Tibetan
པས་ཕྲ་ཞིང་ཤེས་པར་དཀའ་སྟེ། བདག་དང་གཞན་དང་པོའི་ལམ་དུ་འཇུག་ཅིང་ཞུགས་པའི་དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལམ་འདི་ནི་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། །མི་རྟོག་པའི་ཡུམ་ཡང་མ་ཡིན་པས། རྟོག་པ་དང་མི་རྟོག་པ་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བརྟག་པར་དཀའ་ཞིང་བསྟན་པར་དཀའ་ལ་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ་ཏེ། སེམས་ཀྱིས་བརྟག་པར་དཀའ་ཞིང་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་ཡང་དཀའ་ལ། ཚིག་གིས་དོན་ཡང་སྟོན། ཚིག་དེ་དོན་མ་ཡིན་པས་བརྗོད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་མི་ཕེབས། གཞན་དང་བྱིས་པ་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང༌། །དོན་ནི་ཐ་སྙད་ལས་འདས་པ་ཡིན་པས། ཚིག་གིས་མི་ཕེབས་ཤིང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལས་གཞན་པ་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པ་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ཡང་ཤེས་ཤིང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ནི་ཡོད་དོ། །དོན་བཞི་པ་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཐབས་ཡོད་ན་གང་གིས་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། འཁྲུལ་བའི་རྟོག་པ་ནི་ཚད་མམ་ཡིན་པས། འཕགས་པ་དང་མཁས་པའི་ལུང་དང༌། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་དོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ། ལོ་རྒྱུས་ཀྱིས་བརྟགས་པས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། སྟོན་པའི་ངེས་པའི་ལུང་དང༌། བླ་མ་རྣམས་ཀྱི་མན་ངག་དེ་ཉིད་དོན་འདིར་བལྟ། །སྟོན་པས་བཀྲི་བའི་དོན་དུ་མ་ཡིན་གྱི་ངེས་པའི་དོན་དུ་བསྟན་པའི་ལུང་དང༌། བླ་མ་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མ་ནོར་བར་རྟོགས་པའི་ཉམས་ཀྱི་མན་ངག་དང༌། དེ་ཉིད་ལ་མ་ནོར་བའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྒོམ་པ་སྐབས་འདིར་བལྟའོ། །འཁྲུལ་པའི་རྟོག་པ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་རྒྱུ་ཡིས་དངོས་པོ་འཇིག་ཅིང་གྲུབ་པའི་མཐའ་སྤྱོད་པ། །མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་རྒྱུས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འཇིག་ཅིང་སྤྱོད་དེ་ཐ་མར་ཡོད་པ་ཞིག་དུ་གྲུབ་བམ། མེད་པ་ཞིག་ཏུ་གྲུབ་མཐའ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་འགྱུར་ཞེས་དཔྱོད་པ་ནི། དེ་ཉིད་རྟོག་པ་རྒྱུན་འབྲངས་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མར་གཞག་ནས་བློ་ཡིས་འཇིག་བྱེད་དེ། །གོང་མ་ལྟར་དཔྱོད་པ་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོག་པའི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས། ནོར་བའི་རྟོག་པས་ལོག་པར་མཐོང་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཚད་མར་བཟུང་ནས། ལོག་པའི་བློ་ཡིས་འཇིག་ཅིང་སྤྱོད་དེ། དཔེར་ན་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་མཐོང་བའི་ཚེ། བདག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་ཅིའི་ཕྱིར་སྦྲུལ་མེད་ཅེས་རང་གི་འཁྲུལ་པ་མངོན་སུམ་ཚད་མ
Chinese
极细且难以理解，进入和趋入于自身与他者的最初道路的大瑜伽士佛陀的道路，既不是分别念的境域，也不是无分别念的境域，是超越分别念和无分别念的。因此，难以考察和难以指示，远离言说的名相。 心难以考察，语言也难以指示，语言也显示意义。因为语言不是意义，所以远离言说的名相，语言无法表达。虽然不是他人和所有孩童的行境，但意义是超越名相的，所以语言无法表达，大乘之外的声闻等，以及各个凡夫孩童的行境虽然不是，但有知晓和理解的方法。显示第四个意义，如果像这样有理解的方法，那么用什么来理解呢？因为错乱的分别念不是量，所以圣者和智者的教言，以及事物的所有意义，通过历史考察来理解。显示说，导师的决定之教言，以及上师们的口诀，就在此意义中观察。导师所开示的不是引导之义，而是以决定之义所显示的教言，以及上师智者们无误理解的体验口诀，以及为了在此无误理解之义而修持菩提心，在此处观察。 显示错乱的分别念不是量，以现量等因，事物坏灭和成立的边际而行持。以现量和比量等理证之因，对于一切烦恼和清净的事物，坏灭而行持，最终成为存在还是不存在的边际，会变成什么样呢？如此思择，就是将此分别念的相续行境作为量来安立，以智慧来摧毁。如上思择，就是随顺颠倒分别念的相续，将错误的分别念所错谬见到的行境执为量，以邪恶的智慧来摧毁和行持。譬如将绳子看成蛇的时候，我现量见到，为何说没有蛇呢？如此将自己的错乱现量作为量。
English
