Tibetan
འགྱུར་བ་འཐོབ་བོ། །སྟོབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བདུད་དང་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་བརྫི་བ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ལས་མངོན་པར་འཕགས་པ་འཐོབ་བོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། འཆི་བདག་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ལྷའི་བུའི་བདུད་ལས་ཡང་དག་པར་འདའ་བ་ཐོབ་བོ། །གཞན་ཡང་རིགས་ཀྱི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སྦྱིན་པའི་བསྔགས་པ་སྨྲ་བ་ཡང་ཡིན་ལ། སྦྱིན་པས་ངག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་མི་སེམས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། བསམ་གཏན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ཐབས་དང༌། སྨོན་ལམ་དང༌། སྟོབས་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བསྔགས་པ་ཡང་སྨྲ་ལ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་མི་སེམས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པར་བསྒྲུབས་ནས་སྤང་བར་བྱའོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་འབྱུང་བའོ། །དེ་བས་ན་གང་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་དེ་དག་ནི་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་རྟོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ངག་གོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཏེ། གཞན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྤྲོས་པ་མེད་པའི་ཡུལ་གྱི་ཡེ་ ཤེས་ཐོབ་ནས་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དག་པ་ནི་ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པའི་མདོ་ལས་རྒྱ་ཆེར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རང་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཐོབ་ཅིང་གཞན་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གནས་པར་མཛད་པས་ན། ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཁྱད་པར་དུ་ཐོབ་ཅིང་བརྙེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ཐོབ་པ་སྟེ། ཐོབ་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་ཚིག་གི་ཕྲད་སྔོན་དུ་མི་འབྱུང་བ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་གནས་ནས་གཞན་དག་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་རྫོགས་པར་མཛད་པས་ན། ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ལ་གནས། ཞེས་བྱའོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུའི་དག་པ་ནི་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་སོ། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་ཚུལ་གཉི་གས་འདྲེན་ཅིང་སྟོན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་ཚུལ་ལོ། །ཡང་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་ཚུལ་གྱི་གཞུང་ལུགས་གང་ལ་མངའ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུའི་ཚུལ་ལོ། །མགོན་པོས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་སྟེ། །ས་བཅུ་ལ་ནི་གནས་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ཡང་ས་དང་པོ་ནི་དོན་ཆེ་བ་འདྲིས་པ་མ་ཡིན་པ་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སེམས་པའི་སེམས་ཐོབ་པས་དགའ་བ་དང་མཆོག་ཏུ་དགའ་བ་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་གཉིས་པ་ནི་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོ་དང་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཐམས་ཅད་བྲལ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དྲི་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་གསུམ་པ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཐོས་པའི་གཟུངས་ངེས་ཤེས་པའི་སྣང་བ་ཚད་མེད་པའི་གནས་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འོད་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་བཞི་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་བུད་ཤིང་བསྲེག་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་བསྒོམ་པ་དེ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེའི་འོད་འཕྲོ་བར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་འོད་འཕྲོ་བ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ས་ལྔ་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་ཉིད་ཐོབས་ཀྱི་སྒོམ་པ་དེ་ལ་དབང་བྱ་བར་དཀའ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་དཀའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དྲུག་པ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་འཇུག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ལན་མང་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །ས་བདུན་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བར་ཆད་མེད་ཅིང་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་རིང་དུ་རྗེས་སུ་ཞུགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་དག་པའི་ས་དང་ རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རིང་དུ་སོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མའི་ཉོན་མོངས་པ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བས་མི་བསྐྱོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་གཡོབ་ཞེས་བྱའོ། །ས་དགུ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་སྟོན་པའི་དབང་ལ་ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པའི་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཡངས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ལེགས་པའི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱའོ། །ས་བཅུ་པ་ནི་གནས་ངན་ལེན་གྱི་ལུས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྤྲིན་ཆེན་པོ་ལྟ་བུས་ཁྱབ་ཅིང་ཁེབས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྤྲིན་ཞེས་བྱའོ། །ས་བཅུ་གཅིག་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཞེས་སྒྲིབ་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་མོ་སྤངས་པས་ཆགས་པ་མེད་ཅིང་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་བྱའི་རྣམས་པ་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་དག་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ནི་དུ་མཆིས། གནས་ངན་ལེན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་དུ་མཆིས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་བ། སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང༌། གནས་ངན་ལེན་གྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་གཅིག་སྟེ། ས་དང་པོ་ལ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཀུན་དུ་
