Tibetan
་བསྒོ་བ་དང་བར་ཆད་དང༌། །ཉེས་པ་མེད་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཇི་སྲིད་ལྟུང་བ་མ་སྤྱད་ཅིང༌། །གོང་མའི་ཡོན་ཏན་མངོན་མ་གྱུར། །བསླབ་དང་འགལ་བའི་ལས་མི་སྤྱད། །དམ་ཚིག་རྟོག་ལས་མ་གྲོལ་བ། །དེ་སྲིད་སྦྱོར་བ་ངེས་པར་གནས། །སྒྲ་སོགས་ཉན་དང་འཆད་པ་དང༌། །ཉན་ཐོས་སོགས་དཀའ་རང་རྒྱལ་ སོགས། །དྲི་ཆེན་སོགས་ཏེ་ཉན་ཐོས་སོགས། །མ་གུས་བྱོལ་སོང་གཞན་གྱི་ལུས། །ཐབས་ཀྱི་ལམ་དང་དྲེགས་པར་ལྡན། །ཀུན་རྫོབ་བརྗོད་བཅས་དང་བརྟན་དང༌། །བགྲང་ཕྲེང་སོགས་དང་བུད་མེད་རྣམས། །ཡུལ་གྱི་འདྲ་བར་ཤེས་པར་བྱ། །སློབ་དཔོན་དང་ནི་སློབ་མ་དག །འཁོན་འཛིན་གུས་པ་རྣམ་པར་བྲལ། །སྔོམ་གསུམ་འཛིན་པའི་བློ་མེད་ཅིང༌། །དགོངས་པའི་དོན་ཤེས་མི་བྱེད་ཅིང༌། །ཤར་གཉེར་དོན་ལ་སྐྱོ་སེམས་དང༌། །ཆགས་དང་འདོད་པས་བསྟོད་ལས་བཟློག །འདོད་དོན་གཉེར་དང་མཆོད་ཡུལ་དུ། །དད་པས་འདུ་ཤེས་མི་འཇུག་ཅིང༌། །བདག་མེད་གུས་པ་རྣམ་སྤངས་དང༌། །མེ་ལ་ཆོ་འདུལ་བར་མི་སེམས་ཏེ། །དམན་ལ་གུས་པའི་བློ་བསྐྱེད་ཅིང༌། །འདོད་ཕྱིར་གཞན་སེམས་བསྲུང་བློ་མེད། །མ་དང་བསྲུང་བའི་བློ་བསྐྱེད་དང༌། །ཕྱག་རྒྱ་མི་མཐུན་ལོག་བློར་བྱེད། །བསམས་པས་ཐམས་ཅད་འདྲར་ཤེས་བྱ། །སྲོག་སོགས་འཚེ་ལས་མ་བཟློག་དང༌། །བསམས་བཞིན་དུ་ནི་མ་བཤགས་དང༌། །སྦྱོར་བ་ལོག་པར་བྱེད་པ་དང༌། །མཐོ་བཙམས་པ་དང་ཆགས་སྦྱོར་དང༌། །ཅུང་ཟད་པ་ཡང་ཚུལ་མིན་ཞེས། །ལམ་དང་རྒྱན་པོ་འགྱེད་སོགས་སར། །ཆད་དང་ཅུང་ཟད་ངལ་ལ་སོགས། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ཞེས་མངོན་བརྗོད་དང༌། །ངན་དུ་སྨྲ་ལས་ཟློག་མི་བྱེད། །དངོས་པོ་བདེན་ཞེས་མངོན་བརྗོད་བྱ། །གྲོགས་དང་ཁ་ཟས་བག་ཡངས་དང༌། །དྲག་པོའི་སྦྱོར་བ་མ་སྦས་པ། །མཚན་མ་འགོམ་དང་མིང་བརྗོད་དང༌། །བུད་མེད་ཕན་ཚུན་མི་སྨྲ་བ། །རིག་མ་ལ་ཁེངས་སེམས་དམན་པས། །གཏམ་གྱི་སྦྱོར་བ་མ་བྱས་པ། །ཉེས་པ་དག་ནི་འདྲ་བར་འགྱུར། །ཆུང་དུའི་ཉེས་པ་ཡུན་རིང་པོ། །ཆེ་དང་ཀུན་ལ་འདྲ་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་ཉེས་པའི་རྣམ་པ་ཀུན། །འཕེལ་དང་ལྟུང་སོགས་རབ་རྫོགས་པས། །ལོ་གཅིག་དང་ནི་ཐུན་མཚམས་ལས། །འགྱུར་བར་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ། །ཉིན་མཚན་ཀུན་དུ་རབ་བསྒྲིམས་ནས། །ཉེས་པའི་གནས་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །གལ་ཏེ་ལྟུང་སོགས་བྱུང་གྱུར་ན། །ཡི་གེ་བརྒྱས་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ། །ཇི་སྲིད་དུས་ལས་མ་འདས་པར། །དག་པའི་ལས་ལ་ཉེར་གནས་བྱ། །འགྱོད་བཅས་ ཉེས་པ་འཕེལ་མིར་འགྱུར། །གཉེན་པོའི་དགེ་ལས་མ་གཡོས་ན། །སྨན་པའི་གནས་ནི་བསྒྲུབས་པ་
Chinese
劝诫和障碍，应知无有罪过。乃至未犯堕罪时，未显上德之时，不作违背学处事，未从誓言分别解脱，彼时行持定当住。听闻声等及讲说，声闻等及独觉等，大便等即声闻等，不敬旁生他之身。具足方便道与骄慢，世俗言说具及稳固，数珠等及诸妇女，应知如同境一般。师与弟子众，怀恨远离恭敬心，无有持三戒之心，不解甚深之义，于所求之事生厌倦，以贪欲赞叹作阻止。于所欲求及供养处，不以信心而摄持，无我远离诸恭敬，不思火为调伏处，于下者生恭敬心，为欲不护他人心。生起如母守护之心，手印不合起邪念，以思一切知为同。未从杀生等中作遮止，思已而未作忏悔，作颠倒之行，高慢以及贪爱行，少分亦说非理行。于道及赌博等处，断及少分疲劳等，显说犹豫不决，不从说恶语中作遮止。显说事物为真实，朋友以及放逸食，未隐瞒强烈之行，遮盖相及说名字，妇女互相不说话，于明妃以慢心轻视，未作语言之行。诸罪过皆成相同，微小之罪过亦长久，于大及一切皆相同。如是罪过之诸相，增长及堕落等极圆满，一年以及时段中，瑜伽士应知其变异。日夜恒时极精进，应知罪过之处所。若有堕罪等生起，以百字明作加持。乃至未过彼时限，当勤安住于清净行。具悔 罪过转成增长者，若未动摇对治之善业，则成行持医者之位
