Tibetan
ལྟར་རབ་བྱུང་ནས། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཐ་མ་མདོ་སྡེ་ནི། །ཁ་ཅིག་མདོ་སྡེ་འཆད་པར་བྱེད་ཅིང་འདུག །འབྲིང་པོ་སེམས་ཙམ་རྣམ་བཅས་དང་རྣམ་མེད་ནི། སེམས་ཀྱི་ཉམས་མྱོང་ལས་མ་བྲལ་བས། ལ་ལ་རོ་གཅིག་སེམས་ཀྱི་ཚུལ་འཛིན་མཐོང༌། རབ་དབུ་མ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། རྣམ་གྲངས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་རྒྱུ་མཚན་ཉིད་ཐེག་པ་ཡིན་པས། ཁ་ཅིག་ཐེག་ཆེན་འདི་ལ་སྒྱུ་བྱེད་ཅིང༌། །དེ་ལ་ལུང་དང་བསྟན་བཅོས་དང༌། །ཚད་མས་ཤེས་བྱ་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ལ། །བསྐལ་པ་དུ་མའི་བར་དུ་གཞུང་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་ན། དེ་ནི་གཞུང་ལུགས་ཚད་མའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ནི། འཁོར་ལོ་སྡོམ་པའམ། དགྱེས་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པ་བསྒོམས་པས། གཞན་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་མ་ལུས་བསྒོམ། དེ་ཡང་དབང་བཞི་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཁོར་ལོ་བཞི་པ་ལ་ཐིག་ལེ་བཞི་པའི་མན་ངག་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་འཆད་པས་ན་ཁ་ཅིག་བཞི་པའི་དོན་འཆད་པ་ལ་ཞུགས། དེ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་ གནས་མཐོང་བས། ལ་ལ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ལ་རྟོག་པར་སྣང༌། །ལ་ལ་ནི་སྣ་ཚོགས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དབྱེར་མེད་པ་ཅིག་ལ་བལྟ་བར་བྱས་པས། གཞན་དག་སྟོང་པ་ཉིད་ལྟ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལ་ལ་ན་རེ་སྣང་བ་ནི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་ལ། ཤེས་པ་ནི་རིག་པ་མ་ཡིན་པས་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཤེས་པ་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་དོ་ཞེས། ཕལ་ཆེར་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ངོ་ཤེས་པས་ན། གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་གྲོལ་བས། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་བྲལ་གཞན་གང་གིས། །དེ་ཡང་ཞི་གནས་ཕྱོགས་གཅིག་པས་ཐར་པ་མི་མཐོང་བས། མྱ་ངན་འདས་གང་སྒོམ་བྱེད་པ། །འདི་ནི་ཞི་གནས་སོ། །འདི་ནི་ལྷག་མཐོང་ངོ༌། །འདི་ནི་མཉམ་གཞག་གོ །འདི་ནི་རྗེས་ཐོབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རློམ་སེམས་ཀྱིས་དོན་དམ་པ་ལ་མི་རེག་པས། དེ་དག་འགས་ཀྱང་དོན་དམ་ནི། །དོན་དམ་པ་ནི་བློས་རེག་ཏུ་མི་བཏུབ་པས། བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་དེའི་ཕྱིར་ན་མིང་གདགས་སུ་མ་བཏུབ་པ་དེ་ཤེས་བྱའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས། ཅིག་ཤོས་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིག་ཤོས་ནི་བློས་ཡི་རེག་ལ། ཞི་གནས་ལ་སོགས་པ་ནི་བློས་མོས་པ་ཡོད་པས། གང་ཞིག་ལ་མོས་པར་གྱུར་པ་དེས། མོས་པའི་ཕྱིར་ན་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་དགོངས་པ་མི་འཐོབ་པས། བསམ་གཏན་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་རྟོགས་ན། མཆོད་པའི་རྣ
Chinese
如是饶迥之后，大乘之末为经部，有些人在讲解经部。中等者唯识宗有相和无相，因为没有脱离心的体验，有些人认为见到唯一味道的心之状态。最上者中观派则说一切法如幻，无有二元，并非名相，一切法皆不常住，是因性乘。有些人对这个大乘进行幻化。对此，通过圣教和论典，以及量，对所知进行决断，因为在多劫之中进入论典，所以这是论典量之论著。对此，金刚乘，修习胜乐金刚或者喜金刚等生起次第，其他也修习所有坛城轮。也是依靠第四灌顶，在第四轮上讲解四滴之口诀圆满次第，所以有些人进入讲解第四之义。也是因为见到空性之止观，有些人似乎在思辨虚空之界。有些人则观看各种各样和空性无有分别的事物。其他人则观看空性，有些人说显现不是物质，知识不是觉知，所以和天神的坛城和知识没有关系，大多数进入不一致的方面。那是因为什么呢？因为认识到一切法的俱生三相，其他任何都不能解脱，俱生离别其他谁？也是因为止住于一方不能见到解脱，修习什么寂灭？这是止，这是胜观，这是等持，这是后得等傲慢之心不能触及胜义谛，那些任何一个都不能触及胜义。胜义谛是心不能触及的，因为远离言说，所以不能命名，那不是所知的对境，所以另一者不能成就。另一者是心所触及的，止住等是有心所信奉的，对于什么信奉了，因为信奉所以不是真实，不能获得佛的密意，禅定者能获得解脱吗？如果证悟了正确的见解，供养的...
