Tibetan
མྱོང་བའི་མཆོག་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་འཁོར་ལོའི་ངོ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཀུནད་དང་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བ་དེ་དང་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དེ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དཔལ་ཧེ་རུ་ཀའི་ངོ་བོར་མཚོན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང༌། ཀུན་རྫོབ་དུང་དང་ཟླ་བ་འདྲ། །སྒྲིབ་བྲལ་བདེ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད། །བཅོམ་ལྡན་ཞུ་བའི་རྣམ་ པར་གྱུར། །དེ་བདེ་ཆགས་ཅན་མ་རུང་འདོད། །ཅེས་པས་སོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་གྱི་བར་དུ་མཚོན་པར་བྱ་བར་གསུངས་པའི་རིགས་པ་ཤེས་བའི་བསམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སྨྲས་པ། མཆོག་དང་དགའ་བྲལ་དབུས་དག་ཏུ། །མཚོན་ཞིང་ལྟོས་ལ་བརྟན་པར་གྱིས། །ཞེས་པ་དང༌། དགའ་བྲལ་དང་པོར་མཚོན་བྱ་བ། །དེ་ནི་དགའ་བ་གསུམ་བྲལ་ཉིད། །ཅེས་གསུངས། གལ་ཏེ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། མ་ཞི་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེའི་རྒྱུད་དེ་ཉིད་དུ་བཀག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་བས་བདེ་བ་དེ་ཉིད་མིན། །གང་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ཆེ་བདེ་བ། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཐེག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཐེག་པའི་ཁྱད་པར་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་ཐབས་ཐ་དད་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་ཇི་ལྟ་བར་མི་འགྱུར། རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་ལས་འབྲས་བུའི་ཐ་དད་མཐོང་ཕྱིར་སཱ་ལུའི་མྱུ་གུ་དང་ནས་ཀྱི་མྱུ་གུ་དག་བཞིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་སྐྱེད་པར་བྱེད་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་། ཞེན་དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔ་ན་མེད་པ་བསྐྱེད་པའམ། འགྱུར་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་ཐ་དད་པ་ལས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་གྱི། ཐོབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཙམ་གྱིས་ཐབས་ལ་ཐ་དད་ཡོད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་འདིར་རྟོག་པ་རོ་གཅིག་པ་ནམ་མཁའ་དྲི་མ་མེད་པ་ལྟ་བུ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་འདུས་མ་བྱས་པའི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ནི་ཐ་དད་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ནི་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་སུ་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཆོག་དང་དགའ་བ་དང་དགའ་བྲལ་དག་གི་དབུས་སུ་ཡང་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་དུས་ན་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཤིན་ཏུ་ལྷག་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་རབ་ཏུ་གསལ་ཞིང༌། རོ་གཅིག་པ་བྱ་བ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན། དེའི་ དུས་ན་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དགའ་བ་ཅིག་ཅན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་ཤིན་ཏུ་རབ་ཏུ་ཞི་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལྟ་ཞོག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བརྒྱད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང༌། དེ་ལས་རབ་ཞི་མི་གཡོ་མཆོག །དབང་གྱུར་མི་མཉམ་མཉམ་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བདེ་བ་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པས་སོ། །གང་ཡང་དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ལས་ཀྱང༌། བདེ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་བཀག་པ་དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེར་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་བདེ་བ་བསྒྲུབ་བྱ་མ་ཡིན་པར་བཀག་པ་མེད་དོ། །འོན་ཀྱང་དཔེར་བསྟན་པའི་བདེ་བ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ། ཉམས་པ་དང་བཅས་པ། བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་སེམས་པར་འགའ་ཞིག་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་བཀག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང༌། དགའ་བྲལ་མཐར་ནི་གནས་པ་ལ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དེ་ཉིད་དུ་བྱ་བ་བྱས་པ། མཆོག་ཏུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་མཚོན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། བདེ་བ་ཆེན་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གང་སྨྲས་