It is extremely subtle and difficult to understand. The path of the great yogi Buddha, which enters and approaches the initial path of self and other, is neither the realm of conceptual thought nor the realm of non-conceptual thought, but transcends both conceptual and non-conceptual thought. Therefore, it is difficult to examine and difficult to indicate, and it is free from the names of expression. It is difficult to examine with the mind and difficult to indicate with words, but words also reveal meaning. Because words are not meaning, they are free from the names of expression, and words cannot express it. Although it is not the realm of others and all children, the meaning is beyond names, so words cannot express it. Although it is not the realm of the Hearers and others outside the Great Vehicle, as well as individual ordinary children, there is a way to know and understand it. Showing the fourth meaning, if there is a way to understand like this, then what should be used to understand? Because the mistaken conceptual thought is not a valid cognition, the teachings of the noble ones and the wise, and the meaning of all things, should be understood through historical examination. It shows that the definitive teachings of the teacher, and the oral instructions of the lamas, should be observed in this meaning. The teachings shown by the teacher are not for the purpose of guidance, but are the teachings shown with definitive meaning, and the experiential oral instructions of the lamas and wise men who have understood without error, and the cultivation of bodhicitta for the purpose of understanding this meaning without error, should be observed here. Showing that mistaken conceptual thought is not a valid cognition, the cause of manifest and other things is used to destroy and establish the limits of things. With the cause of reasoning such as manifest and inference, all afflictions and pure things are destroyed and acted upon. In the end, will it become an existing or non-existing limit? What will it become? To think like this is to establish the continuous realm of this conceptual thought as a valid cognition, and to destroy it with wisdom. To think as above is to follow the continuum of inverted conceptual thought, to hold the realm seen wrongly by mistaken conceptual thought as a valid cognition, and to destroy and act with evil wisdom. For example, when a rope is seen as a snake, I see it manifestly, why do you say there is no snake? Thus, one's own mistaken manifest is taken as a valid cognition.
Tibetan
ར་བཟུང་བ་ནི་ཚད་མར་མི་རུང་བ་དང་འདྲའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟོག་མཐའ་མེད་ཕྱིར་དཔྱོད་ མཐའ་མེད་དེ་སྙིང་པོ་མེད་ན་ཚད་མ་གང༌། །རྟག་པའི་སེམས་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐར་ན་ཇི་ལྟ་བུར་ཡང་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེས་སྤྱོད་པ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད་པས་དཔྱོད་མཐའ་མེད་དེ་སྙིང་པོར་བྱ་བ་ཅི་ཡང་མེད་ན་ཚད་མར་གང་གཞག །དེ་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་རྣལ་འབྱོར་ལམ་འདིར་མི་དགོས་སོ། །ཚད་མར་མི་རུང་བ་དེའི་ཕྱིར་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཚེ་ནི། འཇིག་རྟེན་གྱིས་བརྟགས་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱང་ཚད་མར་འཇིག་པ་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱི་སྐབས་འདིར་ནི། འཇིག་རྟེན་འཁྲུལ་པའི་ཐ་སྙད་དག་མི་དགོས་སོ། །དོན་རྣམ་པ་ལྔ་དངོས་པོ་གང་བརྟགས་ཏེ་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེ་ན། རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་ལ་བརྟག་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་བརྟག་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྟག་པ་དང་འཁྲུལ་པ་སྣང་བར་བརྟག་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་བརྟག་པ་ནི། དངོས་པོ་མཐའ་ཡི་རྒྱུ་ནི་ལོ་རྒྱུས་དག་ལས་ལམ་འདིར་བརྟག་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྟོན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའ་བརྟག་པའི་རྒྱུ་ནི་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བརྟགས་པ་མ་ནོར་བའི་ལམ་གཏན་ལ་ཕབ་པར་གྱུར་པས། བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་ཚོལ་བའི་སྐབས་འདིར་དེ་ལྟར་བརྟག་པར་བྱས་ཏེ། དཔེར་ན་ཆུ་གཤེར་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། ཆུའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལོ་རྒྱུས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