English
Thus, after the Rabjung, the last of the Mahayana is the Sutra School. Some are explaining the Sutra School. The middle ones, the Mind-Only School, with and without aspects, because they have not separated from the experience of the mind, some see the state of the mind as one taste. The best, the Madhyamaka School, says that all dharmas are like illusions and non-dual, not nominal, and that all dharmas are impermanent, which is the causal vehicle. Some people make this Great Vehicle into an illusion. Regarding this, through the scriptures and treatises, and through valid cognition, the knowable is determined. Because one enters the treatises for many kalpas, this is a treatise on the valid cognition of treatises. Regarding this, the Vajrayana, practicing the generation stage of Hevajra or Heruka, etc., also practices all mandalas and wheels. Also, relying on the fourth empowerment, the complete stage of the four drops of the fourth wheel is explained, so some people enter into explaining the meaning of the fourth. Also, because of seeing the calm abiding of emptiness, some seem to be speculating on the realm of space. Some look at various things and emptiness as inseparable. Others look at emptiness. Some say that appearance is not matter and knowledge is not awareness, so there is no connection between the mandala of the deities and knowledge. Most enter into inconsistent aspects. Why is that? Because one recognizes the three co-emergent aspects of all dharmas, nothing else can liberate. Who else can separate from the co-emergent? Also, because one abides in one aspect of calm abiding, one does not see liberation. What nirvana is practiced? This is calm abiding. This is insight. This is equipoise. This is post-attainment. Because of arrogance, one cannot touch the ultimate truth. None of those can touch the ultimate truth. The ultimate truth cannot be touched by the mind. Because it is beyond words, it cannot be named. That is not the object of knowledge, so the other cannot be accomplished. The other is touched by the mind, and calm abiding, etc., are believed by the mind. Whatever one believes in, because of belief, it is not true. One cannot attain the Buddha's intention. Can a meditator attain liberation? If one realizes the correct view, the offering of...
Tibetan
མ་པའམ། འོད་གསལ་བའམ། སྟོང་བའམ། མི་རྟོག་པ་མི་དགོས་པས་ན། མར་མེ་ཅི་དགོས་ལྷ་བཤོས་དེ་ཅི་དགོས། །ཡང་དག་པའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་ན། ཕྱིའི་སྔགས་ནི་ཁྲོ་བོའི་སྔགས་དང༌། ནང་གི་སྔགས་ནི་རླུང་རྒྱུ་བ་ལ་སེམས་འཛིན་པ་དང༌། གསང་བའི་སྔགས་ཡིད་སྐྱོབ་བ་མི་དགོས་པས། དེ་ལ་ཅི་བྱ་གསང་སྔགས་བརྟེན་པས་ཅི་ཞིག་དགོས། ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་འབབ་ཆུའི་སྟེགས་ལ་བརྟེན་པའམ། ནགས་སུ་འགྲོ་ནས་དཀའ་ཐུབ་བྱ་བ་མི་དགོས་པ་བཞིན་དུ། ནང་གི་འཁོར་ལོའི་ རིམ་པ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དབབ་པ་དང༌། འཁོར་ལོའི་རིམ་པས་སྟེགས་བྱ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་གྱེན་ལ་བཟློག་ནས། འགྲོ་བ་དང༌། དེ་ལ་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་དཀའ་ཐུབ་མི་དགོས་པས། འབབ་སྟེགས་འགྲོ་དང་དཀའ་ཐུབ་ཅི་དགོས་ཏེ། །ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་ཁྲུས་བྱས་པའམ། སྔགས་པ་བཞིན་དུ་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བར་བསྒོམས་པས་ཐར་པ་མི་ཐོབ་པས་ཆུ་ལ་ཞུགས་པས་ཐར་པ་ཐོབ་བམ་ཅི། ཐབས་དང༌། སྣང་བ་དང༌། དྲན་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། གསལ་བ་དང༌། བྲལ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཞི་གནས་འབའ་ཞིག་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དོན་མ་ཡིན་པས། སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང༌། །དེས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་ལམ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མི་མཐོང་བས། དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་ན་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཡོད་ཀྱང༌། བློའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའམ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྟོགས་ན། བསྒོམ་པ་ནི་ཚུ་རོལ་