English
Admonitions and obstacles, it should be known that there are no faults. As long as one has not committed transgressions, and higher qualities have not manifested, one should not engage in actions that contradict the training. As long as one has not been liberated from the concept of vows, one should definitely remain in practice. Listening to sounds and so on, and teaching, such as Shravakas and Pratyekabuddhas, excrement and so on, such as Shravakas, disrespecting the bodies of other sentient beings. Possessing skillful means and pride, mundane speech with stability, rosaries and women, should be understood as similar to objects. Teachers and disciples, holding grudges and devoid of respect, without the mind to hold the three vows, not understanding the meaning of the profound, feeling weary of the desired object, preventing praise with attachment and desire. In the desired object and the place of offering, not holding it with faith, without self, abandoning all respect, not thinking of fire as a place of taming, generating respect for the inferior, not protecting others' minds for the sake of desire. Generating a mind of protection like a mother, making hand seals that are incompatible and creating wrong thoughts, knowing all as the same through thought. Not refraining from harming life and so on, not confessing after thinking, acting perversely, arrogance and acts of attachment, even a little is said to be improper. In places such as the path and gambling, cutting and a little fatigue and so on, expressing hesitation, not refraining from speaking evil. Expressing things as true, friends and unrestrained food, not hiding strong actions, covering signs and saying names, women not speaking to each other, looking down on Vidyadharas with arrogance, not engaging in speech. All faults become the same, small faults are also long-lasting, the same for large and all. Thus, all aspects of faults, increasing and falling, are completely fulfilled, yogis should know the changes in a year and a period of time. Day and night, always diligently, one should know the place of faults. If transgressions and so on arise, bless with the hundred-syllable mantra. Until that time limit has not passed, one should diligently abide in pure conduct. With remorse, faults turn into growth, if one does not move the antidote of virtuous actions, then one becomes the position of practicing as a doctor.