། ལུང་ལས་ཀྱང༌། རྟོག་པའི་བློ་དང་ལྡན་རྣམས་ལ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་བ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རིག་ཅིང་རྟོག་པ་ཉིད་མ་ནོར་བའི་ལམ་ཡིན་པས། དངོས་པོའི་ལོ་རྒྱུས་བརྟག་པའི་སྒོ་ནས་ལམ་བཙལ་བར་དགོས་སོ། །སྐྱེ་བོ་ཀུན་གྱི་སེམས་མངོན་སྣང་ཕྱི་ནང་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་རིག་ཅིང་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ནང་གི་དབང་པོ་དྲུག་དང༌། ཕྱིའི་ཡུལ་དྲུག་ཡོད་པར་གྲགས་པའི་ཆོས་འདི་ནི། འཛིན་པ་དྲུག་གིས་ཇི་ལྟར་མཐོང་ཞིང་བརྟག་པ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་འཁྲུལ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ དྲུག་གིས་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་བརྟག་པ་སྟེ། ཅི་སྣང་བ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་
Chinese
执着是和不可靠的量一样。为什么呢？因为思辨无边际，所以考察也无边际，没有心要，哪里有量？恒常的心性，在真实究竟处，无论如何也不能成立。因此，行为怎么会有呢？所以考察无边际，没有可做的心要，哪里能安立为量？因此，世间考察的言语，瑜伽道中不需要。因为不可靠的量，所以在世俗显现错乱的境况下，世间考察的言语也有作为量而毁灭的时候，但在真实义上，瑜伽修行的道路中，不需要世间错乱的言语。如果问，五种意义的事物应该考察什么才能了悟？有两种，即：完全染污和完全清净的事物应该考察。考察完全染污的事物也有两种，即：考察是否是完全染污的自性和考察错乱的显现。考察是否是完全染污的自性是：事物边际的因，应该从历史中考察此道。等等所开示的，考察事物成立的边际之因，就是考察事物本身的历史如何存在，从而确定无误的道路。因此，在寻求无上道的场合，应该这样考察。例如，水湿润的自性，由水的自身自性的历史来显示。经文中也说：对于具有思辨智慧的人们，显示事物的法性。这样，染污和清净的事物如实地认知和思辨，就是无误的道路。因此，需要通过考察事物的历史来寻求道路。所有人的心识显现，内外知名的法，是众生的心识所认知和显现的内在六根和外在六境存在的知名法，六种执着如何见和考察，都不是那样，是错乱的。进入的六种识见和听等等作为所缘境来考察，无论显现什么都不是那样存在，
English
Grasping is like an unreliable measure. Why? Because speculation is endless, so examination is endless. If there is no essence, where is the measure? The permanent mind-essence, in the ultimate reality, cannot be established in any way. Therefore, how can there be action? So examination is endless, and if there is nothing to be done as an essence, where can it be established as a measure? Therefore, worldly terms of investigation are not needed on this path of yoga. Because of the unreliable measure, in the case of the appearance of illusion in conventional truth, worldly terms of investigation can also be destroyed as a measure. However, in the context of the path of yoga for the sake of the true meaning, these worldly terms of illusion are not needed. If you ask, what should be examined to understand the five kinds of objects? There are two kinds: things that are completely afflicted and things that are completely purified should be examined. There are also two kinds of examining things that are completely afflicted: examining whether they are the nature of complete affliction and examining the appearance of illusion. Examining whether it is the nature of complete affliction is: The cause of the limit of things should be examined in this path from history. And so on, it shows that the cause of examining the limit of the establishment of things is to examine how the history of the thing itself exists, so that the unerring path is determined. Therefore, in the case of seeking the supreme path, it should be examined in this way. For example, the nature of water being wet is shown by the history of the nature of water itself. It is also said in the scriptures: For those who have speculative wisdom, the Dharma of things is shown. In this way, the afflicted and purified things are known and speculated as they are, which is the unerring path. Therefore, it is necessary to seek the path through examining the history of things. The mind of all beings, the manifest appearance, the famous Dharma inside and outside, is the famous Dharma that exists in the minds of sentient beings, the six inner senses and the six outer objects that appear as objects. How the six attachments see and examine are not like that, they are mistaken. The six kinds of entering consciousness see and hear, etc., as objects of focus, and whatever appears is not as it is.