Chinese
获得转变。凭借力量的到彼岸，所有烦恼、魔和外敌都无法侵扰，并获得超越一切世间的殊胜。凭借智慧的到彼岸，能从蕴、死主、烦恼和天子魔中彻底解脱。此外，种姓之子，菩萨既是布施的赞颂者，也不认为布施是言语。同样，持戒、忍辱、精进、禅定、智慧、方便、愿、力、智慧的赞颂者，也不认为智慧是言语。那为什么呢？因为所有这些法都应在如实修习后舍弃。这些都是从分别念中产生的。因此，凡是分别念和从分别念中产生的法，都应舍弃。因此，菩萨不认为分别念和从分别念中产生的法是言语，而是获得无分别的、无戏论之境的智慧后，证得圆满菩提。如此清净的到彼岸，应从《正法集经》中广为了解。自己获得十度，并使他人安住于十度，即是获得十度。特别获得和证得的，就是获得十度。不以“获得到彼岸”作为词语的前缀，是因为无常的缘故。安住于此，使他人圆满十度，故称“安住于十度”。十度的清净，是因为变成了如是所说的清净自性。以世俗和胜义二谛引导和开示的，就是十度的道理。或者，拥有十度道理的论典，就是十度的道理。怙主是十自在，是安住于十地者。也就是说，初地如同大义。
English
Transformation is attained. By means of the perfection of power, one is not overwhelmed by all afflictions, demons, and adversaries, and attains eminence over all the worlds. By means of the perfection of wisdom, one attains complete liberation from the aggregates, the Lord of Death, afflictions, and the demon of the son of the gods. Furthermore, a son of good family, a Bodhisattva, is also a speaker of praise for generosity, but does not think that generosity is speech. Similarly, he speaks praise for morality, patience, diligence, meditation, wisdom, skillful means, aspiration, power, and wisdom, but does not think that wisdom is speech. Why is that? Because all these dharmas should be abandoned after being truly practiced. All these arise from complete examination. Therefore, whatever is completely examined and the dharmas that arise from complete examination should be abandoned. Therefore, a Bodhisattva does not think that complete examination and the dharmas that arise from complete examination are speech, but rather, having attained the wisdom of the non-conceptual, non-elaborate realm, he awakens to perfect complete enlightenment. Such purity of the perfections should be extensively understood from the Sutra of the Collection of True Dharmas. Having oneself attained the ten perfections and causing others to abide in the ten perfections, one has attained the ten perfections. Whatever is particularly attained and realized is the attainment of the ten perfections. The reason why the word "attainment" does not precede "perfection" is because of impermanence. Abiding in that, and causing others to perfect the ten perfections, it is called "abiding in the ten perfections." The purity of the ten perfections is because it has become the nature of purity as it has been spoken. That which guides and shows the two truths, conventional and ultimate, is the way of the ten perfections. Or, that which possesses the doctrine of the way of the ten perfections is the way of the ten perfections. The protector is the lord of the ten, the one who abides on the ten grounds. That is to say, the first ground is like a great meaning.
Chinese
因为获得无漏的出世间的心之所依，广大欢喜和极大欢喜，所以称为极喜地。第二地是因为脱离了微小的堕落和行为不轨的戒律的所有垢染，所以称为离垢地。第三地是因为禅定和听闻的陀罗尼、决定的智慧的无量显现之处，所以称为发光地。第四地是因为焚烧烦恼的薪柴，修习与菩提分相应的法，那智慧之火的光芒照耀，所以称为发光地。第五地是菩提分相应的法。那些法获得之后，对于修习难以自在，所以称为极难胜地。第六地是因为有为的行相现前，以及多次对无相作意现前，所以称为现前地。第七地是因为无相作意无间断且恒常不断地长久随行，以及与清净地相连，所以称为远行地。第八地是因为无相任运成就，以及由相的烦恼普遍生起而不可动摇，所以称为不动地。第九地是因为在以一切方式说法自在上，获得无碍的极其广大的智慧，所以称为善慧地。第十地是因为将轮回的身体如同虚空一般，而以法身如同大云一般遍布覆盖，所以称为法云地。第十一地是因为断除了烦恼和极细微的障碍，无有贪执和阻碍地完全证悟一切所知之相，所以称为佛地。世尊，那些都有多少愚昧之处？有多少轮回的不利因素？世尊开示说：观世音自在，有二十二种愚昧，十一种轮回的不利因素。初地是对人与法执着。
English
Because of attaining the basis of mind that is unpolluted and transcends the world, and because of the vast joy and supreme joy, it is called the Extremely Joyful Ground. The second ground is called the Stainless Ground because it is free from all the stains of subtle downfalls and immoral discipline. The third ground is called the Luminous Ground because it is the abode of immeasurable appearances of samadhi, dharani of hearing, and definite wisdom. The fourth ground is called the Radiant Ground because the practice of the dharma that accords with the aspects of enlightenment burns the firewood of afflictions, and the light of the fire of wisdom radiates. The fifth ground is the dharma that accords with the aspects of enlightenment. Because it is difficult to master the meditation of attaining those dharmas, it is called the Very Difficult to Subdue Ground. The sixth ground is called the Manifest Ground because the activity of conditioned phenomena is manifest, and the contemplation of the signless is repeatedly manifest. The seventh ground is called the Far-Going Ground because the contemplation of the signless is uninterrupted and continuous, and because it is connected with the pure ground. The eighth ground is called the Immovable Ground because the signless is spontaneously accomplished, and because it is not moved by the arising of the afflictions of signs. The ninth ground is called the Good Intelligence Ground because one attains unobstructed and extremely vast wisdom in the power of teaching the Dharma in all ways. The tenth ground is called the Cloud of Dharma Ground because the body of cyclic existence is like the sky, and the Dharmakaya covers and pervades it like a great cloud. The eleventh ground is called the Buddha Ground because one has abandoned afflictions and extremely subtle obscurations, and without attachment or obstruction, one has completely awakened to all aspects of knowable things. World Honored One, how many obscurations are there in those? How many unfavorable aspects of cyclic existence are there? The World Honored One said: Avalokiteshvara, there are twenty-two obscurations and eleven unfavorable aspects of cyclic existence. The first ground is attachment to persons and phenomena.