Tibetan
མིན། །མཆོག་གི་སེམས་ནི་སྔོན་འགྲོ་བས། །རང་གི་ལམ་ནི་ངེས་པར་གཟུང༌། །ལམ་བྲལ་མནར་མེད་སོགས་འགྲོ་བས། །སྔགས་པ་རྟག་ཏུ་བག་མེད་པར། །ཉེས་བ་བཏང་སྙོམས་མི་བཞག་ཅིང༌། །བག་ཡོད་པས་ནི་ཀུན་དུ་བསྒྲུབ། །བླ་མ་དང་ནི་གྲོགས་པོ་དང༌། །ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་རྣམས་དང༌། །ཀུན་དུ་ལྟ་བས་དམ་ཚིག་གཟུང༌། །སློབ་དཔོན་ལ་སོགས་དམ་ཚིག་ལ། །འཚོ་བ་ཕྲོགས་ལ་སོགས་པ་ཡིས། །ཡན་ལག་གཙོ་བོ་བྱུང་གྱུར་ན། །ལྷག་བར་ཉེས་པ་འཕེལ་འགྱུར་བས། །དངོས་དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ནི། །འབད་པས་མྱུར་དུ་སྤྱང་བར་བྱ། །སྦོམ་སོགས་ཕྲ་བའི་ཕྲ་བ་མཐར། །ཉེས་བ་རྟག་ཏུ་བསམ་བར་བྱ། །སྒྲ་ཙམ་ལ་ནི་རབ་གཞོལ་བའི། །སྔགས་པ་མངར་མེད་སོགས་འགྲོ་བས། །ང་ནི་སྔགས་པ་ཞེས་སྒྲོགས་ཤིང༌། །གསང་བའི་ལམ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཡལ་བར་དོར་མི་བྱ། །དཀར་པོའི་གོས་ལ་རབ་གནས་ཏེ། །ངོ་ཚར་རྣམ་པར་དོར་ནས་སུ། །ལོག་པར་གཡེམ་ལ་མངོན་པར་ཞེན། །དུ་འབོད་སེམས་ཅན་དམྱལ་བར་ལྟུང༌། །ཡུལ་མིན་པ་ལ་དྲག་ཤུལ་དང༌། །འདོད་པ་ཡིས་ནི་མ་བྱིན་ལེན། །གཞན་དང་བྱང་ཆུབ་དོན་མེད་པར། །བརྫུན་དང་ཕྲ་མ་ཚིག་རྩུབ་པར། །སྨྱོ་སོགས་གླུ་དང་བྲེ་མོའི་གཏམ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རབ་སྡང་དང༌། །གཞན་གྱི་རྫས་ལ་བདག་གིར་སེམས། །སྐུར་འདེབས་ལམ་ལ་ལོག་འཛིན་པ། །མནར་མེད་སོགས་པར་ལྟུང་བའི་རྒྱུ། །སྔགས་པས་རྟག་ཏུ་སྤང་བར་བྱ། །ནུས་པ་བརྟན་པ་མ་ཐོབ་ཅིང༌། །འདུ་བའི་རྫས་ལས་མ་གཏོགས་པ། །ཆང་གིས་བག་མེད་བྱེད་པ་དང༌། །རང་ཉིད་ཤི་དང་སྨད་པ་དང༌། །བདག་ལམ་བྱིན་མ་བླངས་པར། །སྣོད་དུ་ལྟུང་ལས་མ་གཏོགས་པར།། ཤ་ཟ་ཁ་ན་མ་ཐོར་འགྱུར། །བསྟན་པའི་དོན་ལས་མ་གཏོགས་པར། །རིགས་རྒྱུད་རབ་ཏུ་འཕེལ་འདོད་དང༌། །ན་ཆུང་བདེ་ལ་བརྐམ་པ་ཡིས། །སྔགས་པ་རྟག་ཏུ་ཉམས་པར་འགྱུར། །སེམས་བརྟན་ཚུལ་ལ་བཤད་མཐོང་ནས། །ང་ནི་སྔགས་པ་མཆོག་ཅེས་ཏེ། །དགེ་སློང་ལ་ སོགས་ཕྱག་མ་བྱེད། །བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པའི་ཕྱག་ལ་སོགས། །རྨོངས་པ་གང་ཞིག་དང་དུ་ལེན། །དུར་སྨྲིག་གོས་ལ་སོགས་པ་རྣམས། །མལ་སྟན་ལ་སོགས་ལོངས་སྤྱོད་དུ། །བྱས་ན་སྔགས་སོགས་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །དགེ་སློང་གསང་བ་འཛིན་འགྱུར་ཞིང༌། །ཁ་ན་མ་ཐོ་རྣམ་སྤངས་པ། །འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱིས་ཕྱག་བྱའི་འོས། །ཐེག་གསུམ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་དང༌། །སྔོམ་པ་གསུམ་ལ་རབ་གནས་ཤིང༌། །རྣམ་ཀུན་ཉེས་པ་ལས་བཟློག་དང༌། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྒྱལ་མཚན་ལྡན། །ཐུབ་པས་རྒན་པོ་ཉིད་གསུངས་པ། །
Chinese
非也。 殊胜之心为先导， 自身之道务必持。 离道堕入无间狱， 咒士恒常莫放逸。 罪过不置于中庸， 以谨慎者恒常修。 上师以及友伴等， 与梵天同等行持者， 恒常观视持守誓言。 师长等之誓言上， 夺取生计等等之事， 若成主要之支分， 过失更增益增长故， 彼物加持之后， 努力迅速清净之。 粗大等至微细之极， 罪过恒常思维之。 仅于音声极耽著， 咒士堕入无蜜等， 我乃咒士如是宣， 依靠秘密道之上， 亦莫舍弃戒律也。 白色之衣善安住， 舍弃稀奇之相后， 显着耽着于邪淫， 称为堕者堕地狱。 于非境行暴行， 以贪欲不予而取。 于他及菩提无意义， 妄语及离间语语粗暴， 狂语等歌舞戏谑之语。 于诸有情极嗔恨， 他人之物思为己有。 诽谤道上邪执者， 堕入无间等地之因， 咒士恒常当舍弃。 力量稳固未获得， 除集聚之物之外， 以酒放逸而行者， 自身死及受辱及， 自道未经加持， 除堕入器皿之外， 食肉口中不散失。 除为教义之义外， 极欲繁衍种姓及， 贪恋年少安乐者， 咒士恒常将衰损。 见说心稳固之理后， 我乃殊胜咒士如是说， 对比丘等不作礼。 持梵行者之礼等等， 愚昧者何者受持耶。 尸衣等物， 作为卧具等受用， 若作咒等不成办。 比丘将持守秘密， 弃舍一切过失者， 堪为三界所敬礼。 听闻执持三乘者， 善安住于三律仪， 从一切罪过中返回， 具有一切智之胜幢。 佛陀宣说即是年老者。
