས་དགའ་སྟེ། །ལུས་ཀྱི་མེ་ཏོག་བླ་མའི་ཞལ་ལས་དྲིས། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ། གང་ཞིག་ཤར་བས་དུས་རྣམས་ཉམས་ཞིང་སྤྱི་བོར་གནས། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་མཚུངས་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཡང་མངོན
Chinese
那，无始无终寂静者，有与非有自性主，自性大悲无有别，名为菩提心是也。此乃成就之宗派所说。此当以何方便生起耶？坛城轮之方便，以及自加持之次第，菩提心即生起。世俗谛与胜义谛具形色。此等是任何人都无法言说，为何之故耶？此乃各自自证之智慧，是超越言语之行境。以自加持之次第，遍知智慧即自性，非由他者所说俱生智，任何处亦不可得，亲近上师之次第，以及由自身之福德而知。上师口诀之恩德，以及自身具大福德，执持力之智慧，是超越言语之道境。如是说，何时若有人言说此，一切智者亦为言辞所困，无有造作恒常照耀于众生，安乐之王唯一者愿胜。萨惹哈巴之足亦云，彼之彼性上师之，语中由上师而证悟，俱生之时甘露味，何处说且如何知。复次，此非心识之行境，远离言语之行境，远离上师事物之语之行境，由续部之次第，慈悲等功德将生起，于自身及具足者之心，赐予果位。然则菩提心之地之体性为何耶？如是说，诸根即如自身，意即如入于内，语即如衰败般融入，身即以安乐而增长。诸根之聚衰败且无融入，分别念未尽乃有之种子，此喜乐之自性乃虚空之，花朵品尝清凉之味。诸根之道乃完全寂静，衰败之自性为何，彼之果一次生喜乐，身之花朵于上师之面请问。彼即说，何者生起之时诸时衰败且位于顶，境与诸根相同者我顶礼。何亦显现。
English
Na, the peaceful one without beginning or end, the essence of being and non-being, inseparable from compassion, is called Bodhicitta. This is according to the accomplished tradition. How should this be generated? Through the method of the mandala wheel, and through the stages of self-blessing, Bodhicitta is generated. Conventional truth and ultimate truth have form. These cannot be expressed by anyone. Why? Because this self-aware wisdom is beyond words, it is the realm of practice. Through the stages of self-blessing, omniscient wisdom is self-nature, not spoken by others, but co-emergent. It cannot be found anywhere. It is known through close association with the stages of the lama, and through one's own merit. Through the kindness of the lama's oral instructions, and one's own great merit, the wisdom of holding power is beyond the path of words. It is the realm of practice. It is said that when someone speaks of this, even the all-knowing one is impoverished by words, free from action, always shining on beings, may the one king of bliss be victorious. The feet of Sarahapa also said, that of that, the lama's, from the words of the lama, realization will occur, the taste of nectar at the co-emergent moment, where to speak and how to know. Again, this is not the realm of mind, far from the realm of words, empty of the entry of the lama's words of things, through the stages of the tantra, virtues such as compassion will arise, to one's own heart and the heart of those who have it, it gives the state of fruition. What is the nature of the ground of Bodhicitta? It is said that the senses are like oneself, the mind is like entering within, speech is like dissolving, the body is fully developed with bliss. The collection of senses is diminished and there is no merging, unexhausted thoughts are the seed of existence, this nature of joy is the sky's, flower tasting the coolness. The path of the senses is completely pacified, what is the nature of decay, the fruit of that is once born joy, the flower of the body ask from the face of the lama. That said, when what arises, all times decay and remain at the crown, I prostrate to that which is the same as the realm and the senses. Whatever is manifest.