Tibetan
་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་སྟོན་པའི་ལྟོས་པ་ནི། བྱས་པ་གཟོ་བ་དང༌། བྱས་པ་ཚོར་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་གཟུངས་བསྐྱེད་པའི་ཆོ་ག་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དང༌། འབྲེལ་བའི་སྐྱབས་གསུམ་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་བ་བཀའ་དྲིན་དྲན་ནས། དེས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ངེ༌། དེས་གསུངས་པའི་གཟུངས་ནི་དོན་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ན་བསྐྱེད་དགོས་སོ་སྙམ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སུས་བྱས་པ་ཚོར་བ་དེ་ཡང་ངེས་པ་ཁོ་ནར་གཟུངས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་གཟུངས་བསྒྲུབས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་བཀའ་དྲིན་ཚེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བྱས་པ་ཚོར་བར་བྱེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པས་ན་བྱས་པ་ཚོར་བ་ཅན་ནོ། །ཆོས་ལ་ལྟོས་པ་ནི་ཆོས་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གཟུངས་བསྐྱེད་བའི་ཆོ་ག་བསྟན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་སུ་ཆོས་ལ་འདོད་ཅིང་སྲེད་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་གཟུངས་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ལ་དགའ་བ་ནི། །གང་ཆོས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཞུགས་པ་སྟེ། དེ་ལྷུར་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ནི་གཟུངས་མ་བསྐྱེད་པར་མི་འདུག་གོ །ཟབ་མོའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ལ་བརྩོན་པ་ནི་ག་ལ་ཞིག་གཟུངས་བསྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དེ། དེ་ནི་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱི་ཕྱིར་ཡང་གཟུངས་འདི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གཟུངས་ལ་བརྩོན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་བྱེ་བྲག་གིས། །བགོ་བཤའ་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན། །བགོ་བཤའ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་བགོ་བཤའ་དང༌། ཟང་ཟིང་གི་བགོ་བཤའོ། །དང་ཚུལ་སྨོས་པས་ནི་བགོ་བཤའི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་སེམས་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་འཛིན་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཆུང་དང་ཉུང་དང་མང་པོ་ནི། །རྫས་དང་གྲངས་དང་གཉི་གར་བསྟན། །ཆུང་ངུ་ནི་རྫས་ཆུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉུང་ངུ་ནི་གྲངས་ཉུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མང་པོ་ནི་རྫས་དང་གྲངས་མང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུངས་དོན་བསྟན་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། །འོན་ཀྱང་སྤྱིར་ཡང་བསྟན་པ་མཛད། །བྱས་གཟོ་ལ་སོགས་གཞན་དུ་ཡང༌། །བྱ་བའི་ཕྱིར་ན་གསུངས་པ་ཡིན། །གཟུངས་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི་སྐབས་ཡིན་མོད་ཀྱི་སྤྱིར་བསྟན་ཏེ་གསུངས་པའི་བྱས་པ་གཟོ་བ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གཞན་དུ་ཡང་བྱ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དོན་དེ་བསྟན་པའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཤད་པའི་ཚེ་ཕན་ཡོན་བསྙད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་འཐོབ་པ་དང༌། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡང༌། འདིར་ནི་གཙོ་བོར་ཐུབ་པ་ཡིས། འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། མཐོ་རིས་ལ་སོགས་འབྲས་བུ་ནི། །གཞན་བསྟན་པ་ལས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ལྷ་དང་མི་ལ་སོགས་པར་སྐྱེ་བ་དང༌། རྒྱལ་སྲིད་ལ་སོགས་པ་དང་མི་འབྲལ་བར་འཕེན་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་འདི་གཉིས་གཙོ་བོར་བསྟན་པ་ཡང་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོར་ངེས་པར་འགྱུར་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞིར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ཐོབ་པ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སྔ་མའི་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨོས་སོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་ཡིན་པ་ཁོ་ན་དག་བྱེད་པ་ཡིན་པས་ན། ཕྱི་མའི་སྐབས་སུ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མ་སྨོས་སོ། །ད་ནི་མིང་ཞུས་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། བདག་དང་ གཞན་དོན་རིམ་བཞིན་དུ། །ཞུས་པ་དང་ནི་དགོས་པ་བསྟན། །ཡང་ན་དོན་ནི་ཆེ་བའི་ཕྱིར། །ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་བཟླས་ཏེ་ཞུས། །འདིའི་མིང་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བས་ནི་མིང་ཞུས་པ་བསྟན་ཏོ། །མིང་ཞུས་པ་དགོས་པ་མེད་དུ་དོགས་པ་ལ། འདི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བས་དགོས་པ་བསྟན་ཏེ། ཐ་སྙད་གདགས་པའི་དུས་ན་འདི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ན་ཕྱིས་ཐ་སྙད་གདགས་པའི་བྱ་བ་ཞུས་པའི་དགོས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་འདིའི་མིང་ཅི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དོན་དུ་ཞུ་བའོ། །འདི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་དུ་ཞུ་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་ཐ་སྙད་གདགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་མིང་ཐོས་པར་འདོད་ན། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་གཞན་དག་འཛིན་ན་ཇི་ལྟར་འཛིན་དུ་གཞུག་པར་བགྱི་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་དོན་ཆེ་བའི་ཕྱིར། དད་པས་འདུན་པར་བྱས་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དང་ཡང་དུ་མིང་ཞུ་བར་བྱེད་དོ། །ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་སྨོས་པ་བསྡུ་བའི་དོན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་བདག་ཉིད་ཀྱི་མིང་ཐོས་པར་འདོད་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་སྤྱིར་ཞུས་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་བདག་ཉིད་ལ་བསྡུ་བའི་ཕྱིར། འདི་ཇི་ལྟར་གཟུང་བར་བགྱི་ཞེས་སྨྲོས་སོ། །ད་ནི་མིང་འདོགས་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་གོ་རིམས་ཁོ་ན་བཞིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་ཡིས། །མིང་ནི་རྣམ་པ་བཞིར་མཛད་དེ། །དེ་ཕྱིར་མི་ཉུང་ལྷག་པ་མེ
Chinese
འགྱུར་ཏེ། 那么对于导师的依赖是，以“行感恩”和“知恩者”这两个词语，显示了生起陀罗尼的仪轨。就像这样，忆念与薄伽梵（梵文，Bhagavān， भगवन्，世尊）相关的获得三皈依等等的恩德，必定会如他所说的那样去成办。因为他所说的陀罗尼意义重大，所以心想必须生起。谁是知恩者，也必定会生起陀罗尼，就像这样，修持陀罗尼是为了报答薄伽梵的恩德。因为他是以知恩图报为本性，所以是知恩者。对于法的依赖是，以“欲法者”等等显示了生起陀罗尼的仪轨。因为谁希求和贪恋法，那必定会生起陀罗尼，因为那是法的殊胜之处。乐于法是，谁是深深进入法的人，因为他重视它。像那样的人，不会不生起陀罗尼。对于精勤于忍耐深奥之法的人，怎么会不生起陀罗尼呢？ 因为那是极其深奥的。为了他人的利益也应当生起这个陀罗尼，因此说了“菩萨摩诃萨精勤于陀罗尼”等等。以法和财物之差别，显示了两种分配方式。分配有两种，法的分配和财物的分配。以说明“和”的方式，显示了分配的自性，因此显示了没有心的执着。小、少和多，显示了事物、数量和两者。小是因为事物小。少是因为数量少。多是因为事物和数量多。虽然是显示陀罗尼的意义，但还是做了普遍的显示。因为行感恩等等在其他地方，也是应该做的，所以说了，那是为了显示那个意义的结束语。讲述时，宣说利益有两种，获得不退转地和无上菩提。
English
It changes. The dependence on the teacher is shown by the two terms "gratitude" and "grateful person," which demonstrate the ritual for generating a dhāraṇī. Like this, remembering the kindness of obtaining the Three Refuges and so on in relation to the Bhagavan (Sanskrit, Bhagavān, भगवन्, Blessed One), one will surely accomplish it as he said. Because the dhāraṇī he spoke of is of great importance, one thinks it must be generated. Whoever is grateful will surely generate the dhāraṇī, just as practicing the dhāraṇī is to repay the kindness of the Bhagavan. Because he is by nature grateful, he is a grateful person. The dependence on the Dharma is shown by "desiring the Dharma" and so on, which demonstrate the ritual for generating a dhāraṇī. Because whoever desires and craves the Dharma will surely generate the dhāraṇī, because that is the excellence of the Dharma. To be delighted in the Dharma is whoever deeply enters the Dharma, because he values it. Such a person will not fail to generate the dhāraṇī. How could someone who strives for patience in the profound Dharma not generate the dhāraṇī? Because it is extremely profound. For the sake of others, this dhāraṇī should also be generated, therefore it is said, "Bodhisattva Mahasattva strives for dhāraṇī" and so on. With the distinction of Dharma and wealth, two kinds of distribution are shown. There are two kinds of distribution, the distribution of Dharma and the distribution of wealth. By explaining the manner of "and," the nature of distribution is shown, therefore it is shown that there is no clinging of the mind. Small, few, and many show things, numbers, and both. Small is because the thing is small. Few is because the number is small. Many is because the thing and the number are many. Although it is showing the meaning of the dhāraṇī, a general display is still made. Because doing gratitude and so on is also necessary elsewhere, it is said, that is the concluding remark for showing that meaning. When explaining, proclaiming the benefits is twofold, obtaining the irreversible ground and unsurpassed Bodhi.