English
No. Since the supreme mind is the forerunner, one must definitely hold onto one's own path. Since those who stray from the path go to Avici and so on, mantra practitioners should always be mindful. Do not leave faults in equanimity, but always accomplish them with mindfulness. Always maintain vows by looking upon the guru, friends, and those who behave like Brahma as equal. If taking away the livelihood, etc., becomes a major part of the vows of teachers, etc., the fault will increase even more. Therefore, after blessing that object, quickly purify it with effort. Always contemplate faults from the grossest to the subtlest. Mantra practitioners who are very absorbed in mere sounds go to those without honey, etc. Proclaiming, "I am a mantra practitioner," and relying on the secret path, do not abandon morality. Residing well in white clothes, after abandoning wonderful appearances, manifestly clinging to perverse licentiousness, beings called "Du" fall into hell. Taking what is not given with violence and desire in a non-place. Lying, slandering, and speaking harshly without meaning for others and enlightenment. Mad speech, songs, and humorous talk. Hating all sentient beings, thinking of others' possessions as one's own. Those who falsely accuse and hold wrong views on the path are the cause of falling into Avici and so on, which mantra practitioners should always abandon. Without having obtained stable power, and apart from gathering substances, those who act recklessly with alcohol, their own death and humiliation, and without having received the blessing of one's own path, apart from falling into a vessel, meat will not be scattered in the mouth. Apart from the sake of the doctrine, those who desire to greatly increase their lineage and crave the pleasure of youth, mantra practitioners will always decline. Having seen and heard the way to stabilize the mind, saying, "I am the supreme mantra practitioner," do not pay homage to monks, etc. What ignorant person accepts the vows of those who hold asceticism, etc.? If corpse clothes, etc., are used as bedding, etc., mantras, etc., will not be accomplished. A monk who holds secrets and has abandoned all faults is worthy of being revered by the three realms. Holding the teachings of the three vehicles, residing well in the three vows, turning back from all faults, possessing the victory banner of omniscience. The Buddha himself said that he is an elder.