ཡིན་པས། འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་ན་ཡང༌། །བསྒོམ་པ་ནི་ཡིད་ལ་བྱས་པས་ཁམས་གསུམ་ལས་མི་ཐར་བས། འཁོར་བ་འདིར་གནས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །དེ་ཡན་དུ་གཞན་གྱི་གཞུང་བསྟན་ཟིན་ཏོ།། །།ད་ནི་ངང་གི་གཞུང་གསལ་བར་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་པས་འཇུག་བསྡུས་ལ། དཔེ་སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔས་རྩ་བའི་དཔེས་བསྡུ་བར་བྱའོ། །སུམ་ཅུ་རྩ་ལྔ་དེ་དག་ནི། །སྙིང་པོའི་དོན་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་ལྟ་བ་འགྱུར་བ་མེད་པ་ལག་མཐིལ་དུ་གནས་པའི་དཔེ་དང༌། སྤྱོད་པ་འཁྲུལ་དང་མ་འཁྲུལ་དབྱེར་མེད་པ་ལ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པའི་དཔེ་དང༌། བསྒོམ་པ་ཞེན་པ་ལ་བརྒལ་ནས་རང་གཞུང་བསྟན་པ་ནི་སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་པང་དུ་འཁྱུད་པའི་དཔེ་དང༌། འབྲས་བུ་མཚོན་དུ་མེད་པ་ནམ་མཁའི་དཔེ་དང༌། སེམས་ཉིད་ཡིད་བཞིན་གྱི་ནོར་བུའི་དཔེ་དང༌། དེའི་ཡོན་ཏན་སྦྱོར་བ་བཞི་ནམ་མཁའི་དཔེ་དང༌། རྒྱུན་མ་འཆད་པའི་བསམ་གཏན་རྟོགས་ན་སྙིམ་པ་ཆུས་བཀང་བའི་དཔེ་དང༌། སོ
Chinese
既非黑暗，亦非光明，既非空性，亦非无念，何须灯火，何须祭品？若能如实证悟，外在的咒语是忿怒咒，内在的咒语是执持于气脉的运行，秘密的咒语无需守护心意，何须行持？何须依赖秘密咒语？如同外道依赖下流的台阶，或进入森林进行苦行一般，无需从内在脉轮的次第降下菩提心，无需以脉轮的次第作为台阶，将菩提心向上逆转，行走，对此无需难以言说的苦行，何须下流的台阶、行走和苦行？如同外道一般沐浴，或如同咒师一般将不净观想为清净也无法获得解脱，入水就能获得解脱吗？方法、显现、忆念、安乐、光明，以及脱离这些的空性，仅仅安住于寂止并非究竟，与慈悲分离而安住于空性有何用？如此便无法见到大手印的殊胜道，如此便无法获得最胜道。或者，即便有诸多方便法，若能证悟般若波罗蜜多或智慧波罗蜜多，禅修便是此岸。即便仅仅修持慈悲，禅修是心意造作，无法脱离三界，安住于轮回，无法获得解脱。以上已讲述完毕其他宗派的观点。现在将清晰地阐述自宗的观点，从见地等直到果位，以希望和恐惧来摄集，以三十五个比喻来归纳根本的比喻。三十五个比喻是：未将心要之义铭记于心，见地不变是手掌中之物的比喻；行持不分对错是水中放水的比喻；禅修超越执着而阐述自宗是幻化网拥入怀中的比喻；果位不可言说是虚空的比喻；心性是如意宝的比喻；其功德四种结合是虚空的比喻；若能证悟持续不断的禅定，则是手捧满水的比喻；等等。
English
Neither darkness nor light, neither emptiness nor non-thought, why need lamps, why need offerings? If one can realize the true nature as it is, the outer mantra is the wrathful mantra, the inner mantra is holding the mind on the flow of the winds, the secret mantra does not need to guard the mind, why practice it? Why rely on secret mantras? Like outsiders relying on the steps of the lower stream, or entering the forest to practice asceticism, there is no need to descend the bodhicitta from the order of the inner chakras, no need to use the order of the chakras as steps, reversing the bodhicitta upwards, walking, for this there is no need for unspeakable asceticism, why need the steps of the lower stream, walking and asceticism? Like outsiders bathing, or like mantra practitioners contemplating impurity as purity, one cannot attain liberation, can one attain liberation by entering the water? Method, appearance, memory, bliss, clarity, and emptiness separated from these, merely abiding in quiescence is not ultimate, what is the use of abiding in emptiness separated from compassion? Thus one cannot see the uncommon path of Mahamudra, thus one cannot attain the supreme path. Or, even if there are many skillful means, if one can realize Prajnaparamita or the Perfection of Wisdom, meditation is the near shore. Even if one only practices compassion, meditation is mental fabrication, one cannot escape the three realms, abiding in samsara, one cannot attain liberation. The views of other schools have been explained above. Now I will clearly explain the views of our own school, from view etc. to fruition, gathering with hope and fear, summarizing the root metaphors with thirty-five metaphors. The thirty-five metaphors are: not keeping the meaning of the heart essence in mind, the unchanging view is the metaphor of something in the palm of the hand; the conduct of not distinguishing between right and wrong is the metaphor of putting water in water; the meditation that transcends attachment and explains one's own school is the metaphor of embracing the illusory net; the fruit that cannot be expressed is the metaphor of the sky; the nature of mind is the metaphor of the wish-fulfilling jewel; its qualities, the four combinations, are the metaphor of the sky; if one can realize continuous meditation, it is the metaphor of holding water in cupped hands; and so on.