Chinese
是发心啊。 也就是，这里主要是能仁（释迦牟尼佛）以两种果来开示。 怎么样呢？ 说道：天界等等的果，从其他的开示中可以领悟。 世尊所开示的一切，也都是投生为天人和人类等等，和王位等等不分离地施予。 这两种果主要是开示，也是必定成为大菩提之因的缘故，也是作为基础的缘故。 获得不退转地，只是菩萨们才有的缘故。 在前面的章节中提到了菩萨。 发起无上正等正觉之心，只有不是菩萨的人才能做到，所以在后面的章节中没有提到菩萨。 现在要讲述请问名字，为了自己和 为了他人的利益依次地，请问和必要都开示了。 或者因为意义重大，用两个词重复地请问。 “这个叫什么名字”就是表示请问名字。“请问名字没有必要”的疑惑，用“这个应该如何受持”来表示必要，就是在安立名称的时候，用“这个应该如何受持”这句话。 因此，后来安立名称的行为是请问的必要。 或者“这个叫什么名字”是为了自己的利益而请问。“这个应该如何受持”是为了他人的利益而请问，那些人为了安立名称而想听到法相的名字，如果其他人受持这个法相，应该如何让他们受持呢？ 这就是这句话的意思。 或者因为这个法相意义重大，以信仰所希求的心，一次又一次地请问名字。“又”这个词是包含没有说到的意思，因此用两个词表示想听到自己的名字，虽然这样普遍地请问了，但是为了包含自己，所以说了“这个应该如何受持”。 现在要开示安立名字，这只是按照顺序，以原因和结果的事物，安立四种名字，因此不多也不少。
English
It is the generation of the mind [of enlightenment]. Moreover, here, the Able One (Shakyamuni Buddha) mainly reveals two fruits. How is it? It is said: The fruits such as the heavenly realms, etc., can be realized from other teachings. All that the Blessed One taught is to bestow birth as gods and humans, etc., and to not be separated from kingship, etc. These two fruits are mainly taught because they are the cause of definitely becoming great enlightenment, and also because they are the basis. Obtaining the irreversible stage is only for bodhisattvas. In the previous chapter, bodhisattvas were mentioned. Generating the mind for unsurpassed, perfect, and complete enlightenment is only done by those who are not bodhisattvas, so in the later chapter, bodhisattvas were not mentioned. Now, asking the name will be spoken, for oneself and For the benefit of others, in order, both the asking and the need are shown. Or because the meaning is great, the question is repeated with two words. "What is this called?" shows the asking of the name. To dispel the doubt that asking the name is unnecessary, the need is shown by "How should this be held?", which is the phrase "How should this be held?" at the time of establishing names. Therefore, the act of establishing names later is shown to be the need for asking. Or "What is this called?" is asking for one's own benefit. "How should this be held?" is asking for the benefit of others, and if those people want to hear the name of the Dharma aspect in order to establish names, how should they be made to hold this Dharma aspect if others hold it? That is the meaning of this phrase. Or because this Dharma aspect is of great significance, one asks the name again and again with a mind of faith and desire. The word "again" is to include what has not been said, so with two words it is shown that one wants to hear one's own name, although it has been asked generally, but in order to include oneself, it is said "How should this be held?". Now, the giving of names will be shown, this is only according to the order, with the objects of cause and effect, four kinds of names are established, therefore not too few and not too many.