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དགའ་བྲལ་མཐར་ནི་ཞེས་བྱ་བ་དེར་ཡང་འབྲུ་མང་པོའི་བསྡུ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང༌། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་དགའི་འཇུག་ཉིད་དོ། །ཞེས་བསྟན་པ་དེར་ཡང་འཇུག་ཉིད་ནི་ལྷག་མ་གསུམ་པོ་ཉིད་དེ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དགའ་བྲལ་གྱི་མཐར་རབ་ཏུ་ཞི་བ་རོ་གཅིག་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ། བརྗོད་པ་མེད་པ། འདོད་པ་མེད་པ། འདོད་ཆགས་དང༌། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་ན་ཡང༌། དེ་ལྟ་བུ་ནི་མི་སྲིད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་དེའི་གནས་སྐབས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པ་སྟེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དག་གི་ཡུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བརྗོད་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་དོན་དུ་མ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདོད་ ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྤངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ལུས་ཟུངས་ཟད་པར་གྱུར་བ་ལ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་སྲིད་ལ། ལུས་ཟུངས་འཕེལ་བར་གྱུར་པ་ལ་ཡང་འདོད་ཆགས་སྐྱེ་བར་གྱུར་པ་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡང་འཇུག་པར
Chinese
体验的殊胜，是瑜伽母轮的自性，法身的体性。任何如绀青和月亮般洁白之物，与之俱生之菩提心体验，应被视为圆满报身吉祥黑汝嘎的自性。即如是说：世俗如海螺和月亮，无垢，乃是安乐的自性，化为薄伽梵之形，彼安乐为贪执者所不容。如是之理，是了知于殊胜与离喜之间显现之理智的意念。又如是说：殊胜与离喜之中间，显现并观待而稳固之。又说：离喜首先应被显现，彼即是远离三喜。如果不是要成办大乐，因为不是寂静之故，并且在喜金刚续中也遮止了不是所成办之故。如是说：因此彼安乐不是，何以故？因为生起大安乐。并且从波罗蜜多乘的般若波罗蜜多等中，也说无二乃是所成办之故。乘的差别中，也并没有仅仅是其自性的差别，因为将会成为不是其自性之过失。如果不是方法不同，为何不会导致果的不同呢？因为从因的不同中见到果的不同，如稻芽和大麦芽一般。否则将会成为没有生起者。此非是，生起先前未有者，或无有变化的果，是从因的不同中产生果的不同，而不是所要获得之物。仅仅是获得它，方法上才有不同，而自性并非如此。在此大乘中，一味一体的觉受，如虚空无垢一般，对于法身的自性无为的所成办，是没有不同的。因此，由于它不是所成办之故，在智慧本智灌顶之时，不应显现。在殊胜与欢喜和离喜的中间，也不应显现，因为在那时是安乐的
English
The supreme experience is the nature of the Yogini Chakra, the characteristic of the Dharmakaya. Whatever is as white as the sapphire and the moon, experiencing the Bodhicitta that arises simultaneously with it, should be represented as the nature of the Sambhogakaya, glorious Heruka. As it is said: The conventional is like a conch and the moon, stainless, the very nature of bliss, transformed into the form of the Bhagavan. That bliss is not permissible for those with attachment. Such reasoning is the thought of understanding the reason for representing between the supreme and the joyless. It is also said: In the middle of the supreme and the joyless, represent and look steadily. It is also said: The joyless should be represented first, that is the very absence of the three joys. If it is not to accomplish great bliss, because it is not pacified, and because it is prohibited in the Hevajra Tantra itself that it is not to be accomplished. As it is said: Therefore, that bliss is not, why? Because great bliss arises. And from the Paramita Vehicle, the Prajnaparamita and so on, it is also said that non-duality is what is to be accomplished. In the difference of vehicles, there is also no difference of just that nature, because it would be a fault of becoming not that nature. If it is not that the methods are different, why would it not lead to different results? Because from the difference of causes, the difference of results is seen, like rice sprouts and barley sprouts. Otherwise, it would become without a producer. This is not so, the arising of what was not before, or the unchanging result, is that the difference of results arises from the difference of causes, but it is not what is to be obtained. It is only by obtaining it that there is a difference in methods, but the nature itself is not so. In this Mahayana, the single-flavored experience, like the sky without stain, for the unconditioned to be accomplished of the nature of the Dharmakaya, there is no difference. Therefore, since it is not to be accomplished, it should not be represented at the time of the Wisdom Jnana empowerment. It should also not be represented in the middle of the supreme and joy and joylessness, because at that time it is blissful.
Chinese
因为是极其超胜的缘故，所以极度寂灭彻底显现，具有做到了味道一体的自性。因为在那时没有体验的缘故。因此，具有一种喜乐，远离佛的障碍，更何况是极其寂静的大乐，第八地菩萨也显示为极其大乐。也就是：从那之中极寂静，不动摇，殊胜，自在，不平等，平等性，无分别的安乐，菩萨能够获得。如是说。还有，从喜金刚自身来说，将安乐禁绝为所要修持的，那也是不合理的。因为在那里，没有禁绝无漏的如同虚空般的安乐不是所要修持的。然而，想到或许有人会认为作为例子的有漏的、有衰损的安乐是所要修持的，所以才禁绝的。还有，以“处于离喜的尽头”的语句，是要表示在那时已经做完该做的事，是极度寂灭的自性，而不是大乐，如果有人这样说，那也是不合理的。因为“处于离喜的尽头”那里也是众多含义的集合。还有，如果说“俱生喜的进入本身”所显示的那里，进入本身就是其余三者，那也是不合理的。应当理解，那本身是应当修持的。此外，如果认为离喜的尽头，极度寂静，味道一体，无二，不可言说，无欲，不是贪欲和离贪欲本身，是应当修持的，那也是不可能的。因为在那时，没有体验无二的智慧，因为显现方法和智慧的境各种各样的缘故。也不是不可言说，因为为了体验的意义而极度分别的缘故。也不是舍弃了贪欲和离贪欲，因为身体精华耗尽时，可能有离贪欲，身体精华增长时，也可能有贪欲生起的缘故。那不是离贪欲，因为再次进入的缘故。
English
Because it is extremely superior, it is extremely clear that it is completely extinguished, and it has the nature of having done the same taste. Because there is no experience at that time. Therefore, having a kind of joy, away from the obstacles of the Buddha, let alone the great bliss of extreme tranquility, even the eighth bodhisattva is shown to be extremely great bliss. That is: From that, it is extremely quiet, unshakable, supreme, free, unequal, equality, non-discriminatory happiness, the Bodhisattva can obtain. So it is said. Also, from the Hevajra itself, it is unreasonable to prohibit happiness as something to be practiced. Because there, there is no prohibition that the uncontaminated, sky-like happiness is not something to be practiced. However, thinking that some people may think that the contaminated and decaying happiness as an example is something to be practiced, it is forbidden. Also, with the words "being at the end of separation from joy", it is to indicate that what should be done has been done at that time, and it is the nature of extreme extinction, not great happiness. If someone says that, it is also unreasonable. Because "being at the end of separation from joy" is also a collection of many meanings. Also, if it is said that the entry itself is the other three in what is shown by "the entry itself of co-born joy", it is also unreasonable. It should be understood that it itself should be practiced. In addition, if it is considered that the end of separation from joy, extreme tranquility, one taste, non-duality, unspeakable, desireless, not greed and non-greed itself, is what should be practiced, that is also impossible. Because at that time, there is no experience of non-dual wisdom, because the objects of method and wisdom appear in various ways. It is also not unspeakable, because of the extreme distinction for the meaning of experience. It is also not abandoning greed and non-greed, because when the body essence is exhausted, there may be non-greed, and when the body essence increases, there may also be greed arising. That is not non-greed, because of re-entry.